Mijn 15 favoriete boeken aller tijden

Posted on 2 mei 2026 by Jeppe Kleijngeld

15. Swag (1976)
door Elmore Leonard

Elmore Leonard, bekend om zijn scherpe westerns en misdaadromans, zag veel van zijn werk verfilmd, zoals ‘Get Shorty’ en ‘Rum Punch’ (als Jackie Brown). ‘Swag’ is echter het beste boek dat ik van hem heb gelezen. Het volgt twee kleine criminelen, Frank en Ernest, die besluiten dat gewapende overvallen op drankwinkels en cafés de ideale route zijn naar crimineel succes: hoge opbrengsten met een minimale pakkans. Hun carrière bloeit even op, en ze genieten volop van de vruchten die dit afwerpt, maar al snel worden Frank’s ogen groter dan zijn maag en vergeten ze de 10 gouden regels die ze in het begin van hun korte carrière hadden opgesteld. Fantastisch plot en dito personages. Leest als een trein!

14. Ubik (1969)
door Philip K. Dick

Philip K. Dick heeft veel memorabele boeken op zijn naam staan, maar ‘Ubik’ is wel zijn meesterwerk. In het toen nog toekomstige 1992 zijn psychische krachten gemeengoed. Ook worden sommige overledenen beheerd in ‘half-leven’, een toestand van gelimiteerd bewustzijn. Hoofdpersoon Joe Chip wordt op een maanmissie gestuurd met tien collega’s. Ze overleven een explosie en beginnen daarna vreemde veranderingen in hun realiteit te ervaren: objecten vergaan veel sneller en ze lijken zich terug in de tijd te bewegen in plaats van vooruit. Het enige dat tijdelijk helpt, is het goedje Ubik, dat in spuitbusvorm voorhanden is. Dit alles leidt tot een briljante conclusie. Een fantastische plot over Dick’s favoriete thema: wat is echt? Het boek diende als inspiratie voor de briljante Marvel-serie WandaVision.

13. Het gouden ei (1984)
door Tim Krabbé

Deze dunne thrillerroman – typisch iets wat je op de middelbare school op je examen leeslijst zet – is een fascinerend en huiveringwekkend meesterwerkje. Voor wie het niet kent, en de conclusie niet weet, ga het lezen. Je zult nog lang blijven doormalen over de uiterst verontrustende ontknoping. Uitstekend verfilmd als Spoorloos / The Vanishing in 1988, een eveneens afschuwelijke ervaring, maar boeken weten nu eenmaal net iets dieper onder je huid te kruipen en de psychologische impact van ‘Het gouden ei’ is ongekend.

12. American Psycho (1991)
door Bret Easton Ellis

Dit is een buitengewoon verontrustend boek: een scherp commentaar op het kapitalisme, verpakt in een horrorvertelling. Patrick Bateman, een beurshandelaar met een leeg bestaan en een even lege persoonlijkheid, neemt ons mee in zijn leven vol vlakke, oppervlakkige observaties. Totdat zijn ware aard langzaam maar zeker aan het licht komt. Hij blijkt een gruwelijke seriemoordenaar, die zijn slachtoffers op buitengewoon sadistische manieren om het leven brengt. De grafische horror in dit boek tart elke verbeelding en is moeilijk, zo niet onmogelijk, om ooit nog uit je hoofd te krijgen. Een gestoord meesterwerk dat de zieke geest van een psychopaat blootlegt – en misschien wel dichter bij onze huidige samenleving staat dan we durven toe te geven.

11. Out (1997)
door Natsuo Kirino

‘Out’ – de Nederlandse vertaling heet ‘De Nachtploeg’ – van de Japanse auteur Natsuo Kirino is een meedogenloos spannende thriller die de levens volgt van vier vrouwen die ’s nachts werken in een fabriek voor voorverpakte maaltijden in Tokio. Wanneer een van hen in een vlaag van zelfverdediging haar gewelddadige man vermoordt, besluiten de vrouwen – onder leiding van de sterke Masako – samen het lichaam te verbergen. Maar als een zak met lichaamsdelen wordt ontdekt, komen ze niet alleen in het vizier van de politie, maar ook van een gevaarlijke seriemoordenaar die de stad onveilig maakt. Kirino weeft een claustrofobisch en beklemmend verhaal, waarin de desperatie, loyaliteit en wreedheid van de vrouwen centraal staan. De lugubere sfeer, scherpe dialogen en onvoorspelbare plotwendingen maken ‘Out’ tot een ijzersterke, ongemakkelijke thriller die je nog lang bijblijft. Absoluut lezen!

