Door Jeppe Kleijngeld

Met het derde seizoen van de serie ‘Hannibal’ is er voorlopig een einde gekomen aan de mythologie van Dr. Hannibal Lecter. Over het eerste seizoen in 2013 was ik lyrisch vanwege het voortreffelijke acteerwerk (met name van Hannibal-vertolker Mads Mikkelsen), de oogstrelende visuals en de fascinerende psychologische inzichten die de serie verschafte. Seizoen 2 vond ik beduidend minder, en over het derde seizoen ben ik behoorlijk positief. Het is in ieder geval een waardige afsluiter geworden van de serie.

Het probleem van de serie was altijd dat het een prequel was. En zoals onder meer ‘Star Wars’ aantoonde is het maken van prequels erg lastig. Je loopt als maker het risico het beeld dat de kijker van iets gevormd heeft te veranderen, wat je zeker niet altijd in dank zal worden afgenomen (zie: George Lucas). Daarnaast zijn er harde begrenzingen waar je met het verhaal tegenaan loopt.

In een interview met maker Bryan Fuller, dat hij gaf ten tijde van het eerste seizoen, zei hij dat seizoen 4 ‘Red Dragon’ zou worden, het oorspronkelijke begin* van de Hannibal Lecter mythe, waarin de gevangen Lecter FBI agent Will Graham helpt bij het vangen van seriemoordenaar the Red Dragon. Dat betekent dat Lecter tegen die tijd gevangen gezet zou moeten zijn door Will Graham en Jack Crawford. Seizoen 3 zou dan over de klopjacht moeten gaan.

Maar het commerciële succes van ‘Hannibal’ bleef uit wat wel te verklaren is. Veel kijkers vonden het te gruwelijk (dat het ook wel is) en de dialogen en gebeurtenissen zijn te complex gemaakt. Dat is ook mijn grootste kritiek: de serie is te hoogdravend. Omdat seizoen 4 dus zou uitblijven moest Fuller kiezen voor een andere aanpak. En dat deed hij op verassende wijze. Seizoen 3 bestaat uit twee delen. Deel 1 is het ‘Hannibal in Florence’ verhaal dat chronologisch eigenlijk pas in het allerlaatste boek ‘Hannibal’ verteld wordt. Deel 2 is ‘Red Dragon’ en is het betere deel.

Hugh Dancy keert terug als de door empathie gekwelde FBI-profiler Will Graham

Hannibal The Cannibal serveert in Florence het ene prachtige gerecht na het andere

Met Mason Verger en Francis Dolarhyde a.k.a. Red Dragon heeft ‘Hannibal’ weer voldoende psychopatische creeps in huis gehaald

Wat lezers van het boek, of kijkers van de film ‘Hannibal’ (2001, Ridley Scott) misschien nog wel weten is dat de film vooral draait om innovatieve gorigheid en gruwelijkheid. Dat is hier ook het geval. Vooral het karakter Mason Verger – dat door Hannibal’s toedoen in een rolstoel zit en geen gezicht meer heeft – is afschuwelijk, zowel qua uiterlijk als qua innerlijk. Zo wil de steenrijke varkenshouder zich koste wat het kost voortplanten met zijn zus (‘I might still be packing loads of sperm’). Nasty!

Seizoen 3 is gelukkig weer de oude vertrouwde donkere thriller die het eerste seizoen was met een angstaanjagende vertolking van de Red Dragon door Richard Armitage (‘The Hobbit’). Het boek ‘Red Dragon’ werd al twee keer eerder verfilmd (als ‘Manhunter’ in 1986 door Michael Mann en in 2002 als ‘Red Dragon‘ door Brett Ratner), maar dit is de beste. Er zitten de nodige veranderingen in het verhaal ten opzichte van het boek, maar die voegen echt wat toe in plaats van dat het storend is. Bovendien eindigt het compleet anders met een prachtig laatste intermezzo tussen de centrale personages Lecter en Graham, intellectueel gelijken, maar eentje oppermachtig en de ander zo breekbaar als een porseleinen kopje.

Op een dag zal er ongetwijfeld weer een nieuwe film komen over de charmante kannibaal, maar voorlopig is dit de beste afsluiter die we kunnen wensen.

*Er verschenen in totaal drie boeken van auteur Thomas Harris over de volwassen Hannibal Lecter: ‘Red Dragon’, ‘The Silence of the Lambs’ en ‘Hannibal’. Over zijn jeugd verscheen later het boek ‘Hannibal Rising’. Input uit alle boeken met uitzondering van ‘The Silence of the Lambs’ werd gebruikt om de TV-serie ‘Hannibal’ tot stand te brengen.