Auteur archieven: Jeppe Kleijngeld

Jeppy’s Top 100 Favorite Films of All Time (Update 2026)

Posted on by Jeppe Kleijngeld

100. Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998, Guy Ritchie)
99. The Social Network (2010, David Fincher)
98. Gangs of New York (2002, Martin Scorsese)
97. Starship Troopers (1997, Paul Verhoeven)
96. Heavenly Creatures (1994, Peter Jackson)
95. Hannah and her Sisters (1986, Woody Allen)
94. Harakiri (1962, Masaki Kobayashi)
93. Boogie Nights (1997, Paul Thomas Anderson)
92. Oppenheimer (2023, Christopher Nolan)
91. The Celebration (1998, Thomas Vinterberg)
90. Happiness (1998, Todd Solondz)
89. For a Few Dollars More (1965, Sergio Leone)
88. The Wild Bunch (1969, Sam Peckinpah)
87. Predator (1987, John McTiernan)
86. Scream (1996, Wes Craven)
85. Carlito’s Way (1993, Brian De Palma)
84. City of God (2002, Fernando Meirelles)
83. White Heat (1949, Raoul Walsh)
82. The Wolf of Wall Street (2014, Martin Scorsese)
81. Excalibur (1981, John Boorman)
80. Margin Call (2011, J.C. Chandor)
79. Spring, Summer, Fall, Winter… and Spring (2003, Ki-duk Kim)
78. Interstellar (2014, Christopher Nolan)
77. Bicycle Thieves (1948, Vittorio De Sica)
76. Requiem for a Dream (2000, Darren Aronofsky)
75. The Green Mile (1999, Frank Darabont)
74. No Country for Old Men (2007, Ethan Coen, Joel Coen)
73. Rififi (1955, Jules Dassin)
72. Once Upon a Time in America (1984, Sergio Leone)
71. Sideways (2004, Alexander Payne)
70. Titanic (1997, James Cameron)
69. Life is Beautiful (1997, Roberto Benigni)
68. Black Swan (2010, Darren Aronofsky)
67. Full Metal Jacket (1987, Stanley Kubrick)
66. Rosemary’s Baby (1968, Roman Polanski)
65. One Flew Over the Cuckoo’s Nest (1975, Milos Forman)
64. The Untouchables (1987, Brian De Palma)
63. Melancholia (2011, Lars von Trier)
62. Blue is the Warmest Colour (2013, Abdellatif Kechiche)
61. Reservoir Dogs (1992, Quentin Tarantino)
60. Ed Wood (1994, Tim Burton)
59. Apocalypto (2006, Mel Gibson)
58. Dazed and Confused (1993, Richard Linklater)
57. The Truman Show (1998, Peter Weir)
56. A Fistful of Dollars (1964, Sergio Leone)
55. The Elephant Man (1980, David Lynch)
54. L.A. Confidential (1997, Curtis Hanson)
53. Terminator 2: Judgment Day (1991, James Cameron)
52. Gladiator (2000, Ridley Scott)
51. Scarface (1983, Brian de Palma)
50. Before Sunrise (1995, Richard Linklater)
49. Total Recall (1990, Paul Verhoeven)
48. Sunset Blvd. (1950, Billy Wilder)
47. Forrest Gump (1994, Robert Zemeckis)
46. Fight Club (1999, David Fincher)
45. Saving Private Ryan (1998, Steven Spielberg)
44. Stand by Me (1986, Rob Reiner)
43. 12 Angry Men (1957, Sidney Lumet)
42. Heat (1995, Michael Mann)
41. Miller’s Crossing (1990, Joel Coen)
40. Taxi Driver (1976, Martin Scorsese)
39. Kill Bill: Vol. 2 (2004, Quentin Tarantino)
38. Kill Bill: Vol. 1 (2003, Quentin Tarantino)
37. Mulholland Dr. (2001, David Lynch)
36. Evil Dead II (1987, Sam Raimi)
35. The Big Lebowski (1998, Joel Coen)
34. Groundhog Day (1993, Harold Ramis)
33. Braveheart (1995, Mel Gibson)
32. The Good, the Bad and the Ugly (1966, Sergio Leone)
31. Raging Bull (1980, Martin Scorsese)
30. Die Hard (1988, John McTiernan)
29. Robocop (1987, Paul Verhoeven)
28. Dead Ringers (1988, David Cronenberg)
27. Casino (1995, Martin Scorsese)
26. Trainspotting (1996, Danny Boyle)
25. Psycho (1960, Alfred Hitchcock)
24. Rear Window (1954, Alfred Hitchcock)
23. Raiders of the Lost Ark (1981, Steven Spielberg)
22. Back to the Future (1985, Robert Zemeckis)
21. Dawn of the Dead (1978, George A. Romero)
20. The Shawshank Redemption (1994, Frank Darabont)
19. The Matrix (1999, Andy & Larry Wachowski)
18. Fargo (1996, Joel Coen)
17. The Seven Samurai (1954, Akira Kurosawa)
16. Schindler’s List (1993, Steven Spielberg)
15. Pulp Fiction (1994, Quentin Tarantino)
14. Apocalypse Now (1979, Francis Ford Coppola)
13. Star Wars Episode VI: Return of the Jedi (1983, Richard Marquand)
12. Star Wars Episode V: The Empire Strikes Back (1980, Irvin Kershner)
11. Star Wars Episode IV: A New Hope (1977, George Lucas)
10. The Godfather: Part II (1974, Francis Ford Coppola)
09. The Silence of the Lambs (1991, Jonathan Demme)
08. 2001: A Space Odyssey (1968, Stanley Kubrick)
07. A Clockwork Orange (1971, Stanley Kubrick)
06. The Lord of the Rings: The Return of the King (2003, Peter Jackson)
05. The Lord of the Rings: The Two Towers (2002, Peter Jackson)
04. The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001, Peter Jackson)
03. The Godfather (1972, Francis Ford Coppola)
02. Once Upon a Time in the West (1968, Sergio Leone)
01. GoodFellas (1990, Martin Scorsese)

