Gecomputeerde wespenplaag

In augustus 2019 kwamen we terug van een weekje kamperen in Frankrijk. Rosa zei: “Ik moet plassen, super nodig”. We renden naar de voordeur en ik haalde de sleutel uit mijn zak. Onze wc zit direct in het halletje waar de voordeur uitkomt. Ik maakte de deur open en Rosa deed de wc-deur open. “Papa”, zei ze. “Kijk.” Ik keek. Er was iets met de WC, maar het drong niet tot me door wat het was. Er lagen zwarte dingen op de grond, maar ik zag niet wat het waren. Het duurde een goede drie seconde voordat ik me realiseerde dat het wespen waren. De hele WC zat er vol mee. Op het raam zaten hele zwermen. Verder lagen er dode wespen op de grond, in de pot, kropen er wespen over de muur, de wc-rol, de vloer, et cetera.

We zijn realiteitsmachines. Het waarnemen van dit tafereel gebeurt door mijn geest. Het vond niet gewoon plaats; het incident oversteeg ruimte en tijd. Het was niet zo dat de wespen er al waren, en ik ze waarnam. Ik creëerde de wespen in mijn geest. Omdat het zo’n ongewoon tafereel was duurde het een paar seconden voordat hetgeen dat mijn geest computeerde tot mijn bewustzijn doordrong. Maar dit werkt hetzelfde bij alles wat we waarnemen. Ik creëerde de wespen, net zoals dat de wespen mij creëerden in een of andere vorm.

LEES OOK: De oorsprong van ons bewustzijn

Wat is biocentrisme?

Omdat Robert Lanza’s boek ‘Biocentrisme’ nooit in het Nederlands vertaald is, heeft het begrip weinig bekendheid hier.

In deze blog geef ik een overzicht van de belangrijkste stellingen, inzichten, en het bijbehorende bewijsmateriaal.

Een nieuwe wetenschappelijk perspectief
Biocentrisme is een revolutionair wereldbeeld, geïntroduceerd door wetenschapper Robert Lanza. In tegenstelling tot het traditionele, materie-gestuurde wereldbeeld, stelt biocentrisme bewustzijn en waarneming centraal als de fundamentele bouwstenen van de werkelijkheid.

Het traditionele wereldbeeld vs. biocentrisme

Traditioneel wereldbeeld
Materie staat centraal: Alles begint met materie, en bewustzijn ontstaat als bijproduct van complexe materiële processen in de hersenen.

Werkelijkheid bestaat objectief: De wereld is er, ongeacht of iemand haar waarneemt.

Biocentrisme
Bewustzijn staat centraal: De werkelijkheid ontstaat door waarneming. Zonder waarnemer bestaat de wereld alleen als potentieel – niet als concreet iets.

Waarneming creëert werkelijkheid: Objecten krijgen pas definitieve eigenschappen (kleur, vorm, massa, positie) wanneer ze worden waargenomen.

Tijd en ruimte zijn afhankelijk van waarneming: Zonder waarnemer hebben tijd en ruimte geen betekenis.

De illustratie: Waarneming als kern van werkelijkheid

In de illustratie hierboven zie je hoe waarneming de verbindende factor is tussen de waarnemer en de wereld. De pijlen laten zien dat:

Werkelijkheid identiek is aan het proces van waarneming: De wereld (de aarde in de illustratie) en de waarnemer zijn beide onderdeel van het proces van waarneming. Pas door waarneming worden de wereld en de waarnemer gemanifesteerd als concrete werkelijkheid.

Waarneming is actief: De waarnemer is geen passieve toeschouwer, maar een creator die de werkelijkheid vormgeeft.

De kern van biocentrisme in 3 stellingen

1. Werkelijkheid is waarnemingsafhankelijk
Een huis in een straat bestaat niet als concreet object totdat iemand (of een dier) hem waarneemt. Zonder waarneming blijft het huis een potentieel – een mogelijkheid in een oneindig veld van mogelijkheden.

2. Het universum is een proces, geen ‘ding’
Het universum is geen statisch iets, maar een dynamisch proces van creatie door waarnemers.

