Categorie archief: Business & Management

An Open Letter to Bob Iger (and Other CEO’s)

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Before Donald Trump was elected president, it was predicted that he would go full dictator the second time around. In his first term, he tested the waters and experienced the barriers of executive power. In the four years out of office, he figured out how he could change the game should he get in office again – helped by the Heritage Foundation, who drafted the diabolical Project 2025, an elaborate scheme to turn America into a conservative, Christian white nationalist hellhole.

So what the Trump regime is doing now is no surprise: he is implementing the authoritarian playbook step by step.

A little more surprising to me last year was how many business leaders in the US supported Trump. I thought: really? A convicted felon, con artist, and rapist with no morals whatsoever? I guess I was still pretty naive and did not realize yet that out-of-control capitalism in the United States is really in the terminal, self-destructive phase in which unlimited greed will bring down the entire system. I was naive because I thought that at least some leaders could also be a force for good and bring positive societal change.

These leaders – if they even existed – have now completely vanished. They supported Trump because they thought he would be good for business (boy, were they wrong). The level of greed is beyond appalling.

Just as appalling is the lack of push-back since Trump started his grand demolition of the former Land of the Free. I cannot name a single CEO who took a stance against Trump from a moral or even a business standpoint. Most CEOs, like Tim Cook of Apple, have sucked up to him and capitulated in advance. The disgusting tech billionaires have declared themselves morally bankrupt and decided to join the autocracy from Day 1.

The latest example of this cowardice and reprehensible behavior is Bob Iger’s (CEO of Disney) capitulation to Trump. And this is one of the most damaging instances for the nation yet. ABC, a subsidiary of Disney Entertainment, canceled the show of comedian Jimmy Kimmel. They did this after Brendan Carr, chairman of the Federal Communications Commission (FCC) and Trump sycophant, threatened to pull ABC’s license after Kimmel made remarks about Charlie Kirk’s killer’s political leanings (“We hit some new lows over the weekend with the MAGA gang desperately trying to characterize this kid who murdered Charlie Kirk as anything other than one of them and doing everything they can to score political points from it.” ) and cracked a joke about Donald Trump’s ultra short grieving process.

The canceling of a comedian on orders of the regime is really the final nail in the coffin of America’s democracy. And one man is responsible for this atrocity. I am talking about you, Bob Iger.

Iger had a good reputation, but now – with one fell swoop – he has torched it. He will go down in history as a gigantic coward who gave up to the fascists and didn’t even try to stand up to them.

And he didn’t even have to comply. The FCC doesn’t even have the power to revoke ABC’s license over their content. And besides, Kimmel hadn’t even said anything that was over the line. Compare his remarks to Fox Media Host Brian Kilmeade, who in the same week said that homeless people in the United States should get a lethal injection. A remark that has probably led to the shooting at a homeless shelter soon after. But this guy works for Fox News, which is already in Trump’s pocket, so he can get away with anything.

Bob Iger presumably did it because he wants to make deals (mergers and acquisitions), and he needs the FCC’s approval for that. So it was a cold and calculated business decision, as though morals, rules, and common decency don’t count anymore.

The irony is that Disney is the company that delivers America’s democracy this deathblow. Disney, with its classic movies about good versus evil. Disney, which was a stern advocate for inclusion and diversity. Now we know what these values really mean to them: jack shit.

Earlier this year, Disney released the second and final season of the Star Wars show Andor, the ultimate series about how to stand up to tyranny. The answer is that it takes thousands of actions by thousands of different heroes to defeat an authoritarian regime. Did you even watch that show, Bob? Then you might have picked up lines like: “The Empire cannot win. You will never be right unless you’re doing what you can to stop them.”

I think Iger, and these other gutless business leaders, made the wrong decision. For several reasons. First of all, you should never ever capitulate to a fascist leader unless perhaps your family is at risk. Otherwise, it is even better to be thrown in jail than to capitulate. Because when you do that, you’re corrupting your soul and enabling evil by which you make life more difficult for millions of people.

