My Favorite TV Episode of All Time

You know that we do take-away.
We deliver too.
Open twenty-four hours, babe.
Just waiting on a call from you.

The Sopranos
Episode 26 – Funhouse (Season 2 Final)

Directed by
John Patterson

Written by
David Chase & Todd A. Kessler

Regular Cast
James Gandolfini … Tony Soprano
Lorraine Bracco … Dr. Jennifer Melfi
Edie Falco … Carmela soprano
Michael Imperioli … Christopher Moltisanti
Dominic Chianese … Corrado ‘Junior’ Soprano
Vincent Pastore … Salvatore ‘Big Pussy’ Bonpensiero
Steven Van Zandt … Silvio Dante
Tony Sirico … Paulie ‘Walnuts’ Gualtieri
Robert Iler … Anthony ‘A.J.’ Soprano
Jamie-Lynn Sigler … Meadow Soprano
Nancy Marchand … Livia Soprano

Guest Players
Jerry Adler … Herman ‘Hesh’ Rapkin
Federico Castelluccio … Furio Guinta
John Ventimiglia … Artie Bucco
Dan Grimaldi … Patsy Parisi
Frank Pellegrino … Frank Cubitoso
Robert Patrick … David Scatino
Louis Lombardi, Jr. … Skip Lipari
Matt Servitto … Agent Harris
Sofia Milos … Anna Lisa
Maureen Van Zandt … Gabriella Dante
Toni Kalem … Angie Bonpensiero
David Margulies … Neil Mink
Nicole Burdette … Barbara Giglione
Tom Aldredge … Hugh DeAngelis
Suzanne Shepherd … Mary DeAngelis
John Fiore … Gigi Cestone
Robert Lupone … Bruce Cusamano
Barbara Andres … Quintina
Sig Libowitz … Hillel
David Anzuelo … Flight Attendant
Kathleen Fasolino … Meadow’s friend
Ray Garvey … Airport Guard
David Healy … Vice Principal
Ajay Mehta … Sundeep Kumar
Jay Palit … Indian Man

Wrap Up
Tony is feeling pretty good, despite his mother busting his chops after Janice left. He solves it by giving her airline tickets of the Scatino bust-out, so she can go and visit an old aunt (aunt Quinn, the other miserabile). He’s earning good enough money with a prepaid phone card scheme to buy Carmela a mink coat and he’s not so depressed anymore. Another reason for Tony’s untroubled state-of-mind is the demise of Richie, ‘All my enemies are smoked’, Tony tells his crew optimistically during a diner. But it is too good to be true, his unconsciousness tries to tell him. He gets food poisoning the day after. And in a fever dream Silvio tells him, ‘our true enemy has yet to reveal himself’, in true Al Pacino style. Silvio is even wearing the maroon vest Pacino wore in The Godfather III.

Pussy’s not feeling so well. He has to give his phone card earnings straight to FBI Agent Skip Lipari. He didn’t get food poisoning though, even though he ate at the same restaurants; an Indian place and Artie Bucco’s. Tony suspects Artie’s shellfish, but when Artie calls Pussy they find out he doesn’t have any symptoms, while they had different courses at the Indian place. Tony starts dreaming again, about him at the boardwalks. First he dreams that he sets himself on fire in front of his friends because he’s diagnosed with terminal cancer (‘what if they’re wrong?’). Then he dreams that he shoots Paulie Walnuts during a card game. He discusses the meaning with Dr. Melfi in a dream therapy session, while he also talks about Pussy. ‘Pussy’ in multiple ways.

Tony knows something is not feeling right about Big Pussy. He also knows someone has to get whacked, because of the Paulie dream. In another dream sequence, a fish who looks and talks like Big Pussy tells Tony he has been working with the federal government. Tony still doesn’t want to believe it, but when he wakes up he knows what has to be done. A little later, Tony and Silvio come by Big Pussy’s house to pick him up to help them buy a boat. Tony, still sick, pretends to get another attack and goes into the upstairs bathroom. While Silvio keeps Big Pussy downstairs with Angie, drinking coffee, Tony searches the bedroom. He finds what he was looking for; wiring equipment and tapes. When Tony comes downstairs he says, ‘who’s ready to buy a boat?’

Paulie Walnuts is waiting by the boat and Pussy is getting nervous. The boat departs and when open water is reached, Pussy is taken below deck, where Tony confronts him with his betrayal. After denying it, Big Pussy has no choice but to confess. He knows his number is up. And after a last round of tequila with his friends, the inevitable happens, Tony, Paulie and Silvio shoot Pussy and he drops dead in the cabin. His body is placed in a bag with weights and entrusted to the Atlantic Ocean.

