Over Fragmenten.blog

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Welkom op Fragmenten uit het Schemerland, mijn persoonlijke website en content-verzameling. Je vindt hier veel artikelen over films en series in de FilmDungeon. Ook vind je op deze site mijn achtergrondverhaal, een selectie van mijn professionele werk, en een groeiende collectie blogs – fragmenten genaamd – over uiteenlopende onderwerpen. Veel leesplezier en bedankt voor het bezoeken van mijn blog!

— Jeppe Kleijngeld

PS: Bezoek ook eens mijn andere website over bewustzijn en mijn visie op de ware aard van het universum:

Dungeon Classics #45: Eastern Promises

Posted on by Jeppe Kleijngeld

FilmDungeon’s Chief Editor JK sorts through the Dungeon’s DVD-collection to look for old cult favorites….

Eastern Promises (2007, UK, Canada, USA)

Director: David Cronenberg
Cast: Viggo Mortensen, Naomi Watts, Armin Mueller-Stahl
Running Time: 100 mins.

The master of body horror David Cronenberg made an outing in the gangster genre with A History of Violence, one of the surprise hits of 2005. I guess he liked it, because he soon followed it up with another gangster movie called Eastern Promises, once again starring Viggo Mortensen. A young Russian girl dies in childbirth, leaving a diary found by nurse Anna (Naomi Watts), who wants to return the baby to its family. Unable to read Russian, Anna seeks help and meets Semyon, a restaurant owner and leader of the brutal Russian mob Vory v Zakone. His enforcers – Kirill (Vincent Cassel), a violent, closeted homosexual, and Nikolai (Viggo Mortensen), a cunning newcomer – compete for Semyon’s approval. The diary reveals the girl was one of Semyon’s prostitutes, her life story unfolding in voice-over as the film’s central thread. The casting of non-Russians in the leading roles turns out very well. Mortensen speaks Russian like a pro. The details of the reality the filmmakers created are also spot-on: the underworld body tattoos that tell a person’s life story, the folk music, the accents, it is all very well executed. A few scenes stand out: Nikolai’s initiation ritual and a brutal fight in a bathhouse most notably. The characters are also beautifully realised, especially Cassel’s Kirill. You can feel the tension rise as his father swaps Nikolai for Kirill like he swaps a Ukrainian girl for a case of cheap booze. It is only a shame that ultimately too little is done with these characters. After we learn a big secret, the movie pretty much ends abruptly. Still works on many levels, and the cast and crew’s craftsmanship make it definitely worth viewing.

 

Dungeon Classics #44: A History of Violence

Posted on by Jeppe Kleijngeld

FilmDungeon’s Chief Editor JK sorts through the Dungeon’s DVD-collection to look for old cult favorites….

A History of Violence (2005, USA, Germany)

Director: David Cronenberg
Cast: Viggo Mortensen, Maria Bello, Ed Harris
Running Time: 96 mins.

David Cronenberg, the master of body horror, has long been fascinated by duality and fractured identities – most brilliantly explored in Dead Ringers (1988). In A History of Violence, adapted from a graphic novel, family man Tom Stall (Viggo Mortensen) reassures his young daughter that monsters don’t exist. Yet, as fate would have it, two real monsters arrive in their quiet town of Millbrook, Indiana, intent on another murderous spree. Tom stops them, but the media frenzy that follows draws the attention of gangsters who expose his dark past as a Philadelphia mob enforcer. Meanwhile, Tom’s sharp-witted son outsmarts an alpha male schoolyard bully, sparking a reflection on humanity’s violent, primal nature – our constant lust for power and sex. This realization weighs heavily on the son, who soon finds himself drawn into the violent legacy of the man his father once was. The ‘history’ in the title is richly layered: Tom’s hidden past, the family’s shared burden, and, quite literally, a story steeped in bloodshed. The film boasts a stellar cast, with William Hurt delivering a standout performance as Tom’s weirdo brother, Richie. It’s a history worth uncovering.

Jeppy’s Proeflokaal: Superhete peperpasta van Lekkerbekkie

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Als vegetariër ben ik met de jaren verslaafd geraakt aan heet/spicy voedsel. Ik voeg aan de meeste gerechten een spicy element toe om een ‘kick’ mee te geven aan een gerecht. De smaak van vlees is namelijk toch wel vrij bepalend bij lekker eten, dus dat mis je wel – ook al kom je tegenwoordig best een eind met vleesvervangers.

