Corona Crash Course

De verwachtingen in de financiële wereld voor 2020 waren goed. En toen dook er een enorme Zwarte Zwaan op. Een uitschieter die buiten de normale gang der dingen valt en die zeer grote gevolgen heeft.

De Corona-pandemie is de tweede crisis die ik bewust meemaak die de financiële markten waanzinnig overstuur maakt (na de kredietcrisis van 2008). De redactie van Tegenlicht praatte met beursanalisten wereldwijd om de impact in hun landen te duiden. De reacties zijn overal anders. Vermogensbeheerder Jennifer Chan in Hong Kong vindt het meevallen vergeleken met SARS 17 jaar geleden. Scott Bauer, een analist uit de VS, zit al sinds 1991 op de beurs, maar heeft zulke koersschommelingen nog nooit meegemaakt. “Dit is ongekend.”

Het is logisch: de beurshandelaren kunnen niet goed inschatten wat de gevolgen zullen zijn van de lockdown. Kunnen we voorsorteren op herstel? Of wordt het nog (veel) erger? Vandaar de extreme bewegingen van de beurskoersen. Wat voor advies geven de analisten hun klanten? Hebben we de bodem bereikt? “Ik ben gestopt te voorspellen”, zegt de Duitse financiële expert Joachim Klement die in London werkt. En dat is het enige eerlijke antwoord dat hij kan geven. Zijn advies: “Als je je aandelen nog niet verkocht hebt, ben je nu te laat. Hou ze vast en kijk vooral niet naar je portefeuille. Dan zie je hoeveel geld je verloren hebt. Op lange termijn komt het meestal wel weer goed.”

Een andere belegger waagt zich wel aan een koopadvies. Koninklijke olie. De prijs staat op het laagste punt in twintig jaar. “Er gaat wel wat met het dividend gebeuren, maar de prijs gaat hoe dan ook weer omhoog.” Ook grote techbedrijven die in de cloud zitten doen het goed. Aangezien meer dan de halve wereldbevolking thuis in quarantaine zit (op dit moment 3,9 miljard mensen) kunnen deze bedrijven alleen maar omhoog gaan.

De gevolgen van de Corona-pandemie zijn bijzonder. We gaan in extreem korte tijd van een vrije markteconomie naar tijdelijke nationalisatie. Want we kunnen het nooit redden zonder massale overheidssteun. Evengoed zullen bedrijven omvallen, en als het lang duurt zullen we een verschuiving zien van alles wat niet essentieel is, naar de strikt essentiële goederen, zoals voeding en alles wat nodig is voor de gezondheidszorg. Bedrijven zullen omvallen als dominostenen. En daarna kunnen we alles weer gaan opbouwen. Voor veel mensen onprettig, maar af en toe een flinke shake out is onderdeel van het spel waar we gevraagd en ongevraagd aan deelnemen.

The Don’s Dilemma Reconsidered

A dilemma in business is usually a choice that one must make between two outcomes that are both undesirable. For a great example, look no further than The Godfather, in which family patriarch Don Vito Corleone has to decide whether or not to enter the drug trade. As a reminder of this deal – that sets The Godfather’s whole plot in motion – read Tom Hagen’s notes here below:

“Sollozzo is known as the Turk. He’s supposed to be good with a knife, but only in matters of business with some sort of reasonable complaint. His business is narcotics. He has fields in Turkey where they grow poppy. In Sicily he has the plants to process them into heroin. Now, he needs cash, he needs protection from the police for which he gives a piece of the action. I couldn’t figure out how much. The Tattaglia family is behind him here in New York. They have to be in it for something. He is known as a top narcotics man.”

The Consiglieri Question: What would you advise Don Vito about the Turk’s proposal?

Now this is much more tricky as it may seem at first glance. Don Corleone is very well connected, but his current rackets (gambling, unions) are easily overlooked by corrupt police officers and politicians. Drugs: different story. So, entering this trade would create a major problem for the Don in maintaining his valuable business relationships which he also considers as dear personal friendships. On the other hand, the attractiveness of narcotics, moneywise, is way too big for the Mafia to resist. The Don’s major competitors will surely get involved with Sollozzo, and if the Corleones won’t play ball it might lead to serious conflict. Maybe even war. And off course, this is exactly what comes to pass.

The Don’s consigliere Tom Hagen seems to focus mostly on the second consideration. This is his advice to Don Vito: “Well I say yes. There’s more money potential in narcotics than anything else we’re looking at. Now if we don’t get into it, somebody else will. Maybe one of the five families, maybe all of them. Now with the money they earn, they can buy more police and political power. Then they come after us. Now, we have the unions and gambling, and they’re the best things to have, but narcotics is a thing of the future. If we don’t get a piece of that action, we risk everything we have. Not now, but ten years from now.”

