5 reasons Facebook is dumb and depraved

Facebook 1

The reason for writing this blog is not to purposely bash Facebook (okay, a little bit). I don’t resent the success of the social media platform. I even loved that David Fincher movie from 2010 (The Social Network), although I don’t think Zuckerberg and his palls liked it so much. And talking about Zuckerberg, I have nothing against him. I admire him even. However, I just feel and believe that Facebook is not so good for people. Here’s why:

1. People chat about horseshit
If you read the average Facebook page, how many substantial posts can you find? I think your IQ drops 5 points with every visit. If this is a representation of mankind, than I arrogantly feel a bit like Albert Einstein in WWII who wrote; ‘I often wonder: what idiotic race am I part of?’

2. It makes people socially lazy
Okay, so Facebook reminds you of birthdays of friends of family members, great. But rather than calling them up, sending them a card or buying them a present, people congratulate their friends and family members ON bloody Facebook. That is the laziest social gesture ever. Yes, I heard the argument; ‘but if it makes your life easier, why not make use of it?’ The answer is easy: Because before there was Facebook you didn’t congratulate them either. You completely forgot their birthdays! So are they supposed to be happy to receive a message from you? Off course not. If the effort is zero, it doesn’t mean jack shit.

3. It shows that a lot of people are just selfish jerks
A while ago, I was checking out profiles of old colleagues (that’s one thing Facebook is good for, spying), and I found one who recently lost her daughter in the final stages of her pregnancy. She posted a picture of herself on which she looked very sad. She also posted a card with the baby’s name on it and the date of birth and death (it was the same day).

How many people responded to this message? Perhaps 8. And I am not even talking about the most supportive comments either. One person said; ‘if you ever need help, you know where to find me.’ Jerk. How often do you see the most lame ass shit on the web get a hundred likes or more? All the fucking time. But when people post something that really comes from the heart, that shows what life is all about, most people couldn’t give a shit.

4. It makes idiotic suggestions on who to connect with
Just because I checked out some profile doesn’t mean I want to befriend somebody! Please stop with these ridiculous suggestions, FB. You are terrible at it, so you might as well stop before you annoy me away. Also, it makes your mailbox explode. FB, if you have to make awful suggestions on who to befriend, at least only do it once. I don’t want multiple suggestions on one day, and especially not the same lame ass suggestions more than once. And while I am at it, don’t mail me about the idiotic updates my friends posted.

5. The past is the past
Facebook makes you connect with people from your past. Or at least confronts you with their ugly faces on a daily basis. There are reasons you don’t see them anymore, and in 99% of the cases it is absolutely fine if it stays that way. It is bad for your mental health to keep stirring up people and events from the past for who you have no place in your current life and mind.

So why keep Facebook? Yes indeed. Why? It takes a chunk of your valuable time, makes you anxious, and hardly offers anything in return. Not even talking yet about the privacy violations. There must surely be better ways to stay in touch with your friends.

Facebook 2

Succesvolle mensen: 2 prototypen

Mijn dagelijks werk bestaat uit onderzoeken wat mensen succesvol maakt en die kennis beschikbaar stellen voor anderen. In het specifiek doe ik dat voor financiële professionals, maar mijn belangstelling gaat veel breder dan dat. Ik wil niet alleen onderzoeken hoe mensen in het bedrijfsleven succesvol kunnen zijn, maar in hun hele leven.

In deze blog beschrijf ik twee succesvolle mensen met een hele andere persoonlijkheid, en wat we van hen kunnen leren.

Persona 1 – Het mensenmens
Ik heb laatst een actrice ontmoet, en was vrijwel direct zeer gecharmeerd van haar. Haar professionele succes zou ik beoordelen met een 8 op een schaal van 10. In het wereldje van theater, film, televisie en musicals is dat heel indrukwekkend. Hierin slaagt maar een heel klein percentage.

Zonder dat ik haar aan het werk heb gezien, begrijp ik meteen waarom zij succesvol is. Los van haar ongetwijfeld grote talent voor acteren, wist zij me met haar persoonlijkheid direct in te pakken. Ze was enorm vriendelijk en open. Gewoon een heel prettig mens om in je buurt te hebben.

Wat me vooral opviel was haar grote interesse in anderen. Ze stelde veel vragen en liet niet los. Ze nodigde uit om te vertellen en haar interesse voelde 100 procent authentiek. In een wereld waar de concurrentie voor het bemachtigen van rollen gigantisch kan ik me goed voorstellen waarom zij gekozen wordt. Nogmaals, ongetwijfeld is ze erg goed en professioneel in haar werk, maar ze heeft daarnaast de gunfactor. Zo’n prettige persoonlijkheid gun je de hele wereld. Je wil haar bovendien graag om je heen hebben.

Succesvolle mensen

Persona 2 – De doelgerichte leider
Ik ken een manager die excellentie nastreeft in alles wat hij doet. Hij is niet snel tevreden, vraagt veel van zijn mensen en is nogal ongeduldig. In de financiële wereld is hij zeer succesvol. Hij heeft een scherp instinct voor zakelijke kansen en speelt hier slim op in. Ook is het een doorzetter; hij blijft zijn klanten vragen hoe het beter kan en gaat net zolang door totdat hij zijn doel bereikt heeft.

In de crisis heeft hij zich vijf jaar lang koest gehouden, een teken dat hij weet wanneer hij even niks moet doen. Maar nu er weer groei te bespeuren is, is hij weer tevoorschijn gekomen en aan het knallen als nooit tevoren.

