De cochin is dood

In 2010 kregen Loesje en ik zes kuikentjes. We hebben ze op mijn kamer – de FilmDungeon – grootgebracht onder warmtelampen. Ontzettend bijzonder om te doen (al was de strontlucht soms niet te harden). Nog bijzonderder was het eindresultaat: zes prachtige krielkippen, die rondliepen door onze tuin. En later op het Konijneneiland 1.0.

Van de zes zijn er nu nog drie over. Er zat namelijk een extreem agressieve haan tussen het stel die niet te handhaven was: Bertje. We hebben toen een advertentie op Marktplaats gezet: ‘100 euro voor wie onze haan Bertje een mooi huisje wil geven’. Ik kan vertellen dat er aardig wat reacties binnenkwamen. Uiteindelijk hebben we gekozen voor een schitterende boerderij in Zuid-Holland waar ze wel kippen hadden, maar nog geen haan. Ik heb Bertje zelf weggebracht. Een minuut nadat hij uit zijn doos kwam had hij alle aanwezige kippen al verkracht. Bertje was nogal een mans haantje.

Eerder dit jaar overleed Lolita, de mooiste kip van het stel aan een ziekte. En afgelopen weekend is een van de zusjes Cochin verdwenen, de grappigste twee kippen van de clan. Ik vermoed dat ze door slecht zicht – ze had last van haar ogen door een virus – in het water is gevallen. Kippen die in het water vallen, weet ik van mijn ervaring met Brave Hendrik, blijven zo’n vijf dagen onder water voordat ze weer boven komen drijven. Ik zal haar naar verwachting nog wel terug vinden dus.

Cochin 1

De zusjes Cochin als kuikens

Cochin 2

De zusjes Cochin volwassen

2013 is niet alleen een beroerd jaar vanwege de chronische pijn die Loesje moet doorstaan, maar ook door de hoeveelheid dieren die het loodje leggen. Vorig weekend overleed ook konijn Witje, die terminaal ziek was. Dat brengt het totaal op zes dieren die zijn overleden in 2013:
– Brave Hendrik
– Lolita
– Heksje
– Fiep
– Witje
– Cochin

Hopelijk is de cochin echt de laatste. De overleden dieren krijgen uiteraard allemaal een plek op de begraafplaatsen op Konijneneiland 1.0. en 2.0. Vaarwel cochin, je hebt in je driejarige leven een onuitwisbare indruk op ons achtergelaten. Voor je zusje zullen we uiteraard goed zorgen.

Het Konijneneiland gaat verhuizen

Toen Loesje en ik het oorspronkelijke konijneneiland in 2009 aantroffen op vijf minuten vaarafstand van ons huis was het een jungle met bijna ondoordringbare vegetatie. Een groene hel van 4.000 vierkante meter vol met distels, brandnetels, vlijmscherp riet en berenklauwen. Toch was het een buitenkansje. 4.000 vierkante meter voor één euro huur per jaar? Dit zou de centrale locatie worden van Stichting Het Konijneneiland.

De eerste zomer bestond uit bosmaaieren totdat we er bij neervielen. Daarna kwamen de eerste hokken, hekken, fruitbomen en een echte moestuin. Kilo’s steen en hout hebben we verplaatst om van de groene hel een paradijsje op aarde te maken. Dat is gelukt. Met een bijna feilloze indeling van de ruimte en een idyllische rust die het uitstraalde, was het Konijneneiland een schitterende plek geworden.

Het oorspronkelijke Konijneneiland

Het oorspronkelijke Konijneneiland

…En nu gaan we verkassen. Loesje’s sensitisatie maakt dat het varen met de boot een te groot obstakel is geworden. Maar we hebben een nieuw stukje land gevonden dat wel een eiland is, maar via een brug aan het vaste land is verbonden. Bijkomend voordeel is dat het circa drie keer zo klein is en dat we hoger dan een meter mogen bouwen in tegenstelling tot KE 1.0.

Maar we hebben wel monumentaal gefaald. Zoveel werk heeft er in het oorspronkelijke eiland gezeten en nu is het al bijna helemaal afgebouwd. Een mislukking op epische schaal. Maar dat is het leven. Wiens huis wel eens is afgefikt weet dat je toch vooral vooruit moet kijken om een gelukkig leven te leiden. Van falen wordt je sterker. Omhels mislukkingen, want die vormen je uiteindelijk minstens net zoveel als je successen.

Tot ziens op Konijneneiland 2.0!

Konijneneiland 2.0. - 1Konijneneiland 2.0. - 2
Het nieuwe Konijneneiland