Those Were the DVDays

Na 20 jaar verzamelen is het nu eindelijk afgelopen. Mijn DVD-collectie ligt in mappen op zolder. Voor schijfjes is geen plaats meer op deze wereld. Alles is streambaar of downloadbaar. En dat is oké, beter voor het milieu ook. Maar voor het plezier van het verzamelen bestaat in deze tijd nog geen vervanger.

Ik begon halverwege de jaren 90’ met het aanleggen van een VHS-collectie (voor de jongere lezer: videobanden). Dit waren de jaren dat je films nog moest huren bij de lokale videotheek. Ik kocht de echte topfilms die ik wilde bezitten bij o.a. Free Record Shop, Blokker, Virgin Megastore, Fame, Boudisque, en de inkoopafdeling van verschillende videotheken. Niet toevallig bijna allemaal zaken die nu uit het straatbeeld zijn verdwenen. Zij konden de omslag niet maken naar de nieuwe tijd.

Toen we het nieuwe millennium naderde , kreeg ik mijn eerste DVD: Naked Lunch van David Cronenberg. Er volgde er snel meer. DVD’s boden in die tijd nog twee voordelen. Ten eerste kon je opeens unieke films krijgen, via o.a. Amazon, Boudisque en Concerto, die ik daarvoor nog nooit ergens had kunnen vinden. Ik begon cult films te verzamelen: oude horror klassiekers, obscure spaghettiwesterns en blaxploitation klassiekers zoals Foxy Brown en Cleopatra Jones. Langzaam groeide mijn verzameling uit tot een echte super collectie.

Het tweede voordeel van DVD’s was dat het de enige manier was om series – die in die tijd aan een snelle opmars bezig waren – on demand te zien. In 2004, toen ik studeerde in Haarlem, ging ik maar eens het eerste seizoen van The Sopranos op DVD scoren. Ik had een artikel gelezen over hoe briljant de psychotherapie in de serie was weergegeven. “Wedden dat je hier binnen twee weken terug bent om seizoen 2 te halen?” zei de verkoper. Hij had helemaal gelijk; ik raakte binnen de kortste keren hooked aan de belevenissen van Tony Soprano en zijn New Jersey maffiaclan. Die dagen op m’n studentenkamertje waren misschien wel de beste televisie-uren van mijn hele leven. Hiermee wil ik zeggen; weet wat je beleeft als je het beleeft, want misschien beleef je het wel nooit meer.

Inmiddels hebben streamingdiensten het hele serie-aanbod overgenomen. Netflix brengt veel door hun geproduceerde content niet eens meer uit op DVD. De obscure cult films zijn inmiddels ook te vinden via download-sites. Niet helemaal legaal natuurlijk, maar daar hebben de meeste moderne filmkijkers maling aan. Kortom, het bezitten van films via een fysiek medium heeft veel van zijn waarde verloren. Natuurlijk kun je nog wel digitaal films kopen via bijvoorbeeld iTunes, wat ik als karma-gelovige nog wel eens doe, maar dit biedt natuurlijk niet de vreugde van de zoektocht naar bijzondere titels.

Er is nog tenminste één plek in Nederland waar ik uit nostalgie terecht kan voor een zoektocht naar speciale films: Concerto aan de Utrechtsestraat in Amsterdam. Niks heerlijkers dan een uur lang door alle bakken gaan en te vertrekken met een stapel nooit-geziene juweeltjes onder de arm.

Voor deze activiteit bestaat nog geen equivalent in het digitale domein. Misschien een kans voor een nieuwe businessmodel. De fysieke wereld en virtuele wereld gaan steeds meer integreren en op elkaar lijken. Het verzamelen van films via iTunes is saai en lijkt in niks op deze speciale ervaring. Een slimme ondernemer zou het type verzamelaars als ik als klant kunnen maken wanneer hij er in slaagt die bijzondere ervaring in een virtuele omgeving mogelijk te maken. Een klein marktsegment weliswaar, maar wel eentje die bereid is een flink budget te besteden.

Tot die tijd,
Thank you for the DVDays!

Collect or Die!

DVD Collection 2

Dat in de oertijd mannen gingen jagen en vrouwen zich bezighielden met verzamelen, betekent dat dat ik – met mijn verzameling van zo’n 1500 titels op DVD – een chick ben?

Ik heb verzamelen altijd een geweldige bezigheid gevonden. Wat dat betreft is het huidige digitale tijdperk niet alleen maar goed voor mij. De DVD verdwijnt momenteel in razend tempo uit het wereldbeeld. Waarom zou je nog een film willen bezitten, wanneer je hem ook als dienst kan streamen? Voor mij is het niet hetzelfde… Dan ben ik maar even een ouderwetse eikel.

De DVD-zaak is toch een soort snoepwinkel voor mij. Je loopt rond, kijkt alle rekken door, en maakt in je hoofd een selectie welke schijfjes je wel zou willen meenemen. En op het einde van de rit maak je een beslissing en loop je naar buiten met je nieuwste aanwinsten. In mooie hoesjes ook nog. Die krijg je er niet bij in het geval van een digitale aankoop.

Het begon al jaren geleden met het faillissement van Boudisque, de oude vertrouwde Amsterdamse speciaalzaak in CD’s en films. Hier heb de nodige cult films op de kop getikt. Maar de echt grote klap kwam in mei 2013. Free Record Shop en Fame werden failliet verklaard. Daarmee kwam ook een einde aan de DVD shop-in-shop bij de Bijenkorf, want dat was een kleine Fame.

In welke Nederlandse winkels kun je nu nog DVD’s krijgen? Blokker is één van de weinige winkels, maar ook daar hebben ze het assortiment flink teruggebracht. Boekenvoordeel is een andere, maar die staat op het punt om te vallen als je het mij vraagt. Gelukkig is er mijn favoriete bedrijf nog: Amazon! Het hele assortiment: van commerciële Hollywood knallers tot de meest obscure film denkbaar, bij Amazon kan ik altijd terecht. Hopelijk blijft Amazon nog even doorgaan.

Toch vind ik het – met de opkomst van de deeleconomie – een beetje vreemd om een kast vol films te hebben staan waar eigenlijk maar twee mensen (Loesje en ik) van genieten. Misschien moet ik aanbieden dat buurtbewoners ze gratis kunnen lenen? De titels kunnen ze dan online vinden. Wie weet.

Om den duur worden de online diensten voor mij vast wel aantrekkelijker. In dit tijdperk van digitale disruptie moeten we er allemaal aan wennen dat sommige dingen van moleculen naar bits gaan. Voor mij zijn dat DVD-moleculen. Zo lang het kan blijf ik dus nog maar even jagen op DVD’s. Het mooie van DVD’s verzamelen is dat het tegelijkertijd ook jagen is. Gelukkig, ben ik toch een beetje man.