Auteur archieven: Jeppe Kleijngeld

Fantasieserie ‘Game of Thrones’: Seizoen 1 hakt er lekker in

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Eindelijk gezien; het eerste seizoen van HBO’s fantasy epos ‘Game of Thrones’. Mijn verwachtingen waren hooggespannen. Ten eerste omdat ik fan ben van HBO die met series als ‘Oz’ en ‘The Sopranos’ het televisiemedium opnieuw heeft uitvonden. Daarnaast ben ik niet vies van fantasy en de boeken van George R.R. Martin – die ik zelf overigens niet gelezen heb – staan in hoog aanzien van kenners van het genre.

Zoals de titel doet vermoeden draait de serie om een machtstrijd, namelijk die om het koninkrijk Westeros. Er zijn vier families bij de strijd betrokken. Het viel niet mee alle namen te onthouden en verhoudingen te doorgronden, dus de stamboom die bij de DVD geleverd zat, kwam goed van pas. Het is een soort middeleeuwen in Westeros, waar zowel de zomers als winters jaren duren. Het zijn roerige tijden in het land en het geweld laait soms behoorlijk op, wat de liefhebbers waarschijnlijk wel kan bekoren (dat deed het mij wel in ieder geval).

De cast is prima. Alleen Sean Bean hadden ze wat mij betreft niet moeten kiezen omdat het ‘Lord of the Rings’ label te veel aan hem kleeft. ‘Game of Thrones’ had echt wat compleet nieuws moeten zijn. Een uitschieter in de cast is Peter Dinklage, die als charmante maar zelfdienende dwerg Tyrion Lannister zorgt voor de broodnodige humor in de serie. Aan mooie vrouwen is er geen gebrek met Lena Headey als kwaadaardige koningin Cersei Lannister en de jonge Emilia Clarke als drakenvrouw Daenerys Targaryen. De sets en aankleding zijn prachtig, maar – HBO of niet – het blijft wel een televisieproductie, wat zoveel wil zeggen als; wie veldslagen a la LOTR verwacht, die zitten er niet in.

Wat ik al schreef, mijn verwachtingen waren behoorlijk hoog, en bij zulke verwachtingen kan het bijna niet anders dan een beetje tegenvallen. En dat deed het ook. Een beetje. De spanning ontbreekt compleet in behoorlijk wat afleveringen en veel scènes rond de wacht van de grote muur zijn ronduit saai. Daar tegenover staat dat de schrijvers niet bang zijn belangrijke personages uit de weg te ruimen wat voor een paar verassingen zorgt. Het gehalte fantasy is ook aan de lage kant. Het geweldige begin, waarin een groep soldaten achter de grote muur stuit op een soort zombiewezens, is eigenlijk de enige keer dat er bovennatuurlijke gebeurtenissen plaatsvinden. Dat gehalte mag omhoog in seizoen 2.

Conclusie: Ondanks wat kleine minpuntjes, is dit een prachtig gemaakt en geacteerde serie die je doet verlangen naar meer.

Intermezzo #15

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Frankly, Mr Shankly, I’m a sickening wreck.
I’ve got the 21st century breathing down my neck.
I must move fast, you understand me.
I want to go down in celluloid history, Mr Shankly.

Fame, fame, fatal fame,
It can play hideous tricks on the brain.
But still I rather be famous.
Than righteous or holy, any day, any day, any day.

Frankly, Mr. Shankly
The Smiths (1986), The Queen is Dead

Het maken van een feature

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Mensen zijn gek op lijstjes heb ik gemerkt in mijn carrière als webredacteur. Daarom heb ik al een hoop van die dingen geproduceerd. Op FM.nl in de vorm van checklists en op Filmdungeon.com in de vorm van features.

Een ‘feature’ op een website is een speciale redactionele ‘attractie’ die een prominente plaats inneemt. Meestal is het een ranglijst. Voor Filmdungeon.com heb ik recentelijk mijn grootste feature ooit afgeleverd, namelijk:

The Sopranos – 100 Greatest Moments

Dit is een overzicht van de beste, meest memorabele momenten uit de televisieserie The Sopranos. Het was een megaklus in alle opzichten, dus hierbij een kleine waarschuwing; bezint eer ge begint. Een feature levert je doorgaans wel veel meer hits op dan andere redactionele vormen, maar het is ook veel meer werk om te maken als je niet uitkijkt. In onderstaande checklist geef ik de belangrijkste geleerde lessen van mijn recente project en andere checklists die ik gemaakt heb.

1. Denk goed na over de criteria van elke item in het geval van een ranglijst a la The Sopranos. Ik had op een gegeven moment ruim 272 scènes geselecteerd waarvoor een behoorlijk aantal achteraf niet volstonden voor opname in de uiteindelijke lijst. Zonde van het werk.

