Reconstructie van IFFR 1999

Posted on 5 juli 2016 by Jeppe Kleijngeld

(IFFR staat trouwens voor Internationaal Film Festival Rotterdam)

Bloggen is een goede manier om herinneringen te conserveren voordat ze langzaam verloren gaan. Mijn allereerste filmfestival. Logeren bij mijn broer die toen nog in Rotjeknor woonde. De avond daarvoor het festivaljournaal gezien gezien bij hem thuis om de tv (vet, de verfilming van Fear and Loathing in Las Vegas draait, helaas geen kaartjes). Daarna Scream op video gekeken met hem en mijn schoonzus en vervolgens tukken (stoned of nuchter? Ik weet niet meer. In die tijd waarschijnlijk het laatste).

DAG 1
Het is erg bijzonder zo’n filmfestival. Duizenden bezoekers die met festivalkrantjes door de stad banjeren van de ene venue naar de andere. Het is ook maf om ’s ochtends vroeg al in de bioscoop te zitten. Met mijn bruder bij Jezus is een Palestijn. Jawel een Nederlandse film en nog wel genomineerd voor een Tiger Award. Hans Teeuwen speelt de hoofdrol. Ik weet er niet veel meer van behalve dat er op een gegeven moment een ring met prikkeldraad door zijn eikel geslagen wordt (hij speelt een monnik die kuisheid heeft gezworen), maar dat de prikkeldraadring later weer verwijderd wordt zodat hij seks kan hebben met (Kim van Kooten?).

Mijn broer haakt vervolgens af (werken geloof ik) en ik ga naar Film Nr. 2. Rushmore, de tweede film van Wes Anderson over het campusleven van de merkwaardige Max Fisher. Met in een bijrol een heerlijk cynische Bill Murray (de bekende duikplank-scene staat nog in mijn geheugen gegrift).

Daarna was het tijd om wiet te scoren, maar de coffeeshop was nergens te bekennen. Na een half uur lukt het toch en ik rookte een dikke joint voordat ik weer de bioscoop in ging. De anderhalf uur daarna keek ik knijter stoned naar woestijnbeelden met een geluidsband van een oude Fidel Castro speech op de achtergrond in Utopia. Dit soort vage, kunstzinnige projecten draaien ze ook veel op festivals. Je moet er van houden. In tegenstelling tot de rest van de 15 bezoekers hield ik het bijna tot het einde vol.

Na het consumeren van de slechtste burger van Nederland bij de Charlie Chiu, ging ik naar Nr. 4: The Opposite of Seks. Het publiek moest heel hard lachen om de grappen, ik wat minder. Maar Christina Ricci was fantastisch in de hoofdrol.

Tussen de bedrijven door zag ik op monitoren beelden van een film die op het festival draait. Het zijn beelden van een prachtige vrouw met rood haar en de shots zijn bijna te mooi om waar te zijn. Het is Lola Rentt. Ik vloekte dat ik hier geen kaartje voor had, maar zo gaat het met een festival waar ruim 200 lange films draaien; zelfs met encyclopedische filmkennis lukt het nog niet de juiste keuzes te maken. Ik zag ook beelden van Festen die er zo mogelijk nog vetter uitzagen.

Na nog een bats en een diner stond op het avondprogramma The Acid House. De tweede verfilming van een boek van de Schotse meesterschrijver Irvine Welsh. Dit zijn drie surrealistische verhalen. Vermakelijk, maar in de verste verte geen Trainspotting.

DAG 2
‘S ochtends had ik naar Henry Fool moeten gaan, maar belandde ik bij een gare Duitse film waarvan in de titel en inhoud vergeten ben. Tja, dat kan ook op een festival, de verkeerde zaal inlopen. Het is niet ondenkbaar dat ik alweer stoned was.

Another Day in Paradise – De tweede van de dag was een toppertje. James Woods en Melanie Griffith als trashy criminelen die een jong stel onder de hoede nemen. Van Larry Clark, regisseur van Kids.

