Wat is biocentrisme?

Omdat Robert Lanza’s boek ‘Biocentrisme’ nooit in het Nederlands vertaald is, heeft het begrip weinig bekendheid hier.

In deze blog geef ik een overzicht van de belangrijkste stellingen, inzichten, en het bijbehorende bewijsmateriaal.

Een nieuwe wetenschappelijk perspectief
Biocentrisme is een revolutionair wereldbeeld, geïntroduceerd door wetenschapper Robert Lanza. In tegenstelling tot het traditionele, materie-gestuurde wereldbeeld, stelt biocentrisme bewustzijn en waarneming centraal als de fundamentele bouwstenen van de werkelijkheid.

Het traditionele wereldbeeld vs. biocentrisme

Traditioneel wereldbeeld
Materie staat centraal: Alles begint met materie, en bewustzijn ontstaat als bijproduct van complexe materiële processen in de hersenen.

Werkelijkheid bestaat objectief: De wereld is er, ongeacht of iemand haar waarneemt.

Biocentrisme
Bewustzijn staat centraal: De werkelijkheid ontstaat door waarneming. Zonder waarnemer bestaat de wereld alleen als potentieel – niet als concreet iets.

Waarneming creëert werkelijkheid: Objecten krijgen pas definitieve eigenschappen (kleur, vorm, massa, positie) wanneer ze worden waargenomen.

Tijd en ruimte zijn afhankelijk van waarneming: Zonder waarnemer hebben tijd en ruimte geen betekenis.

De illustratie: Waarneming als kern van werkelijkheid

In de illustratie hierboven zie je hoe waarneming de verbindende factor is tussen de waarnemer en de wereld. De pijlen laten zien dat:

Werkelijkheid identiek is aan het proces van waarneming: De wereld (de aarde in de illustratie) en de waarnemer zijn beide onderdeel van het proces van waarneming. Pas door waarneming worden de wereld en de waarnemer gemanifesteerd als concrete werkelijkheid.

Waarneming is actief: De waarnemer is geen passieve toeschouwer, maar een creator die de werkelijkheid vormgeeft.

De kern van biocentrisme in 3 stellingen

1. Werkelijkheid is waarnemingsafhankelijk
Een huis in een straat bestaat niet als concreet object totdat iemand (of een dier) hem waarneemt. Zonder waarneming blijft het huis een potentieel – een mogelijkheid in een oneindig veld van mogelijkheden.

2. Het universum is een proces, geen ‘ding’
Het universum is geen statisch iets, maar een dynamisch proces van creatie door waarnemers.

Voorbeeld: Stel je de aarde voor als een wereldbol. Australië bestaat alleen als potentieel totdat je ernaartoe gaat en het waarneemt. Pas dan wordt het ‘echte’ werkelijkheid.

3. Waarnemers zijn scheppers
Jij bent geen passieve toeschouwer, maar een actieve deelnemer die de werkelijkheid – inclusief ruimte en tijd – mee vormgeeft. Zonder waarnemers zou het universum puur bestaan als een oneindige verzameling ongemanifesteerde mogelijkheden, maar geen fysieke werkelijkheid kennen.

Waarom is dit revolutionair?
Wetenschappelijke implicaties: Biocentrisme daagt de klassieke natuurkunde uit door te stellen dat bewustzijn een fundamentele rol speelt in de structuur van de werkelijkheid.

Filosofische implicaties: Het benadrukt dat leven en bewustzijn niet toevallige bijproducten zijn, maar de basis van alles inclusief de ruimtetijd.

Praktische implicaties: Als werkelijkheid afhangt van waarneming, dan heeft jouw perspectief direct invloed op hoe de wereld zich aan je voordoet.

Bewijsmateriaal voor biocentrisme
Biocentrisme steunt op:

Kwantumfysica: Experimentele resultaten (bijv. het dubbelspleetexperiment) laten zien dat deeltjes zich anders gedragen wanneer ze worden waargenomen.