10. Ready Player One (2011)
door Ernest Cline

‘Ready Player One’, het debuut van Ernest Cline, is als de ‘Sjakie en de Chocoladefabriek’ voor de digitale generatie. In een dystopische toekomst, waar de echte wereld is verpest door klimaatverandering en sociale onrust, vlucht bijna iedereen in de OASIS – een uitgestrekte, met popcultuur doordrenkte metaverse. Hoofdpersoon Wade Watts, een verarmde tiener, probeert zijn troosteloze bestaan te ontvluchten door als eerste de drie verborgen sleutels te vinden die leiden naar het miljardenfortuin van James Halliday, de excentrieke schepper van de OASIS. Cline’s meeslepende verhaal is niet alleen razend spannend, maar ook een feest der herkenning voor liefhebbers van ’80s- en ’90s-popcultuur, videogames, muziek en films. Wade’s epische zoektocht – vol puzzels, gevechten en onverwachte bondgenoten – is onweerstaanbaar. Het is lang geleden dat ik zoveel plezier had in het lezen van een boek.

9. Charlie and the Chocolate Factory (1964)
door Roald Dahl

De meeste boeken van Roald Dahl verdienen een plekje in deze lijst, maar als ik er één moet kiezen, ga ik voor dit onbetwiste meesterwerk van de kinderliteratuur. Het verhaal volgt Sjakie Stevens, een arme maar dappere jongen die meedoet aan de ultieme wedstrijd: het vinden van een van de vijf gouden wikkels in chocoladerepen, die hem toegang geeft tot de mysterieuze fabriek van Willy Wonka. Zoveel het magische begin over de ultieme competitie als de doldwaze avonturen in de fabriek, stimuleren maximaal de verbeelding. Een onvergetelijk avontuur dat generaties blijft betoveren.

8. Harry Potter and the Deathly Hallows (2007)
door J. K. Rowling

Het heeft even geduurd voor ik me aan deze serie heb gewaagd, maar toen ik begon was ik al snel verslaafd. De hele reeks is uitzonderlijk goed geschreven: spannend, fantasierijk en betoverend, waarbij elk deel nog beter en meeslepender wordt dan het vorige. Maar dit laatste boek is mijn absolute favoriet. Alles wat in de eerdere delen is opgebouwd, komt hier samen tot een meesterlijke conclusie. Het verhaal is bloedspannend, vol tragische en hartverwarmende momenten, en bewijst dat elke hint, elk detail een doel had. Een tijdloos, magisch slotakkoord dat de hele serie perfect afrondt.

7. Trainspotting (1993)
door Irvine Welsh

‘Trainspotting’ is in het begin moeilijk te lezen door het Schotse dialect en de straattaal, maar als je er eenmaal in zit, blijkt het een meesterwerk. Het boek volgt een groep heroïneverslaafden in Edinburgh en hun chaotische sociale leventjes. Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven – zowel mannelijk als vrouwelijk – en zit vol onvergetelijke, hilarische scènes in een rauw, maar briljant taalgebruik. Mark Renton is de hoofdpersoon waarvan we het meest te horen krijgen. Zijn verhaal vormde later de basis voor de iconische filmbewerking uit 1996. Dit boek is onmisbaar voor wie van grimmige humor, sociaal realisme en onvergetelijke personages houdt.

6. The Warlord Chronicles (1995-1997)
door Bernard Cornwell

De Warlord Chronicles, ook wel bekend als de Warlord Trilogy, is een reeks van drie romans (‘The Winter King’ (1995) | ‘Enemy of God’ (1996) | ‘Excalibur’ (1997)) over het Arthuriaanse Groot-Brittannië, geschreven door genre-specialist Bernard Cornwell. Het verhaal is een mix van historische fictie en Arthuriaanse legendes. Ik pikte het derde boek op tijdens een vakantie in Thailand en verdween meteen drie dagen van de kaart. Dit is hoe je een middeleeuwse vertelling met fantasie-elementen tot leven brengt. Eenmaal thuisgekomen heb ik de trilogie opgepikt en sindsdien is dit een van favoriete series aller tijden.

5. The Godfather (1969)
door Mario Puzo

‘The Godfather’ van Mario Puzo is niet alleen de basis voor een van de grootste films aller tijden, maar ook een meesterlijk boek op zich. Hoewel Puzo af en toe bijverhalen toevoegt die misschien niet helemaal passen, is de familiegeschiedenis van de Corleones een van de mooiste en meest epische verhalen ooit verteld. Familie, eer en verraad komen samen in dit dramatische en bloedige maffia-epos, dat Shakespeare waardig is. Puzo’s verhaal is briljant en onvergetelijk – een tijdloos meesterwerk dat blijft fascineren.

