Mijn 10 favoriete comics & graphic novels

10. The Punisher

Over the Punisher – oftewel Frank Castle, de ex politieman die maffiosi afslacht als wraak voor de dood van zijn familie – zijn vele boeken gemaakt, maar de uitgave van MAX-comics (onderdeel van Marvel) uit 2004 van schrijver Garth Ennis is een hoogtepunt. Het eerste deel gaat over Castle’s bloederige tijd in Vietnam, en in de delen daarna neemt hij het als vanouds op tegen de maffia en later de IRA. Een heftige, woeste en extreem gewelddadige comic.

09. Star Wars

De personages, werelden, voertuigen en ruimteschepen van Star Wars lenen zich perfect voor het stripmedium. Nu zijn er ontelbaar veel (strip)boeken verschenen van het Star Wars Expended Universe, maar de stripversies van de heilige trilogie van Marvel zijn de enige die er voor mij echt toe doen. Perfectere verhalen zul je nergens anders aantreffen en de tekenkunst van deze boeken is werkelijk onovertroffen. Bovendien voegen de dialogen en vertelteksten nog wat details toe die niet in de films zitten. Droom dus lekker weg met Luke Skywalker, Yoda en Darth Vader in de beste trilogie ooit gecreëerd, niet alleen in science fiction, maar in alle genres.

08. Criminal

Criminal’ (2006) is een veel geprezen misdaadserie van Ed Brubaker en Sean Phillips; er zijn inmiddels zeven boeken van uitgebracht. Het zijn losse verhalen, maar vele plaatsen en karakters uit de misdaadwereld komen vaker langs. De verhalen zijn vlijmscherp en de kunst is uniek; het laat zich nergens mee vergelijken. ‘Criminal’ leent zich perfect voor een verfilming, maar of die ooit komt of niet; de boeken zijn zeer zeer zeer goed te pruimen.

07. Transmetropolitan

De toekomstige aarde in sci-fi strip ‘Transmetropolitan’ is een sociale beestenbende vol met freaky hightech shit, zoals mensen omgevormd tot alien-ras, bevroren hoofden tot leven gewekt met nanotechnologie en gedownloade geesten in onsterfelijke wolkachtige verschijningen. In deze wereld zoekt Gonzo-journalist Spider Jerusalem (gebaseerd op Hunter S. Thompson, maar een onvergetelijk karakter op zichzelf) naar rechtvaardigheid. Wanneer pure waanzin aanvoelt als een accuraat beeld van de 23ste eeuw weet je dat de schrijvers/tekenaars iets wezenlijks te pakken hebben. Van deze cult-klassieker verschenen tien hardcover uitgaven ieder bestaande uit zes (meestal op zichzelf staande) verhalen.

06. Watchmen

Alan Moore’s extreem ambitieuze en complexe graphic novel zet de wereld van superhelden compleet op zijn kop. De helden in dit verhaal, dat zich afspeelt ten tijden van de Koude Oorlog, zijn alles behalve feilloos. In 2009 werd ‘Watchmen’ uitstekend verfilmd door Zack Snyder (‘300’), maar de prachtige blauwe huid van de goddelijke Dr. Manhattan ziet er toch het beste uit op de geprinte pagina. Een must-read.

05. Maus

Het waargebeurde levensverhaal van holocaust overlever Vladek Spiegelman – vader van de schrijver/tekenaar van ‘Maus’ – weet diep te ontroeren. De vorm is daarnaast de origineelste ooit. Alle personages zijn dieren: de Joden zijn muizen en de Duitsers zijn katten. De Amerikanen zijn honden en de Polen, dat zijn varkens. Maar ondanks hun dierlijke verschijningsvorm zijn ze allemaal zeer… menselijk. En dat is soms fijn en soms uiterst verontrustend. De wrede onmenselijke horror gebeurtenissen in onder meer Auschwitz komen namelijk ook uitgebreid aan bod en in beeld. Wie zou denken dat een strip in deze vorm zich zo goed zou lenen voor een Holocaust overlevingsverhaal?