Neurowetenschap: Bewustzijn kan niet volledig worden verklaard door alleen materiële processen in de hersenen.

Het Goldilocks-universum: Het universum lijkt perfect afgestemd op het bestaan van leven. De natuurconstanten (zoals de zwaartekracht, de sterkte van kernkrachten, en de verhouding tussen de fundamentele krachten) zijn zo precies dat zelfs kleine afwijkingen leven onmogelijk zouden maken. Volgens biocentrisme is dit geen toeval: levende waarnemers selecteren precies die waarden die hun bestaan mogelijk maken. Het universum is dus niet toevallig geschikt voor leven – het moet geschikt zijn, omdat alleen in zo’n universum waarnemers kunnen bestaan die het waarnemen.

Biocentrisme sluit ook aan bij idealistische stromingen in de filosofie (bijv. Berkeley, Schopenhauer) en Oosterse filosofieën die stellen dat werkelijkheid een constructie is van de geest, maar Lanza concentreert zich puur op wetenschappelijke argumenten.

Samenvatting in één zin

Biocentrisme stelt dat bewustzijn de werkelijkheid schept – niet andersom: levende waarnemers dragen de wereld met zich mee, als een schildpad zijn schild.

Op mijn website Free-Consciousness.com bestudeer ik dit nieuwe wereldbeeld en het bewijsmateriaal in detail.

5 vragen over het Konijneneiland in Schermerhorn

Bestaat het Konijneneiland nog?
Ja en nee. Ja, het Konijneneiland bestaat nog, maar Stichting Het Konijneneiland is dit jaar opgeheven. De stichting was opgericht om konijnen een beter leven te geven, maar na honderden levens van konijnen en andere dieren verbeterd te hebben is het voor Loesje tijd om iets nieuws te gaan doen. Het eiland zelf, sinds 2010 in ons beheer, is nog altijd een klein paradijsje in de polder. We hebben er nu kippen en schapen rondlopen en heel veel bomen geplant.

Waar is het eiland gevestigd?
Langs de N243 ter hoogte van Schermerhorn. Het is het eerste eiland dat vanaf de weg te zien is als je uit de richting van Alkmaar komt en het loopt door tot aan het reclamebord van de beeldentuin van Nic Jonk in Grootschermer. Het is een écht eiland, maar het is wel via een bruggetje langs de weg toegankelijk.

Wat is nu nog het doel van het Konijneneiland nu er geen konijnen meer worden opgevangen?
Het is eigenlijk een enorme tuin geworden, waar we heel veel tijd en liefde in hebben gestopt. Het houdt me in beweging. Als redacteur zit ik eigenlijk de hele dag en ik ben ook niet zo’n sportman. Het onderhoud van het eiland dwingt me om het schrijven af te wisselen met wandelen en werken in de buitenlucht. Voor HSP’er Loesje is het een fijne prikkelarme omgeving om dagelijks even tot zichzelf te komen en in verbinding te staan met de natuur.

Wat zijn de belangrijkste voor- en nadelen van zo’n eiland?
Het voornaamste nadeel is dat zo’n eiland onderhouden heel veel werk is. Vanaf de lente is de groei van alle planten, bomen en struiken niet bij te benen. Het is een constant gevecht tegen de elementen, waarbij je continu achter de feiten aanloopt. Ook kost het aardig wat geld aan materialen en gereedschappen.

Toch zou ik er niet snel afscheid van willen nemen. De laatste jaren dringt steeds meer het besef door dat de wereld voor een periode van ernstige ontwrichting staat. Het klimaatprobleem en de biodiversiteitscrisis gaan gezamenlijk zeer ernstige en negatieve gevolgen hebben. Desondanks denk ik dat we de transitie als mensheid wel gaan maken voordat het echt misgaat, maar we zullen wel getuige zijn van een heleboel ellende.

