Paul McCartney’s Begrafenis

The Beatles, vooral John Lennon, stoorden zich vaak aan journalisten die op het bizarre af zochten naar betekenis in hun songteksten. Vaak was die er helemaal niet. Lennon en McCartney bedachten bij het schrijven meestal gewoon woordcombinaties en uitdrukkingen die mooi klonken en intrigeerden, maar betekenis? Lennon schreef het liedje Glass Onion over de obsessie van fans en journalisten met het ontdekken van verborgen boodschappen in hun liedjes (‘The Walrus is Paul’).

Een van de bekendste Beatles geruchten was dat Paul in 1966 zou zijn overleden in een auto-ongeluk en sindsdien zou zijn vervangen door een nieuwe Beatle. Dit gerucht ontstond in 1969 nadat verslaggever Fred LaBour van The Michigan Daily een opsomming gaf van aanwijzingen die op diverse Beatles albums te vinden zou zijn. Zo begon een obsessie onder Beatles-fans met de zoektocht naar aanwijzingen die dit bizarre verhaal ondersteunden.

Bijvoorbeeld, in de film ‘Magical Mystery Tour‘, bij het vertolken van Your mother should know, hebben alle Beatles een rode roos in hun witte pak gestoken, behalve Paul: hij draagt een zwarte roos. En op het einde van Strawberry Fields Forever lijkt John “I buried Paul” te zeggen. John Lennon verklaarde achteraf echter dat hij “Cranberry sauce” zei.

Er zijn talloze andere aanwijzingen voor de dood en vervanging van Paul. Onzin natuurlijk, maar de beroemde cover van Abbey Road, het album uit 1969 dat LaBour in zijn artikel eigenlijk moest recenseren, is wel degelijk symbolisch.

Het is een begrafenisstoet. John loopt voorop in het wit als een heilig figuur of God zelf. Daarachter loopt een plechtige Ringo die de kistdrager of begrafenisondernemer moet voorstellen. En dan komt de overledene: Paul. Het valt niet te ontkennen dat hij er wat zombie-achtig bijloopt op blote voeten, een niet gefocuste blik, een sigaret (‘coffin nail’) in zijn rechterhand (terwijl hij links is) en uit de pas lopend met de andere Beatles. De stoet wordt afgesloten door George die denim draagt: juist, hij symboliseert de doodgraver in zijn werkkleren.

Paul ontkende, zoals gewoonlijk, dat er enige waarheid schuilde in dit verhaal. De outfits en volgorde zouden toeval zijn geweest. Hmmmm, ik weet niet. Normaal ben ik niet zo’n complotdenker rond The Beatles, maar ik heb de laatste tijd teveel over symboliek gelezen om dit als toeval te kunnen beschouwen.

Aan de andere kant was het verhaal van Paul geloofwaardig; de fotoshoot voor Abbey Road gebeurde vrij spontaan en de kleren hadden ze niet eens zelf uitgezocht. Bovendien, als je symboliek gaat interpreteren: John loopt voorop in het wit; de kleur van de dood in Oud-Egypte en veel Aziatische culturen. John zou de eerste Beatle worden die de reis naar de andere wereld zou maken. Toeval?

Gelukkig leefde Paul in 1969 nog wel en was de echte tragedie van Abbey Road dat het het laatst opgenomen Beatles album zou blijken. Dit werd gesymboliseerd door de scheur door de naam ‘Beatles’ op de achterzijde…

Ook toeval dat het laatste nummer The End heet?

Advertenties

The Beatles: ‘Get Back’ versus ‘Let It Be’

Jawel, ik ben de gelukkige bezitter van het album ‘Get Back’ van ‘The Beatles’. ‘Boeit mij dat wat?’, zul je vast denken, maar een Beatles verzamelaar zal het wel begrijpen. Ook al vond ik het album altijd onvoorstelbaar slecht (voor ‘The Beatles’ dan), het is niet meer te krijgen op Amazon, en iets bezitten dat schaars is maakt dat je er toch waarde aan toekent.

Onlangs heb ik ook ‘Let It Be’ aangeschaft en daarmee heb ik bijna alle muziek van ‘The Beatles’ compleet, wat niet zo indrukwekkend lijkt, maar je kunt je vergissen in hoeveel ze gemaakt hebben. George Harrison schreef hun productiviteit toe aan Paul McCartney in de documentaire over zijn leven ‘Living in the Material World‘. ‘Zaten we lekker in het zonnetje en ging de telefoon. We wisten dat het Paul was. Hij wilde dat we weer aan het werk gingen.’