Secondly, if your bottom line is all you care about, this will suffer as well. Not only is Disney getting boycotted, but also Trump is wrecking the US economy. You might think authoritarianism is good for business, but only look at Vladimir Putin’s Russia to see that this is not the case. All right, the oligarchs might do okay for a while, but when things go south, they tend to start flying out of windows fast.

Thirdly, you may think that Trump is for sale, and sometimes he is, but as soon as you meet the demands of a bully he will always come back for more. With Trump, we have seen this countless times. Eventually, he will take you for everything you’ve got.

In other words, you fucked it up, Iger. Why don’t you grow a pair and go on television and tell Brendan Carr to go fuck himself and that Disney supports freedom and will resist authoritarianism in every type, shape, or form? The people will love you for it, and your bottom line will grow. Yes, you will probably lose your job, but at least you will be remembered as somebody who used his prominent position to stand up to the fascists.

Same goes for all the other CEOs out there… Shame on you for remaining silent in this time of crisis.

To conclude, I’d like to share this hilarious video my countryman Lubach made about Disney’s pathetic capitulation:

Recensie: ‘Conscious Business – Winst maken zonder dat mens of planeet daar de prijs voor betaalt’

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Een paar jaar geleden maakte ik voor het eerst kennis met het gedachtegoed van Conscious Capitalism via het boek ‘Nine Visions of Capitalism’ van Fons Trompenaars en Charles Hampden-Turner.

Conscious capitalism (bewust kapitalisme) is een filosofie met als centraal uitgangspunt dat bedrijven alle belangrijke stakeholders, inclusief het milieu, dienen. Kapitalisme zelf is namelijk niet het probleem, maar wel de extreem smalle manier waarop we het definiëren en begrijpen.

Kapitalisme gaat vaak over de exclusieve rechten van aandeelhouders in plaats van over de belangen van alle betrokkenen. Over private verrijking, maar niet over het publieke belang. En over concurrentie in plaats van samenwerking. Door ‘de andere helft’ te negeren zijn we ons maar half bewust van de wereld en profiteren we slechts deels van het enorme potentieel dat het kapitalistische systeem ons te bieden heeft.

Pioniers in bewust kapitalisme betalen vaak betere salarissen – gewoonlijk vijftien tot twintig procent meer – dan het gemiddelde in hun industrie. De hogere salarissen dragen bij aan hogere productiviteit en meer innovatie, waar uiteindelijk alle stakeholders van profiteren. Het Amerikaanse Jordan Furniture is zo’n bedrijf. Salarissen zijn twintig procent hoger en de verkoop per medewerker is het dubbele. De verkoop per vierkante meter is zelfs zes keer zoveel als het gemiddelde in hun branche.

John Mackey, CEO van Whole Foods Market, het schoolvoorbeeld van bewust kapitalisme, spreekt nooit van werknemers maar altijd van teamleden. Goed zorgen voor werknemers is een cruciaal aspect van het bedrijfsmodel. Het idee is simpel: blije werknemers stralen dit uit naar klanten die het dan fijner in je winkel vinden en dus vaker komen en langer blijven.

Ook leveranciers leveren een cruciale bijdrage aan klantwaarde – in het geval van Whole Foods wel tachtig procent. Hoe je ze behandelt is cruciaal voor succes. Veel Angelsaksische bedrijven doen het tegenovergestelde: ze betalen leveranciers laat en knijpen ze uit voor steeds lagere tarieven. Ze zijn zich er onvoldoende bewust van dat dit uiteindelijk een negatieve impact op hun eigen waardepropositie heeft.

Dat fascinerende boek plantte het zaadje. Maar pas met ‘Conscious Business’ van Hendrik-Jan van Es vielen voor mij alle puzzelstukjes echt op hun plek.