Is Hagen right? Is it the smart play to help the Turk? If you consider the shitstorm the Corleone Family ended up in after Don Vito turned him down (“I must say ‘no’ to you, and I’ll give you my reasons”) you would probably say yes. Definitely yes. But maybe Vito’s answer wasn’t so wrong after all. You see, every business starts with the core principles of the founder(s). Vito started out by helping the community he lives in. Off course, he also used despicable violence against those who opposed him, but he didn’t believe in squeezing out poor people like the old Mustache Pete’s were doing in New York. Similarly, he thinks drugs will bring destruction to the communities they live and operate in. He knows very well that saying no to Sollozzo might lead to repercussions. But rather than going against his principles, he turns him down anyway.

And this a valuable lesson for any business leader dealing with a major dilemma. If one of the options goes against your core values and the other doesn’t, then you know what decision you have to make. Even if it means, you will have to deal with major negative consequences, at least you will have stayed true to your core principles. And in the end, this always lasts longer.

© Jeppe Kleyngeld, maart 2020

Onze bakens zijn van slag

Wat is toch aan de hand met de wereld? Scheldkanonnades op social media, belachelijke wereldleiders, bosbranden, ongelijkheid en snelle technologische verandering. We vragen ons af of we nog wel invloed hebben op de dingen. In het openbaar doen we zelfverzekerd, maar in stilte maken we ons grote zorgen en hebben we het gevoel dat we verdwalen in een wereld die sneller verandert dan wij kunnen bijhouden en waarin geen duidelijke bakens meer zijn.

Wat kunnen we doen in dit veranderde en verwarrende tijdperk? Je kunt meegaan in de rat race of op zoek gaan naar eeuwenoude wijsheid. Rashid Leonard Azimullah koos voor het laatste en beschrijft in Gebakken cloud wat hij vond: de Veda’s, een vergeten bron en baken. Vele duizenden jaren geleden ontstond in de Indusvallei, in het noordwesten van het huidige India en Pakistan, een bloeiende beschaving die in politiek, wetenschappelijk en sociaal opzicht zeer geavanceerd was en die we tegenwoordig kennen als de Vedische beschaving. De Veda’s legde hun wijsheid vast in de Vedische leer. Azimullah dook in de teksten en vond de nodige profetische woorden.

De Veda’s beschrijven de mensheid in terugkerende cycli en binnen die zeer lange tijdperken zijn er voortdurende periodes van opkomende en weer neergaande wijsheid. Moderne Veda-onderzoekers hebben vastgesteld dat deze schommelingen in het menselijke bewustzijn gelijk opgaan met bepaalde klimatologische en planetaire veranderingen.

Volgens de Veda’s zijn er vier grote tijdperken, te weten Sat Yuga (het gouden tijdperk), Tetra Yuga (het zilveren tijdperk), Dvapara Yuga (het koperen tijdperk) en Kali Yuga (het ijzeren tijdperk waarin we nu leven). In het gouden tijdperk wordt de Veda – de zuivere kennis – ten volle geleefd. Daarna volgt een periode waarin de zuiverheid van de kennis verloren gaat en de mensheid in verval raakt. In het ijzeren tijdperk verkeerd de mensheid uiteindelijk op een dramatisch dieptepunt.

Kali Yuga is een tijdperk van onwetendheid en van een laag bewustzijn. Veda Vyasa vertelt dat in het ijzeren tijdperk ‘ongemanierde’ leiders heersen. Hun karakters zijn kwaadaardig en ze liegen en bedriegen erop los. Ze vechten hun vijandigheden in het openbaar uit en laten zich leiden door hebzucht en woede. Veda Vyasa beschrijft ook dat in het ijzeren tijdperk het klimaat volledig van slag is. De mensheid heeft te kampen met droogtes, hittegolven, hongersnoden, epidemieen, koude, stortregens, sneeuwstormen en overstromingen. Hongersnoden zullen het gevolg zijn en een groot deel van de mensheid belandt aan de bedelstaf.

Wat staat ons te doen? Niet deelnemen aan scheldkanonnades op social media of onethisch gedrag in het bedrijfsleven in elk geval. En ook niet stemmen op opportunistische politici. Het beste wat we kunnen doen is de oude filosofen herlezen. Die waren een stuk verder in hun denken. Gebruik social media met mate zodat het huidige niveau je niet naar beneden haalt. En bedenk je goed dat ook aan dit tijdperk weer een einde komt en ons bewustzijn weer de weg naar meer wijsheid zal vinden.