Those Were the DVDays

Na 20 jaar verzamelen is het nu eindelijk afgelopen. Mijn DVD-collectie ligt in mappen op zolder. Voor schijfjes is geen plaats meer op deze wereld. Alles is streambaar of downloadbaar. En dat is oké, beter voor het milieu ook. Maar voor het plezier van het verzamelen bestaat in deze tijd nog geen vervanger.

Ik begon halverwege de jaren 90’ met het aanleggen van een VHS-collectie (voor de jongere lezer: videobanden). Dit waren de jaren dat je films nog moest huren bij de lokale videotheek. Ik kocht de echte topfilms die ik wilde bezitten bij o.a. Free Record Shop, Blokker, Virgin Megastore, Fame, Boudisque, en de inkoopafdeling van verschillende videotheken. Niet toevallig bijna allemaal zaken die nu uit het straatbeeld zijn verdwenen. Zij konden de omslag niet maken naar de nieuwe tijd.

Toen we het nieuwe millennium naderde , kreeg ik mijn eerste DVD: Naked Lunch van David Cronenberg. Er volgde er snel meer. DVD’s boden in die tijd nog twee voordelen. Ten eerste kon je opeens unieke films krijgen, via o.a. Amazon, Boudisque en Concerto, die ik daarvoor nog nooit ergens had kunnen vinden. Ik begon cult films te verzamelen: oude horror klassiekers, obscure spaghettiwesterns en blaxploitation klassiekers zoals Foxy Brown en Cleopatra Jones. Langzaam groeide mijn verzameling uit tot een echte super collectie.

Het tweede voordeel van DVD’s was dat het de enige manier was om series – die in die tijd aan een snelle opmars bezig waren – on demand te zien. In 2004, toen ik studeerde in Haarlem, ging ik maar eens het eerste seizoen van The Sopranos op DVD scoren. Ik had een artikel gelezen over hoe briljant de psychotherapie in de serie was weergegeven. “Wedden dat je hier binnen twee weken terug bent om seizoen 2 te halen?” zei de verkoper. Hij had helemaal gelijk; ik raakte binnen de kortste keren hooked aan de belevenissen van Tony Soprano en zijn New Jersey maffiaclan. Die dagen op m’n studentenkamertje waren misschien wel de beste televisie-uren van mijn hele leven. Hiermee wil ik zeggen; weet wat je beleeft als je het beleeft, want misschien beleef je het wel nooit meer.

Inmiddels hebben streamingdiensten het hele serie-aanbod overgenomen. Netflix brengt veel door hun geproduceerde content niet eens meer uit op DVD. De obscure cult films zijn inmiddels ook te vinden via download-sites. Niet helemaal legaal natuurlijk, maar daar hebben de meeste moderne filmkijkers maling aan. Kortom, het bezitten van films via een fysiek medium heeft veel van zijn waarde verloren. Natuurlijk kun je nog wel digitaal films kopen via bijvoorbeeld iTunes, wat ik als karma-gelovige nog wel eens doe, maar dit biedt natuurlijk niet de vreugde van de zoektocht naar bijzondere titels.

Er is nog tenminste één plek in Nederland waar ik uit nostalgie terecht kan voor een zoektocht naar speciale films: Concerto aan de Utrechtsestraat in Amsterdam. Niks heerlijkers dan een uur lang door alle bakken gaan en te vertrekken met een stapel nooit-geziene juweeltjes onder de arm.

Voor deze activiteit bestaat nog geen equivalent in het digitale domein. Misschien een kans voor een nieuwe businessmodel. De fysieke wereld en virtuele wereld gaan steeds meer integreren en op elkaar lijken. Het verzamelen van films via iTunes is saai en lijkt in niks op deze speciale ervaring. Een slimme ondernemer zou het type verzamelaars als ik als klant kunnen maken wanneer hij er in slaagt die bijzondere ervaring in een virtuele omgeving mogelijk te maken. Een klein marktsegment weliswaar, maar wel eentje die bereid is een flink budget te besteden.

Tot die tijd,
Thank you for the DVDays!

De statische status van Filmdungeon.com

Zoals ik de vele duizenden fans van Filmdungeon.com regelmatig moet uitleggen, ligt de site momenteel plat. Nee, niet waar. Platliggen betekent niet toegankelijk, en de site is nog wel toegankelijk. Een betere omschrijving is dat de site stilstaat. Niet dat Filmdungeon.com overleden is, maar er gebeurt niks meer op het platform.

De reden is een technische: ik kan er niks meer aan veranderen. Niet dat ik er nog veel tijd voor had, maar ik zou op zijn minst de content op de homepage af en toe verversen als het kon. Maar dat kan niet meer sinds mijn computer gecrasht is en dat kan niet meer hersteld worden. De laatste content heb ik er een jaar geleden opgezet. Zoals hij nu is zal hij blijven totdat ik de site volledig opnieuw heb gebouwd.

Ik heb Filmdungeon.com eind 2007 gemaakt met een amateuristisch softwarepakketje. HTML heb ik geen kaas van gegeten, dus ik moest iets hebben waarmee in simpelweg blokjes kon slepen en stukken teksten en beelden in kon plakken. Het resultaat was basic, maar acceptabel voor een 1.0 versie.