Van Es slaagt erin om het complexe en veelomvattende concept van bewust kapitalisme op een toegankelijke én inspirerende manier uiteen te zetten. Zijn model, met purpose in het midden en daaromheen vier kerngebieden – businessmodel, stakeholders, leiderschap en cultuur & organisatie – laat zien dat echt bewust ondernemen meer is dan een marketingtrucje of een ethisch sausje. Het vraagt om een fundamenteel andere manier van kijken naar waardecreatie, waarin samenwerking, verantwoordelijkheid en wederkerigheid centraal staan.

Wat het boek bijzonder maakt, is hoe helder het de onderlinge samenhang tussen deze elementen blootlegt. Het is niet voldoende om alleen een sterke purpose te formuleren of een open cultuur te hebben; bewust zakendoen vereist dat alle onderdelen met elkaar in balans zijn en elkaar versterken. Dat holistische perspectief maakt het model krachtig én toepasbaar – voor zowel grote corporates als kleinere bedrijven of teams binnen grotere organisaties.

De praktijkvoorbeelden in het boek spreken tot de verbeelding en maken het gedachtegoed tastbaar. Bedrijven als Auping, die hun duurzame matrasontwerp ook met concurrenten delen vanuit hun maatschappelijke missie, of Vebego, dat in overleg met NS de arbeidsomstandigheden voor schoonmakers structureel wist te verbeteren – het zijn stuk voor stuk cases die bewijzen dat een meer bewuste manier van werken niet alleen wenselijk, maar ook haalbaar is.

Zelf werk ik niet in de directie van een bedrijf, maar dit boek heeft mij wel geholpen om met een andere bril naar mijn organisatie te kijken. Het zet aan tot reflectie én actie, ook binnen je eigen invloedsfeer. Dat is misschien wel het grootste compliment dat je een boek kunt geven: dat het iets in beweging zet.

‘Conscious Business’ biedt niet alleen een kompas voor bewuster ondernemerschap, maar laat ook zien hoe bedrijven een positieve kracht in de samenleving kunnen zijn. Niet door kapitalisme af te wijzen, maar door het bewust te herdefiniëren.

Een absolute aanrader voor iedereen die gelooft dat zakendoen ook anders kan – en moet.

Lees ook: Conscious business: meer waardecreatie zonder de negatieve effecten

Van Capo tot CEO: Bedrijfslessen van de maffia

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Voor de jaarlijkse CFO Day vonden we bij Sijthoff Media dit jaar een bijzondere spreker. Jan-Joost Kroon is organisatiedeskundige én maffia-expert. Sinds hij Scarface zag in zijn jeugd is hij gefascineerd door de Italiaanse en Siciliaanse misdaadorganisaties.

Hij vond mijn blogs over gangsterfilms erg tof – en we hadden dus meer dan genoeg reden om bij elkaar te komen voor een sit-down. Erg leuk om iemand te ontmoeten die weet wie Anthony ‘The Ant’ Spilotro en Benjamin ‘Lefty’ Ruggiero zijn.

In 2022 bracht hij een boek uit dat de basis was voor zijn CFO Day verhaal: ‘Van CAPO naar CEO: Leerzame inzichten van de Italiaanse maffia’.

In zijn boek bestudeert hij de Drie, de drie grote organisaties/families die de georganiseerde misdaad besturen in Italie en Sicilie:
● ‘Ndrangheta – Oorsprong: Calabrië
● Camorra – Oorsprong: Napels
● Cosa Nostra – Oorsprong: Sicilië

Deze Zuid-Italiaanse organisaties zijn al decennialang succesvol – hun gezamenlijke jaaromzet wordt geschat op zo’n 150 miljard euro. Jan-Joost beschrijft hoe dat succes tot stand komt.