The Beatles 2

Een klein stukje geschiedenis. ‘Let It Be’ is het laatst uitgebrachte album van de groep. Het verscheen in 1970, een maand nadat de groep definitief uit elkaar was gegaan. De opnames waren echter gemaakt voor de opnames van hun legendarische album ‘Abbey Road’ en veel fans vinden dat dat dan ook hun laatste album moet zijn. Wat in ieder geval duidelijk is, is dat ‘Abbey Road’ een onvoorstelbaar betere afsluiter zou zijn geweest dan ‘Let It Be’. Het verschil in kwaliteit is werkelijk enorm.

Op Amazon krijgt ‘Let It Be‘ veel vijf-ster kritieken en dat vind ik persoonlijk echt te veel eer voor wat zonder twijfel hun zwakste album is. Veel van de liedjes staan ook op ‘Get Back’ wat ik dus nooit wat vond. Ik weet nu waarom dat is. De titel ‘Get Back’ refereert aan het plan van de band om weer live te gaan toeren, iets dat ze op dat punt in 1969 (het jaar van de opnames) compleet verleerd waren. Het album – dat diende als soundtrack voor een film die ze toen aan het maken waren – zou vooral live opnames bevatten en geen dubbele lagen meer, zoals de briljante studioplaten die ze de jaren ervoor hadden afgeleverd.

Als groot fan van hun studioalbums, zoals ‘Rubber Soul’, ‘Revolver’ en ‘St. Peppers Lonely Hearts Club Band’ was ik verwend met de mooiste studio-opnames ooit gemaakt (nu nog steeds). Vanuit dat referentiepunt ‘Get Back’ luisteren is als slapen op een spijkermat als je gewend bent aan een hemelbed. Bij ‘Let It Be’ was mijn verwachtingspatroon compleet anders – ik verwachte het niet goed te vinden – en daardoor viel het album me erg mee.

Een meesterwerk is het niet, maar er staan wel pareltjes op. Drie om precies te zijn: ‘Two of Us’, ‘Let It Be’ en ‘The Long and Winding Road’. Bij het luisteren naar ‘Get Back’ waren deze drie toppers me ontgaan vanwege de slechte geluidskwaliteit. De andere songs lijken qua stijl vooral overblijfselen van ‘The White Album’ dat ze daarvoor opnamen. En er zitten best aardige tracks bij zoals ‘Dig a Pony’, ‘Across the Universe’ en natuurlijk ‘Get Back’.

Met een nieuwe blik, of liever een nieuw gehoor, ben ik vervolgens opnieuw naar het ‘Get Back’ album gaan luisteren en die ervaring is verbeterd. De gebrekkige geluidskwaliteit maakt het nog steeds lastig optimaal te genieten van de plaat, maar het is nu wel ‘iets’ terwijl het eerst niets was.

Wat zijn uiteindelijk de verschillende tussen ‘Get Back’ en ‘Let It Be’?
– De geluidskwaliteit van ‘Let It Be’ is een stukje beter, maar heeft nog wel dat ‘live performance’ gevoel dat ze nastreefden tijdens de ‘Get Back’ sessies. Verschillende tracks zijn ook live opnames van een concert.

– Op ‘Get Back’ (mijn bootleg versie tenminste) staan twee tracks die niet op ‘Let It Be’ staan: ‘Don’t Let Me Down’, een mooie compositie die zo van ‘Abbey Road’ afkomstig zou kunnen zijn, en ‘Teddy Boy’ dat nozem betekent in Liverpool, refererend aan ‘The Beatles’ in hun beginjaren, dat waren nozems.

– Op ‘Let It Be’ staan weer twee tracks die niet op ‘Get Back’ staan: ‘Across the Universe’ en ‘I Me Mine’ (de laatste Beatles song ooit opgenomen).

The Beatles 1

Dat is het wel. Natuurlijk zijn er ook verschillen in coverart. ‘Get Back’ is een visuele referentie aan hun eerste album ‘Please Please Me’. Op ‘Let It Be’ staan gewoon vier hoofden van de bandleden. Waarom ze daarvoor gekozen hebben weet ik niet; het is een lelijke cover. Misschien omdat de band toen al uit elkaar was en ze iets moesten doen waarvoor ze de band niet bij elkaar hoefden te brengen.

Vanwege de geluidskwaliteit zou ik toch kiezen voor ‘Let It Be’ als een keuze überhaupt nodig was. Moet je dit album hebben als Beatle Maniac? Ja, bij de drie eerder genoemde pareltjes vergeet je weer even dat de band hier op het punt stond uit elkaar te vallen, en wordt je herinnerd aan het geniale samenspel van deze vier muzikale genieën uit Liverpool.

