The Many Saints of Newark (2021, Review)

Directed by:
Alan Taylor

Written by:
David Chase
Lawrence Konner

Cast:
Alessandro Nivola (Dickie Moltisanti), Leslie Odom Jr. (Harold McBrayer), Jon Bernthal (Johnny Soprano), Vera Farmiga (Livia Soprano), Corey Stoll (Junior Soprano), Ray Liotta (‘Hollywood Dick’ Moltisanti), Michela De Rossi (Giuseppina Moltisanti), Michael Gandolfini (Teenage Tony Soprano), Billy Magnussen (Paulie Walnuts), John Magaro (Silvio Dante)

“My uncle Tony…” It is certainly great to hear Christopher’s voice again. He narrates the story in this long awaited Sopranos prequel from the grave. Chrissy forms the link between the spirit world – where the beloved show now resides – and the world of The Many Saints of Newark, which is now coming to life on cinema screens worldwide and on streaming service HBO Max.

This world, which is set in the 1960’s in New Jersey, is inhabited by many familiar characters in their younger years: Tony Soprano, ages 9 and 17, his parents Johnny Boy and Livia, his uncle Junior, Silvio Dante, Paulie Walnuts, Big Pussy Bonpensiero, and a couple of others. The main character is Christopher’s father Dickie Moltisanti (Alessandro Nivola), who was referred to as a legend in the series, but never seen. Logical, since he was already dead when the show started.

We meet Dickie at the Jersey station, where his father Hollywood Dick, played by Ray Liotta, brings home a new Italian wife from the home country. She is into the handsome and charming Dickie immediately, which complicates the already difficult relationship between him and his mobbed-up father. And soon it leads to a dramatic moment early in the film, which is also none of the highlights of the movie. Both Nivola and Liotta are terrific in their roles. For Liotta, a double role that is; he also plays Dick’s twin brother Sally who’s in jail for life for whacking a made member.

Dickie is a troubled man obviously. He resembles his future son Christopher in many ways: he’s a compulsive law breaker, has an explosive temper and is a murderer. He is also searching. Dickie has the deep desire to do something good, something special to elevate his existence out of the mundane. But he doesn’t know how. Dickie is involved in the numbers rackets in Jersey together with a bunch of black criminals. In the first part of the movie, the 1967 Newark riots take place in which the black riotters, who are structurally discriminated against, face off against the police. In the second part of the film, Dickie’s black business partners get ambitions of their own which leads to a violent conflict in the Jersey underworld.

Besides having his own activities, Moltisanti is also deeply involved with the DiMeo crime family in Jersey whose members love him. But as we know from the show, in this volatile milieu inhabited by envious sociopaths, danger is always lurking. It is this world that young Tony Soprano (Michael Gandolfini) is inevitably drawn to. Dickie becomes his mentor, but on advice of Sally, whom he goes to visit in jail, he turns his back on him. Although the film was marketed as the story of how Tony becomes a gangster, there is not one defining moment through which this happens. This is really at the early beginning of his transformation. Dickie is certainly an inspiration for him with all his influence, his money and his women. But above all, Tony is just talented, and the invitation for him to join the Family is there.

The casting of Michael Gandolfini – son of the deceased James Gandolfini who became a legend by portraying Tony Soprano – works wonderfully well. He is obviously a gifted actor like his father, but the way he resembles his dad as Tony is uncanny at times. Especially during the scene in which he and his friends hijack an icecream truck and start handing out free ice creams. Another standout performance is given by Vera Farmiga as Tony’s batshit crazy mother Livia. The dynamic between her and Gandolfini is great, and the scene between her and Tony’s school counselor is genuinely touching.

Other positive points of Many Saints are the terrific sixties soundtrack, the dark humour and the many clever references to the show that fans will love. A point of critique is that although it feels cinematic, which The Sopranos also did by the way, the screenplay is written more like a long television episode. Storywise, a few cogs are missing and the ending comes too suddenly.

David Chase has expressed interest in doing another period piece about young Tony Soprano together with Terence Winter, who wrote some of the best Sopranos-episodes. Winter responded positively, so there might be another return to this universe Chase has created. But if it doesn’t, that’s okay by me. The Many Saints is a very enjoyable return to the show that still ranks as one of the best ever. The Many Saints can now be added as a great cinematic companion piece.

Dungeon Classics #5: Escape from Absolom

FilmDungeon’s Chief Editor JK sorts through the Dungeon’s DVD-collection to look for old cult favorites….

Escape from Absolom (1994, USA)

Director: Martin Campbell
Cast: Ray Liotta, Lance Henriksen, Stuart Wilson
Running Time: 114 mins.

Actually, this movie – also known as No Escape – is not that good. But it’s childhood nostalgia and has a few things going for it. Ray Liotta is a great actor for starters. And the costumes, that remind of Mad Max, are awesome. In the year 2022 (close now) all US prisons are run by private enterprises (sounds realistic enough). Liotta’s character is a marine who has shot and killed his commanding officer. He is shipped off to a desolated island where there are no guards and no walls; convicts run the show. There are two camps: the barbaric outsiders and the more civilized insiders. Liotta joins the later. He has escape on the brain constantly… but first, there is some fighting that needs to be done. From the producers of Aliens and The Terminator, the tagline promises. No, it’s not that good, but like I said: sweet memories.

