Tagarchief: Klimaatverandering

Vakantie – Deel 5

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Na een periode waarin ik anderhalve baan had gewerkt, was het tijd voor wat welverdiende ontspanning. Ik kon niet wachten om Schermerhorn, de zorg voor het eiland en de dieren – en natuurlijk de M&A Community – achter me te laten.

Een landschap en een website onderhouden lijken eigenlijk wel op elkaar, bedacht ik tijdens het vakantieklaar maken van het eiland. Je moet eerst zorgen voor een goede basis: een variatie in flora. Op een website zijn dat je thema’s, contentsoorten en categorieën. Als die basis eenmaal staat, komt het onderhoud. In een tuin betekent dat vooral snoeien; op een website gaat het om het zorgen voor een continue aanvoer van nieuwe berichten en premium content.

Het afgelopen jaar heb ik als freelance hoofdredacteur een goede basis gelegd voor MandA.be, een Engelstalig M&A-platform voor de Belgische markt. Vlak voor mijn vertrek is er een vaste hoofdredactrice aangetrokken, die vanuit Zuid-Afrika werkt. Dat betekent dat ik mijn rol kan beperken tot af en toe interviews doen met grote Belgische dealmakers en investeerders. Verder kan ik me weer richten op mijn fulltime baan voor M&A Nederland – en natuurlijk op mijn eigen producties, waarover later meer.

Dit jaar vierde ik vakantie met Loesje, Rosa en haar vriendin Anne-Roos (net als Rosa 14 jaar). De bestemming: Italië (de vijfde keer sinds 2018). We legden een inmiddels bekende route af: eerst door Duitsland met een stop in Dannenfels. Op de tweede dag reden we door naar Luzern in Zwitserland voor een overnachting. Op dag drie gingen we naar het Living Hotel in Milaan, waar we een extra nacht bleven, en tenslotte door naar onze eindbestemming: Tenuta Della Selva, nabij Siena in Toscane.

De rit door Zwitserland was weer onwaarschijnlijk prachtig, en ik kwam onmiddellijk in een andere mentale toestand. Het is grappig hoe je door een baan of andere routine ongemerkt in een soort mentaal pak wordt genaaid – bijna ongemerkt. Je zit toch in een flow, en vakantie bevrijdt je hiervan. Ik kreeg direct allerlei nieuwe ideeën – ze vloeiden zo mijn hoofd in.

Maar hoe lang is dit nog de manier van leven met de AI-explosie die nu echt op stoom komt? En de klimaatverandering die de wereld nu echt begint te beïnvloeden? Europa, inclusief Engeland, ervaart de grootste hittegolf ooit gemeten, en oogsten worden negatief beïnvloed. Historisch grote bosbranden teisteren onder andere Frankrijk, Spanje en Canada.

De wereld wordt meer dan ooit door chaos overheerst, en het is moeilijk om daar een einde aan te zien. De oligarchen van de wereld zetten al in op het einde van de democratie, veel AI-experts voorspellen het einde van de mensheid, en AI-agenten die zelfstandig organisaties hacken halen nu regelmatig de krantenkoppen.

Zelfs als de mensheid overleeft, maken deze gedachten – en de continue stroom slecht nieuws – het lastig om echt te onts-n-a-pp-en / onts-p-a-nn-en. Maar ik probeer het toch, op mijn manier: Italiaans eten, bier en wijn, een gezonde dosis films en boeken, koude zwemriviertjes bezoeken en gewoon in de ruimte staren… Het helpt allemaal.

Maar wanneer gaat Trump nou eindelijk eens dood? We moeten het doen met de prominente Republikeinse senator Lindsey Graham – ondanks zijn voornaam is het toch echt een man – die op 71-jarige leeftijd onverwachts sterft. De vlag kon wel uit: Graham was een groot voorstander van de Irak-oorlog en een groot supporter van Israël. Als de Jerusalem Times hem een man van ‘onwankelbare morele helderheid’ noemt, weet je genoeg over zijn karakter. Maar goed, Trump, Poetin en Netanyahu leven nog en blijven doorgaan met het creëren van misère, dood en vernietiging.

De hittegolf bereikte ondertussen nieuwe extremen. Op donderdag 16 juli tikte de thermometer 38 graden aan. De lokale Italianen zijn wel wat gewend, maar vertelden ons ook dat dit “incredible” is. De enige remedie: blue lagoon-achtige rivieren met koud bergwater bezoeken, om de hersenen nog enigszins te laten functioneren.