Het probleem van spicy producten is dat je er makkelijk aan went: jalapenos, rode pepers, tabasco: nog steeds erg lekker, maar totaal niet meer spicy.

Daar heb ik nu een oplossing voor gevonden: Surinaamse peperpasta van Lekkerbekkie. Lekkerbekkie is een merk dat al meer dan 20 jaar de authentieke Javaanse en Surinaamse smaken naar Nederland brengt.

Deze saus is echt extreem heet: de heetste die ik ooit bent tegengekomen. In het begin deed ik een theelepel in gerechten en dat was teveel. Ik stond in de fik en mijn gezinsleden konden niet eens meer eten van het gerecht.

Een heel klein beetje volstaat dus om aan gerechten een heerlijke kick mee te geven. Het is de perfecte toevoeging – een mespuntje is vaak al genoeg – aan roti, tortilla’s, taco’s, vegetarische hamburgers en Aziatische rijst- en groentegerechten.

Ik heb het gekocht bij Toko Madjoe, een fantastische Indonesische toko in Amstelveen, een toko met fantastische authentieke Indonesische smaken en gerechten. Ook een absolute aanrader.

Hoe doet hij het op de hitte-index?

In de officiële ingrediëntenlijst van de Lekkerbekkie Surinaamse Peper Vers Gemalen (peperpasta) staat simpelweg ‘verse Surinaamse pepers’ vermeld, die maar liefst 92 procent van het product uitmaken

Hoewel het exacte type peper niet specifiek bij naam wordt genoemd op het etiket, is de peperpasta in de praktijk gemaakt van de volgende soorten:

● Adjoema: Dit is de primaire Surinaamse basispeper die de fabrikant gebruikt voor deze specifieke rode, extreem hete peperpasta. De Adjoema zorgt voor de intense, vurige hitte.

● Madame Jeanette: Afhankelijk van de oogst en de specifieke productlijn van Lekkerbekkie (zoals hun chutneys en andere sambals), wordt er ook Madame Jeanette gebruikt voor het typische fruitige aroma.

Adjoema en Madame Jeanette komen niet voor in bovenstaande hitte-index, maar zijn nagenoeg even heet als de Habanero (de op-een-na- heetste pepersoort), maar ze vallen volledig in het niet bij de extreme hitte van de Carolina Reaper. Waar de Surinaamse pepers zorgen voor een stevige, brandende hitte in gerechten, is de Carolina Reaper een pure ‘chemical bomb’ die tot wel twintig keer scherper kan zijn.

LEES OOK: The 7 Best Movies About Restaurants (Menus Included!)

F1rst Season Review: The Studio

Posted on by Jeppe Kleijngeld

The Studio is an inventive Apple TV+ comedy co-created by Seth Rogen, who also stars as Matt Remick, the head of Hollywood’s Continental Studios.

Remick should be the ruthless studio executive calling the shots, but he acts like a major pussy instead. He craves more than anything to be liked by the movie talents he so admires. Think Michael Scott in the movie business. His need to be liked and respected makes it nearly impossible for him to run the studio effectively.

It was high time for a show that satirizes the current state of the film industry, and The Studio delivers brilliantly. The series offers a slightly exaggerated (but not by much) behind-the-scenes look at mainstream filmmaking – how creatives and executives talk, how egos collide, and how projects rise and fall.

Each episode revolves around a cinematic theme – the long shot, the director’s cut, the cash grab, the missing real – presenting Matt and his team with a new challenge to tackle. The show is packed with cameos from actors and directors playing obnoxious, often hilarious versions of themselves.

Take Ron Howard in Episode 3, “The Director’s Cut”: He’s made a new movie, Alphabet City, which Matt and his team adore, except for one terrible, overlong sequence that everyone hates and no one understands. It’s Matt’s job to tell Howard to cut it, but he lacks the guts. This results in pure comedy gold.

The joke density is relentlessly high, and at times, it’s even more cringe-inducing than The Office at its worst. In one painfully awkward scene, Matt tries to insert himself into Zoë Kravitz’s Golden Globes speech via teleprompter, desperate for a shoutout to feed his fragile ego – only to be bleeped out, while Netflix’s Ted Sarandos gets thanked constantly.

The supporting cast is outstanding, with Bryan Cranston totally killing it as Continental’s CEO, Griffin Mill. I’m eagerly awaiting the next season and the clever movies within the movie they’ll dream up next. Dumb Guys 3 anyone?

Rating: