Weblog van redacteur J. Kleyngeld

Fragmenten uit het Schemerland is het resultaat van 10 jaar bloggen over uiteenlopende, niet noodzakelijk samenhangende onderwerpen. Inmiddels heb ik mijn inspanningen gefocust op slechts twee thema’s:
>> Bedrijfseconomie via FM.nl, CFO.nl en AccountantWeek.nl;
>> Filosofie van de geest via Mentaal-Universum.nl
(binnenkort online).

Voor film kun je terecht op FilmDungeon.com. Deze site is geheel statisch, maar bevat wel de nodige inspirerende content indien je houdt van cult, genre en exploitation cinema…

In het archief van deze weblog vind je een grote verzameling blogs, essays, recepten, foto’s, recensies en nog veel meer…

— Jeppe Kleyngeld

Advertenties

5 Unforgettable Twin Peaks 2017 Moments

The famous film critic J. Kleyngeld named Twin Peaksone of the 5 must see TV-shows before you die’. One of its many feats is predicting its return after 25 years. This highly anticipated moment happened last year (actually 26 years later, but let’s not nitpick). I finally saw the show on DVD and I’m very impressed. It captures the strange atmosphere of the original, while simultaneously creating something uniquely new.

The show was produced by Showtime who gave creators David Lynch and Mark Frost complete freedom, or so it seems. A wise decision. In 1991, we left the beloved main character Special Agent Dale Cooper (Kyle MacLachlan) behind in Twin Peaks after learning he was possessed by demon Bob. So what comes next? Twin Peaks was never about the plot, but about the unsettling and darkly humorous experience. But the main driver of the story is this: there are now two Coopers. Bad Coop and Good Coop. Only one gets to live…

What were the defining moments of the new show for me? Here are five that I thought were brilliant:

1. Departing the Black Lodge (Episode 3)

After spending 25, or 26 years in the Black Lodge – where time has no meaning anyway – Good Coop can leave using no normals means of travel. It is hard to describe everything he goes through, but the highlight is his arrival on a cosmic tin box where a mysterious woman tells him: “When you get there, you will already be there.” This weirdness was too much for Loesje, so I watched the rest of the 18 one hour episodes by myself.

2. GOD (episode 6)
One of the most hard-hitting scenes I ever saw on television; the shocking death of a boy who is brutally hit by the car of typical Lynch villain Richard Horne. Witness is Harry Dean Stanton who sees the boy’s soul ascent to the heavens after which he exclaims: “God”. Then he comforts the devastated mother. Blessed is he.

Reminds me, Stanton recently departed himself, like quite a few other actors from the original Twin Peaks crew: Catherine E. Coulson (Margaret Lanterman aka The Log Lady), Miguel Ferrer (FBI Agent Albert Rosenfield) and Frank Silva (Bob). And off course David Bowie, whose character Phillip Jeffries makes a return as water boiler of some sort. Let’s hope Lynch and MacLachlan live for at least another 120 years, so there can be a few more sequels.

3. Weirdness Galore (Episode 8)

There are probably uncountable modes of consciousness and Lynch captures many of them in the episode Gotta Light? which has to be the most unconventional episode ever produced for mainstream television. It is without a doubt my favorite episode of the season, and even one of the greatest thing Lynch ever did. There is incredible camerawork in this episode, like the long floating shot over the ocean. Then there is the dreamlike atmosphere, the eerie sound design by Lynch himself, and plenty of deep dark mystery to uncover for the fans. Outstanding.

4. Gun Control (Episode 16)

Not sure if this is satire on America’s gun control issues, but it surely seems that way. Even Eastern European accountants carry around the most advanced semi-automatic weapons in the USA. This leads to this hilarious suburban shootout in which Tim Roth’s and Jennifer Jason Leigh’s assassins both get blown to pulp. “People are under a lot of stress, Bradley”, comments Mitchum brother Rodney. One of the funniest and most outrageous scenes of violence in recent memory.