2. Maak er langlopende projecten van. Als je steeds stukjes toevoegt die je tegenkomt en bedenkt ontstaan er langzaamaan nieuwe features zonder dat je er speciaal tijd voor hoeft te reserveren. Als je voldoende ruw materiaal verzameld hebt, hoef je hem alleen maar te redigeren en klaar.

3. Werk met visueel materiaal; zonder plaatjes is het sneller saai en haken mensen sneller af.

4. Gebruik humor. De website Cracked.com doet dat heel erg goed en ik lees hun features vaak van kop tot staart.

5. Als het een praktische checklist is: gebruik praktijkvoorbeelden. Die blijven veel meer hangen dan meer losstaande tips & tricks.

6. Maak het niet langer dan nodig. Wees dus kritisch in wat je er wel en niet instopt. Nu ben ik zelf misschien niet het beste voorbeeld met oorspronkelijk 200 scènes in mijn Sopranos feature, maar ik heb het wel teruggebracht naar 100. Dat was geen gemakkelijke klus…

7. Zorg voor een heldere, overzichtelijke opmaak.

8. Houd er rekening mee dat het hele proces van het maken van een feature altijd VEEL meer tijd kost dan oorspronkelijk gedacht. Soms kan dit wel oplopen tot twee of drie keer zo veel tijd.

Ik wens je veel succes en plezier. Reken niet op meteen een goed gevoel na afloop; meestal ben je kapot. Mijn Sopranos feature was eerst 20.000 woorden. Dat is een klein boek qua lengte. Maar er komt een tijd dat je er zeker van zult genieten.

Where the Buffalo Roam

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Director: Art Linson
Written by: Hunter S. Thompson (stories), John Kaye (screenplay)
Cast: Bill Murray, Peter Boyle, Bruno Kirby, R.G. Armstrong

Year / Country: 1980, USA
Running Time: 95 mins.

‘I hate to advocate weird chemicals, alcohol, violence or insanity to anyone, but in my case it worked.’ Where the Buffalo Roam is the first movie adaptation of the work of legendary Gonzo journalist Hunter S. Thompson, who is portrayed by Bill Murray in the movie.

The story of Where the Buffalo Roam deals with Thompson’s encounters with his equally legendary ‘mutant’ attorney Oscar Zeta Acosta, who is called Carl Lazlo here and is portrayed by Peter Boyle. The movie is based on Thompson’s obituary for his attorney who disappeared in Mexico in 1974, three years after their two trips to Las Vegas that were immortalized in Thompson’s masterpiece ‘Fear and Loathing in Las Vegas’.

Screenplay writer John Kaye also drew from other works of Thompson, including ‘Fear and Loathing on the Campaign Trail 72’’, ‘Fear and Loathing in Las Vegas’ and ‘The Great Shark Hunt’. The final result depicts three journalistic adventures of Thompson in which Lazlo shows up. The first one involves San Francisco drug trials in which Lazlo represents wrongfully indicted youngsters. The second story shows Thompson missing the Super Bowl to accompany Lazlo on a failed activist mission. Finally, Thompson is seen on the presidential campaign where he has a one-on-one encounter with his self proclaimed nemesis Richard Nixon.

Most of the people involved, including Thompson himself, didn’t like the final result or even hated the movie. It is easy to see why. Much of Thompson’s razor sharp journalism resorts into a bunch of silliness. The second half is especially very uneven. Still, it is a lot of fun hearing a number of great Thompson quotes being uttered by Bill Murray, who’s excellent in the role of Gonzo journalist. Boyle is also enjoyable as his dope crazed attorney.

As a whole, the movie is indeed too silly to be perceived as a success or an effective movie translation of Thompson’s writing. However, separate parts range from funny to almost great. Especially the sequences in which Thompson has to meet deadlines, but is too preoccupied with weirdness and dope frenzies. Also includes an excellent soundtrack featuring: Neil Young, Bob Dylan, Jimi Hendrix and Creedence Clearwater Revival.

Rating:

Biography: Art Linson (1942, Chicago) was born in Chicago, but grew up in Hollywood. He graduated from UCLA Law School in 1967 but never practiced. Linson has distinguished himself in Hollywood by developing scripts and stories that attract the highest caliber talent, resulting in some of the most admired and successful motion pictures of the last two decades, including Heat, Fight Club and The Untouchables. In 1995, Linson published his first book, ‘A Pound of Flesh: Perilous Tales of How to Produce Movies in Hollywood’. His second book, ‘What Just Happened? Bitter Hollywood Tales From the Front Line’, was published in 2002.

Filmography: Where the Buffalo Roam (1980) / The Wild Life (1984)