
“Buried”
A Hipstamatic shot by Jeppy K.
Auteur archieven: Jeppe Kleijngeld
Doorn in het oog: Te kleine konijnenhokken
Loesje en ik maken regelmatig wandelingen in Schermerhorn en omstreken en wat opvalt – logisch voor de eigenaar van een konijnenopvang – is dat veel konijneneigenaren verdomd kleine hokjes hebben voor hun zielige knagers. Hoe dat komt; slechte voorlichting, gebrek aan empathie, luiheid of een combinatie. Het stoort ons mateloos.
Er is één gezin dat het wel heel bont maakt. Dit is al jaren het permanente verblijf voor hun konijntje:
Loesje kon het niet langer meer aanzien en besloot een brief te schrijven, een hele nette brief, waarin ze vertelt dat ze geleerd heeft dat konijnen ruimte nodig hebben om te spelen en bewegen, en dat ze graag met een partner samenwonen. Ze heeft de eigenaar ook 60 euro geboden om het konijn over te nemen (incl. het hok zodat we dat direct naar de sloop kunnen brengen). Als de eigenaar toch niks doet met het konijn, kan zij het net zo goed verkopen, toch?
We kregen deze reactie terug:
Beste Loesje,
Vanavond vond ik uw brief in de brievenbus. Met verbazing.
Ik neem aan dat u goede bedoelingen heeft en ik vind uw liefde voor de dieren prijzenswaardig. Het is nogal iets om zo’n bedrag te bieden.
Het vreemde is dat in verschillende dierenwinkels, op internet en door verschillende personen, veel wisselende meningen worden gegeven. Over wel of niet alleen leven, wel of niet in een hokje. We hebben ons dus door veel verschillende meningen laten leiden. Misschien is het een idee om de meningen over het leven van konijnen op 1 lijn te krijgen in Nederland.
Ja, leg de schuld maar bij de voorlichting. Je bent toch zelf verantwoordelijk voor hoe je met je dieren omgaat? Als je gaat wachten tot alle meningen op één lijn liggen, hoef je nooit wat te veranderen. Commerciële winkels zoals Ranzijn gaan niet opeens hun assortiment aanpassen.
Het konijntje krijgt veel aandacht, wordt veel geknuffeld en mag elke dag een tijdje binnen. Ik zie mij al tegen mijn dochter van 8 jaar zeggen dat we haar grote vriendje en steun gaan verkopen….
Wij hebben dat konijn nog nooit niet in haar hok gezien. Met dat binnenspelen valt het dus wel mee. Dat kleine meisje leert dus nu ook dat het oké is om dieren in een klein hokje weg te stoppen.
Ik zal alles nog eens goed overwegen, maar nogmaals er zijn veel tegenstrijdige berichten. Ik waardeer uw betrokkenheid en veel succes met uw konijnenopvang.
Het is nu ruim een maand later, maar de vrouw heeft nog niks gedaan om de levenssituatie van haar huisdier te verbeteren. Jammer, deze missie is mislukt. Wij begrijpen ook dat niet iedereen een ren kan bieden, zoals wij onze konijnen Fiep en Stuntman, maar kom op… het kan zoveel beter.
Daarom hebben Loesje en ik iets bedacht: een wedstrijd genaamd ‘het leukste konijnenverblijf van Nederland’. Mensen kunnen dan foto’s insturen die op een website komen en hopelijk verbeteren daarmee de leefomstandigheden van konijnen. Het zal in elk geval bijdragen aan het bewustzijn van hoe je met je dieren moet omgaan. Geen idee waar we de tijd vandaan moeten halen om die wedstrijd op poten te zetten, maar het idee is te mooi om te laten schieten. To be continued.
De maffiaboeken van Nicholas Pileggi – Deel 1
Door Jeppe Kleijngeld
Wiseguy: Life in a Mafia Family
Op 12 juni 2012 overleed voormalig gangster Henry Hill aan hartcomplicaties. Hij was 69 jaar oud. Hill was de centrale figuur in het boek ‘Wiseguy: Life in a Mafia Family’ van Nicholas Pileggi dat in 1990 verfilmd werd als ‘GoodFellas’ door Martin Scorsese. Mijn favoriete film aller tijden!!! ‘As far back as I could remember, I always wanted to be a gangster.’
Het boek ‘Wiseguy’ voegt zeker het nodige toe aan de film, namelijk meer inzichten in hoe het is om deel uit te maken van een maffia familie halverwege de jaren 50 tot en met de jaren 80. Het doel van Pileggi was om de maffia te laten zien van binnenuit en door de ogen van de werkende maffioos en niet iemand die deel uitmaakt van de top. Hill is hiervoor perfect. Hij heeft van alles meegemaakt, had toegang tot alle niveaus van de onderwereld en kan zich alles levendig herinneren.
Henry Hill werd op jonge leeftijd opgenomen in de maffiagroep van Paul Vario, een rijzende ster in één van de vijf families van New York: de Lucchese familie (de andere zijn: Gambino, Genovese, Bonanno en Colombo). Het was de jaren 50’ en het waren gouden tijden voor de maffia in New York. Ze zaten nog niet zo onder de radar van de FBI en ze profiteerden van de rijzende economie.
