Auteur archieven: Jeppe Kleijngeld

Een kort leven

Posted on by Jeppe Kleijngeld

een-kort-leven

En ik giet nog maar een Westmalle Tripel in mijn glas. Ik vind het heerlijk hier in Maaseik aan de Belgische grens; de horeca is hier fantastisch.

Sociaal gedrag doe ik niet aan; nou ja, wat familiebezoek. Maar nu zit ik alleen in de kroeg te schrijven aan mijn script. Eindelijk weer.

M’n carrière als finance/management schrijver loopt op stoom sinds de economie weer is aangetrokken. Ik moet binnenkort langs de Kamer van Koophandel om een Flex BV op te richten: JKleyngeld Journalistiek. Naast de vier vaste dagen als hoofdredacteur voor FM.nl heb ik een vehikel nodig van waaruit ik freelance schrijfklussen kan doen. Daar is namelijk veel vraag naar momenteel.

Naast de gebruikelijke blogs en whitepapers ben ik ook benaderd door een leiderschapscoach om samen een boek te schrijven over psychosomatiek en de intelligentie van het hart. Een aanlokkelijk aanbod, maar er moet wel tijd overblijven om te werken aan mijn gangsterscript. Ik dacht ooit dat mijn Hollywoodambities overleden waren, maar dit bleek niet het geval te zijn. Dit werd laatst bevestigd door een door de genoemde leiderschapscoach opgewekt toekomstvisioen waarin in me in Hollywood waande als succesvol schrijver: mijn ultieme droom verwezenlijkt. In hetzelfde visioen was ik ook gelukkig met min vrouw Loesje en dochter Rosa. Ik was helemaal naar de kern van mijn wezen afgedaald.

Ik hoop dat ik mijn script kan voltooien en aan de grote Hollywoodstudio kan verkopen zolang mijn ouders er nog zijn. Ze hebben de geboorte van mijn dochter meegemaakt; ik hoop dat ze dit ook nog meemaken.

Natuurlijk is het een probabilistische long shot, een positieve Zwarte Zwaan. En ook dat leiderschapsboek is een klein Zwart Zwaantje. Mijn Libanese inspirator Nassim Nicholas Taleb heeft me geleerd de kans op een positieve Zwarte Zwaan te spreiden.

Het lijkt alsof je een keuze hebt in de projecten die je kiest, maar eigenlijk kiezen de projecten jou. Verder is er geen vervanging voor tijd en oefening. Gek hè, de eerste draft van mijn script is nog geen Tarantino. Die man heeft tienduizenden uren gewerkt samen met de beste mensen uit de industrie.

Dus ik giet mijn glas nog eens vol en schrijf maar weer een paar alinea’s.

Op naar de 10.000 uur.

Reversal of Fortune

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Mensen zijn ontevreden. De boze burger vind dat het heel slecht gaat met Nederland. En het komt door Den Haag. Het kabinet bestaat uit een stel slopers die alles kapot bezuinigen. Nu ben ik zeker niet de grootste fan van Rutte II, maar ik vind dat de rol van het kabinet schromelijk overschat wordt. Alsof ze zoveel macht en invloed hebben dat ze de zon kunnen laten schijnen wanneer ze dat willen. Niet dat hun keuzes onbelangrijk zijn hoor, maar ze zijn wel overschat. We zijn ook overgeleverd aan toeval en een onvoorstelbare hoeveelheid factoren die we niet eens helder in kaart kunnen brengen. Laat staan de invloed die deze factoren op elkaar hebben. Het kabinet heeft ook maar de troep te managen die ze aantreffen. In tijden van voorspoed krijgen we een slapend kabinet en in slechte tijden een sloopkabinet. Niet dat er niets valt aan te merken op de bezuinigingsmaatregelen van Rutte II hoor, maar de reactie van ‘het volk’ is buiten proportie.

De Nederlander is ook vergeten wat ellende betekent. Natuurlijk zijn er schrijnende gevallen, en die moeten geholpen worden, maar het merendeel van de mensen heeft het uitstekend vergeleken met een groot deel van de wereld. Hoe zouden mensen in Syrië vinden dat het nu in Nederland gaat? Misschien wordt het tijd dat we hier oorlog krijgen. Gewoon om de mindset te veranderen.

Ondertussen pleiten een aantal ‘slimme denkers’ voor het afschaffen van het kabinet. We kunnen het lokaal allemaal wel regelen, denken zij. Ik geloof er niks van. Ik zou willen dat iemand als ik zelf de politiek bedrijft, maar die persoon moet er wel volledig zijn handen vrij voor hebben. Ik zou niet weten waar ik de tijd vandaan zou moeten halen, dus wil ik een volksvertegenwoordiger die er met passie induikt. Die ondanks al het gezeik dat het oplevert toch nog het gevoel heeft landelijk iets voor elkaar te kunnen krijgen. Ik geloof, kortom, nog altijd in een sterke centrale regering. Helemaal tevreden zullen we er nooit over zijn, en straks een keuze maken tussen die 333 partijen zal ook niet meevallen, maar het is nog altijd beter dan het alternatief.