Voorbeeld: Stel je de aarde voor als een wereldbol. Australië bestaat alleen als potentieel totdat je ernaartoe gaat en het waarneemt. Pas dan wordt het ‘echte’ werkelijkheid.

3. Waarnemers zijn scheppers
Jij bent geen passieve toeschouwer, maar een actieve deelnemer die de werkelijkheid – inclusief ruimte en tijd – mee vormgeeft. Zonder waarnemers zou het universum puur bestaan als een oneindige verzameling ongemanifesteerde mogelijkheden, maar geen fysieke werkelijkheid kennen.

Waarom is dit revolutionair?
Wetenschappelijke implicaties: Biocentrisme daagt de klassieke natuurkunde uit door te stellen dat bewustzijn een fundamentele rol speelt in de structuur van de werkelijkheid.

Filosofische implicaties: Het benadrukt dat leven en bewustzijn niet toevallige bijproducten zijn, maar de basis van alles inclusief de ruimtetijd.

Praktische implicaties: Als werkelijkheid afhangt van waarneming, dan heeft jouw perspectief direct invloed op hoe de wereld zich aan je voordoet.

Bewijsmateriaal voor biocentrisme
Biocentrisme steunt op:

Kwantumfysica: Experimentele resultaten (bijv. het dubbelspleetexperiment) laten zien dat deeltjes zich anders gedragen wanneer ze worden waargenomen.

Neurowetenschap: Bewustzijn kan niet volledig worden verklaard door alleen materiële processen in de hersenen.

Het Goldilocks-universum: Het universum lijkt perfect afgestemd op het bestaan van leven. De natuurconstanten (zoals de zwaartekracht, de sterkte van kernkrachten, en de verhouding tussen de fundamentele krachten) zijn zo precies dat zelfs kleine afwijkingen leven onmogelijk zouden maken. Volgens biocentrisme is dit geen toeval: levende waarnemers selecteren precies die waarden die hun bestaan mogelijk maken. Het universum is dus niet toevallig geschikt voor leven – het moet geschikt zijn, omdat alleen in zo’n universum waarnemers kunnen bestaan die het waarnemen.

Biocentrisme sluit ook aan bij idealistische stromingen in de filosofie (bijv. Berkeley, Schopenhauer) en Oosterse filosofieën die stellen dat werkelijkheid een constructie is van de geest, maar Lanza concentreert zich puur op wetenschappelijke argumenten.

Samenvatting in één zin

Biocentrisme stelt dat bewustzijn de werkelijkheid schept – niet andersom: levende waarnemers dragen de wereld met zich mee, als een schildpad zijn schild.

Op mijn website Free-Consciousness.com bestudeer ik dit nieuwe wereldbeeld en het bewijsmateriaal in detail.

Hoe is het om… ?

De Amerikaanse filosoof Thomas Nagel (1937) werd bekend met zijn artikel What is it like to be a bat? (1974). Het is een kritiek op het reductionisme, de opvatting dat alles – inclusief onze geest – terug te voeren is tot fundamentele elementen. We kunnen een vleermuis volledig binnenstebuiten keren en alles over zijn fysisch-biologische eigenschappen leren, maar we zullen dan nog steeds niet weten hoe het voelt om een vleermuis te zijn; hoe het is om ondersteboven te hangen in een grot of blind in de nacht op insecten te jagen via echolocatie.

Nagel heeft gelijk. We kunnen onmogelijk weten hoe het is om een vleermuis te zijn of een ander levend organisme. Bewustzijn voelt uniek voor iedereen. Wij zijn allemaal het middelpunt van ons eigen universum. In een biocentrisch universum voelt dat niet alleen zo, maar is dat ook letterlijk wat er aan de hand is. We dragen het universum immers met ons mee waar we ook heengaan. Een vleermuis is, net zoals jij dat bent, een tijdelijke lokalisering van het superbewustzijn in onze spatiotemporale wereld. Zolang jouw lokalisering plaatsvindt, krijg je exclusief toegang tot unieke mentale content. Deze gedachtestromen en persoonlijke ervaringen zijn van ‘jou’ alleen en voor niemand anders beschikbaar. Dit geldt voor alle levende wezens. Zolang de lokalisering duurt, kun je niet weten hoe het is om je in een andere lokalisering te begeven. Een golf in een oceaan kan ook niet gelijktijdig in een andere golf zitten. Pas na de dood komt die mogelijkheid weer beschikbaar via mentale reïncarnatie.