Dat is een hele jonge Vincent Kartheiser (Pete Campbell in Mad Men)

De regisseur kondigde persoonlijk zijn film aan in de zaal. The Herd ging over een oude Noor die een kudde rendieren in een jarenlange reis naar zijn bestemming voerde. Dit was saaiiiiiiiiii. Ik bleef maar in slaap vallen. Ik vond het echt lullig voor de regisseur, maar ben op een gegeven moment de zaal uitgelopen.

Misschien wel de beste film was A Simple Plan, van één van mijn favoriete regisseurs Sam Raimi (The Evil Dead). Over drie mannen die een tas drugsgeld vinden en besluiten het te houden en vervolgens in een spiraal van ellende belanden.

Ik zou nog Touch of Evil (Restored Version) gaan kijken, maar de film was kapot of zoekgeraakt, dus dit feestje ging niet door. Dus zat het erop voor 1999.

Ik was me er toen niet van bewust, maar ook al ging ik er jaren later werken, de beleving van deze eerste keer zou ik nooit meer evenaren.

Fast Draw Competition ‘The Quick and the Dead’: Contestants and Results

Posted on 21 mei 2016 by Jeppe Kleijngeld

The greatest sport in the world – which is forbidden since the days of the Old West – is fast-draw aka quick-draw. Well the deadly version at least. It is still played with special blanks or wax bullets nowadays. Not so exciting. I only wish there was a great movie about the true art of gunslinging.

Wait a minute: there is! ‘The Quick and the Dead’, a 1995 western directed by nobody less than Sam Raimi, the man who gave us the outrageously entertaining horror comedies ‘The Evil Dead’ and sequels back in the eighties and early nineties. ‘The Quick and the Dead’ featured great actors, such as Sharon Stone, Gene Hackman, Russell Crowe and Leonardo DiCaprio. It is a magnificent revenge western in the style of ‘Once Upon a Time in the West’, but then Raimi style, featuring plenty of razzle dazzle and jaw dropping camera moves.

It is also a sport movie. Perhaps it is understandable that we don’t see this type of competition anymore, because there are some major drawbacks obviously. For example, unless you are the best you don’t get to play it many times. And even if you win, there won’t be many people around to witness your great victory. Better to stick with this movie then.

So who are the outlaws that battle it out in this underrated quick-draw flick? To refresh your memory about the participants and outcomes of this tournament see below (spoilers obviously):

Round 1

Round 2

Round 3

Final

Betaald films streamen: De beste aanbieders in Nederland

Posted on 20 maart 2016 by Jeppe Kleijngeld

Wie illegaal films download gaat naar de hel. Steve Jobs zei het al toen hij de iTunes Store lanceerde in 2003: ‘Betaal voor je muziek, dat is beter voor je karma.’ Hij heeft natuurlijk gelijk en de iTunes Store was ook een goede oplossing voor artiesten en muziekmaatschappijen om nog wat te verdienen aan hun opgenomen werk.

Op filmgebied is echter niet zo snel op dergelijke schaal een betaalde dienst verschenen. De mindset is Nederland is dat je films gewoon download. Als je daar voor gaat betalen ben je een schlemiel, al is het natuurlijk gewoon diefstal. Deze mentaliteit heeft al veel distributeurs in de problemen gebracht en geleid tot het faillissement van A-Film.

Laat het dus duidelijk zijn; illegaal downloaden doe je niet, je betaalt voor de films die je wilt kijken. Maar waar kun je daarvoor het beste terecht? Ik denk dat iTunes de beste oplossing is. Oké, iTunes is helemaal geen streamingdienst, maar je kunt er wel films huren en kopen. En het aanbod is enorm: er zijn 50.000 titels beschikbaar! Vergelijk dat met streamingsdiensten als Videoland en Netflix met 1500 titels en je begrijpt waarom ik enthousiast ben over deze Apple Store.