Mijn kracht ligt in het conceptuele – op inhoud – en het tempo waarmee ik content toevoegde. Op Filmdungeon.com werkte ik drie genres uit: cult, genre en exploitation films. Als ‘one man act’ kun je niet alles doen, dan moet je keuzes maken. Mijn keuze was mainstream cinema links te laten liggen en puur te gaan voor cult films en genres waar veel cult tussen zit, zoals gangster films, horror, carploitation, spaghetti westerns, et cetera.

Filmdungeon

Mijn ambitie was om recensies te schrijven van alle gangster films ooit gemaakt. De gangster film is namelijk mijn favoriete genre en ik ben nogal een completist. Ik ben al een heel eind op weg in de gangster film sectie van de dungeon. Van de andere vertegenwoordigde genres hoefde het niet zo uitgebreid.

Verder wilde ik gewoon toffe features publiceren, zoals:
Schwarzenegger’s 100 Greatest Kills
The Sopranos Revisitied – 200 Memorable Moments

De exploitation film kwam vooral aan bod in de sectie Cult Radar.

Daarnaast heb ik nog een uitgebreide James Bond Special klaar liggen voor de release van ‘Spectre’ later dit jaar, maar die zal ik dan wel op deze weblog publiceren.

Maar goed, er komt dus een nieuwe versie van Filmdungeon.com, maar dat kan wel een paar jaartjes duren. Het is tegenwoordig niet meer moeilijk een site te maken. Met een dienst als Weebly.com is het zo gebeurt, maar als ik het doe, doe ik het goed. De vormgeving heeft nooit helemaal aangesloten op het centrale thema van de site, dus daar is dit een mooie kans voor.

Het ‘probleem’ van niks doen aan je website is dat je Google ranking wegzakt, maar ja, die was toch al niet zo sterk van Filmdungeon.com. Misschien moet ik hem gewoon maar zo laten. Een database site / film archief uit lang vervlogen tijden. Een reliek. Zo retro als maar kan. Ja, misschien wordt dat het wel. Wordt vervolgd (of juist niet).

Ozploitation: Cult films uit Down Under

Weinig mensen weten het, maar Australië heeft ook een kleine filmindustrie. ‘Mad Max’ is bekend, maar er is meer waar dat vandaan komt; er worden in Ozzy de nodige cult en exploitation films gemaakt. Sinds de jaren 70’ komen er behoorlijk wat B-films uit Australië gekenmerkt door goedkope sex, geweld, auto’s en bloed. Wie hier meer over wil weten raad ik de zeer vermakelijke documentaire ‘Not Quite Hollywood’ aan. Hierin bespreken de makers de belangrijkste en meest memorabele ‘Ozploitation’ films.

Zie ook: Overzicht Ozploitation films besproken in ‘Not Quite Hollywood’.

FilmDungeon, de website van ondertekende (de maker van Fragmenten.blog), heeft wat onderzoek gedaan naar Ozploitation. Hieronder worden enkele titels van toongevende cult klassiekers uit Down Under besproken:

Roadgames
Regie:
Richard Franklin
Cast:
Stacy Keach, Jamie Lee Curtis, Marion Edward

Hitchcock achtige thriller over een vrachtwagenchauffeur die door de outback moet rijden om een lading vlees van Melbourne naar Perth te transporteren. Hij verdenkt een andere chauffeur ervan een gezochte seriemoordenaar te zijn. Ook ontmoet hij de aantrekkelijke lifter Pamela (Jamie Lee Curtis) die later spoorloos verdwijnt. Helaas ontbreekt bij deze film de nodige spanning.

Long Weekend
Regie: Colin Eggleston
Cast: John Hargreaves, Briony Behets, Mike McEwan

Een walgelijk liefdeskoppel trekt de natuur in voor een kampeertochtje. Ze behandelen de natuur slecht, en worden daarvoor hardhandig gestraft door de natuur zelf. Behalve grappig, is ‘Long Weekend’ ook behoorlijk spannend. Sterke cult film van de schrijver van ‘Patrick’ en ‘Roadgames’.

Patrick
Regie:
Richard Franklin
Cast: Susan Penhaligon, Robert Thompson, Robert Helpmann

Een moordenaar genaamd Patrick raakt in coma. Via psychokinesis infiltreert hij het leven van zijn aantrekkelijke verpleegster Kathy. Het blijkt dat Patrick zelfs in coma nog een gevaarlijke maniak is. Stijlvol geregisseerde thriller met redelijk wat spanning.

Turkey Shoot
Regie: Brian Trenchard-Smith
Cast: Steve Railsback, Olivia Hussey, Michael Craig

In een dystopie van futuristisch Australië worden bedreigers van de samenleving opgesloten in heropvoedingskampen. Sommige gevangen worden gedwongen mee te doen aan de ‘Turkey Shoot’, een mensenjacht in het bos rond het gevangenkamp. Bloederige actiefilm met voldoende bevredigende momenten om je 90 minuten geboeid te houden.

Stone
Regie: Sandy Harbutt
Cast: Ken Shorter, Sandy Harbutt, Deryck Barnes, Hugh Keays-Byrne

Iemand is leden uit de weg aan het ruimen van de Gravediggers motorclub en zij moeten uitzoeken waarom! ‘Stone’ is de ultieme biker film en een geweldige cult film van Australische bodem. In de tijd dat ‘Stone’ gemaakt werd, was het een radicale benadering van de outlaw cultuur. Het radicale is er wel vanaf, maar de film biedt nog altijd een authentiek beeld van een boeiende subcultuur.