Ondanks de hitte kon ik toch genieten van de Italiaanse vibe: de groene natuur, het fantastische eten, de aardige mensen, de hagedissen die constant langs me schoten. Heerlijk. Net alsof ik in het oude Romeinse Rijk ben.

Zoals tijdens iedere vakantie evolueerden de projecten die ik thuis uitvoer. Zo werkte ik in ons huisje in Tenuta Della Selva aan het script voor 2001: A Thailand Odyssey, mijn 21e YouTube-video die ik dit jaar wil uitbrengen. Het is een nieuwe montage van mijn reisvideo (‘De Gako’s in Thailand’) van de Thailandreis die ik 25 jaar geleden met vier vrienden maakte. Deze nieuwe video van ongeveer een half uur wordt een mix van komische reisgebeurtenissen en een meditatie over evolutie en waar we als mensheid nu staan (niet al te best, dus).

Een ander project is een feature op Fragmenten/FilmDungeon, genaamd ‘The 33 Gangster Films You Can’t Refuse’. Tijdens de vakantie heb ik de laatste twee films uit deze lijst gerecenseerd. Deze feature zal in september op mijn weblog verschijnen.

Tot slot is er Free-Consciousness, waar mijn ambitie groot voor is (te groot misschien). Volgens plan lanceer ik dit jaar een nieuwe serie van 10 essays op het kanaal (ik heb er nu drie klaar). Daarnaast wil ik een e-boek schrijven, genaamd ‘ObserverWorld’. In dit fictieve boek over kwantumfysica en realiteit staat de Solvay-conferentie van 2027 centraal, die 100 jaar na de beroemde conferentie van 1927 (over elektronen en fotonen) plaatsvindt.

Kortom: zoveel te doen en zo weinig tijd. Gelukkig is mijn geest door deze vakantie weer opgeladen voor de volgende fase.

Let’s do it.

Sombere tijden (1) – “Hij kent geen schaamte”

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Ik ben een positieve denker over het algemeen. Maar ik moet zeggen dat dit geen goede tijden zijn.

De doemsdagklok heeft nog nooit zo dicht bij middernacht gestaan vanwege de toenemende nucleaire dreiging, klimaatverandering en de nog altijd onderschatte gevaren van AI.

Ik probeer optimistisch te blijven en de hoeveelheid negatieve prikkels te beperken. Social media mijd ik zoveel mogelijk, zelfs LinkedIn, dat steeds meer op X begint te lijken. Het wereldnieuws kan ik vanwege mijn werk echter niet ontwijken, en dat betekent een constante stroom van onheilspellende berichten. Ik hoef denk ik geen namen te noemen van de luidste megafoons achter de meest deprimerende berichten.

Het leek er even op dat Musk nog erger zou worden als Trump in zijn krankzinnige en walgelijke uitspraken, maar dat heeft Mr. Orange reeds ingehaald de laatste dagen. Ze zeggen dat deze waanzin wel went, wat op zichzelf een zorgelijke ontwikkeling is, maar ik merk dat dit niet voor mij geldt. Ik heb steevast tijd nodig om te reguleren na de aanval van de dag.

Afgelopen weekend keek ik The Apprentice over de opkomst van Trump als vastgoedtycoon en het is een steengoede film. Trump wordt opgeleid door de verdorven advocaat Roy Cohn (een weergaloze Jeremy Strong, bekend van Succession). Cohn leert hem de drie regels die Trump nu nog dagelijks toepast: ‘Val aan, val aan, val aan’, ‘ontken altijd alles’, en ‘geef nooit toe dat je verslagen bent’. Met andere woorden: dit historische figuur heeft de bron van mijn depressie geschapen in de jaren 80’.

In de tweede helft van de film, wanneer Trump zijn fortuin heeft opgebouwd, beseft Cohn dat niet Trump, maar hijzelf de Faust was in hun pact. De homoseksuele advocaat heeft aids opgelopen en zijn einde nadert. Strong wekt met zijn vertolking van de stervende Cohn opvallend veel empathie op, wat knap is, want het is allesbehalve een sympathiek personage. Maar Trump (een eveneens geweldig acterende Sebastian Stan die net als Strong voor een Oscar is genomineerd) voelt niks. Hij voelt ook niks als zijn broer zelfmoord pleegt. Hij voelt niks voor zijn vrouw. Trump voelt gewoon niks. Maar hij geniet wel van het lijden van anderen.

Wanneer Cohn voor de laatste keer bij Trump verblijft, krijgt hij van hem diamanten manchetknopen cadeau. Tijdens het eten hoort hij van Ivana, Trumps vrouw, dat ze nep zijn. “Hij kent geen schaamte”, zegt ze. Het is moeilijk om naar Cohn’s uitdrukking te kijken en je voor te stellen wat er allemaal achter zijn diepe ogen schuilgaat.