5. Coop’s Back! (Episode 16)

It is well known that Lynch can hook you in while letting essentially nothing happen for long time spans. He takes this to the next level here by leaving his main character practically a vegetable till episode 16! When our favorite doughnut eating detective finally returns, we know it’s been worth the wait instantly. Bravo!

Intermezzo #191

Just got home from Illinois, lock the front door, oh boy!
Got to sit down, take a rest on the porch.
Imagination sets in, pretty soon I’m singin’.
Doo, doo, doo, lookin’ out my back door.

Giant doin’ cartwheels, statue wearin’ high heels.
Look at all the happy creatures dancin’ on the lawn.
Dinosaur Victrola list’nin’ to Buck Owens.
Doo, doo, doo, lookin’ out my back door.

Lookin’ Out My Back Door
Creedence Clearwater Revival (1970), Cosmo’s Factory

Gek op Loesje, Rosa én het grote dierenrijk!

Door Charles Sanders

“Pffff”, zucht Jeppe, als hij op de stoel achter zijn redactiebureau neerploft. Rooddoorlopen ogen, modder aan handen en op kleding, het haar zo woest dat hij haast wel in een cabriolet – met de kap naar beneden – door de wasstraat moet zijn gereden… Of toch die mega-kater en vervolgens in het holst van de nacht van de fiets gevallen? Dan wel bij volle maan slaapwandelend de sloten van de Beemster verkend? We krijgen er geen vat op.

“Wat is er gebeurd?”, vragen we daarom maar, enigszins bezorgd. Jeppe kijkt op die voor hem zo kenmerkende wijze. Beetje dichtgeknepen ogen, ietwat sarcastische glimlach, blik alsof hij precies weet wat zijn gesprekspartners denken, wat hen beweegt, wat ze gaan zeggen. “Ik moest een eend naar het hiernamaals brengen”, orakelt hij op mysterieuze toon, zijn woorden zorgvuldig kiezend.

En om meteen maar te voorkomen dat we het in onze hoofden zouden halen ook maar te dénken dat hij met een jachtgeweer door de Noord-Hollandse weilanden is getogen, met hagel schietend op rondfladderend gevogelte: “Was aangereden. Die eend dan. Ik heb hem naar het hiernamaals geholpen. Het dier moest uit zijn lijden worden verlost.”

Zucht van opluchting. Gelukkig, Jeppe is nog steeds dezelfde. Familieman, echtgenoot van Loesje, vader van Rosa, vegetariër, dierenvriend. Dat laatste gaat heel ver. Zo wil het gerucht dat Jeppe eigenlijk liever als redacteur voor de Fabeltjeskrant had gewerkt dan de scepter over AccountantWeek te zwaaien. Omdat hij dan nieuws had kunnen schrijven voor en over de bewoners van het Grote Dierenbos. Zoals daar zijn: Jodokus de Marmot, broers Ed & Willem Bever, Zoef de Haas, Zaza Zebra, de zussen Myra en Martha Hamster (Ja, die namen bestaan bij Alex van Groningen óók, maar toch anders…) en… hoofdredacteur Meneer de Uil! Niet dat die laatste beter zou zijn dan zijn huidige hoofdredacteur, maar ja, dat gevederte hé! Ander gerucht, vooralsnog door niets en niemand bevestigd: Jeppe had zijn dochtertje ook best Bambi willen noemen. Naar het witstaarthertje uit de gelijknamige Walt Disney-kraker… Het verhaal wil dat Loesje daar een stokje voor stak.

