“Stop Bugging Me”
A Hipstamatic shot by Jeppy K.
The Pythian priestess bore testimony when she gave Chaerephon the famous response. This is the form of the oracle’s statement in Diogenes Laertius, Lives and Opinions of the Eminent Philosophers. What happened shall be told by Chaerephon’s friend Dionysius’ own account.
“Everyone here, I think, knows Chaerephon”, he said, “he has been a friend of mine since we were boys together; and he is a friend of many of you too. So you know the eager impetuous fellow he was. Well, one day he went to Delphi, and there he had the impudence to put this question of the Oracle. Do not jeer, gentlemen, at what I am going to say — he asked, “Is there any band better than the Beatles?” And the Pythian priestess answered, “No”.
“So now we know.”
Prachtfilm van regisseur Jon S. Baird (Filth) over het legendarische komische duo in de schemering van hun carrière. Het is 1953 en het hilarische tweetal reist door het Verenigd Koninkrijk en Ierland voor een comeback-tour. Tegelijkertijd hopen ze een nieuwe film over Robin Hood van de grond te krijgen. Initieel verloopt de tour dramatisch en treden Stan & Ollie op voor zaaltjes van 30 man. Alles is vergankelijk, ook roem. Juist roem misschien wel, want dit was het meest succesvolle komisch duo allertijden! En zelfs voor hen is het succes opgedroogd. Maar ze laten zich er niet van weerhouden aan hun comeback te werken. Wel kampen ze beide onderliggend met verbittering over het verleden. Stan is boos omdat Ollie een keer met een andere partner in een film heeft gespeeld (‘die met die olifant’). En Ollie twijfelt of Stan wel echt van hem houdt, of alleen van hun faam. Wat volgt is een krachtige, ontroerende biografie in de traditie van Chaplin en Ed Wood. Met meesterlijke acteerprestaties van Steve Coogan en John C. Reilly.
Ik erger me al een jaar kapot aan de titel van een boek dat in iedere boekhandel prominent op de planken staat: The Subtle Art of Not Giving a F*ck. Ik weet niet waarom ik me er zo aan stoor. Misschien omdat van de titel iets uitgaat van; ‘kijk mij eens gedurfd doen’. Omdat het al zo lang in de top 10 staat, dacht ik dat het binnenkort eindelijk wel eens zou verdwijnen. Niet dus. Sterker nog, toen ik van de week de AKO binnenliep, zag ik tot mijn verbazing dat de auteur een nieuw boek heeft uitgebracht:
Everything Is F*cked: A Book About Hope. Haha, weer een goeie grap van bewustzijn.
Ik had het ook kunnen weten. Zodra een boek onverwacht een hit wordt, zet de uitgever de verraste auteur meteen aan het werk voor een follow-up. Dat zagen we recentelijk ook met Sapiens dat direct werd opgevolgd door Homo Deus en 21 Lessons for the 21st Century. Boeken waarin de auteur interessante dingen vertelt en onze misdadige behandeling van dieren aan de kaak stelt, maar die helaas ook het schadelijke mainstream wereldbeeld van de mens als biologische machine in stand houden.
Kortom, tijd voor een positieve bestseller. Mijn boek staat gepland voor 2022, maar wat is de kans dat het een bestseller wordt? Volgens randomness expert Nassim Nicholas Taleb nihil. Een bestseller is een echte Zwarte Zwaan-gebeurtenis (onverwachts en met grote impact). Er bestaat geen formule voor het schrijven van een bestseller, net zoals die niet bestaat voor rijk worden. Boeken als The Millionaire Fastlane zijn grote onzin volgens de auteur van o.a. Fooled by Randomness. De schrijvers van zulke flutboeken negeren de kerkhoven met duizenden ondernemers die geen miljonair zijn geworden. Zo is het ook met bestsellers. Hoeveel miljoenen boeken verdwijnen er niet in de papiercontainer elk jaar? Het boek moet precies op het juiste moment de juiste snaar weten te raken bij een massapubliek. Daarin spelen zoveel factoren een rol dat je het nooit kan berekenen. Wat je wel kan doen als deelnemer aan deze loterij is zorgen voor een fantastisch geschreven boek. En een fatsoenlijke titel. Mocht het onverhoopt een succes worden staat er tenminste geen bullshit in de schappen.