04. Batman: The Killing Joke

De ultieme comic book villain krijgt zijn eigen meesterlijke en iconische graphic novel van DC Comics. In het losstaande verhaal uit 1988, geschreven door Alan Moore en geïllustreerd door Brian Bolland, probeert de clown prins van de misdaad te bewijzen dat onder bepaalde omstandigheden iedereen waanzinnig wordt, zelfs zijn aartsvijanden aan de andere kant van de wet: Batman en commissaris Gordon. In zijn meedogenloze plan ontziet hij niets en niemand en dat leidt tot taferelen van ongekende gruwelijkheid en waanzin. Moore en Bolland creëerde met ‘The Killing Joke’ een klassieker, een absoluut meesterwerk in de stripkunst.



03. Sin City

Frank Miller’s sublieme noir verhalen zijn zowel qua inhoud als stijl briljant neergezet. De innerlijke worstelingen van ruige karakters in een wereld bevolkt door moordenaars en prostituees zijn perfect gevat in de (innerlijke) monologen. Verwacht geen genade in deze duistere verhalen over de gevaarlijke fictieve stad ‘Basin City’. In totaal verschenen er zeven delen in de serie (zes verhalen en één boek met gebundelde short stories). De eerste ‘The Hard Goodbye’ met Marv als hoofdpersonage (in de verfilming gespeeld door Mickey Rourke) is nog altijd de beste.

02. Lone Wolf & Cub

Deze Japanse manga klassieker – waarin een samoerai huurmoordenaar door het land trekt met zijn zoontje – werd succesvol verfilmd, maar de 28-delige stripserie is een kunstwerk dat in de geniaal geïllustreerde zwart-wit pagina’s het beste tot zijn recht komt. Schrijver Kazuo Koike en illustrator Goseki Kojima brengen niet alleen de gewelddadige actie op unieke wijze in beeld, maar weten ook diep te ontroeren met de onbreekbare band tussen vader en zoon. De combinatie van bloederige Japanse geschiedenis, Oosterse filosofie, kinetische actie en de tragedie van de verhalen maken dit tot een waar stripmeesterwerk.

01. Storm

‘Storm’ is dé strip waar ik mee opgroeide. De avonturen van de iconische helden Storm, Roodhaar en Nomad heb ik eindeloos herlezen en ze blijven fenomenaal. Gek genoeg is Storm alleen bekend in Nederland en het Verenigd Koninkrijk; de kwaliteit is makkelijk hoog genoeg om internationaal door te breken. Sterker nog, het is briljant. De Britse tekenaar Don Lawrence wist de intelligente science fiction verhalen van de verschillende schrijvers als schilderijen op de pagina’s te toveren. Met ‘De Armageddon Reiziger’ (2001) sloot hij de serie af (dit was deel 22 in de serie). Na zijn overlijden is de draad weer opgepikt, maar voor mij blijven zijn Storms de enige echte. Ware klassiekers die de stripkunst op het niveau van de beste literatuur weten te brengen.

Advertenties

The Emperor was a Chimp

As every Star Wars fan knows, creator George Lucas, has made quite a lot of changes to his beloved film series (“if it aint broke, Lucas can still fix it”). Some of these are absolutely hated like Hayden Christensen appearing at the end of ‘Return of the Jedi’ or that god awful musical number also in Jedi, but a few changes were deemed justified by the fans.

Check out this list: 10 Star Wars Changes That Were Completely Justified

One of the altered scenes has helped to restore continuity to the original trilogy. I am speaking about the scene in ‘The Empire Strikes Back’ in which Darth Vader talks to a hologram of the Emperor. This is the first time the Emperor appears in the series, but in the original version, the character was not played by Ian McDiarmid who does portray him in ‘Return of the Jedi’ and the prequel trilogy.

