Recensie: Heat 2 (Michael Mann, Meg Gardiner)

De beste film ooit gemaakt over professionele overvallers en de politieagenten die op ze jagen is zonder twijfel Michael Mann’s Heat uit 1995. Alleen al die cast met Al Pacino, Robert De Niro, Val Kilmer en vele andere topacteurs en actrices – en de fenomenale regie en het briljante script – maken dit tot een absolute klassieker en must-see.

Er is nu een vervolg in boekvorm – getiteld Heat 2 – en het is zowel een prequel als vervolg op het verhaal dat in de film wordt verteld. Want, zoals liefhebbers van Heat al weten (spoiler alert); er vallen nogal wat doden in de film, waaronder drie van de vier overvallers, inclusief het personage Neil McCauley gespeeld door De Niro.

McCauley had kunnen ontsnappen met zijn vriendin en een koffer vol geld, maar hij ging nog voor de wraakmoord op seriemoordenaar Waingro en dat was een valstrik van de politie. De enige overlevende overvaller is Chris Shiherlis (Val Kilmer), en hij is de hoofdpersoon van het vervolg-gedeelte van Heat 2 samen met Vincent Hanna (Pacino’s personage) aan de andere kant van de wet. Andere personages die in de post-Heat hoofdstukken terugkeren zijn o.a. Nate (Jon Voight), Lauren Gustafson (Natalie Portman) en Kelso (Tom Noonan).

In het prequel gedeelte keert McCauley uiteraard terug. Als jongere beroepscrimineel is hij nog een stuk roekelozer dan zijn oudere versie in de film. In 1988 pleegt hij met zijn oude crew (met naast Chris ook Michael Cheritto (Tom Sizemore) en Trejo (Danny Trejo)) een serie overvallen. Daarbij kruisen zij het pad met Otis Wardell, een sadistische moordenaar die met zijn crew extreem gewelddadige thuis-inbraken pleegt. Hanna jaagt op deze Wardell en daarbij schuwt hij niet om zelf buiten de wet te treden. Iets dat nogal verrassend is voor dit personage. Dat vond ik tenminste en dat maakt het boek interessant. Het neemt je dieper mee in de wereld van Heat en de levens van deze karakters van vlees en bloed.

Heat 2 is al een tijdje uit en verschijnt deze maand ook in het Nederlands. Het is, hoewel lang niet zo briljant als het originele verhaal, toch de moeite waard. Al is het alleen maar om meer tijd door te brengen met deze fantastische personages. Ook zit er duidelijk enorm veel research in naar misdaad en opsporingspraktijken. Een nadeel is dat de schrijvers meer gebeurtenissen door toeval laten plaatsvinden dan redelijkerwijs mogelijk is. In het laatste gedeelte van het boek komen alle personages door toeval bij elkaar en dat is teveel gevraagd van de welwillende lezer. Of er ook een film van komt weet ik niet. Van mij hoeft het niet; hoe ga je dit in vredesnaam casten? Het werkt denk ik beter zo als extended stories van de klassieke film.

Lees ook: 10 Management Lessons From Highly Successful Gangsters

Dungeon Classics #19: Desperado

FilmDungeon’s Chief Editor JK sorts through the Dungeon’s DVD-collection to look for old cult favorites….

Desperado (1995, USA | Mexico)

Director: Robert Rodriguez
Cast: Antonio Banderas, Salma Hayek, Joaquim de Almeida
Running Time: 104 mins.

He not only plays, he can shoot too… Antonio Banderas is the mariachi turned gunslinger in this sequel to Texan filmmaker Robert Rodriquez’s 1992 debut El Mariachi. Rather than the 7.000 dollars he had for his debut film, he now had 7 million bucks and spent the money well on some serious acting talent and loads of shootouts and explosions. Banderas is full of rage and passion as the tortured Mariachi; there is so much fire in his performance. And he has great chemistry with Hayek’s touching bookstore owner Carolina. Rodriquez also added some comedic talent to the supporting cast, like Steve Buscemi who’s unforgettable in the movie’s perfect opening scene. Rodriquez completed his ‘Mexico’ trilogy in 2003 with Once Upon a Time in Mexico, but this one is the most fun. A year later, Rodriquez and many cast members (Cheech Marin, Salma Hayek, Quentin Tarantino and Danny Trejo) came together again for From Dusk Till Dawn.

 

 

 

Predators is geen Aliens…

…maar wel een vermakelijke actiefilm. In dit vervolg op het origineel uit 87’ neemt een groep strijders het op tegen drie pussyfaces op een tropische planet ver ver weg. Op de meesterlijke actie-horror Predator is nooit een echt goed vervolg verschenen. Deel 2 uit 1990 begon aardig, maar verzande al snel in een wat saai sci-fi avontuur. De afschuwelijk beroerde Alien Versus Predator films moeten we het maar helemaal niet over hebben.

Producent Robert Rodriguez en regisseur Nimród Antal (Vacancy) wilde met Predators voor Predator maken wat Aliens destijds was voor de originele Alien. Hier slagen ze gedeeltelijk in. Ze hebben een aardige cast bij elkaar gehaald die zeer overtuigend zijn in hun stoere rollen. Zelfs gratenpakhuis Adrien Brody doet het heel aardig als aanvoerder van de bende. Tuurlijk is hij geen Schwarzenegger, maar wie is dat wel? Andere mooie rollen zijn weggelegd voor Topher Grace, Alice Braga, Oleg Taktarov, Danny Trejo, Louis Ozawa Changchien en Mahershalalhashbaz (spreek uit ma-hershalal-hash-baz) Ali. De showstelers zijn echter Laurence Fishburne, wiens karakter zich al 10 seizoenen op de alienplaneet schuilhoud, en Walton Goggins (Shane uit The Shield).

Qua actie heeft de film aardig wat te bieden. Een scene in het begin waarin bloeddorstige Predator-honden de groep aanvallen mag er zijn en ook een aantal 1 op 1 gevechten later in de film zijn zeer aardig neergezet. Toch valt het aantal echt memorabele scènes en dialogen wat tegen vergeleken met de klassieke Predator. Dit is natuurlijk geen verrassing. Zo’n unieke groep macho spierbundels krijg je nooit meer bij elkaar (The Expendables is een ander verhaal) en het momentum van een dergelijke film voor de eerste keer maken is onmogelijk te forceren. Maar de echte liefhebbers van sci-fi actie, waaronder ikzelf, komen met Predators goed aan hun trekken.