Sterke tradities
Iedere business professional kent de uitspraak ‘culture eats strategy for breakfast’. Een hele serie tradities houdt de organisatie bij elkaar. Denk aan de doop van Michael Corleone’s neefje in The Godfather, de ceremonie in The Sopranos waarin van Christopher Moltisanti een ‘made guy’ wordt gemaakt, en het communiefeest van Michael Corleone’s zoontje waarmee The Godfather: Part 2 geopend wordt. Rituelen borgen de groepsidentiteit.

Loyaliteit
Het zakelijkste succesvol van de Drie is nu de ‘Ndrangheta met een geschatte omzet van 80 miljard euro per jaar. Terwijl de Cosa Nostra een tijdlang met de Italiaanse staat in gevecht was, is de ‘Ndrangheta in stilte doorgegroeid. Het is een echt familiebedrijf, schrijft Jan-Joost. Alleen familie komt erbij via een gearrangeerd huwelijk. Krachtig, want familie verraad je niet zomaar. Plus voor familie ben je bereid een stap extra te zetten.

Flexibiliteit
De Camorra kan meer vergeleken worden met een MKB-bedrijf vanwege de flexibiliteit, de compacte manier van werken en de snelheid waarmee ze handelen en inspringen op kansen. Zoals na de grote aardbeving van 1980 was de Camorra er als de kippen bij om bouwcontracten af te sluiten voor de bouw van nieuwe huizen. De maffia kent geen comfort keuzes: ze zijn altijd bezig met de volgende stap. Met actie. Met de beste willen zijn.

Onderdeel van de lokale samenleving
Het bekendste van de drie is nog altijd de Cosa Nostra – vrij vertaald: ‘onze zaak’. Deze organisatie heeft een klassieke piramidestructuur en functioneert als een soort multinational die in elk economisch aspect van een regio meespeelt. Ze bepaalt wat er wél en niet gebeurt in de wijk. Door slim in te spelen op het wantrouwen richting de Noord-Italiaanse overheid, positioneert de Cosa Nostra zich als beschermheer: “Laat die mensen in Rome maar, wij weten wat hier speelt en zorgen voor jullie.”

Heldere rolverdeling en structuur
De kracht van de Cosa Nostra zit hem in de sterke structuur en de duidelijkheid van ieders werkzaamheden. De organisatie zélf is de kracht, een leider kan vervangen worden. Iedere medewerker van een maffia-organisatie weet wat er van hem verwacht wordt en hoe hij kan bijdragen aan het succes. Ontwikkelkansen voor persoonlijke carrière zijn daarmee ook duidelijk. De maffia heeft ook heldere kernwaarden die nooit veranderen: Eer, loyaliteit, macht en respect.

Goed in talentmanagement
De maffia blijkt verrassend goed in talentontwikkeling. Een belangrijke les: bemoei je niet te veel met het werk van je mensen. Vind de juiste mensen, leid ze goed op, geef heldere kaders, en laat ze dan hun werk doen. De leiding is wel beschikbaar, maar niet betuttelend. Ook op het gebied van belonen en straffen valt er iets te leren. Bij de maffia zijn de consequenties van falen of succes kraakhelder. In veel bedrijven ontbreekt die duidelijkheid.

De maffia is een blijver
Jan-Joost beschrijft ook hoe diep de maffia-politiek verweven is met de samenleving, en waarom hij denkt dat deze organisaties – mede door culturele factoren – nooit zullen verdwijnen. Een schokkende constatering, maar overtuigend onderbouwd. Het versterkt het centrale punt van zijn boek: de maffia is, hoe immoreel ook, een extreem goed geleide, veerkrachtige en succesvolle organisatie. Daar kun je als bedrijfsleider van leren – zónder mee te gaan in het gebrek aan ethiek.

