Over fragmenten.blog

Hola! Welkom op mijn persoonlijke blog. In mijn dagelijkse leven ben ik redacteur en schrijf ik veel over bedrijfseconomische onderwerpen via o.a. FM.nl, CFO.nl en MenA.nl. Op Fragmenten uit het Schemerland blog ik over o.a. business, psychologie, wetenschap en filosofie. Je denkt misschien, hier verschijnen vast niet zijn beste artikelen, een site zonder verdienmodel. Maar er zitten best pareltjes tussen al zeg ik het zelf. De beste heb ik in e-boek-vorm gepubliceerd. Ik schrijf ook veel over bewustzijn en de relatie met de fysieke wereld. Ik hoop hier op een dag een kick-ass boek over te schrijven, maar voorlopig zijn het losse essays die via deze pagina te vinden zijn. En over films heb ik ook behoorlijk wat geschreven. Enjoy!

— Jeppe Kleyngeld

Film Review: The Funeral (1996)


‘One family, one murder, too many lies’

Directed by:
Abel Ferrara

Written by:
Nicholas St. John

Cast:
Christopher Walken (Ray), Chris Penn (Chez), Annabella Sciorra (Jean), Isabella Rossellini (Clara), Vincent Gallo (Johnny), Benicio Del Toro (Gaspare), Gretchen Mol (Helen), John Ventimiglia (Sali), Paul Hipp (Ghouly), Victor Argo (Julius)

Abel Ferrara is an interesting director and The Funeral – his second gangster film after King of New York (1990) – is an a-typical, but interesting film that is set in the 1930’s. Christopher Walken plays Ray Tempio, boss of a mob clan. His young brother was killed and the body is brought to his house where relatives and associates gather for what will be a three day funeral.

Soon, his other brother Chez (Chris Penn) arrives, a hothead who’s mentally unstable. The brothers want to go after the killer and their suspect number one is gangster Gaspare (Benicio Del Toro).

Through flashbacks we learn more about the Tempios although it is hardly information overload. Ferrara and his regular screenwriter St. John are holding back! But first the positive points. The film is shot beautifully. From the images of mourning relations to the gangster nightlife that is portrayed, it all looks stunning. Also, performances are great all around. Two cast members deserve special mention. Chris Penn gives a career best performance as the craziest mobsters ever. And Annabella Sciorra is truly excellent as Ray’s wife Jean, who is openly critical of the gangster lifestyle.

What I am less thrilled about is the build-up. The movie ends with a dramatic act by Chez, but it is not really clear how he comes to this act, apart from the fact that he is crazy. We are not given enough pieces to work out this psychological puzzle. Same for the youth flashbacks from Ray. It is obvious that they have impacted him greatly, but exactly how remains elusive. Is the screenwriting the problem here? Or does Ferrara just enjoy leaving things a little vague? Judging by most of his films, it is the latter. Normally, this is good. A true artist knows as well what to leave out as what to put in. But this time he used the scissors too rigorously.

Rating:

Quote
JEAN: “They’re criminals, and there’s absolutely nothing romantic about it.”

Trivia
In 2009, Empire Magazine named The Funeral #16 in a poll of the ‘20 Greatest Gangster Movies You’ve Never Seen (Probably)’.

Wat ik gemeen heb met Donald Trump

Gelukkig heel weinig, maar sinds gisteren één ding. We zijn allebei permanent verbannen van Twitter.

En net als Trump, beweer ik ook volledig onschuldig te zijn. Een verschil is dan weer dat dit in mijn geval echt zo is en dat Trump dit alleen maar denkt in zijn narcistische brein.

Wat is er gebeurd? Anderhalve maand geleden kon ik niks meer met mijn Twitter-account. Er stond dat ik bepaalde regels had overtreden, maar niet specifiek welke dan. Ik ging in beroep tegen de blokkade.

Lange tijd hoorde ik niks en gisteren ontving ik deze e-mail:

Hello,

After investigating your appeal, we have determined that your account posted content that was threatening and/or promoting violence in violation of the Twitter Terms of Service. Accordingly, your account has been suspended and will not be restored.