When Tony comes home, his mother calls to tell him that she is being held by airport security for the Scatino tickets. Not much later the FBI comes by with a warrant. Just when Tony is handcuffed, Meadow comes in with her friends, one day before her graduation. Luckily Tony gets off easy but he is still concerned. The season ends the way it started, with a montage of all the Soprano crew’s businesses, such as Barone Sanitation, the Jewish owned hotel, the phone card scam and David Scatino who’s divorced, broke and leaving town. The scene is scored by The Rolling Stones with ‘Thru and Thru’, an insanely great choice.

At Meadows graduation party the whole Soprano cast is present and it’s one big happy family again. Tony stands alone in the living room, smoking a cigar and reflecting on recent times. The final shot is from the ocean, where Pussy sleeps forever.

Why Great?
This final episode of the second season is extremely well written and directed. It is a powerful and surprising final episode that reminds of a Greek tragedy. Tony has to make his hardest decision yet. This is totally necessary in his leadership position, but he was also the one who loved Big Pussy most whose death is therefore a great loss for him. And for the viewer as well. Pussy’s passing and the dream sequences leading up to it are so far the most exciting and memorable moments of the Soprano saga.

When I first watched ‘Funhouse’, I just couldn’t believe it. I was hoping for a terrific episode to wrap up the season, like season 1 did with ‘I Dream of Jeannie Cusamano’. A conventional finale that neatly ties up the remaining storylines, although The Sopranos was never conventional. ‘Funhouse’ did something else entirely. By adding twenty minutes of dreamtime I got much closer to Twin Peaks than to the mob films it originally seemed to be based on. It does resolve the main remaining story – that Big Pussy is indeed ‘singing’ for the feds – but it does so in a brilliantly surprising way. By delving into the main character’s subconscious and making him realise the ugly truth his conscious self couldn’t accept.

Michael Imperioli (who plays Christopher) has a theory*1 about the episode. That Tony didn’t have food poisoning at all, but that it was the knowledge that he had to kill his friend that made him so sick. And killing his friend he does. The scene on the boat, of which the interior scenes were shot in a studio, is a dramatic highlight of the show. Brilliant acting by the cast, especially James Gandolfini and Vincent Pastore as Pussy. It’s ridiculous that season 2 didn’t win the major Emmy Awards that year, but they weren’t ready for The Sopranos yet. The show has been groundbreaking from the beginning, and this episode really took it to another level again.

Finest Moment: Pussy on the Brain
Tony is having fever dreams while suffering from bad food poisoning. All dreams have certain elements in common; danger, cancer (destruction from inside out) and Pussy. It all leads up to this final dream; the dream in which Pussy – in fish shape, but it really looks like Pussy! – reveals to Tony that he is working for the government. It is in moments like this that The Sopranos is at its most powerful; using a dream as a method to really push the plot forward. In the first season, when his mother wanted him whacked, Tony was in denial and started fantasising about a Madonna. But he didn’t acknowledge the truth until he heard his mother speak on the FBI tapes. Now, Tony has learned to listen to his subconscious. He has been having a strange feeling about Pussy for a long time and now he is open to the ultimate truth. When he wakes up he knows. The fish is also a brilliant find. In a macho gang like the Sopranos, it is considered unmanly to betray your friends. Therefore, it is Pussy – the guy with the feminine name – who’s a rat. There is also a pussy joke in there, pussy smells like… you get the picture. The reference is also to death, as in ‘sleeps with the fishes’, and it foreshadows Pussy’s ultimate resting place, the ocean. This dream is the perfect crossover between the series’ essentials; the mob and psychiatry.

*1 Talking Sopranos Podcast, episode 26 – Funhouse.

Zijn dromen echt de sleutel naar het onderbewustzijn?

Alle dromen zijn wensvervullingen. Dat beweert Sigmund Freud althans in zijn boek ‘The Interpretation of Dreams’. Jaren later schijnt hij echter ook heel andere typen dromen beschreven te hebben.

Het boek heb ik geprobeerd te lezen, maar het is vrij ingewikkeld. Daarnaast is het taalgebruik uit 1899 wat lastig te interpreteren. Ik heb het dus niet uitgelezen, maar wat ik ervan geleerd heb is heel interessant. Volgens Freud vindt wensvervulling in dromen plaats wanneer driften door het ego onderdrukt worden. Deze onderdrukking kan te maken hebben met schaamte of schuldgevoel.