The original version of the scene had the emperor played by a hooded old woman with superimposed chimpanzee eyes. That’s right, he was played by a chimp basically. Check out the original scene:

For the 2004 DVD release, the scene with Darth Vader and the emperor was altered with Ian McDiarmid now playing the emperor, as he does in the rest of the series. I kind of liked the voice done by Clive Revill in the original, but his looks were a little odd to say the least. Good to have the amazing McDiarmid in this scene; definitely a justified change.

There is also some new dialogue in the updated scene:

Darth Vader: What is thy bidding my master?
Emperor: There is a great disturbance in the force.
Darth Vader: I have felt it.
Emperor: We have a new enemy. The young rebel who destroyed the death star. I have no doubt this boy is the offspring of Anakin Skywalker.
Darth Vader: How is that possible?
Emperor: Search your feelings Lord Vader, you will know it to be true. He could destroy us.
Darth Vader: He’s just a boy. Obi-wan can no longer help him.
Emperor: The force is strong with him. The son of Skywalker must not become a Jedi.
Darth Vader: If he could be turned he would become a powerful ally.
Emperor: Yes. Yes. He would be a great asset. Can it be done?
Darth Vader: He will join us or die, my master.

Without ruining the surprise that Vader is Luke’s father, they still mention the relationship between Anakin and Luke. It would be strange if they didn’t.

In short, nice job mr. Lucas. A compliment is in order for this one.

Vader (Star Wars Episode IV S)

vader-1

As opposed to ‘Rogue One’ there is an openingscrawl here.

‘Star Wars: Rogue One’ – now in cinema’s is a prequel to ‘Star Wars Episode IV – A New Hope’. It isn’t the first live action movie that is not part of the official series (another live action spin-off is ‘The Star Wars Holiday Special’ (1978) – a film the producers rather forget about completely). It is however the first decent movie outside the episodic structure: a real cinematic ‘Star Wars’ experience. Outside of cinema however, there are millions of spin-offs in the form of comics, cartoons and novels. The quality varies.

A recent example is the Marvel comic: ‘Darth Vader: Vader’ (2015). If ‘Rogue One’ is episode 3,5 (or rather 3,9 since it ends where ‘A New Hope’ begins) than ‘Vader’ (couldn’t they think of a better title?) is episode 4,5 (or IV S in Roman numbers). It looks at events from the perspective of the Dark Side, which is off course a cool place to reside.

After the surprise victory of the rebels and the destruction of the Death Star, the emperor has been searching for a replacement for Vader. But since there are no Jedi’s anymore (yes Luke, but the emperor doesn’t know this yet), he has turned to robotic technology. It is up to Vader to prove he is still a worthy servant to his master. The way of the Sith is one of strength after all. A great visual style and dialogues worthy of Vader make this a decent comic for the fans. I think they’re pushing this spin-off business way too far, but then again: when you get the chance to see the greatest super villain duo of all time in action again, who’s complaining?

vader-2

Hannibal: De TV-serie – Seizoen 3 (recensie)

Door Jeppe Kleyngeld

Met het derde seizoen van de serie ‘Hannibal’ is er voorlopig een einde gekomen aan de mythologie van Dr. Hannibal Lecter. Over het eerste seizoen in 2013 was ik lyrisch vanwege het voortreffelijke acteerwerk (met name van Hannibal-vertolker Mads Mikkelsen), de oogstrelende visuals en de fascinerende psychologische inzichten die de serie verschafte. Seizoen 2 vond ik beduidend minder, en over het derde seizoen ben ik behoorlijk positief. Het is in ieder geval een waardige afsluiter geworden van de serie.

Het probleem van de serie was altijd dat het een prequel was. En zoals onder meer ‘Star Wars’ aantoonde is het maken van prequels erg lastig. Je loopt als maker het risico het beeld dat de kijker van iets gevormd heeft te veranderen, wat je zeker niet altijd in dank zal worden afgenomen (zie: George Lucas). Daarnaast zijn er harde begrenzingen waar je met het verhaal tegenaan loopt.