Tot die tijd moeten we genoegen nemen met ervaringen in virtuele realiteit. Of we kunnen in een lucide droom transfiguratie toepassen en een mentale voorstelling maken van hoe het is om een tijger of een slang te zijn. Dit zijn beide echter slechts simulaties en dus geen volledig betrouwbare weergave van de werkelijke ervaring die de ego-geest overstijgt. Maar het is wel het dichtste bij dat we ooit kunnen komen bij de ervaring hoe het voelt om een ander levend wezen te zijn.

PS: Voor nu althans. In het boek ‘Ready Player Two’ is een technologie uitgevonden die het mogelijk maakt ervaringen op te nemen en deze via een machine-brein interface af te spelen.

Vakantie – Deel 4

Vakantie in een parallel universum…

Op dag 11 van onze vakantie reden we naar de camping Agriturismo Pronti Campi nabij het stadje Urbino. De camping ligt in het prachtige heuvelachtige gebied van Le Marche en is in 2018 opgericht door de Nederlanders Aad en Sigrid, die daar wonen met hun drie kinderen. Het was fijn om weer terug te zijn een jaar later. Vorig jaar kon ik met mijn enkel in het gips niet zwemmen, dus dat heb ik dit jaar ruimschoots ingehaald. Geen overbodige luxe met temperaturen van vaak rond de 35 graden.

Aan het begin van ons verblijf op Pronto Campi – dat nu een jeugdcamping is, zodat Rosa snel vriendinnen kon maken – vond de jaarlijkse Palio del Daino plaats in het dorpje Mondaino, een middeleeuws spektakel waar we vorig jaar ook zijn geweest. Toen vonden we het fantastisch. We hebben eerst gegeten met zo’n tien families van de camping (pasta en vlees, de Palio is niks voor vegetariërs) en daarna hebben we rondgelopen in de meest authentieke nabootsing van de middeleeuwen die er te vinden is. Alle technologieën zijn weggewerkt tot aan de stopcontacten aan toe, en je vindt er alles wat je in middeleeuwse sferen kan brengen: monniken in gewaden, ridders met echte zwaarden en hellebaarden, steltlopers, middeleeuws bier, waarzeggers, schandpalen, hofnars en uiteraard middeleeuwse muziek geproduceerd door authentieke middeleeuwse instrumenten.

De dag daarna gingen we naar onze tweede rivier van de vakantie uit het ‘Wild Swimming in Italy’ boek, dit keer in het ijskoude riviertje nabij de plaats Cagli. Het was op een zondag waarop de winkels in Italië nog echt dicht zijn, behalve sommige supermarkten tot twaalf uur. Italianen gaan op zondagen nog naar de kerk, waarna ze met hun families uit eten gaan. Dat hebben wij dus ook maar gedaan (weer vlees, deze vakantie kostte me aardig wat karmapunten). ’s Avonds hebben we pizza’s gescoord en bordspelletjes gedaan bij de campingbar met wat andere kampeerders.

De dag daarna aten we wederom pizza, want het was de wekelijkse pizza-avond op Pronti Campi. We zaten met een politieman en een enorme ouwehoer en zijn vrouw aan tafel, wat fijn was, want daardoor hoefden we zelf niet zo hard te werken om de conversatie gaande te houden. We hoorden van een vrouw dat er een grote slang van twee meter op de camping gesignaleerd was (een toornslang), en vanaf dit moment had ik tot doel die slang met eigen ogen te zien.

