Tijdloze klassiekers

Posted on 22 april 2023 by Jeppe Kleijngeld

Rosa is nu op een leeftijd gekomen (tien, bijna elf) dat ze ‘volwassen’ films met me kan kijken. Alhoewel volwassen? Veel mensen zouden Star Wars omschrijven als kinderfilm. Ik zal nog even moeten wachten tot ik mijn gewelddadige favorieten zoals GoodFellas en The Godfather met haar kan bekijken, maar de lichtere klassiekers, zoals de originele Star Wars trilogie dus, zorgen al voor veel (darth)vader- en dochter-kijkplezier.

Ik ben expres begonnen met Star Wars: Episode IV – A New Hope, en niet met de prequel trilogie, omdat ik wilde dat ze de verrassing van episode V (“I am your father”) zou beleven als de oorspronkelijke bioscoopbezoekers in 1980. Ze vond het vreemd om te beginnen met de vierde aflevering van een serie, maar ik heb haar uitgelegd dat de beste verhalen vaak een ongeziene voorgeschiedenis hebben en dat die soms ongezien blijft, maar in het geval van Star Wars later alsnog verfilmd is (een understatement, aangezien Disney bezig is ieder personage en tijdperk een eigen film of serie te geven) .

Het was ook een test om te zien of deze films van 46 tot 40 jaar oud ook een nieuwe generatie zouden aanspreken en dat deden ze. Rosa is een nieuwsgierig kind en ze stelde me allemaal vragen over de personages en de mythologie van het Star Wars universum. Ook wisten de personages haar duidelijk in te pakken; van de komische C3PO en R2D2 en de mysterieuze Obi-Wan Kenobi tot de vurige Leia, koppige Han en dappere Luke. En natuurlijk vond ze de slechteriken fascinerend.

Het was geweldig om haar reactie te zien op legendarische scènes, zoals de ontsnapping uit de Death Star en natuurlijk de ultra-spannende finale. De special effects blijven geniaal. Af en toe doorzag ze de trucjes van het pre-digitale tijdperk, zoals de met stop motion geanimeerde tauntauns in The Empire Strikes Back. In deze fenomenale film leerde ze het personage Darth Vader pas echt kennen. Ze vond het hilarisch om te zien hoe hij zijn incompetente ondergeschikte straft door hem op afstand te force chocken terwijl hij via een monitor de collega naast hem promotie geeft. Dat geeft zelfvertrouwen.

Toen kwam natuurlijk dat moment waarop Vader aan Luke vertelt dat hij zijn vader is. De uitdrukking op haar gezicht was fantastisch en toen in Return of the Jedi volgde er nog een verrassing als Yoda Luke op zijn sterfbed meedeelt: “there is another Skywalker.” De films hebben de toets des tijds glansrijk doorstaan. Goed nieuws voor mij, want ik kan de lijst met films die we gaan kijken flink uitbreiden.

We zijn nu bezig met de prequel trilogie. Visueel staan deze films nog altijd als een huis en de visie erachter ook, maar de uitvoering kent de nodige gebreken. Rosa wist goed uit te leggen waarom ze de originele films beter vond (‘it’s the characters, stupid!’). Ik denk dat er wel een filmrecensent in haar schuilt en sowieso een filmfreak, zoals haar vader.

R.I.P. Max

Posted on 18 oktober 2022 by Jeppe Kleijngeld

We hebben gisteren afscheid moeten nemen van onze goede vriendin Max, die sinds 2006 onderdeel uitmaakte van onze familie. Ooit gevonden op 2dehands.be, en door Loesje opgehaald in België, wist de charmante poes zich al snel populair te maken bij iedereen die haar leerde kennen.

Max: XX-XX-2006 – 13-10-2022

Max was de laatste van de vier katten die Loesje en ik in 2007 mee namen op onze drie maanden durende huwelijksreis in Kreta die nog in leven was. Eerder namen we afscheid van Woeffie, Sluup en Kluts.

Ze was gek op water. Ze wilde altijd uit de kraan drinken en toen ze de zee zag vanuit de auto op Kreta puilden haar ogen bijna uit hun kassen. Helaas is water haar uiteindelijk ook fataal geworden.

Jaren geleden op een mooie zomerdag, toen ik in de tuin aan het werken was, hoorde ik opeens een plons. Ik rende naar de waterkant en vond daar Max hulpeloos drijvend in de sloot achter ons huis. Ik pakte haar bij haar nekvel en trok haar op de kade. ‘Wat een geluk dat ik net in de tuin was’, dacht ik toen. ‘Als ik het niet gehoord had, was dat het einde geweest voor Max’.

En zo is het uiteindelijk ook gegaan. Op een doodnormale donderdagavond, terwijl Loesje en ik allebei een serie aan het kijken waren en Rosa al sliep, is Max naar buiten gegaan voor een kleine avondwandeling in de tuin. Ze is toen in het water gevallen en is blijkbaar niet meer in staat geweest eruit te klimmen. Drie dagen later is ze gevonden door een buurvrouw verderop in de straat. Max was zestien jaar oud; we hadden haar graag nog wat jaren bij ons gehad, want het was een fantastisch dier.

Rust zacht, Max.

(Max was altijd een onhandig poesje, zo is ze een keer een teen kwijtgeraakt nadat ze een verwonding had opgelopen).

Rosa in de Kidsweek

Posted on 22 juli 2021 by Jeppe Kleijngeld

Vandaag in de Kidsweek aandacht voor de overstromingen in Limburg, België en Duitsland. Rosa was één van de kinderen die over haar ervaringen mocht vertellen:

Er kwam ook een expert aan het woord die uitlegde dat een aantal speciale weersomstandigheden samen hebben gezorgd voor de overstromingen die niemand zag aankomen en die aan 200 mensen en talloze dieren het leven hebben gekost. Hij verwacht niet dat dit snel nog eens zo fout kan gaan – misschien pas over 100 jaar weer – maar erkent dat klimaatverandering dit kan versnellen. Dit zorgt immers veel vaker voor extreem weer.