Dit kan het gevoel van machteloosheid oproepen omdat niks wat ik persoonlijk ga doen deze klimaat- en natuurrampen zal voorkomen. En daarmee kom ik op het eiland: daar heb ik wel invloed op. We hebben een stukje natuur gecreëerd waar dieren, vogels en insecten veilig kunnen leven en bomen kunnen groeien en bloeien. De wereld gaan we er niet mee redden, maar het is fijn om met zo’n initiatief wel op kleine schaal iets concreets te kunnen bijdragen. Ook is het een fijne plek om lekker te chillen in de zomer.

Mag ik komen kijken?
Zeker, het eiland is vrij toegankelijk. Houd svp de poortjes goed gesloten in verband met de dieren, maar kom gerust eens langs als je in de buurt bent.

2024 belooft een fataal jaar te worden voor de wereld…

Dit fragment is onderdeel van een tweeluik over de huidige staat van de planeet.

Lees ook deel 2: Het einde van de geschiedenis is uitgesteld

BOEM! De natuurherstelwet van de EU is afgeknald. Ondanks dramatische rapporten van Europese natuurorganisaties over de stand van de natuur krijgt de wet in Brussel onvoldoende steun. En het volk, het merendeel althans, juicht. Ze zijn blij dat hun echte problemen, zoals woningnood, nu zullen worden aangepakt of in elk geval niet verder zullen worden belemmerd. De mens gaat nu eindelijk weer eens voor op de insecten en de vogels. Hoera.

Het kortetermijndenken heeft met het slopen van deze wet een grote strijd gewonnen, maar dit is pas het begin…

Er zijn dit jaar Europese verkiezingen, en dit besluit laat zien wat voor uitslag we kunnen verwachten: een overweldigende meerderheid voor rechts / populistisch rechts. En daarmee nog meer steun voor het verder vergiftigen, exploiteren en afbreken van onze leefomgeving.

Wanneer Trump ook nog wordt gekozen tot president van de VS is de nachtmerrie compleet: de wereld wordt dan grotendeels bestuurd door politici die weigeren de grootste bedreigingen voor de planeet aan te pakken en al hun pijlen richten op winstmaximalisatie op de korte termijn.

Het feit dat dit überhaupt kan gebeuren – PVV in Nederland de grootste en hoogstwaarschijnlijk ook populistische overwinningen in de EU en de VS – toont de huidige mindset, het collectieve (on)bewustzijn, van de mensheid aan. We kiezen er massaal voor om op onze huidige ramkoers door te gaan in plaats van het roer radicaal om te gooien. Op korte termijn kunnen we lekker op oude voet door blijven consumeren, maar op langere termijn is het fataal.

De mens lijkt te zijn vergeten dat we onderdeel zijn van een ecosysteem. Wanneer je radicaal gaat ingrijpen in dit systeem – wat de mens doet – gaat dit zich op den duur keihard tegen je keren. Dit is allang gaande, en de kansen om het tij nog te keren nemen in hoog tempo af. Het erge is dat deze mindset niet wordt bestreden, maar eerder wordt toegejuicht. Of de mensen halen er laconiek hun schouders over op.

Shell maakte onlangs bekend de CO2-reductiedoelen voor 2030 naar beneden bij te stellen. Waar waren de woedende politici die zeiden er alles aan te zullen doen om dit walgelijke besluit te bestrijden? De moreel verwerpelijke plannen van Shell gedijen uitstekend in de huidige wereld met de heersende mindset.

Waar gaat dit uiteindelijk toe leiden? In mei verschijnt het vijfde deel van de serie Mad Max in de bioscoop (Furiosa: A Mad Max Saga). Deze films hebben ons met succes een beeld voorgeschoteld van de apocalyptische wereld waar we naar op weg zijn: geen natuur, geen grondstoffen, en een uitgedunde mensheid. Ik vrees dat deze films actueler dan ooit zijn en 2024 lijkt de voorgeschiedenis van deze filmserie heel accuraat te gaan vertellen.


Afbeelding: Mad Max Beyond Thunderdome

Lees ook: Gaat de mensheid de komende eeuw overleven? 