Hill wist zijn weg op een organische manier te vinden in de familie en hij maakte veel vrienden en contacten, waaronder de levensgevaarlijke beroepscrimineel Jimmy Burke (Jimmy Conway in ‘GoodFellas’, gespeeld door Robert De Niro). ‘Jimmy was knettergek en levensgevaarlijk’, aldus Hill. ‘Hij kon met je lachen tijdens het eten en je overhoop schieten tijdens het toetje.’ Jimmy was eng, zelfs in dat gewelddadige wereldje. Maar hij was ook slim en bracht veel geld in het laatje voor Paul Vario. Daarom werd zijn gekheid getolereerd. Henry maakt ook kennis met Tommy DeSimone, een heetgebakerde gangster die zich wilde bewijzen omdat zijn broer Anthony politie-informant was geworden en daarvoor vermoord zou zijn door een andere familie. In GoodFellas speelt Tommy (meesterlijk vertolkt door Joe Pesci) een grotere rol. Maar de moorden die hij in de film pleegt zitten wel allemaal in het boek. Hill beschrijft hem als complete psychopaat.
Het beeld van de maffia is vaak een wereld van glamour: geld, macht, de duurste auto’s, Hollywood sterren en vijfsterren diners. Maar in werkelijkheid is de maffia niet zo glamoureus, blijkt uit ‘Wiseguy’. Een voorbeeld geeft Henry Hill over zijn baas Paul Vario. Paulie ging altijd met zijn vrouw uit eten en dan betaalde hij met gestolen creditcards. Waarom zou de kapitein van de Lucchese misdaadfamilie zo’n groot risico nemen? ‘Omdat dat het aspect van zijn avond was, waar hij het meeste van genoot’, vertelt Hill. ‘Hij vond niet het eten het leukste aspect, terwijl hij gek was op eten. Ook van het gezelschap van zijn vrouw genoot hij niet het meeste, terwijl hij echt heel veel van haar hield. Waar hij het meeste van genoot was het idee dat hij iemand aan het beroven was en ermee weg kwam. Een echte wiseguy begrijpt dat.’
Dat is de maffia: ze houden zich over het algemeen bezig met kleine straatzwendels: inbraken, vrachtwagens stelen, overvallen plegen, illegale sigaretten en drank verkopen. Dat zijn de maffia-activiteiten in de wereld van echte wiseguys. En het geld dat ze verdienen geven ze direct weer uit aan onzin: eten, gokken, grote fooien, etc. Ze zijn net zo snel weer blut als ze tijdelijk rijk zijn.
De Paul Vario-groep stond lange tijd bekend als gewelddadigste bende van de stad. En het is door geweld dat maffiosi zich onderscheiden. Ze zijn niet bijzonder slim, snel, knap of talentvol, maar ze zijn bereid om geweld te gebruiken; ze genieten er zelfs van. Als een maffia figuur je met geweld bedreigt betaal je hem, want hij doet het. Hij zal niet twijfelen je arm te breken, je uit een raam te gooien of een pistool in je mond te steken en naar je ogen te kijken als hij de trekker overhaalt. Dat is uiteindelijk waar de maffia op is gebaseerd: angst door de dreiging van geweld. Maar daarin zit ook hun zwakte; ze gebruiken het geweld namelijk ook te snel onder elkaar. ‘Wiseguy’ is een verhaal met weinig overlevenden.
Een prachtig voorbeeld van hoe het fout kan gaan in de volatiele maffiawereld is de waargebeurde Lufthansa overval die een grote rol speelt in het boek. Het is de grootste overval ooit; 6 miljoen dollar maakten ze buit, maar het grote succes was ook het grootste probleem. Jimmy Burke stond aan het hoofd van de circa 10 man die de overval beraamde en uitvoerde. Nu moet hij dus al zijn handlangers bedragen tot wel 500.000 per persoon uitbetalen. Voor hem is het dan meteen de keuze; geef ik hem een half miljoen of krijgt hij een kogel in zijn nek? Voor Jimmy is dat eigenlijk geen keuze. In de nasleep van Lufthansa werden 10 mensen vermoord.
Uiteindelijk werd Hill gepakt voor cocaïne en dreigde hij voor 25 jaar de bak in te gaan. Doordat hij zo kwetsbaar was, werd hij een doelwit voor de maffia, maar door in het getuigen beschermingsprogramma te gaan wist hij met een nieuwe identiteit een nieuw leven op te bouwen, terwijl zijn oude vrienden de bak in draaide.
‘Wiseguy’ is verreweg het beste boek ooit geschreven over de wereld van de georganiseerde misdaad en biedt een niet te versmaden blik in deze smerige wereld. Een enorme aanrader voor liefhebbers van het misdaadgenre. Deze non-fictie is opwindender dan de meeste fictie ooit zal worden.
Intermezzo #20
Through the sorrow all through our splendour.
Don’t take offence at my innuendo.
You can be anything you want to be.
Just turn yourself into anything you think that you could ever be.
Be free with your tempo, be free be free.
Surrender your ego – be free, be free to yourself.



