Wilders doet eigen achterban tekort

‘Fear is the antidote to progress’
Peter Diamandis & Steven Kotler in ‘Bold’

De inschatting van de peilingen is dat Wilders bij de volgende verkiezingen zo’n 25 procent van de stemmen gaat pakken. Als andere partijen dan niet met hem willen samenwerken, zullen zijn stemmers op vreedzame wijze een revolte beginnen, aldus de heer Wilders.

Wilders gaf onlangs bij wijze van uitzondering een interview. Hij vindt alle journalisten sukkels, maar voor Playboy maakte hij graag een uitzondering (logisch, want voor de betere journalistiek moet je inderdaad bij Playboy zijn).

Ik was wel benieuwd naar een iets diepere uitleg van zijn standpunten, want normaliter krijg je alleen de provocerende uitspraken mee, zoals dus van die revolte laatst. Twitter is met een maximum van 140 tekens het ideale medium voor Wilders. In het Playboy interview begint hij met dezelfde ongefundeerde uitspraken als altijd, onder meer over ‘testosteron bommen’, maar verderop in het stuk gaat hij op een paar zaken wat dieper in. Zoals over zijn uitspraken over ‘minder Marokkanen’ en meer recentelijk ‘geen asielzoekers meer’.

‘Als uit onderzoek blijkt dat een groot deel van hen voor overlast en ongewenste toestanden zorgt, dan wil ik er graag minder van’, aldus Wilders. Ook pleit hij voor strengere straffen voor criminelen: ‘Ik wil voorkomen dat mensen die zich schuldig hebben gemaakt aan een geweldsdelict of een verkrachting, wegkomen met een taakstraf, zoals nu nog te vaak gebeurt.’

Bovenstaande klinkt redelijk, zeker voor Wilders zijn doen. Nou weet ik dat het niet is wat het lijkt. In een recente interviewserie met rechters van Coen Verbraak, vertelde de rechter uit de strafzaak tegen Wilders dat de blonde politicus hem heeft bedreigt. ‘Als jij me veroordeeld zal ik je wel krijgen.’ Iets in die trant. ‘Dat is echt heel erg’, zei de rechter en gelijk heeft hij. We leven in een land met onafhankelijke rechtspraak, dus niet van politiek afhankelijk godzijdank. Als dat ooit verandert hebben we echt een heel groot probleem.

Nog een hele kwalijke zaak van Wilders en de PVV is het standpunt ‘grenzen dicht’. Los ervan dat het niet kan en mag, heeft de partij geen enkel alternatief te bieden voor oorlogsslachtoffers uit Syrië. Als het aan de PVV ligt laten we het volledig aan andere landen over om op te lossen. Het zou niet minder dan misdadig zijn als we als Nederland iets zouden doen wat hier ook maar in de buurt van zou komen.

Wilders
Het Wilders interview via Blendle

Maar even terug naar de ‘redelijke’ standpunten van Geert. Minder geld naar immigratie en de EU, en minder Islamieten binnenhalen moet leiden tot een welvarender en veiliger Nederland. Klopt dat zo’n beetje PVV? Dit is het standpunt dat hij – mits op de juiste manier geformuleerd – best waar zou kunnen maken voor zijn kiezers, maar dat gaat nooit gebeuren. Never nooit niet.

Dale Carnegie heeft de beïnvloedingstechnieken van succesvolle leiders al lang geleden vastgelegd (ik schreef dit artikel over de 9 belangrijkste technieken) en Wilders maakt van geen enkele van deze technieken gebruik. En dat betekent dat hij ook nooit echt iets gaat realiseren. Dat kan niet op de manier waarop hij het nu doet.

De kracht van Wilders is dat hij staat voor zijn boodschap en het opneemt voor zijn gehoor (dat hij gemakshalve ‘het volk’ noemt, ook al is het in een worst case scenario slechts 25 procent van het volk). Daarbij heeft de voorzitter van de Partij van de Vrijheid zijn eigen vrijheid levenslang opgegeven. En het is dieptriest dat dat nodig is. Hij zou mogen zeggen wat hij wil binnen de grenzen van de wet, inclusief forse kritiek leveren op de Islam.

Maar de Partij van de Vrijheid is niet de Partij van de Waarheid. De waarheid is dat de PVV veel van haar populariteit dankt aan het keihard blijven hakken op de door velen gehate elite. In de eindeloos herhaalde standpunten zit geen enkele nuance. Hij vindt dat zijn stemmers aan alle kanten ‘gepakt’ worden door de VVD/PvdA en zijn stemmers zijn het er roerend mee eens. Het is niet voor niks dat Wilders aan de zijnen vaak als worden beticht van slachtofferschap en zelfmedelijden. Er is altijd een zondebok: Brussel, het Kabinet, Marokkanen, Syrische vluchtelingen, enzovoorts. Het is helemaal zwart-wit. Dat is de politiek van Wilders en hij is er buitengewoon succesvol mee. Blijkbaar zijn veel Nederlanders teleurgesteld om tot de twee procent welvarendste burgers ter wereld te behoren.