You can learn more about suspended accounts here: https://help.twitter.com/managing-your-account/suspended-twitter-accounts

Thanks,
Twitter

WTF? Ik heb iemand bedreigd? Dat lijkt me toch stug of ik heb een gespleten persoonlijkheid zonder dat ik het zelf weet. Ik ben even door mijn tweets van het laatste jaar gegaan en dacht nog, misschien kun je deze retweet beschouwen als een oproep tot geweld?

Maar Twitter zal toch wel begrijpen dat dit een onschuldige parodie is op Return of the Jedi?

Toen ging ik op zoek naar ‘lotgenoten’ en vond ik op Reddit de mogelijke dader van mijn block:

The origin of Threat Destroyer comes from Threat Slayer which happened notably in 3rd November 2017. Threat Slayer is a rogue Twitter user who managed to exploit Twitter’s reporting system for tweets containing words relating to threats, namely “kill you” or “just die.” The reported tweet is then sent to Twitter’s automated review system and is automatically detected as a violent threat – and that makes the posting account suspended and cannot be appealed – what a god he is.

Een kwaadaardig algoritme heeft het gedaan! We leven in gekke tijden.

Ik houd er een gek gevoel aan over. Echt een big deal is dit natuurlijk niet, al ben ik wel ruim 4000 volgers kwijt. Wat me meer dwars zit is dat ik vals beschuldigd ben en gestraft voor iets dat ik niet gedaan heb. Ik kan me nu een heel klein beetje voorstellen hoe het moet voelen om op te draaien voor een misdaad die je niet gepleegd heb. Kortom, ik heb enige empathie. En dat kunnen we van Trump dan weer niet zeggen.

 

Waarom Baudet Freek Jansen niet wilde afvallen

Normaal schrijf ik niet over populisten vanwege het antifragiel principe. Volatiliteit (waar negatieve aandacht ook onder valt) maakt ze sterker. Dat is de reden dat Trump – met behulp van wat Russische troll farms – de verkiezingen van 2016 heeft gewonnen. Maar ja, mijn blog wordt toch niet veel gelezen en de belangrijkste functie is om stoom af te blazen. Meestal is dat een ander soort stoom, maar nu de verkiezingen eraan komen kan ik me ondanks mijn filosofie ook wel eens druk maken om dingen.

En populisten zijn er met hun bullshit op uit om sterke emoties en reacties uit te lokken. Baudet is er erg goed in, dat moet ik hem nageven. Hij heeft de kunst goed afgekeken van Trump. En zijn protégé Freek Jansen blijkt ook een talent op dit gebied. Toen hem laatst gevraagd werd naar de racistische appjes in de appgroep van de FvD jongerenafdeling, zei hij: “Dit soort berichten vind je ook in buurtapps, sportapps, studentenapps. Het zijn grappen, provocerende opmerkingen. Gewoon een beetje borrelpraat.”

De nummer zeven op de kieslijst stelt dat er in talloze WhatsApp-gesprekken dezelfde soort grappen worden gemaakt. “De jongeren van VVD en CDA gaan veel verder. Maar daar maak je geen item over”. Dit is een bekende truc van populisten; het eigen gedrag bagatelliseren en het meteen zeggen dat je tegenstanders nog veel ergere dingen doen. Zonder enig bewijs overigens.

Dat is de ware reden dat Baudet nog liever zijn partij opblies dan afstand nemen van zijn vriend Jansen, want dit is duidelijk een natural. Ik voorzie in hem al de volgende populist als de positie van Wilders en Baudet zwakker wordt. Hij is er duidelijk goed in, Baudet ziet dat ook. Hij beheerst nu al het Trumpiaanse populisme en die formule is nog lang niet uitgewerkt.

Hoe moet je hiermee omgaan? Het beste is negeren, want narcisten haten het om geen aandacht te krijgen. Daarom zeggen ze zoveel mogelijk dingen die sterke reacties oproepen. Wat je in elk geval niet moet doen is erop op ingaan met argumenten. Daar bereik je niks mee. Een laatste optie is gewoon zeggen waar het op staat. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: Fuck you Freek Jansen! Rot op met je racistische bullshit! Dat je anaal gegangbanged mag worden door twaalf berggorilla’s!

Zo blaas je wat stoom af en kun je daarna weer over op negeermodus. Ik zou het het liefste aan hem Twitteren, maar mijn account is geblokkeerd….