5 marketinggeheimen van Grand Theft Auto

GTA V
Afgelopen week ging GTA V in première, een gegarandeerde miljoenenhit. Op de eerste verkoopdag, woensdag 18 september, bracht het spel al 800 miljoen dollar op. Niet slecht voor een spel met een budget van ‘slechts’ zo’n 165 miljoen dollar.

Voor wie het nog niet kent, Grand Theft Auto (GTA) is een interactieve misdaadgame. In een open stedelijke omgeving heb je als speler de vrijheid om allerlei activiteiten te ontplooien. Daarnaast kun je missies voltooien, waardoor je geleidelijk een groot misdaadimperium opbouwt.

De lancering van een GTA-spel heeft veel weg van de première van een James Bond film. De entertainmentbladen schrijven over niets anders, hongerige fans speuren het internet af naar nieuwe informatie en winkels blijven op premièredag langer open om de duizenden gamers te bedienen die het spel direct willen hebben. Wat verklaart het succes van deze misdaadserie?

GTA biedt spelers:

1. Product leiderschap
Een nieuwe GTA-game staat garant voor het beste wat je kunt krijgen op gaming-gebied. De makers bij Rockstar North melken geen voorgangers uit, maar benaderen ieder deel alsof het de eerste is. De gebruikte technieken zijn altijd state-of-the-art zodat ook verwende gamers nog verast worden op het gebied van gameplay en graphics. Ook op het gebied van scripts en stemacteurs nemen de makers alleen genoegen met ware excellentie. Een GTA-game spelen staat garant voor een unieke interactieve spelervaring. Er is geen spel dat zoveel vrijheid en mogelijkheden biedt.

2. Waar voor je geld
Behalve de technische en verhaalsaspecten, zitten er zoveel activiteiten in een GTA-game, dat spelers er gemakkelijk 100 uur aan kunnen besteden zonder dat het saai wordt. Auto’s stelen, helikopters vliegen, motorracen, daten met mooie vrouwen, overvallen plegen, ingame games spelen, pizza’s bezorgen, base jumpen, een bendeoorlog beginnen…. Het houdt niet op.
Daarnaast is de stad helemaal volgestouwd met verassingen voor spelers die alle hoeken en gaten willen verkennen. In Grand Theft Auto: Vice City – het op Scarface gebaseerde deel – is bijvoorbeeld in een huis de douche te vinden waar de beruchte kettingzaag scene van Scarface zich afspeelde. Gamers die het spel kopen, worden dus meer dan voldoende beloond voor hun aankoop.

3. Een cult sausje
De misdaadwerelden van GTA waarin je je als speler bevindt, zijn doordrenkt van popcultuur. De muziek, de kleding, de fictieve merken… het zou allemaal uit een Tarantino-film kunnen komen. De fans van GTA, houden doorgaans van de misdaadfilms die aan de basis staan van deze games. Zo is GTA: Vice City gebaseerd op Scarface, één van de populairste cult films aller tijden. De acteurs die in de spellen de stemmen verzorgen, zijn ook vaak afkomstig uit gangster klassiekers. Denk aan Ray Liotta, Samuel L. Jackson en Michael Madsen. Hiermee heeft Rockstar North een grote groep fans weten te binden.

Het succes van GTA wordt verder vergroot door:

4. Verhalen delen
Zodra je klanten verhalen gaan uitwisselen over je producten, heb je het beste marketinginstrument ter wereld in handen. De interactieve wereld van GTA, maar ook de missies die je als speler uitvoert, bieden hier alle mogelijkheden toe. ‘Er stond een mannetje te pissen bij die ene missie, en toen heb ik met een machete zijn hoofd afgehakt’. Gamers delen graag hun gewelddadige prestaties met elkaar, en de nieuwste GTA-spellen bieden hier ook nog eens vele online opties voor, zoals het filmen van je gruwelijkste misdaden en waanzinnigste stunts.

5. Anticipatie creëren
Een uitgekiende marketing campagne, zorgt er steeds voor dat gamers al lang van te voren lekker worden gemaakt. In korte trailers worden hints gegeven voor karakters en verhaallijnen, terwijl de fans zien wat voor prachtige en realistische omgevingen de makers nu weer hebben samengesteld. De trailers gaan uiteraard direct viral. Hoe dichter bij de release datum, hoe meer er wordt weggegeven. Gevolg: liefhebbers kunnen niet meer wachten het spel te kunnen spelen en de nieuwe mogelijkheden te verkennen.

En dat kan nu! Maar alleen op de Playstation 3 en X-Box 360. PC-gamers (zoals ik, snik) moeten nog een tijdje wachten.

Icon 4 - V