Maar hoe gaat hij zijn doelen bereiken? De enige manier om iets voor elkaar te krijgen – in politiek, bedrijfsleven of waar dan ook – is samen te werken met anderen, verbinding te zoeken, concessies te doen… En dat kan Wilders niet. Het vorige kabinet waar Wilders inzat is niet voor niets omgevallen.

Wat Wilders vooral doet is een nachtmerriebeeld schetsen: ‘We worden overspoeld door Moslims en raken ons land kwijt.’ Is er geen probleem? Jawel, de vluchtelingencrisis is een groot probleem. En de tegenstelling tussen de Islam en het Westen moet zeker hoog op de politieke agenda komen te staan (maar nogmaals, alleen verbinding en samenwerking kan bijdragen aan een oplossing). Tot slot gaan er inderdaad miljarden naar immigratie, maar zou daarmee stoppen slechts voor een heel klein deel toekomen aan ‘het volk’ van Wilders.

De problemen waar we mee te maken hebben zijn een miljoen keer complexer dan Wilders ze schetst. En wat is zijn reële stip aan de horizon? Heeft hij een werkbare oplossing klaar voor als hij straks de buit binnen heeft? Nee. En daarmee doet hij zijn achterban tekort. Tenzij die achterban gewoon op een relletje uit is, en het de ‘elite’ even flink lastig wil maken. In dat geval komen ze met Wilders nog ruimschoots aan hun trekken de komende 10/15 jaar. Maar er komt een moment dat ze beseffen dat er niks veranderd is en met de koers van Wilders ook niks gaat veranderen, behalve dat het land steeds verder verdeeld raakt. En dat is het echte nachtmerriebeeld dat nu snel werkelijkheid aan het worden is.

Succesvolle mensen: 2 prototypen

Mijn dagelijks werk bestaat uit onderzoeken wat mensen succesvol maakt en die kennis beschikbaar stellen voor anderen. In het specifiek doe ik dat voor financiële professionals, maar mijn belangstelling gaat veel breder dan dat. Ik wil niet alleen onderzoeken hoe mensen in het bedrijfsleven succesvol kunnen zijn, maar in hun hele leven.

In deze blog beschrijf ik twee succesvolle mensen met een hele andere persoonlijkheid, en wat we van hen kunnen leren.

Persona 1 – Het mensenmens
Ik heb laatst een actrice ontmoet, en was vrijwel direct zeer gecharmeerd van haar. Haar professionele succes zou ik beoordelen met een 8 op een schaal van 10. In het wereldje van theater, film, televisie en musicals is dat heel indrukwekkend. Hierin slaagt maar een heel klein percentage.

Zonder dat ik haar aan het werk heb gezien, begrijp ik meteen waarom zij succesvol is. Los van haar ongetwijfeld grote talent voor acteren, wist zij me met haar persoonlijkheid direct in te pakken. Ze was enorm vriendelijk en open. Gewoon een heel prettig mens om in je buurt te hebben.

Wat me vooral opviel was haar grote interesse in anderen. Ze stelde veel vragen en liet niet los. Ze nodigde uit om te vertellen en haar interesse voelde 100 procent authentiek. In een wereld waar de concurrentie voor het bemachtigen van rollen gigantisch kan ik me goed voorstellen waarom zij gekozen wordt. Nogmaals, ongetwijfeld is ze erg goed en professioneel in haar werk, maar ze heeft daarnaast de gunfactor. Zo’n prettige persoonlijkheid gun je de hele wereld. Je wil haar bovendien graag om je heen hebben.

Succesvolle mensen

Persona 2 – De doelgerichte leider
Ik ken een manager die excellentie nastreeft in alles wat hij doet. Hij is niet snel tevreden, vraagt veel van zijn mensen en is nogal ongeduldig. In de financiële wereld is hij zeer succesvol. Hij heeft een scherp instinct voor zakelijke kansen en speelt hier slim op in. Ook is het een doorzetter; hij blijft zijn klanten vragen hoe het beter kan en gaat net zolang door totdat hij zijn doel bereikt heeft.

In de crisis heeft hij zich vijf jaar lang koest gehouden, een teken dat hij weet wanneer hij even niks moet doen. Maar nu er weer groei te bespeuren is, is hij weer tevoorschijn gekomen en aan het knallen als nooit tevoren.

Hij is dan wel zeer succesvol in het ondernemen, sociaal ontbreekt er wel een stukje bij deze topmanager. Hij stoot vaak mensen voor de borst, omdat zijn empatisch vermogen niet werkt zoals bij andere mensen. Zonder dat hij het zo bedoelt, kan hij enorm lomp uit de hoek komen, en met zijn veeleisendheid heeft al de nodige werknemer weg gekregen. Hij is een typische rode persoonlijkheid met alle voor- en nadelen die daar bijhoren.