My 10 Favourite Beatles Songs

The Beatles
Well, this was a tough challenge. ‘The Beatles’ made so many great songs, and in my life I loved them all. But I had to choose, and I did (I only cheated once). So here they are, my 10 favourites. Let it be…

10. Sexy Sadie
Lead vocals: John Lennon
Writer(s): John Lennon
Album: The White Album (B-side)

I just love the structure of this one with every line coming back. The history of how it came to be is amusing as well. Apparently Lennon started writing it in India where he and the boys were staying at the ashram of Maharishi Mahesh Yogi. Lennon became disillusioned after Maharishi made sexual advances towards several female group members. The song was originally called ‘Maharishi’, but George Harrison insisted they change the title.

9. Being For the Benefit of Mr. Kite
Lead vocals: John Lennon
Writer(s): Lennon-McCartney
Album: Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band

This one sounds like it was composed with a head full of acid and it probably was. The lyrics are based entirely on a circus poster from the Victorian age Lennon had at home. The final result, a combination of psychedelic rock, circus music and waltz is more an experience than a song. A truly unique sound that stimulates all senses. Brilliant.

8. The Fool on the Hill
Lead vocals: Paul McCartney
Writer(s): Paul McCartney
Album: Magical Mystery Tour

This musical power performance is full of sadness and wisdom. Makes heavy use of flutes that send shivers down my spine every time I listen to it.

7. Michelle
Lead vocals: Paul McCartney
Writer(s): Lennon-McCartney
Album: Rubber Soul

It a shame nobody on the talent shows like ‘The Voice’ ever picks a love ballad like ‘Michelle’. Maybe it’s not allowed, but even if they did, they would never be able to sing I like Paul McCartney. ‘Michelle’ is tasteful, romantic and lovely. Never fails to move me.

6. Happiness is a Warm Gun
Lead vocals: John Lennon
Writer(s): John Lennon
Album: The White Album (A-side)

Bizarre poetry from John Lennon. It is inspired by the cover of a gun magazine that read ‘Happiness Is a Warm Gun’. Lennon thought it was a fantastic, insane thing to say and he wrote these lyrics that are terrific and crazy. The song rocks so much it gives me a massive hard on whenever I play it insanely loud in my car.

5. Octopus’s Garden / Norwegian Wood
Lead vocals: Ringo Starr / John Lennon
Writer(s): Richard Starkey / Lennon-McCartney
Album: Abbey Road / Rubber Soul

It is truly amazing how much atmosphere these artists could create with their songs. ‘Octopus’s Garden’ – by far the greatest contribution from Ringo Starr – takes you deep into the ocean, while ‘Norwegian Wood’ brings you deeper into a forest than any music could ever do. I love to go there any day of the week.

4. Because
Lead vocals: John Lennon, Paul McCartney, and George Harrison
Writer(s): John Lennon
Album: Abbey Road

I experience their final album ‘Abbey Road’ as one large and beautiful opera, and ‘Because’ is one of the highlights. Why? ‘Because’ it’s a powerful and astonishingly beautiful song. Can make me cry like a child.

3. In My Life
Lead vocals: John Lennon
Writer(s): Lennon-McCartney
Album: Rubber Soul

Wonderful trip down memory lane with John Lennon. It’s about love and friendship and you believe every word he so gently sings. It is ranked 23rd on Rolling Stone’s ‘The 500 Greatest Songs of All Time’. Mojo magazine named it the best song of all time in 2000.

2. She’s Leaving Home
Lead vocals: Paul McCartney
Writer(s): Lennon-McCartney
Album: Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band

Besides the hallucinogenic ‘Lucy in the Sky with Diamonds’ and the mood-setting ‘Fixing a Hole’ this is a song that makes me think of the love of my life. In the year that I met Loesje, I would listen to this all the time thinking about her. The lyrics are sad, but stunningly beautiful. McCartney came up with the runaway story, which he read about in a newspaper and Lennon added the Greek chorus, the parents’ view: ‘We gave her most of our lives, we gave her everything money could buy.’ Genius teamwork.

1. Here, There and Everywhere
Lead vocals: Paul McCartney
Writer(s): Paul McCartney
Album: Revolver

This is it: my funeral song. I don’t know what McCartney thought about when he wrote this powerful masterpiece, but for me it is about love and eternity.

Thanks again, Boys.