En aan die woorden moest ik denken toen ik las dat Trump Oekraïne wel wil blijven helpen, maar in ruil voor zeldzame aardmetalen. Oké, dus terwijl de Oekraïners al ruim drie jaar lang worden platgebombardeerd, opgeblazen, vermoord, beschoten, bestolen, ontvoerd en verkracht, wil Trump een dealtje sluiten wat alleen gunstig is voor Amerika. Geen schaamte inderdaad.

Trump is hiermee zonder twijfel de ergst mogelijke persoon die de leiding kan hebben over de VS vanwege zijn complete gebrek aan empathie, medemenselijkheid en moraliteit (dat volgens zijn oude leermeester Cohn slechts een verzinsel is). Om het over zijn abominabele kwaliteiten als zakenman nog maar niet te hebben. Dit is deprimerend, en de komende vier zal dit kwaadaardige figuur een continue bron van somberheid en moedeloosheid blijven.

Toch is er een sprankje hoop. In Europa, ondanks de smerige populistische stromingen, heerst nog altijd een gevoel van verbondenheid. En dat zullen we hard nodig hebben om ons staande te houden in een wereld met deze gekken aan de macht. Het zijn sombere tijden, en het einde is nog lang niet in zicht.

Gaat klimaat-tech ons redden van catastrofische klimaatverandering?

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Mijn verwachtingen ten aanzien van het oplossen van de klimaatcrisis gaan nog wel eens op een neer: van hoopvol naar (bijna-)fatalistisch. Recentelijk heeft mijn vertrouwen weer een boost gekregen. Voor M&A Magazine interviewde ik de oprichters van Carbon Equity, een platform dat privaat kapitaal ophaalt voor de investering in technologische oplossingen tegen klimaatverandering. Deze dames zijn pas drie jaar bezig en hebben nu al 250 miljoen euro opgehaald.

De klimaatfondsen waarin zij investeren financieren oplossingen in energie en productie, industrie, mobiliteit, de gebouwde omgeving en het voedselsysteem. Deze sectoren zijn verantwoordelijk voor alle emissies. Daarnaast investeren ze in carbon management voor het opvangen en verwijderen van CO2. Ze ondersteunen zowel vroege innovatieve ideeën, zoals het winnen van magnesium uit zeewater voor lichtere en sterkere materialen, als groeikapitaal en buy-outs, zoals synthetische brandstoffen en efficiënte batterijopslag.

“Er zijn zoveel interessante innovaties, zoals precisie-fermentatie, waarmee we dierlijke moleculen maken zonder dieren. Dit zorgt ervoor dat plantaardige kaas en vlees net zo lekker smaken als de dierlijke varianten”, geeft co-founder Liza Rubinstein Malamud aan. “Ook op het gebied van elektriciteit en cement zijn er veel innovaties. We hebben bedrijven die CO2-vrij cement maken via verschillende methoden, zoals micro-organismen of elektriciteit. Er zijn enorm veel goede ideeën die financiering waard zijn. Deze innovaties zullen waarschijnlijk op verschillende plekken en op verschillende schaalniveaus impact hebben.”

De transitie naar net zero binnen enkele decennia is een ongekende opgave. Toch is de stemming bij de investeerders in klimaat-tech overwegend optimistisch. “Dat komt door de vele interessante innovaties en het grote aantal getalenteerde mensen dat hieraan werkt”, zegt Jacqueline van den Ende, CEO van Carbon Equity. “Als je ziet wat er allemaal gebeurt, is het moeilijk niet enthousiast te worden. Er is een enorme pool van talent in de klimaatsector. Bij Carbon Equity krijgen we honderden aanmeldingen per vacature, en ongelofelijk veel succesvolle ondernemers richten zich momenteel op dit gebied.”

Maar uitdagingen blijven bestaan, zoals het ophalen van waanzinnige hoeveelheden kapitaal om de transitie mogelijk te maken. Maar er zijn hoopvolle signalen dat het de goede kant op gaat, blijkt uit de publicatie ‘The Seven Trillion in 10 Years Opportunity’.

1). De jaarlijkse inkomsten uit klimaattechnologieën zullen naar verwachting groeien van vijf biljoen euro (5.000 miljard euro) in 2020 naar twaalf biljoen euro in 2030, een jaarlijks samengesteld groeipercentage van tien procent.