4. The Secret History (1992)
door Donna Tartt

‘De verborgen geschiedenis’ is het debuut van de Amerikaanse schrijfster Donna Tartt. Deze campusroman volgt een hecht groepje van zes studenten Klassieke Talen aan Hampden College, een kleine, elitaire universiteit in Vermont. Het verhaal neemt je mee in een gruwelijke misdaad gepleegd door de studenten zelf, de omstandigheden eromheen en de verwoestende, blijvende gevolgen voor hun academische en sociale isolatie. Tartt vertelt dit verhaal met meesterlijk vakmanschap – sfeervol, intelligent en onweerstaanbaar mooi. Het boek laat een onuitwisbare indruk achter en bewijst waarom het al decennialang als een moderne klassieker wordt beschouwd.

3. IT (1986)
door Stephen King

‘Het’ van Stephen King heeft me al sinds de eerste blik op die onheilspellende cover – met die monsterlijke hand in een straatput – gefascineerd. Toen ik eenmaal begon met lezen, groeide die fascinatie alleen maar. Hoe angstaanjagend en wreed het verhaal ook is, ik herken er tegelijkertijd iets hoopvols en magisch in – iets wat alleen een kindergeest zo puur kan bevatten. The Losers’ Club, die groep kinderen die de strijd aangaan met ‘Het’, belichaamt alles wat jeugd is: vriendschap, angsten, te vroeg opgedrongen volwassen thema’s en de trauma’s die daaruit voortkomen. Maar ook het overwinnen van die angsten – en de erkenning dat de sporen uit je jeugd altijd blijven, en om compassie vragen. King heeft vele meesterwerken geschreven, maar dit is zijn magnum opus – een tijdloos, ontroerend en doodeng epos dat je nooit meer loslaat.

2. The Lord of the Rings (1954)
door J.R.R. Tolkien

The Lord of the Rings films van Peter Jackson zijn meesterlijk, maar de boeken van J.R.R. Tolkien zijn zo mogelijk nog magischer. Geen enkel ander verhaal voelt zo ‘buitenaards’ – de weidse landschappen, de talloze vreemde wezens, de onvergetelijke personages en het epische verhaal zelf zijn adembenemend mooi en overweldigend. Ik heb het twee keer gelezen, en beide keren wist het me helemaal in zijn ban te slaan. Er bestaat simpelweg geen grotere klassieker – een tijdloos meesterwerk dat je altijd bijblijft.

1. Fear and Loathing in Las Vegas: A Savage Journey to the Heart of the American Dream (1971)
door Hunter S. Thompson

Sinds ik het voor het eerst las in Thailand, 2001, is dit mijn absolute favoriete boek. Oorspronkelijk gepubliceerd als een tweedelig verhaal in Rolling Stone, groeide het uit tot het ultieme boek over de vroege jaren ’70 en de countercultuur – een hallucinante zoektocht naar de Amerikaanse droom die geen enkel ander werk zo memorabel heeft vastgelegd. De centrale emoties – angst en walging – spatten van elke pagina, terwijl de psychedelische humor onovertroffen blijft. Thompson’s unieke Gonzo-stem maakt dit tot een van de best geschreven teksten aller tijden – chaotisch, briljant en onverbiddelijk eerlijk, zelfs als de feiten niet altijd letterlijk waar zijn. Nog steeds een grote inspiratie voor verhalen die niet de waarheid hoeven te zijn, maar wel de essentie raken.

Robert Lanza Announces New Book About the Illusion of Death

Posted on 5 april 2026 by Jeppe Kleijngeld

Robert Lanza – the visionary scientist and author behind the ‘Biocentrism’ series and ‘Observer’ – has once again ignited my curiosity about the nature of reality. This time, he’s announced a groundbreaking new book on LinkedIn, and I couldn’t be more excited.

His announcement reads:

I’m thrilled to announce that I have signed a six-figure book deal with St. Martin’s Essentials/Macmillan for my upcoming book WHAT SURVIVES, as a lead title scheduled for Spring 2027. I look forward to working with Editor-in-Chief George Witte and his team at St. Martin’s Press. Thank you to my agent Mel Berger at WME for his support throughout this process.

The death we fear – lights out, oblivion, the end – may be an illusion born of biological limitation, not physical law. WHAT SURVIVES shows us why your consciousness persists, why your pets survive, and why the love we carry for the dead isn’t delusion but may be the deepest truth science has ever uncovered.