Bovendien verschijnen nieuwe films direct in de iTunes Store en dat is bij streamingdiensten niet het geval. Tot dit moment mogen nieuwe films namelijk niet worden opgenomen in diensten, zoals Netflix, Videoland en UPC MyPrime. Videoland heeft hier wel een oplossing voor gevonden. In het systeem staan namelijk ook recente films. Wil je deze kijken, dan kun je de films als losse titels huren. Dat kan ook bij Pathé-thuis.nl.

Maar wat als je gewoon wilt streamen en geen zin hebt om los films te huren of dat te duur vindt? Tja, dan ben je waarschijnlijk het beste af met Netflix. Voor een redelijke prijs, 10 euro per maand, heb je toegang tot een zeer aantrekkelijk aanbod series (House of Cards, Better Call Saul, Fargo en vele anderen). Het filmaanbod is echter heel karig (ze hebben maar één western in hun hele aanbod) en nieuwe films tref je helemaal niet aan. Toch is Netflix vergeleken met de anderen een prima aanbieder, maar voor een echte filmverslinder zal het niet bevredigend zijn.

HBO zou ik niet aanraden omdat het heel sterk leunt op één topserie (Game of Thrones) maar verder weinig te bieden heeft, en bovendien een waardeloze app heeft. Een aanbieder die heel interessant zou kunnen zijn is Amazon. Maar hun streamingdienst Amazon Prime is nog niet toegankelijk in Nederland. Jammer jammer, want het filmaanbod ziet er heel veel veel beter uit dan wat de huidige Nederlandse aanbieders hebben. Ook ontwikkelt Amazon goede eigen series, zoals ‘Bosch’. Het ziet er erg goed uit. Misschien dat wanneer Amazon fysiek aanwezig is in Nederland vanaf oktober dit jaar, dat ook de streamingdiensten toegankelijk worden. Ik wordt klant, want Amazon is – net als Apple – een waanzinnig bedrijf dat zijn klanten altijd op nummer 1 zet.

Coen Brother Movies: From Worst To Best

Posted on 3 maart 2016 by Jeppe Kleijngeld

With ‘Hail, Caesar!’ the Coen Brothers (Joel, 1954, and Ethan, 1957) have delivered their 17th film in 32 years (‘Blood Simple’ arrived in 1984). While certainly not their best it’s got plenty to enjoy. There is not much story to speak off, but the long film production sequences at the fictional Capitol Pictures (featured also in ‘Barton Fink’) offer plenty of fun. Then there’s the cast… Clooney is great as moviestar Baird Whitlock, and Josh Brolin is solid in the lead. Only Scarlett Johansson still can’t act. Yes, the camera does love her, but I just never believe a word she says…

The Coens’ first eight films were significantly better than their later eight (I don’t know why exactly, but I always divide their movies in series of eight films) My personal top 3 consists of movies that belong to their first wave of eight films. With ‘Hail, Caesar!’ they have started a new sequence in my mind of again eight movies. Considering their ages 62 and 59 and considerable speed in filmmaking they should be able to complete their third wave and round off their careers with 24 films canned in total. A terrific prospect because they still got it as far as I’m concerned.

So how do I rank all their movies? As follows.

17. A Serious Man (2009)
16. True Grit (2010)
15. Intolerable Cruelty (2003)
14. Blood Simple. (1984)
13. The Ladykillers (2004)
12. Inside Llewyn Davis (2013)
11. Hail, Caesar! (2016)
10. Raising Arizona (1987)
09. Burn After Reading (2008)
08. The Hudsucker Proxy (1994)
07. The Man Who Wasn’t There (2001)
06. Barton Fink (1991)
05. O Brother, Where Art Thou? (2000)
04. No Country For Old Men (2007)
03. Fargo (1996)
02. Miller’s Crossing (1990)
01. The Big Lebowski (1998)