Hoe ver die dierenliefde van Jeppe gaat, bewees hij afgelopen winter nog. Want deze fervente aanhanger van Marianne Thieme’s Partij voor de Dieren bezit in zijn Noord-Hollandse polder een heus eilandje. Met konijnen, kippen en – voor continuïteit heeft hij ook al gezorgd – een haan. In de ijzige koude avond van woensdag 28 februari zit het Jeppe niet lekker. Diezelfde ochtend, in alle vroegte, had hij zijn haan niet gezien. “Misschien een uitstapje naar een ander, warm kippenhok”, mompelt hij nog in zichzelf, terugfietsend naar huis. Maar de zelfpoging tot geruststelling helpt niet. Die hele dag, op de redactie in Amstelveen, blijft het door zijn hoofd spoken. AccountantWeek? Leuk en aardig. Maar hij is nu eventjes meer bezig met dat kippenhok in de polder dan dat hij aandacht heeft voor vermeende fraudezaken bij KPMG of één van de andere Big Five in Accountancy…

Want straks, met gevoelstemperaturen voor de boeg tot -25 graden… Wat gebeurt er dan? Nee, de haan moet terug, zijn eigen hok in. Stel dat ‘ie daar op het eilandhekje staat te bibberen en de volgende ochtend is veranderd in diepgevroren Friki filet? Jeppe begint bij het idee alleen al zelf te bibberen. Dus eenmaal uit de file en thuis; fiets uit de schuur, kleine Rosa – vanzelfsprekend warm ingepakt – achterop en het dorp uitgepeddeld. De snijdende kou, zich zo breed mogelijk makend om Rosa achterop uit die wind te houden, trotsterend. Veel Hollandser krijg je het niet. Als een ansichtkaart van Anton Pieck.

En ja hoor, aangekomen bij het eiland van de familie Kleyngeld, blijkt Jeppe over diervriendelijke voorspellende gaven te beschikken. Want op het hekje staat die anders zo fiere haan met zijn kop in zijn veren verstopt te trillen als een rietje. Jeppe parkeert zijn fiets, kijkt nog even goed of Rosa veilig zit en glijdt de in een ijsvloer veranderde sloot over. De haan, normaal gesproken niet altijd even aanhankelijk, lijkt warempel wel blij hem te zien. En als hij het dier door het deurtje in het kippenhok duwt, lijken de dames – gezien het opgewonden getokkel dat binnen losbarst – ook vrolijk.

Jeppe fietst terug naar huis. Vuurrode wangen, ijspegels in het haar. De wind is gedraaid, de gevoelstemperatuur zo mogelijk nog lager dan op de heenweg. Maar deze Noord-Hollander maalt er niet om. Hij kijkt over zijn linkerschouder naar dochtertje Rosa en die is ook blij. ‘Haan goed, al goed.’ Zo gaat dat in de familie Kleyngeld. En morgen? Dan staat er voor de hoofdredacteur van AccountantWeek een serie interviews met sprekers op de komende AccountantExpo op het programma. Onbedoeld en onbewust moet Jeppe een klein beetje geeuwen…

Geschreven ter ere van jubileum 10 jaar bij Alex van Groningen…

5 Other Brilliant Songs by Sixto ‘Sugar Man’ Rodriquez

Who the f#ck is Rodriquez?
Sixto Diaz Rodriguez, known professionally as Rodriguez (1942), is an American singer-songwriter from Detroit, Michigan. His career initially proved short lived in the United States, but unknown to Rodriguez his albums became extremely successful and influential in South Africa, where sales of his records outnumbered those of Elvis Presley.

Because of scarce information about Rodriguez, it was incorrectly rumored there that he had committed suicide (by setting himself on fire live on stage) shortly after releasing his first album.

In the 1990s, determined South African fans managed to find and contact Rodriguez, which led to an unexpected revival of his musical career. This was told in the 2012 Academy Award–winning documentary film Searching for Sugar Man and helped give Rodriguez a measure of fame in his home country (source: wikipedia)

Apart from the genius Sugar Man, these are 5 other terrific tracks from his two albums Cold Fact and Coming From Reality.

1) This Is Not A Song, It’s an Outburst: Or, The Establishment Blues

2) I Wonder

3) Rich Folks Hoax

4) Sandrevan Lullaby-Lifestyles

5) Street Boy