LEES OOK: 10 Management Lessons From Highly Successful Gangsters

#####

Hieronder nog een LinkedIn-post van Jan Joost:

Zo overleef je een reorganisatie

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Bij het bedrijf waar ik werk is recentelijk een reorganisatie uitgevoerd. Daarbij zijn de functies van vijf collega’s komen te vervallen. Ik behoor niet tot de ongelukkigen. Want ondanks de personeelsschaarste is het geen goede tijd om werkloos te zijn. Veel bedrijven zijn aan het bezuinigen, automatiseren, en zoveel mogelijk functies aan het uitfaseren om hun winstgevendheid op peil te houden.

Zelf heb ik vijftien jaar geleden geleerd hoe je een toekomstige reorganisatie bij je bedrijf kunt overleven – als je het slim speelt. Bij mijn toenmalige werkgever was in 2009 een interim manager aangesteld om schoon schip te maken. Hij had flink de pik op mij en heeft zijn uiterste best gedaan om mij eruit te werken.

Hij had ongelijk uiteraard: ik was wel een goede werknemer. Maar op een aantal punten had ik nog wel wat te leren. Ten eerste was ik niet zo’n goede planner. Dat ben ik gaan leren via een paar geweldige cursussen. Nu ben ik de beste redactie-planner die er te vinden is. Ten tweede had ik moeite om mijn toegevoegde waarde helder te formuleren en inzichtelijk te maken.

Sindsdien probeer ik één vraag regelmatig aan mezelf te beantwoorden: Stel dat ik er morgen niet meer ben; wat mist mijn bedrijf dan allemaal en welke kosten zou het met zich meebrengen om dat gat op te vullen?

Als je antwoord op deze vraag een lange lijst voordelen omvat – unieke taken die jij beter uitvoert dan wie dan ook, processen die jij soepel laat verlopen, samenwerkingen die jij mogelijk maakt – dan is de kans aanzienlijk kleiner dat je eruit wordt gegooid.

Toch kun je, ondanks al je inspanningen, onterecht worden geofferd. Bijvoorbeeld door een incompetente manager. Dat is lastig te voorkomen, maar populair zijn bij invloedrijke collega’s kan helpen. Daarnaast is een sponsor binnen het managementteam goud waard.

Een andere risicofactor is werken voor een slecht presterende afdeling die wordt wegbezuinigd. In dat geval moet jij jezelf profileren als een werknemer die echte waarde toevoegt. Zorg dat je niet bekendstaat als iemand ‘die alleen maar loopt te zeiken en tegenwerken’. Dan vlieg je er bij een reorganisatie als eerste uit.

Tot nu toe hebben deze lessen mij behoed voor ontslag. Maar garanties voor de toekomst zijn er niet. Wat ik wel weet, is dat je vroegtijdig maatregelen moet nemen om jezelf te beschermen. Zodra een reorganisatie wordt aangekondigd, is het te laat om je positie nog te verstevigen. Begin daarom vandaag al met het verbeteren van je vaardigheden, het zichtbaar maken van je toegevoegde waarde en het bouwen van strategische relaties binnen je bedrijf.

Tot slot nog deze vijf DO’S om niet ontslagen te worden:
1) Don’t be a pain in the ass.
2) Bereken regelmatig te persoonlijk ROI (Return On Investment).
3) Werk je voor een verlieslatend onderdeel? Probeer intern te verhuizen.
4) Mis je skills? School jezelf bij.
5) Zorg voor interne fans en invloedrijke sponsors.

En vijf DON’TS
1) Tijd en energie steken in projecten die niemand belangrijk vindt.
2) Onzichtbaar zijn.
3) De verkeerde mensen irriteren.
4) Niet of onvoldoende bijdragen.
5) Niet doen wat je beloofd of afgesproken hebt.

Rest mij tot slot nog de taak om Dirk – de interim manager die mij destijds wilde ontslaan – te bedanken. Ja, het was een lul en hij had ongelijk, maar ik heb wel een paar waardevolle lessen van hem geleerd. Van je vijanden kun je misschien nog wel veel meer leren dan van je vrienden.

Veel succes met niet ontslagen worden!