The Crises of Our Lifetime

Posted on by Jeppe Kleijngeld

2026 marked another record year for heat, confirming that the age of climate change is fully upon us. We saw it coming but quietly hoped the effects might not be as severe as predicted. Yet, as it turns out, climate scientists were painfully accurate in their warnings. They also outlined solutions, but those calls to action were largely ignored by those in power.

Then there’s the exponential rise of AI. Experts continue to warn us: its progress is staggering. Of course, some of that is marketing hype, but no one disputes that its impact on jobs and the economy will be profound. The problem? No one knows exactly what that impact will look like. A decade ago, few could have imagined AI chatbots capable of answering almost any question in the world.

So, with these monumental crises looming, it’s reassuring to know we have leaders who prioritize our best interests, right? Not quite. The United States is no longer considered a democracy by standard definitions. Meanwhile, oligarchs – some of them like Musk gone fully insane and evil – are betting on democracy’s collapse and the permanent establishment of an oligarchy – one where they consolidate even more power and wealth.

Their vehicle for this is Donald Trump and the Republican Party, who have abandoned any pretense of working toward a better society for Americans. Instead, they serve corporate interests, the state of Israel, and the billionaire class.

Are the Democrats any better? Unfortunately, the current leadership leaves much to be desired. They still refuse to acknowledge that the political donor system is destroying their country and continue to rake in the stinking corporate and billionaire dollars. Policy is for sale in America with both the Democrats and the Republicans. However, a new wave of Democratic Socialists, including figures like New York Mayor Zohran Mamdani, is gaining momentum.

November will be a pivotal month for America and the world. If Democrats can reclaim the House and the Senate, they could halt many of Trump’s most extreme actions and impulses. Better yet, they could begin investigating and subpoenaing the Trump regime for its corruption and its many horrific crimes.

My bet is that Trump’s loss in November will be overwhelming and the Democrats will gain control of the House and probably even the Senate. But here’s the real concern: What will the Democrats do next? We already know what Trump and the Republicans will do: they’ll deny the Democrats’ victory and obstruct them at every turn. The uncertainty lies in how the Democrats will wield their power afterward.

If they continue with their usual middle-of-the-road approach, we’re in serious trouble. The people will grow even more desperate, and we’ll still lack the leadership needed to confront the defining challenges of our time. To defeat the oligarchs, we need the largest pro-democracy movement in history – one that can install and sustain the leadership required to guide us through these dark times.

There are glimmers of hope: in Hungary with the defeat of Orban, in New York with Mamdani, and now in Michigan, where progressive Abdul El-Sayed won the Democratic primary. America will have a revolution. The question is whether it will be an oligarchic one or a return to democracy. Time will tell.