Overdag herlas ik ‘The Grand Biocentric Design’ en de inzichten drongen steeds helderder tot me door. De hoofdauteur Robert Lanza maakt duidelijk dat ruimte en tijd non-entiteiten zijn. Wat we ervaren komt voort uit een diepere realiteit (bewustzijn of een ‘field of mind’, volgens Lanza. Ik noem het de Octopus). Als tijd niet bestaat, betekent dit dat we leven in een eeuwig nu. Lanza vergelijkt dit nu met het afspelen van een plaat. Alle liedjes staan al op de plaat, maar de naald bepaalt welk liedje je te horen krijgt. Volgens biocentrisme is dat hetzelfde voor de realiteit die we ervaren. De Romeinen bestaan in zekere zin dus gelijktijdig met ons, aangezien ze ook gewoon een soort ‘recording’ zijn uit de diepere realiteit. Relatief ten opzichte van ons hebben ze in het verleden bestaan, maar dit is geen fundamenteel gegeven. Het lijkt alleen zo voor ons. Wat heden en verleden is, wordt puur bepaald door onze geheugenfunctie. Dat bedoelde Einstein toen hij zei: ‘The distinction between the past, present and future is only a stubbornly persistent illusion’.

Alsof dat nog niet mind bending genoeg is, bestaan er een groot aantal parallelle realiteiten die door de naald van de platenspeler (onze geest) geactiveerd zouden kunnen worden. Oftewel, niet alleen bestaat er niet zoiets als een objectieve wereld, maar de wereld die we individueel ervaren is slechts één uitkomst van een gigantische set aan mogelijkheden.

Lanza schrijft ook dat als je moeite ervaart grip te krijgen op deze concepten, je in goed gezelschap verkeert. De grootste wetenschappers van de twintigste eeuw, inclusief Einstein, hadden hier ook grote moeite mee. Wat wel zeker is, is dat er steeds meer experimenteel bewijs voor komt dat dit is hoe de realiteit werkt en dat we het dus onder ogen moeten zien. Ook al zijn onze mentale capaciteiten hier wellicht ontoereikend voor.

De slang had ik op dag 18 nog steeds niet gezien, maar een andere slang sloeg wel toe. Prigozjin, leider van het Russische Wagner huurlingenleger, werd samen met de volledige Wagner Top uit de lucht geschoten. Een wraakactie van Poetin voor de opstand van Prigozjin zo’n twee maanden eerder. Het laat wederom zien dat Poetin opereert als een maffiabaas die zijn tegenstanders stelselmatig vergiftigt en uit ramen laat gooien. Michael Corleone is er niets bij.

De overige dagen brachten we door met zwemmen, lezen, schrijven, spelletjes doen en het bezoeken van stadjes (Urbino en Cagli) en riviertjes. En uiteraard genoten we van het landschap. Veel vergezichten vanaf de camping alleen al zijn levende schilderijen; schilderijen waar je zo in kan wandelen. Italië is prachtig. Met minder dan 60 miljoen inwoners lijkt het land dunbevolkt. Er is ontzettend veel groen in tegenstelling tot Nederland. En de bewoners, in ieder geval in Noord-Italië, zijn heel vriendelijk.

Op de eerste terugreisdag reden we tot aan Milaan, waar we hoorden dat het code rood was in Zwitserland. Zo kreeg de vakantie toch nog een klimaatstaartje (in 2021 kwamen we in een overstroming in de Ardennen terecht en in 2022 ervoeren we bosbranden in Italië). Het was ook de warmste dag ooit gemeten in de regio Milaan. In totaal bleven we twee dagen langer dan gepland en reden we vervolgens via Zwitserland en Duitsland naar huis. Ik kwam er op de laatste dag pas achter hoe je in Italië een normale koffie besteld; je vraagt om een Americana. Anders krijg je een micro-kopje met drie mini-sipjes erin. Een belangrijke les voor onze volgende vakantie. De mogelijkheid van ons volgende bezoek aan Italië ligt namelijk al vast in de Octopus. We moeten de informatie alleen nog activeren.

‘We appear to be memory coils (DNA carriers capable of experience) in a computer-like thinking system, which, although we have correctly recorded and stored thousands of years of experiential information, and each of us possesses somewhat different deposits from all the other life forms, there is a mal-function – a failure – of memory retrieval.’
– Philip K. Dick, VALIS