10 tips voor het schrijven van dialogen

Eens in mijn leven wil ik een werk van fictie afleveren. Het scenario dat ik daarvoor in gedachte heb is nu in de maak. Maar met het huidige tempo zal ik het pas afronden in 2025. Geeft niet, want zoals ik al schreef: ik hoef het maar één keer te doen. Bovendien schrijf ik één van de hoofdpersonages speciaal voor een 50 jarige Leonardo DiCaprio en is hij nu 40.

In het boek ‘A busy writer’s Guide – How To Write Dialogue’ geeft de auteur vele nuttige tips voor ambitieuze schrijvers om hun dialogen op juiste wijze te formatteren, overtuigend te maken en variatie aan te brengen in de dialogen. Dit is gericht op het schrijven van boeken/verhalen, maar grotendeels ook toepasbaar op scripts.

How to write dialogue

1. Zet nieuwe dialogen onder elkaar
Fout is dus:
‘Ik ben het daar niet mee eens’, zei Koen. ‘Maar wacht eens’, reageerde Lisa.

Goed is:
‘Ik ben het daar niet mee eens’, zei Koen.
‘Maar wacht eens’, reageerde Lisa.

2. Houd het zoveel mogelijk op ‘zei hij’ en ‘zei zij’
Leg geen emoties uit door te schrijven ‘brieste hij’ of ‘siste hij’. Emoties van karakters moeten blijken uit hun acties, niet door hoe zij het zeggen. Probeer uitsluitend te gebruiken: zei, vroeg, fluisterde en schreeuwde.

3. Vermijd uitroeptekens
Net als de vorige regel wordt dit ook gezien als zwak schrijfwerk. Bovendien vermindert het effect wanneer je het vaak gebruikt.

4. Laat je personages elkaar niet teveel bij hun naam aanspreken
‘Zag ik jou door de stad lopen vanmiddag, Patrick?’ vroeg Louis.
‘Nee Louis, dat moet iemand anders geweest zijn,’ reageerde Patrick.

In de praktijk doe je dit alleen als je iemand roept, of bij hallo en afscheid. Je kunt het natuurlijk wel gebruiken om iemand te karakteriseren, bijvoorbeeld een gladde verkoper die iets van mensen gedaan wilt krijgen.

5. Voorkom monologen
Houd het aantal zinnen dat een karakter uitspreekt beperkt tot maximaal drie. Zelfs bij enorme ouwehoeren. Laat een ander karakter ze dan onderbreken of beschrijf tussendoor een actie.

6. Voeg variëteit toe
Probeer voor je lezers de illusie te creëren dat ze echte gesprekken lezen. Dat kun je doen door echte spraakpatronen te imiteren:
– Vragen beantwoorden met vragen
– Onderbrekingen
– Echo’s
– Non-reacties
– Stiltes
– Subtekst toevoegen
– Humor gebruiken

7. Haal opvullers eruit
Sociaal geklets, zoals ‘hallo’ en ‘hoe haat het?’ mag er allemaal uit. Daar hoeft de lezer niet mee verveeld te worden. Dialoog heeft een sterke reden nodig om te bestaan.

8. Geef al het dialoog een doel
Iedere regel dialoog moet minimaal één van de volgende drie dingen doen:
– Het plot vooruit stuwen
– Een karakter ontwikkelen
– Het thema echoën

9. Vermijd een info dump
Karakters vertellen elkaar geen dingen die ze al weten. ‘Toen we dit huis kochten zijn we een grote schuld aangegaan.’ Dat zou een man niet tegen zijn vrouw zeggen, want de vrouw weet dat al. Zoek een andere oplossing om de schuld bekend te maken aan de lezer.

10. Maak personages uniek middels dialoog
– Verschillen in woordkeuze (waar komen ze vandaan?)
– Wat is hun opleidingsniveau, IQ en waar staan ze in hun leven?
– Het personage’s persoonlijke woordenboek
– De persoonlijkheid van je personage

Extra tip: Besteed speciale aandacht aan de eerste zin dialoog van ieder personage: dat maakt voor de lezers meteen veel duidelijk over zijn/haar persoonlijkheid.

The Departed (2006)


Cops or Criminals. When you’re facing a loaded gun what’s the difference?

Directed by:
Martin Scorsese

Written by:
William Monahan (screenplay)
Alan Mak (screenplay Mou gaan dou)
Felix Chong (screenplay Mou gaan dou)

Cast:
Leonardo DiCaprio (Billy Costigan), Matt Damon (Colin Sullivan), Jack Nicholson (Frank Costello), Mark Wahlberg (Dignam), Martin Sheen (Queenan), Ray Winstone (Mr. French), Vera Farmiga (Madolyn), Anthony Anderson (Brown), Alec Baldwin (Ellerby), Kevin Corrigan (Cousin Sean)

A remake of the 2002 Hong Kong thriller Infernal Affairs by one of the greatest American directors of all time. That can’t go wrong, right? The Academy certainly didn’t seem to think so, awarding the film Oscars for Best Picture, Best Director (Scorsese’s first!), Best Adapted Screenplay, and Best Film Editing. While some might see this as recognition long overdue, the film earns its accolades.

The Departed is a fantastic crime thriller, even if it may not be Scorsese’s very best. The main point of discussion for some is that it’s not a completely original film. The movie opens with The Rolling Stones’ ‘Gimme Shelter’, a great track that sets the tone perfectly, though it was also used to memorable effect in Goodfellas.

Scorsese has dealt with the underworld before in Mean Streets, Casino, and GoodFellas. While those masterpieces were based on real-life stories and experiences, The Departed shows he can deliver a tightly plotted, suspenseful narrative with equal skill.

The plot does lend itself to many exciting twists and turns. Irish crime boss Frank Costello (a maniacal turn by Jack Nicholson) has a young spy, Colin Sullivan (Matt Damon), work his way up in the Boston police force. In return, the police assign young recruit Billy Costigan (Leonardo DiCaprio) to secretly infiltrate Costello’s hardened gang. A dangerous cat-and-mouse game begins that keeps you on the edge of your seat.

The Departed is a high-energy thriller with an amazing cast. Damon and DiCaprio are excellent in the lead roles, but the real fireworks come from Nicholson and his fellow villain Ray Winstone. Scorsese wisely cast the then-unknown Vera Farmiga as the female lead, and she’s excellent in her subtlety. The plot keeps you engaged for the full 151 minutes of its runtime, and while the characters might not have the same depth as in some of Scorsese’s other works, they serve the story well. The surprising climax, rather than feeling cold, delivers a satisfying and impactful ending.

If the film hadn’t been directed by Scorsese, the bar might not have been raised so high, but as it stands, The Departed is a highly entertaining and expertly crafted movie that not only meets but often exceeds its very high expectations.

Rating:

Quote:
FRANK COSTELLO: “I don’t want to be a product of my environment. I want my environment to be a product of me.”

Trivia:
Originally Brad Pitt was cast as Colin Sullivan, but later dropped out to work with Alejandro González Iñárritu in Babel. He continued to produce the film under his production company Plan B.