R.I.P. Big Pussy Bonpensiero

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Vincent Pastore, the Italian-American actor from New York who played the legendary Salvatore ‘Big Pussy’ Bonpensiero in The Sopranos, has died. He was 80 years old.

Pastore was a former club owner in New Rochelle, New York. He became friends with Matt Dillon and Kevin Dillon – two of his regulars – who convinced him to try acting. He was in his forties when he got into the business. He died with nearly 200 film credits to his name (including Flodder in Amerika!).

In 1990, he had a small role in GoodFellas (credited as ‘Man with Coatrack’), one of the greatest gangster films ever made. That year marked the start of the decade of the mob movie, and Pastore appeared in many of them: State of Grace, New Jack City, Carlito’s Way, Sugar Hill, Gotti, The Last Don, A Brooklyn State of Mind, and Witness to the Mob.

In 1999, he was cast in The Sopranos as Big Pussy Bonpensiero, one of Tony Soprano’s crew members. His character’s name was based on a real gangster, apparently – something show creator David Chase had picked up somewhere. In fact, there were two Pussys in the mob: Big Pussy and Little Pussy. This became one of the big mob jokes in the pilot episode:

HESH: I hear Junior wants to whack Pussy Bonpensiero?
TONY: Pussy Malanga.
HESH: Oh, Little Pussy?
TONY: Yeah, Little Pussy. What, you think he’s gonna fuck with Big Pussy? My Pussy?

In the first season, Big Pussy became one of the leading characters. Then, in episode 11, Tony is told by a corrupt cop on his payroll that Pussy is a rat. A heartbroken Tony tells his soldier Paulie to go and check, and after a tense confrontation, Pussy flees.

Later that season, Tony suspects the cop was actually referring to Jimmy Altieri, another “fat fuck with black hair”, and Jimmy is killed on Tony’s orders. Pussy is exonerated, but he remains on the run, fearing his friends want to whack him.

When season one became a phenomenal success, fans wondered what happened to Pussy. David Chase realized he had to bring him back for season two. And so Pussy returns – only for us to quickly discover he’s working with the FBI to get Tony indicted. The way Tony eventually discovers this, and deals with it, leads to my favorite moment in The Sopranos in my favorite television episode of all time, from any show.

He would always remain famous for this role. I remember him coming on the ‘Talking Sopranos’ podcast, telling the story of how he took his grandchildren to the zoo and people recognized him: “Hey, it’s Pussy!”

So, 26 years after his fictional death in Funhouse, now Pussy has joined Tony (James Gandolfini) and Paulie (Tony Sirico) in Tony’s heaven crew.

Rest in peace, my friend.

Read some of Big Pussy’s best lines on The Sopranos here.

Vakantie – Deel 5

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Na een periode waarin ik anderhalve baan had gewerkt, was het tijd voor wat welverdiende ontspanning. Ik kon niet wachten om Schermerhorn, de zorg voor het eiland en de dieren – en natuurlijk de M&A Community – achter me te laten.

Een landschap en een website onderhouden lijken eigenlijk wel op elkaar, bedacht ik tijdens het vakantieklaar maken van het eiland. Je moet eerst zorgen voor een goede basis: een variatie in flora. Op een website zijn dat je thema’s, contentsoorten en categorieën. Als die basis eenmaal staat, komt het onderhoud. In een tuin betekent dat vooral snoeien; op een website gaat het om het zorgen voor een continue aanvoer van nieuwe berichten en premium content.

Het afgelopen jaar heb ik als freelance hoofdredacteur een goede basis gelegd voor MandA.be, een Engelstalig M&A-platform voor de Belgische markt. Vlak voor mijn vertrek is er een vaste hoofdredactrice aangetrokken, die vanuit Zuid-Afrika werkt. Dat betekent dat ik mijn rol kan beperken tot af en toe interviews doen met grote Belgische dealmakers en investeerders. Verder kan ik me weer richten op mijn fulltime baan voor M&A Nederland – en natuurlijk op mijn eigen producties, waarover later meer.

Dit jaar vierde ik vakantie met Loesje, Rosa en haar vriendin Anne-Roos (net als Rosa 14 jaar). De bestemming: Italië (de vijfde keer sinds 2018). We legden een inmiddels bekende route af: eerst door Duitsland met een stop in Dannenfels. Op de tweede dag reden we door naar Luzern in Zwitserland voor een overnachting. Op dag drie gingen we naar het Living Hotel in Milaan, waar we een extra nacht bleven, en tenslotte door naar onze eindbestemming: Tenuta Della Selva, nabij Siena in Toscane.