This news feels especially personal to me. It was Lanza’s radical idea – that death might not exist – that first set me on this transformative journey. I remember stumbling upon a Facebook post in 2016, promoting his first ‘Biocentrism’ book with a bold claim: “New quantum theory shows that death is not the end.”

The post explained how Lanza’s theory merges quantum physics with biology, suggesting that death is an illusion and consciousness is fundamental to the universe. According to this perspective, space and time aren’t external realities but constructs of the mind, allowing life to exist as an eternal, non-linear phenomenon within a multiverse.

Intrigued, I ordered the book. After familiarizing myself with the basics of quantum mechanics, I dove into ‘Biocentrism’ in March 2017 and it shattered my worldview. The revelation that death might not be the end was exhilarating, filling my heart with joy and my mind with endless possibilities.

Lanza is a genius, and the thought of exploring his latest ideas in WHAT SURVIVES come Spring 2027 is thrilling. Until then, I’ll be eagerly awaiting the chance to dive deeper into his vision of a reality where consciousness transcends the boundaries of life and death.

Dan Brown’s ‘The Secret of Secrets’ Explores a Radical New Paradigm of Consciousness

Posted on 8 februari 2026 by Jeppe Kleijngeld

Is the world headed to a new scientific mindset? I think this might be happening, even though with the current political hellscape in the USA, the Ukraine war still raging, the genocide in Gaza, and countless other atrocities unfolding across the globe, it can feel as if human evolution is running backwards.

Yet online – in discussion forums, academic debates, and emerging intellectual communities – there are signs that the long-standing dominance of materialism may be beginning to fade.

Changing the collective ‘mega-mind’ of the public is no small feat; such shifts often take generations. Quantum mechanics brought the mind into the realm of physics as early as the twentieth century, and yet public understanding of consciousness has remained largely unchanged.

What is a huge contributor to a new mindset is popular culture. New ways of thinking can spread virus-like, thanks to books, movies, television series, social media, and now also A.I. The material mindset – that sees the universe as unintelligent, and life and consciousness as having no relation to the physical world – has been largely resistant to change.

For that to change, the biocentric ideas researched on my website Free-Consciousness.com have to reach a contagion level, so that they can replicate like a virus. It cannot be predicted when this will happen, but products of popular culture can help to speed up the transition. The latest of such products is a brand new novel by best selling author Dan Brown (‘The Da Vinci Code’). It is called ‘The Secret of Secrets’ and it’s the sixth novel in the Robert Langdon series.

The book opens with the near-death experience of a neuroscientist. She explains to herself in clear terms that what she is experiencing – floating above the city of Prague, massless, and formless – cannot be happening. In the materialist perspective, death is the end and all experience, which is created by chemical compounds held in suspension by electrical charges in our brains, dissolve into nothing. The afterlife is a shared illusion… created to make our actual lives more bearable.

This is the typical materialist mindset. Brown immediately invites the reader to question that assumption…

Read the Entire Essay on Free-Consciousness (Free-Access)

John & Paul: A Love Story in Songs

Posted on 20 september 2025 by Jeppe Kleijngeld

‘Ticket to Ride’ glints with meanings; you can walk around it forever and see different shafts of light bounding off its surfaces. It’s about a break-up, viewed through a haze of pot smoke. It’s about a generational shift in the balance of power between men and women. It’s about a shift in the balance of power between John and Paul, as John comes to suspect that Paul doesn’t rely on him quite as much as he relies on Paul.’

This new book by British author Ian Leslie tells the story of John Lennon’s and Paul McCartney’s intimate relationship. Starting with their first meeting at the Woolton Village Fête and ending with Paul’s response to John’s death in 1980. It tells the story by way of the richest primary source of all: the songs they wrote together. Each chapter is anchored in a song that tells us something about the state of their relationship at that time. The main point is that even after the Beatles broke up, John and Paul were inseparable. They merged their souls and multiplied their talents to create the greatest bodies of music in history.

This is also a love story. John and Paul were more than just friends or collaborators in the sense that we normally understand these terms. Their friendship was in a sense a romance, full of longing and passion, riven by jealousy.

The biographical stories told aren’t new – although I certainly learnt new things – but Leslie’s approach still feels fresh. The psychology behind the stories is what sets it apart. Every anecdotal story is approached by how things must have felt and been experienced by John and Paul. It delves into their state of mind at the time certain songs were written.