Lessen
Van beide persoonlijkheden kun je enorm veel leren. Met de authenticiteit en warmte van het mensenmens kun je elke deur open krijgen die je maar wilt. En met de enorm hoge standaard en het doorzettingsvermogen van persona 2 kun je je concurrentie ver achter je laten. Maar persona 2 loopt het risico zichzelf over de kop te werken, en heeft meer moeite bevrediging te halen uit zijn succes.

Daarom zou ik wanneer je maar aan één persoon een voorbeeld kunt nemen voor het mensenmens gaan. De reden hiervoor is simpel; het draait in het leven om meer dan zakelijk succes; het draait om geluk. En wanneer je met mensen kunt omgaan, en geluk voor hen weet te creëren, komt dat geluk ook weer bij jezelf terug.

Maar is zoiets te trainen? Absoluut. Begin met het lezen van Dale Carnegie’s ‘ How to make Friends and Influence People’ (of lees zijn belangrijkste lessen voor leiders in dit artikel dat ik vorig jaar schreef). Het verreist het doorzettingsvermogen en hard werk, maar is voor iedereen haalbaar. Zelfs persona 2 met zijn gebrek aan empatisch vermogen zou hier zijn voordeel mee kunnen doen.

Hoe vergroot je jouw invloed binnen een organisatie?

Invloed binnen organisaties

Invloed uitoefenen zonder formele macht te bezitten, kan dat? Jazeker. Het is zelfs helemaal niet zo moeilijk. Het is ten eerste belangrijk te realiseren dat inhoud lang niet het enige is wat telt. Je hebt namelijk te maken met een ras genaamd ‘mensen’. En die vinden goede argumenten over het algemeen niet het belangrijkste. Het eigen ego komt altijd op de eerste plaats.

De belangrijkste les die ik geleerd heb over beïnvloeden komt van Dale Carnegie en staat bekend als de ‘what is in it for me’ regel. De enige manier om iemand iets te laten doen is om hem/haar het te laten willen doen. Ontvang je wel eens e-mails op je werk waarin iemand van alles van je gedaan wilt krijgen zonder duidelijk te maken wat jij er eigenlijk beter van wordt? Zijn die effectief? Ik denk het niet. Als je iets wilt van iemand sta dan eerst stil bij de belangen van die persoon. Wat wil hij/zij graag bereiken? Die vraag beantwoorden is de sleutel naar krijgen wat je zelf wilt.

Binnen de dynamiek van een organisatie is het goed je te realiseren dat je met een politieke organisatie te maken hebt met daarbinnen formele en informele netwerken. Beslissingen worden nooit echt genomen op de formele momenten (vergaderingen), maar zijn al lang daarvoor in het informele netwerk tot stand gekomen.

Besluitvorming is een soort flipperkast waar een balletje doorheen gaat en iedereen schopt er tegenaan – formeel en informeel – en zo wordt de richting van dat balletje bepaald. Uiteindelijk komt het ergens terecht. Zorg dat je daar veel mensen bij betrekt die allemaal mee helpen dat balletje in de goede richting te krijgen. beïnvloeden begint met scannen, dan ga je draagvlak creëren en dan de juiste timing bepalen.

Als je dus iets voor elkaar wilt krijgen zul je inzichtelijk moeten maken hoe je dat voor elkaar gaat krijgen. Het stakeholder model is hiervoor zeer geschikt: wie zijn bij een bepaalde beslissing betrokken en wat zijn hun belangen? En dan: hoe ga je ze meekrijgen met wat jij graag als uitkomst wilt zien? Daarna is het vooral hard lobbyen binnen het informele circuit om de neuzen de juiste richting – jouw richting – op te krijgen.

Bij het overtuigen van jouw visie is sensitiviteit belangrijk. Waar zit de ander? Wat vindt hij/zij nou echt belangrijk? Je moet dat aanvoelen. Economie is emotie. Micro-economie binnen een organisatie is ook emotie. Bijvoorbeeld de lancering van een nieuw product; misschien sta je op iemands tenen, misschien zien mensen het niet zitten. Probeer eerst de ander heel goed te begrijpen, want als je alleen maar denkt aan je eigen belangen zal het overtuigen niet werken. Je moet er een win-win van maken.

Binnen organisaties spelen allemaal krachtenvelden en belangen. Afhankelijk van je rol ben je daar in betrokken, of je nou wilt of niet. Als je er toch al in zit, kun je er beter een beetje van gaan genieten. Dan is de kans ook een stuk groter dat je uiteindelijk slaagt in je overtuigingsdoelen.

Welke mensen winnen altijd? Niet de mensen die altijd voor zichzelf gaan (‘kijk mij’), maar ook niet de mensen die te bescheiden zijn. Soms moet je weer even de nadruk op overtuigingskracht en stevigheid zetten en dan weer op meebewegen, sensitiviteit en betrokkenheid. Mensen willen geen allemansvriend of watje, maar ook geen boeman die niet te bewegen is, maar iemand die er tussenin zit. En dat is flexibiliteit waarbij je bij jezelf blijft. Hierin moet je goed kunnen schakelen.

Icon 20 - Bowman