Bedrijfsleven Nederland is braaf (geworden)

Toen ik begon in de business journalistiek, bijna 4 jaar geleden, had ik nog een heel ander beeld bij het bedrijfsleven. Ik zag mezelf wel conferenties en kantoorpanden afstruinen, zoekend naar excessen in drugs, vrouwen of onbehoorlijk gedrag. Nou ja, niet echt dat natuurlijk, maar meer opvallend en opmerkelijk gedrag binnen de zakenwereld had ik toch wel verwacht, ja.

Geïnspireerd door Hunter S. Thompson, uitvinder van de Gonzo journalistiek – een werkwijze waarbij de journalist alles vanuit eigen perspectief vertelt en al zijn ruwe materiaal onbewerkt publiceert – zou ik de zakenmensen en gebeurtenissen beschrijven. Misdragingen voorzien van subtiele kritiek. Lekkere journalistiek waar we toch al weinig van zien deze dagen.

Inmiddels kan ik stellen dat de heren bedrijfsleven zich in Nederland keurig netjes gedragen. Af en toe een foute opmerking over Chinezen of Indiërs tijdens een rondetafeldiscussie over outsourcing, maar daar is het wel grotendeels mee gezegd. Het ruwe materiaal publiceren zou ook weinig onthullends opleveren (nu gaat alles keurig langs corporate communications). Vorige week toen ik een verslag van collega Michiel uitwerkte stond er in zijn aantekeningen over een recente bijeenkomst voor CFO’s waar hij bij was geweest:

Main dude: “ha ha, stropdas in de auto laten liggen, ik ben duidelijk in de minderheid.”

Niet heel onthullend, nee. In de afgelopen vier jaar en kredietcrisis zijn er wel degelijk wat ‘mooie’ verhalen geweest in Nederland over excessen en onethisch gedrag. Het eerste wat me zo te binnen schiet is Dirkje Scheringa en zijn DSB Bank. Maar, inmiddels anno 2011, wordt het braver en braver. Onlangs op een enorme conferentie voor financiële toplui stond het onderwerp duurzaamheid op het programma. Duurzaamheid!! Vier jaar terug was het nog ‘What leads to high performance’, oftewel keiharde winst ($$$) maken.

In Het Financieele Dagblad van afgelopen week riep Feike Sijbesma, CEO van DSM, op om massaal geld te doneren aan Oost-Afrika. Wat is er gebeurd met de inhalige wolven die corporate Nederland ooit domineerden? Of komen die alleen in de VS voor?

De wereld is echt aan het veranderen. En er lijkt iets goeds uit te gaan komen, of tenminste iets beters dan er was. Niet om melancholisch te klinken, maar waar zijn de dagen dat bankiers de samenleving van miljoenen beroofden? De American Psycho days? Misschien is het allemaal van korte duur en kan ik alsnog onthullende rapportages gaan maken over boeven in maatpak. Maar met een betere wereld neem ik ook wel genoegen.

Drunken Sailor

Op Sail 2010 met Heineken? Er zijn zeker slechtere manieren om de zaterdag te spenderen. De afdeling Media Relaties nodigde mijn collega Michiel en mij uit voor een informeel vaartochtje lang het Sail gekkenhuis van 2010 (half miljoen mensen op zaterdag!). De opzet was informeel ouwehoeren met vakgenoten en Heineken-bestuurders onder het genot van een biertje. Als journalisten van vakmedia (op de gebieden fusies & overnames en financieel management) doen wij eigenlijk niks op het gebied van investor relations. Desondanks dragen wij de firma Heineken een warm hart toe. Dat heeft zich dit jaar vertaald in minimaal twee publicaties. Michiel interviewde de CFO Hooft Graafland en ik interviewde de financiële man van dochterbedrijf Vrumona.

Ondanks deze geringe aandacht waren wij met twee man het best vertegenwoordigde medium op de boot. Nog wat andere journalisten/fotografen van onder meer Dow Jones, Beleggers Belangen en Telegraaf hadden ook hun weg naar zeilboot ‘Elizabeth’ weten te vinden, maar het was relatief rustig. Het werd een gezellig tochtje langs de grachten en aangezien Sail toch wel iets weg heeft van ‘zien en gezien worden’ hadden wij zeker een boot met aardige prestige: Heineken is toch wel één van de coolste merken die Nederland rijk is. De fat boy zakken vielen ook nogal in de smaak bij passerende boten.

Mijn zeebenen werden door de uitstekende catering nogal op de proef gesteld en ik kreeg het ook nog voor elkaar om bijna op een zitzak in slaap te sukkelen. Desondanks hebben Michiel en ik ons netjes gedragen, dus hopelijk kunnen wij bij een volgend press-event weer op een uitnodiging rekenen. Andere organisaties mogen trouwens best een voorbeeld nemen aan de bierbrouwer. Het aantal dergelijke uitnodigingen voor twee journalisten van CxO Media is zeer beperkt te noemen. Voor Sail is het overigens wel beter als Heineken het blijft doen. Ik denk dat een bedrijf als Boskalis toch een minder jaloersmakende gastheer is voor passanten op de kade.

Kapitein iglo was van de partij

Dit was de boot

Michiel kachellam

Old School