The first song Leslie discusses is ‘Come Go With Me’, which John performed with the Quarrymen at the Woolton Village Fête. His improvised lyrics impressed Paul, who realized they might connect through a shared passion for music and songwriting. It moves on with their first songs: ‘I Lost My Little Girl’ by Paul and ‘Hello Little Girl’ by John. This was right away the first instance in which the two were borrowing and building on each other’s ideas.

They began writing songs together, something nobody was doing at that time except the Great Ones from America. The two trusted each other enough to let the other hear their unfinished work, and the more they shared the closer they became.

They bonded even more deeply over the loss of their mothers—Paul at 14, John at 17. Paul: “Each of us knew that had happened to the other. At that age you’re not allowed to be devastated and particularly as young boys, teenage boys, you just shrug it off.” It shattered them he later said, but they had to hide how broken they felt. “I’m sure I formed shells and barriers in that period that I’ve got to this day. John certainly did.”

Shells and barriers are defensive fortifications, but for John and Paul this shared trauma also blasted open an underground tunnel through which they were able to communicate in secret from the rest of the world, and even from themselves. In music they could say what they felt without having to say it at all. In 2016, McCartney told Rolling Stone Magazine: “Music is like a psychiatrist. You can tell a guitar things that you can’t tell people. And it will answer you with things people can’t tell you.”

The story goes on with their rise in Hamburg and then in Liverpool. Those who knew the pair marveled at how close they were. Bernie Boyle, a Cavern regular who did some work for the Beatles as a roadie, observed their eerie mental connection: “They were so tight, it was like there was a telepathy between them: on stage, they’d look at each other and know instinctively what the other was thinking.”

People were drawn to them, but were also wary of them, for both were capable of shriveling outsiders with wit. Together they had an aura of unbreachable assurance. This was partly the arrogance of the damaged. The well known trauma psychiatrist Bessel van der Kolk observes: “After trauma the world becomes sharply divided between those who know and those who don’t.”

In their early years, McCartney brought in ballads to their performances like ‘Till There Was You’. John felt discomfort during those moments, but he realized that these songs contributed to the band’s more varied approach than just rock ‘n roll. Besides, John – despite his tough image – secretly also loved the genres that they both got familiar with in their childhood, like folk, music hall, jazz and show-tunes.

It was the song ‘Please Please Me’ that really got the Lennon-McCartney songwriting partnership going. At that point, it became a second revenue stream within the band just for the two of them. ‘Please Please Me’ was their first number one hit and was the final move towards the Lennon-McCartney songwriting explosion that would soon be unleashed.

The book goes on to describe many of the songs that followed, focusing on how John and Paul conceived them, delivered them, and why their combination of voices and sensibilities made the music so enduring. Leslie also teases out the hidden meanings some songs carried for each of them; messages they sometimes couldn’t say directly.

There were also differences in their approach to songwriting. John’s song ideas were often used as a creative platform to which the others could bring their brilliant contributions. Paul – the most accomplished musician and instrumental allrounder – tended to bring more fully fledged songs to the band with clear ideas of what he wanted.

In the first five albums, John was mostly the song originator of the band. Paul’s ‘Yesterday’ was an important moment in their relationship, argues Leslie. John always felt uncertain about it, perhaps because it showed that Paul was such a brilliant songwriter in his own right and that he could do without John. After the break-up, John wrote ‘Imagine’ and according to a collaborator at that time, John felt he had finally written a melody as good as ‘Yesterday’.

After the creative highlight that was ‘Sgt. Pepper’s’, the disintegration of the band started in John’s mind. During their time in India, John was depressed as evident by songs such as ‘I’m So Tired’ and ‘Yer Blues’. The Beatles had been his closest connection and had pulled him through the most difficult of times. Now, it was time to start anew.

Leslie covers the break-up and post-break-up years in great detail, showing how the songs of that period reflect what was going on in their minds. For example, John’s ‘Look At Me’ – which was written in India – is about John’s sense of identity hanging on by being seen by Paul, his creative partner. And if he is not being seen by Paul, who is he supposed to be?

After the break-up, their connection always remained strong and they always kept communicating through music. There were the famous songs at which they were having digs at each other (‘Too Many People’ and ‘How Do You Sleep?’). There was also the instance of John’s final live performance at a concert by Elton John. He chose three songs to perform and one of them was ‘I Saw Her Standing There’. Why did he choose this Paul-song? Because he was scared and needed to summon Paul to get him though, Leslie argues.

The book ends with John’s murder and Paul’s heartbreaking response. The bond was severed forever, yet Paul found a way to keep speaking to John – as always through music. His song ‘Here Today’ is a conversation with the friend, rival, and partner he could never replace.