Carl Gustav Jung #3: Alchemie

Lees ook: Carl Gustav Jung #2: Psyche en materie

In de jaren 30 van de vorige eeuw bestudeerde Jung de alchemie en kwam tot een analogie tussen de begrippen uit deze oude tak van de natuurfilosofie en zijn psychologie. Archetypische symbolen speelden een grote rol in de alchemie en dat was wat de beroemde psychiater er zo in aansprak.

In het tijdperk waarin Jung leefde, en ook nog in onze huidige maatschappij, bekijken de meeste mensen de wereld op een objectieve, wetenschappelijke manier. De connectie met het collectieve onbewuste – dat zich uitdrukt in symboliek – is verloren gegaan. Volgens Jung en zijn discipelen is dat de oorzaak van de vele neurosen waar de mensheid mee kampt.

De alchemie herkende de archetypische beelden en het belang daarvan voor de mensheid. Jung moest wennen aan de bizarre beeldtaal van de alchemisten, maar vond er uiteindelijk verborgen betekenis in. Wat hij ontdekte in de beelden waren de vele tegenstellingen die voortkomen uit het onbewuste: de diepte en hoogte, moord en liefde, licht en duisternis. Hij vond alle stadia van groei en verval, verstarring en transformatie, weerspiegeld in de rijke alchemistische symboliek.

Onze hedendaagse wetenschap is onovertroffen als het gaat om het creëren van de meest ingenieuze technologische toepassingen, maar de alchemie, de middeleeuwse voorloper van de hedendaagse wetenschap, was superieur in het mentale aspect; de connectie met de archetypische onderstroom. Newton, met wie de moderne wetenschap begon, was een groot kenner van de alchemistische kennis en nam deze zeer serieus. Het ontzielde wetenschappelijke wereldbeeld is niet met hem begonnen, maar wel met zijn wetenschappelijke ontdekkingen.

Alchemie heeft als grondbeginsel dat alles met elkaar in verbinding staat. De macrokosmos en microkosmos zijn verbonden en de mens staat in het midden daarvan. In het boek van Hermes – de bijbel van de alchemisten – was de mens in het begin nog een met God, maar daalde hij uit nieuwsgierigheid af naar de aarde, de verwarrende wereld van de materie. Er bloeide liefde op tussen de natuur en de Goddelijke mens die zichzelf in de natuur herkende, en dat leidde tot een versmelting van het Goddelijke met de materie. De uitdaging voor de mensen is nu om zichzelf in het stof – de eenheid van henzelf en God – te hervinden. En dat is de link met de dieptepsychologie van Jung.

De alchemisten en de astrologen van die tijd beschreven wat zij zagen op subjectieve wijze. Wat zij buiten zichzelf zagen was een afspiegeling van wat zich in de menselijke psyche voltrok. Turen in het donkere universum, het bestuderen van materie, is als kijken naar jezelf. Die zienswijze is verloren gegaan. Dit kan volgens Jung resulteren in massapsychose en dat is gevaarlijker dan een atoombom. Het kan leiden tot volledige ineenstorting van onze ecosystemen en samenlevingen. Onwetendheid is de grote ramp voor de ziel van de tegenwoordige mens.

Mercurius – een slang in een cirkel die zijn eigen staart opeet – is een belangrijk symbool in de alchemie. Het staat voor de schepping en vernietiging, de vereniging van tegenstellingen. Het herstel van de psyche vindt plaats door het verband te vinden tussen de manifeste en niet-manifeste wereld, het besef dat alles een en hetzelfde is. De mens maakt zelf deel uit van die eeuwige, Goddelijke, vloeiende energie. Opnieuw de connectie maken met het onbewuste – onze diepste natuur – is het enige wat ons kan redden uit de destructieve cyclus waar we nu inzetten, die cyclus van psychische ziekte en ecologisch verval. Dat was, voor Jung, wat we van de alchemisten kunnen leren. Ze waren dus niet zozeer meesters van de materie, maar juist van de diepste krochten van de psyche.

In het vierde en laatste fragment over Jung staat het lijden van de ziel centraal.