Een doodgewone dag in Jaipur

22 jaar geleden maakte ik de eerste van mijn twee reizen naar Azië. Samen met een vriend reisde ik in een maand door Noord India en Nepal. Het jaar daarop ging ik naar Thailand. Dit is volgens kenners eigenlijk de verkeerde volgorde. Thailand is Azië Light, geschikt voor de beginneling, terwijl India – zeker in de steden – een drukke, chaotische en overweldigende ervaring is.

Ik maakte van beide reizen een video. Dit vier minuten durende fragment uit de India-film geeft mijn ervaring van deze reis goed weer. De zintuigen worden maximaal geprikkeld. Na twee weken in deze chaos was het in het Boeddhistische Nepal overigens weer erg relaxed bijkomen.

Zo ziet een doodgewone dag in een typische Indiase stad eruit. De wereldpopulatie was met 6,1 miljard een stuk lager toen, maar daar is in Jaipur niks van te merken:

Schrijfambities (van print naar online)

‘Hoe gaat het eigenlijk met je boek?’

Tja, het wil niet echt vlotten. Ik heb een aardig hoofdstuk geschreven (binnenkort te lezen op deze blog), maar ben vastgelopen met dat concept. Toen ben ik opnieuw begonnen met een ander concept en ben ik opnieuw vastgelopen.

Het probleem is – zoals altijd – tijd. Op mijn werk is het al minstens anderhalf jaar een gekkenhuis en het ziet er niet naar uit dat dat snel gaat veranderen. Dus heb ik misschien één, hooguit twee avonden in de week om iets te produceren. En dat werkt niet. Daar had ik laatst met collega Jan Bletz over die een aantal boeken heeft geschreven. Je moet zoiets in één ruk doen. Dag na dag, avond na avond, nacht na nacht. Als je niet in de flow weet te komen gaat het niet lukken. Dan loop je vast. En dat heb ik nu al heel vaak ervaren.

Gelukkig ben ik agile, het magische woord in deze turbulente tijden en waar je dan ook mee om de oren wordt geslagen in managementliteratuur en op zakelijke conferenties. Het betekent dat ik me weet aan te passen aan veranderende omstandigheden. Dus omdat ik niet de mogelijkheid heb een maand of meer onafgebroken aan een boek te schrijven, ga ik iets doen waar dat niet voor nodig is: namelijk een nieuwe website bouwen.

Zo’n website is natuurlijk wel een stuk minder prestigieus dan een boek. Dat is inderdaad een nadeel. Voor mijn ego zou het zeer strelend zijn om mezelf schrijver of auteur te kunnen noemen. Maar een website heeft ook voordelen. Allereerst bereik. Ik heb aardig wat kennis van SEO (Search Engine Optimization) en een specifiek onderwerp op de korrel waar nog volop ruimte in is om online een goede positie in te verwerven.

Het onderwerp is bewustzijn en hoe dat mogelijk (ik zal niet te stellig doen) niet in ons hoofd blijkt te zitten, maar de hele wereld beslaat (inclusief onszelf). Een niche-onderwerp, maar er zijn veel geïnteresseerden. Bovendien zou het het volgende ‘mainstream’ wetenschappelijke paradigma kunnen worden (de aarde is niet plat maar rond / de aarde is niet het middelpunt van het universum / de aarde is virtueel en bestaat alleen in relatie tot bewuste waarnemers).

De site (Free-Consciousness.com) is bovendien in het Engels en heeft dus een potentieel massapubliek.

Nog een voordeel: ik heb geen uitgever nodig. Alles wat ik hoef te doen is de eerste circa vijf essays te schrijven, de site te bouwen in WordPress (mijn amigo Arnold gaat me hierbij helpen) en publiceren maar. Het is wat dat betreft een gouden tijd voor wannabe uitgevers. Iedereen heeft een platform en je kunt vinden van Google wat je wilt, maar één ding doet het algoritme goed: de beste content die de meeste nuttige informatie over een onderwerp geeft, wordt beloond.

De geplande release van Free-Consciousness.com is in 2022.

Rosa in de Kidsweek

Vandaag in de Kidsweek aandacht voor de overstromingen in Limburg, België en Duitsland. Rosa was één van de kinderen die over haar ervaringen mocht vertellen:

Er kwam ook een expert aan het woord die uitlegde dat een aantal speciale weersomstandigheden samen hebben gezorgd voor de overstromingen die niemand zag aankomen en die aan 200 mensen en talloze dieren het leven hebben gekost. Hij verwacht niet dat dit snel nog eens zo fout kan gaan – misschien pas over 100 jaar weer – maar erkent dat klimaatverandering dit kan versnellen. Dit zorgt immers veel vaker voor extreem weer.