Hij is dan wel zeer succesvol in het ondernemen, sociaal ontbreekt er wel een stukje bij deze topmanager. Hij stoot vaak mensen voor de borst, omdat zijn empatisch vermogen niet werkt zoals bij andere mensen. Zonder dat hij het zo bedoelt, kan hij enorm lomp uit de hoek komen, en met zijn veeleisendheid heeft al de nodige werknemer weg gekregen. Hij is een typische rode persoonlijkheid met alle voor- en nadelen die daar bijhoren.

Lessen
Van beide persoonlijkheden kun je enorm veel leren. Met de authenticiteit en warmte van het mensenmens kun je elke deur open krijgen die je maar wilt. En met de enorm hoge standaard en het doorzettingsvermogen van persona 2 kun je je concurrentie ver achter je laten. Maar persona 2 loopt het risico zichzelf over de kop te werken, en heeft meer moeite bevrediging te halen uit zijn succes.

Daarom zou ik wanneer je maar aan één persoon een voorbeeld kunt nemen voor het mensenmens gaan. De reden hiervoor is simpel; het draait in het leven om meer dan zakelijk succes; het draait om geluk. En wanneer je met mensen kunt omgaan, en geluk voor hen weet te creëren, komt dat geluk ook weer bij jezelf terug.

Maar is zoiets te trainen? Absoluut. Begin met het lezen van Dale Carnegie’s ‘ How to make Friends and Influence People’ (of lees zijn belangrijkste lessen voor leiders in dit artikel dat ik vorig jaar schreef). Het verreist het doorzettingsvermogen en hard werk, maar is voor iedereen haalbaar. Zelfs persona 2 met zijn gebrek aan empatisch vermogen zou hier zijn voordeel mee kunnen doen.

Ontwerp je persoonlijke missie voor 2015

Je persoonlijke missie omvat dat wat je belangrijk vindt, de waarden die voor jou gelden en de rol die je in het leven zou willen innemen.

Hierover nadenken vraagt erom dat je er de tijd voor neemt, dat je diep durft na te denken over jezelf en ook dat je zaken die je lastig vindt aan jezelf niet uit de weg gaat. Na dat denkwerk fungeert je persoonlijke missie als een kompas bij de keuzes die je maakt in het leven.

Bestaat er een blauwdruk voor het leven? Zeker niet. Een persoonlijke missie helpt je echter om te werken aan dat wat waardevol is. Daarom is het ook geen eenmalig opgesteld, statisch document. Gun jezelf de tijd om je missie af en toe te herzien. Is wat er staat nog echt wat belangrijk voor je is? Geeft het lezen van je mission statement je nog steeds dezelfde energie als toen je hem opstelde?

Inspiratie bij het opstellen van je missie geeft Viktor Frankl’s boek Man’s Search for Meaning uit 1946. Frankl overleefde in de Tweede Wereldoorlog verschillende concentratiekampen, waaronder Auschwitz, en bedacht vervolgens – deels gebaseerd op basis van zijn eigen ervaringen en observaties in het kamp – een nieuw soort psychotherapie genaamd ‘logotherapy’. Logotherapie is een vorm van existentiële analyse, een zoektocht naar betekenis voor de patiënt. De meeste, zo niet alle, levensproblemen zijn terug te voeren op de zoektocht naar betekenis, geloofde Frankl.

Volgens Frankl heeft ieder mens een vrijelijk gekozen taak nodig voor hem of haar om te vervullen. Deze taak geeft betekenis aan zijn/haar leven. De betekenis van het leven verschilt van persoon tot persoon en van moment tot moment. Vraag aan een schaakmeester wat de best mogelijke zet is en dan kan hij dat niet in zijn algemeenheid beantwoorden. Het hangt af van de tegenstander en de positie van de stukken. Zo is het ook met onze individuele zoektocht naar betekenis. Iedereen kan de vraag alleen voor zichzelf beantwoorden en – heel belangrijk – is daar zelf verantwoordelijk voor.

De logotherapeut helpt de patiënt om het hele veld rondom hem/haar zichtbaar te maken zodat de keuzes duidelijker worden. Frankl beschrijft de situatie van een man die bij hem kwam en er niet overheen kwam dat zijn vrouw was overleden. Frankl vroeg hem; ‘wat als het andersom was geweest?’ De man antwoordde dat dat rampzalig was geweest; zijn vrouw was kapot geweest. Frankl vertelde hem toen dat hij hier al veel betekenis uit kon halen; door zijn opoffering hoefde zijn vrouw niet te lijden. De man begreep het en hij liep zonder nog wat te zeggen het kantoor uit.

Er zijn drie manieren om betekenis te ontdekken:
1. Een werk voltooien of een daad stellen.
2. Iets ervaren of een bijzondere ontmoeting meemaken (liefde, natuur, vriendschap, schoonheid, waarheid, goedheid).
3. De houding die we aannemen ten aanzien van onvermijdelijk lijden.

Die laatste licht Frankl toe aan de hand van zijn Holocaust-ervaring. Zelfs in die horror kun je je nog voorstellen dat jouw dierbaren naar je kijken en aan je denken. Hoe wil jij dat ze zien hoe jij je lijden draagt? Dat is betekenis geven aan onvermijdelijk lijden. En het lijden houdt op lijden te zijn wanneer er betekenis wordt ontdekt.

Deze manieren om betekenis te vinden, kun je gebruiken om je missie of missies vorm te geven. Bewaar je missieverklaring waar je haar kunt bekijken en onderzoeken, waar je haar kunt pakken en vergelijken met je gedrag om te zien hoe goed je je eraan houdt.

Kijk je missieverklaring regelmatig na en check geregeld je morele basis, je nalatenschap en je zingeving. Zo krijg je weer het gevoel dat je een verschil maakt, dat je een bijdrage levert en dat je echte waarde toevoegt aan het leven.