In een interview met maker Bryan Fuller, dat hij gaf ten tijde van het eerste seizoen, zei hij dat seizoen 4 ‘Red Dragon’ zou worden, het oorspronkelijke begin* van de Hannibal Lecter mythe, waarin de gevangen Lecter FBI agent Will Graham helpt bij het vangen van seriemoordenaar the Red Dragon. Dat betekent dat Lecter tegen die tijd gevangen gezet zou moeten zijn door Will Graham en Jack Crawford. Seizoen 3 zou dan over de klopjacht moeten gaan.

Maar het commerciële succes van ‘Hannibal’ bleef uit wat wel te verklaren is. Veel kijkers vonden het te gruwelijk (dat het ook wel is) en de dialogen en gebeurtenissen zijn te complex gemaakt. Dat is ook mijn grootste kritiek: de serie is te hoogdravend. Omdat seizoen 4 dus zou uitblijven moest Fuller kiezen voor een andere aanpak. En dat deed hij op verassende wijze. Seizoen 3 bestaat uit twee delen. Deel 1 is het ‘Hannibal in Florence’ verhaal dat chronologisch eigenlijk pas in het allerlaatste boek ‘Hannibal’ verteld wordt. Deel 2 is ‘Red Dragon’ en is het betere deel.

Hannibal 1 - Will Graham

Hugh Dancy keert terug als de door empathie gekwelde FBI-profiler Will Graham

Hannibal 2 - Mad Mikkelsen

Hannibal The Cannibal serveert in Florence het ene prachtige gerecht na het andere

Hannibal 3 - Mason Verger & Francis Dollarhyde

Met Mason Verger en Francis Dolarhyde a.k.a. Red Dragon heeft ‘Hannibal’ weer voldoende psychopatische creeps in huis gehaald

Wat lezers van het boek, of kijkers van de film ‘Hannibal’ (2001, Ridley Scott) misschien nog wel weten is dat de film vooral draait om innovatieve gorigheid en gruwelijkheid. Dat is hier ook het geval. Vooral het karakter Mason Verger – dat door Hannibal’s toedoen in een rolstoel zit en geen gezicht meer heeft – is afschuwelijk, zowel qua uiterlijk als qua innerlijk. Zo wil de steenrijke varkenshouder zich koste wat het kost voortplanten met zijn zus (‘I might still be packing loads of sperm’). Nasty!

Seizoen 3 is gelukkig weer de oude vertrouwde donkere thriller die het eerste seizoen was met een angstaanjagende vertolking van de Red Dragon door Richard Armitage (‘The Hobbit’). Het boek ‘Red Dragon’ werd al twee keer eerder verfilmd (als ‘Manhunter’ in 1986 door Michael Mann en in 2002 als ‘Red Dragon‘ door Brett Ratner), maar dit is de beste. Er zitten de nodige veranderingen in het verhaal ten opzichte van het boek, maar die voegen echt wat toe in plaats van dat het storend is. Bovendien eindigt het compleet anders met een prachtig laatste intermezzo tussen de centrale personages Lecter en Graham, intellectueel gelijken, maar eentje oppermachtig en de ander zo breekbaar als een porseleinen kopje.

Op een dag zal er ongetwijfeld weer een nieuwe film komen over de charmante kannibaal, maar voorlopig is dit de beste afsluiter die we kunnen wensen.

- 4 star

*Er verschenen in totaal drie boeken van auteur Thomas Harris over de volwassen Hannibal Lecter: ‘Red Dragon’, ‘The Silence of the Lambs’ en ‘Hannibal’. Over zijn jeugd verscheen later het boek ‘Hannibal Rising’. Input uit alle boeken met uitzondering van ‘The Silence of the Lambs’ werd gebruikt om de TV-serie ‘Hannibal’ tot stand te brengen.