2). Klimaattechnologie, zoals hernieuwbare energie en elektrische voertuigen, bevindt zich al op of staat op het punt prijspariteit te bereiken met de bestaande technologie. Ongeveer tachtig procent van de klimaat-technologieën die nodig zijn voor een netto nul uitstoot heeft een duidelijke route naar kosten-pariteit.

3). Climate Tech Venture Capital (durfkapitaal investeringen in klimaattechnologie) trekt momenteel vijftig miljard dollar aan investeringen per jaar aan, waardoor in 2023 zestien procent van al het durfkapitaal en groeikapitaal in klimaattechnologie werd geïnvesteerd, wat meer dan verdrievoudigd is in tien jaar tijd.

4). Climate Tech Venture Capital (VC) is veel veerkrachtiger geweest dan algemene VC: een daling van twaalf procent versus meer dan vijftig procent in de afgelopen twee jaar.

5). Steeds meer reguliere private equity-fondsbeheerders stappen in klimaattechnologie omdat ze de boot niet willen missen.

Kortom, een hoopvol verhaal. De oplossingen zijn er en het kapitaal dat nodig is om deze oplossingen door te ontwikkelen en op te schalen begint de juiste kant op te vloeien. En het is geld dat, meer dan wat dan ook, bepaalt wat er in de wereld gebeurt.

Lees hier het hele interview met Carbon Equity: ‘Veel klimaattechnologieën staan aan de vooravond van de grote omslagcurve’

5 vragen over het Konijneneiland in Schermerhorn

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Bestaat het Konijneneiland nog?
Ja en nee. Ja, het Konijneneiland bestaat nog, maar Stichting Het Konijneneiland is dit jaar opgeheven. De stichting was opgericht om konijnen een beter leven te geven, maar na honderden levens van konijnen en andere dieren verbeterd te hebben is het voor Loesje tijd om iets nieuws te gaan doen. Het eiland zelf, sinds 2010 in ons beheer, is nog altijd een klein paradijsje in de polder. We hebben er nu kippen en schapen rondlopen en heel veel bomen geplant.

Waar is het eiland gevestigd?
Langs de N243 ter hoogte van Schermerhorn. Het is het eerste eiland dat vanaf de weg te zien is als je uit de richting van Alkmaar komt en het loopt door tot aan het reclamebord van de beeldentuin van Nic Jonk in Grootschermer. Het is een écht eiland, maar het is wel via een bruggetje langs de weg toegankelijk.

Wat is nu nog het doel van het Konijneneiland nu er geen konijnen meer worden opgevangen?
Het is eigenlijk een enorme tuin geworden, waar we heel veel tijd en liefde in hebben gestopt. Het houdt me in beweging. Als redacteur zit ik eigenlijk de hele dag en ik ben ook niet zo’n sportman. Het onderhoud van het eiland dwingt me om het schrijven af te wisselen met wandelen en werken in de buitenlucht. Voor HSP’er Loesje is het een fijne prikkelarme omgeving om dagelijks even tot zichzelf te komen en in verbinding te staan met de natuur.

Wat zijn de belangrijkste voor- en nadelen van zo’n eiland?
Het voornaamste nadeel is dat zo’n eiland onderhouden heel veel werk is. Vanaf de lente is de groei van alle planten, bomen en struiken niet bij te benen. Het is een constant gevecht tegen de elementen, waarbij je continu achter de feiten aanloopt. Ook kost het aardig wat geld aan materialen en gereedschappen.

Toch zou ik er niet snel afscheid van willen nemen. De laatste jaren dringt steeds meer het besef door dat de wereld voor een periode van ernstige ontwrichting staat. Het klimaatprobleem en de biodiversiteitscrisis gaan gezamenlijk zeer ernstige en negatieve gevolgen hebben. Desondanks denk ik dat we de transitie als mensheid wel gaan maken voordat het echt misgaat, maar we zullen wel getuige zijn van een heleboel ellende.

Dit kan het gevoel van machteloosheid oproepen omdat niks wat ik persoonlijk ga doen deze klimaat- en natuurrampen zal voorkomen. En daarmee kom ik op het eiland: daar heb ik wel invloed op. We hebben een stukje natuur gecreëerd waar dieren, vogels en insecten veilig kunnen leven en bomen kunnen groeien en bloeien. De wereld gaan we er niet mee redden, maar het is fijn om met zo’n initiatief wel op kleine schaal iets concreets te kunnen bijdragen. Ook is het een fijne plek om lekker te chillen in de zomer.

Mag ik komen kijken?
Zeker, het eiland is vrij toegankelijk. Houd svp de poortjes goed gesloten in verband met de dieren, maar kom gerust eens langs als je in de buurt bent.