The Interpretation of Dreams

In dromen kunnen de behoeften alsnog bevredigd worden. Maar het onderbewustzijn moet ze eerst ‘coderen’ om ze als het ware het bewustzijn in te smokkelen. Daarom zijn dromen vaak vreemd en lijken ze soms totaal onzinnig. De codering bestaat volgens Freud meestal uit gebeurtenissen of gedachten van de afgelopen dag. Kortom, dromen zijn de stiekeme representaties van het beest in de mens. Met deze theorie kunnen dromen gebruikt worden om het onderbewustzijn te doorgronden. Een behoorlijk fascinerend idee moet ik zeggen. Ik heb het eens los gelaten op mijn droom van afgelopen nacht.

De droom
Ik droomde dat een indringer het op me had voorzien. Hij was al bij me thuis geweest en ik wist dat hij zou terugkomen. Wat hij precies van plan was weet ik niet, maar het was sowieso iets kwaads en ik was erg bang voor hem. Hij had veel weg van Simon, een zeer nare jongen die altijd kinderen pestte in mijn oude buurt, waaronder mij en mijn vriendjes. De droom speelde zich dan ook af in mijn ouderlijke huis en tuin.

In het eerste deel van mijn droom liet ik me mentaal terroriseren door deze Simon. Hij was nog niet eens teruggekomen, maar ik was volop met zijn terugkeer bezig. Ik had me verschanst met enkele wapens. Angstig wachtte ik tot hij zou komen. Maar toen veranderde ik van gedachten. Ik besloot een hamer te pakken en een val op te zetten. Zodra hij zijn kop door de schutting zou steken zou ik hem in één klap doodslaan.

De interpretatie
Het Simon-achtige terreurfiguur heeft mijn droom overleefd. Dat wil zeggen, ik ben wakker geworden voordat ik hem dood heb kunnen slaan. Wat speelt er in mijn leven dat deze droom kan hebben opgewekt? Ik had vanmorgen niet lang nodig om te bedenken wat het was (en zo moet het ook gaan, want dromen vergeet je binnen de kortste keren. Bescherming van het ego?)

Mijn ouders zitten momenteel voor zes weken in Australië. Ze runnen een webshop en m’n pa had me gevraagd een aantal dingen op te sturen naar klanten. In twee gevallen heb ik het verkeerde gestuurd, en in reactie hierop schreef mijn vader ‘je hebt er wel een zooitje van gemaakt’. Dit kwam in eerste instantie vervelend bij me binnen.

Ik heb gereageerd door hem te wijzen op zijn eigen onduidelijke instructies, maar ik heb mijn ouweheer niet een verbale tik om zijn oren gegeven. Dit is een oud probleem van me waar ik ook voor in behandeling ben geweest; geen grenzen voelen, alles maar een beetje laten gaan, soms over me heen laten lopen. Ik vind het moeilijk hier bij stil te staan. Laat staan het op te schrijven en te publiceren. Wanneer je het lastig vindt om op zo’n open manier over iets te praten of schrijven, kan dat betekenen dat er schaamte zit en dat het probleem zijn toevlucht heeft gezocht in het onderbewustzijn. Dat mijn droom zich rond mijn ouderlijk huis afspeelde is een duidelijke link met de mail van mijn vader die dag.

Mijn droom kan ik daarom interpreteren als wensvervulling. In mijn droom heb ik namelijk wel besloten een tik uit te delen in plaats van het erbij te laten zitten. Ik voel nu heel sterk de neiging om uit te leggen en nuanceren dat mij pa geen verbale tik verdiend had, maar dat hoort bij mijn passiviteitsproblematiek.

En waarom kwam het in mijn droom in de vorm van een vijandige indringer? Ik had die avond met Loesje ‘The Walking Dead’ gekeken waarin een mogelijk gevaarlijke vrouw probeerde binnen te dringen in het kamp van de overlevenden van een zombie apocalyps.

Conclusie, ik zie wel wat in deze theorie van Freud. Dromen kunnen ons wel degelijk dingen laten zien als we er voor open staan. Daarnaast is het gewoon cool om eindelijk een instrument te hebben om iets dat voorheen ongrijpbaar was nu soms te kunnen vangen. Dit was m’n eerste grote vangst sinds ik het boek heb gelezen en ik hoop er nog veel aan toe te voegen.