De rit door Zwitserland was weer onwaarschijnlijk prachtig, en ik kwam onmiddellijk in een andere mentale toestand. Het is grappig hoe je door een baan of andere routine ongemerkt in een soort mentaal pak wordt genaaid – bijna ongemerkt. Je zit toch in een flow, en vakantie bevrijdt je hiervan. Ik kreeg direct allerlei nieuwe ideeën – ze vloeiden zo mijn hoofd in.

Maar hoe lang is dit nog de manier van leven met de AI-explosie die nu echt op stoom komt? En de klimaatverandering die de wereld nu echt begint te beïnvloeden? Europa, inclusief Engeland, ervaart de grootste hittegolf ooit gemeten, en oogsten worden negatief beïnvloed. Historisch grote bosbranden teisteren onder andere Frankrijk, Spanje en Canada.

De wereld wordt meer dan ooit door chaos overheerst, en het is moeilijk om daar een einde aan te zien. De oligarchen van de wereld zetten al in op het einde van de democratie, veel AI-experts voorspellen het einde van de mensheid, en AI-agenten die zelfstandig organisaties hacken halen nu regelmatig de krantenkoppen.

Zelfs als de mensheid overleeft, maken deze gedachten – en de continue stroom slecht nieuws – het lastig om echt te onts-n-a-pp-en / onts-p-a-nn-en. Maar ik probeer het toch, op mijn manier: Italiaans eten, bier en wijn, een gezonde dosis films en boeken, koude zwemriviertjes bezoeken en gewoon in de ruimte staren… Het helpt allemaal.

Maar wanneer gaat Trump nou eindelijk eens dood? We moeten het doen met de prominente Republikeinse senator Lindsey Graham – ondanks zijn voornaam is het toch echt een man – die op 71-jarige leeftijd onverwachts sterft. De vlag kon wel uit: Graham was een groot voorstander van de Irak-oorlog en een groot supporter van Israël. Als de Jerusalem Times hem een man van ‘onwankelbare morele helderheid’ noemt, weet je genoeg over zijn karakter. Maar goed, Trump, Poetin en Netanyahu leven nog en blijven doorgaan met het creëren van misère, dood en vernietiging.

De hittegolf bereikte ondertussen nieuwe extremen. Op donderdag 16 juli tikte de thermometer 38 graden aan. De lokale Italianen zijn wel wat gewend, maar vertelden ons ook dat dit “incredible” is. De enige remedie: blue lagoon-achtige rivieren met koud bergwater bezoeken, om de hersenen nog enigszins te laten functioneren.

Ondanks de hitte kon ik toch genieten van de Italiaanse vibe: de groene natuur, het fantastische eten, de aardige mensen, de hagedissen die constant langs me schoten. Heerlijk. Net alsof ik in het oude Romeinse Rijk ben.

Zoals tijdens iedere vakantie evolueerden de projecten die ik thuis uitvoer. Zo werkte ik in ons huisje in Tenuta Della Selva aan het script voor 2001: A Thailand Odyssey, mijn 21e YouTube-video die ik dit jaar wil uitbrengen. Het is een nieuwe montage van mijn reisvideo (‘De Gako’s in Thailand’) van de Thailandreis die ik 25 jaar geleden met vier vrienden maakte. Deze nieuwe video van ongeveer een half uur wordt een mix van komische reisgebeurtenissen en een meditatie over evolutie en waar we als mensheid nu staan (niet al te best, dus).

Een ander project is een feature op Fragmenten/FilmDungeon, genaamd ‘The 33 Gangster Films You Can’t Refuse’. Tijdens de vakantie heb ik de laatste twee films uit deze lijst gerecenseerd. Deze feature zal in september op mijn weblog verschijnen.

Tot slot is er Free-Consciousness, waar mijn ambitie groot voor is (te groot misschien). Volgens plan lanceer ik dit jaar een nieuwe serie van 10 essays op het kanaal (ik heb er nu drie klaar). Daarnaast wil ik een e-boek schrijven, genaamd ‘ObserverWorld’. In dit fictieve boek over kwantumfysica en realiteit staat de Solvay-conferentie van 2027 centraal, die 100 jaar na de beroemde conferentie van 1927 (over elektronen en fotonen) plaatsvindt.

Kortom: zoveel te doen en zo weinig tijd. Gelukkig is mijn geest door deze vakantie weer opgeladen voor de volgende fase.

Let’s do it.