5 marketinggeheimen van Grand Theft Auto

GTA V
Afgelopen week ging GTA V in première, een gegarandeerde miljoenenhit. Op de eerste verkoopdag, woensdag 18 september, bracht het spel al 800 miljoen dollar op. Niet slecht voor een spel met een budget van ‘slechts’ zo’n 165 miljoen dollar.

Voor wie het nog niet kent, Grand Theft Auto (GTA) is een interactieve misdaadgame. In een open stedelijke omgeving heb je als speler de vrijheid om allerlei activiteiten te ontplooien. Daarnaast kun je missies voltooien, waardoor je geleidelijk een groot misdaadimperium opbouwt.

De lancering van een GTA-spel heeft veel weg van de première van een James Bond film. De entertainmentbladen schrijven over niets anders, hongerige fans speuren het internet af naar nieuwe informatie en winkels blijven op premièredag langer open om de duizenden gamers te bedienen die het spel direct willen hebben. Wat verklaart het succes van deze misdaadserie?

GTA biedt spelers:

1. Product leiderschap
Een nieuwe GTA-game staat garant voor het beste wat je kunt krijgen op gaming-gebied. De makers bij Rockstar North melken geen voorgangers uit, maar benaderen ieder deel alsof het de eerste is. De gebruikte technieken zijn altijd state-of-the-art zodat ook verwende gamers nog verast worden op het gebied van gameplay en graphics. Ook op het gebied van scripts en stemacteurs nemen de makers alleen genoegen met ware excellentie. Een GTA-game spelen staat garant voor een unieke interactieve spelervaring. Er is geen spel dat zoveel vrijheid en mogelijkheden biedt.

2. Waar voor je geld
Behalve de technische en verhaalsaspecten, zitten er zoveel activiteiten in een GTA-game, dat spelers er gemakkelijk 100 uur aan kunnen besteden zonder dat het saai wordt. Auto’s stelen, helikopters vliegen, motorracen, daten met mooie vrouwen, overvallen plegen, ingame games spelen, pizza’s bezorgen, base jumpen, een bendeoorlog beginnen…. Het houdt niet op.
Daarnaast is de stad helemaal volgestouwd met verassingen voor spelers die alle hoeken en gaten willen verkennen. In Grand Theft Auto: Vice City – het op Scarface gebaseerde deel – is bijvoorbeeld in een huis de douche te vinden waar de beruchte kettingzaag scene van Scarface zich afspeelde. Gamers die het spel kopen, worden dus meer dan voldoende beloond voor hun aankoop.

3. Een cult sausje
De misdaadwerelden van GTA waarin je je als speler bevindt, zijn doordrenkt van popcultuur. De muziek, de kleding, de fictieve merken… het zou allemaal uit een Tarantino-film kunnen komen. De fans van GTA, houden doorgaans van de misdaadfilms die aan de basis staan van deze games. Zo is GTA: Vice City gebaseerd op Scarface, één van de populairste cult films aller tijden. De acteurs die in de spellen de stemmen verzorgen, zijn ook vaak afkomstig uit gangster klassiekers. Denk aan Ray Liotta, Samuel L. Jackson en Michael Madsen. Hiermee heeft Rockstar North een grote groep fans weten te binden.

Het succes van GTA wordt verder vergroot door:

4. Verhalen delen
Zodra je klanten verhalen gaan uitwisselen over je producten, heb je het beste marketinginstrument ter wereld in handen. De interactieve wereld van GTA, maar ook de missies die je als speler uitvoert, bieden hier alle mogelijkheden toe. ‘Er stond een mannetje te pissen bij die ene missie, en toen heb ik met een machete zijn hoofd afgehakt’. Gamers delen graag hun gewelddadige prestaties met elkaar, en de nieuwste GTA-spellen bieden hier ook nog eens vele online opties voor, zoals het filmen van je gruwelijkste misdaden en waanzinnigste stunts.

5. Anticipatie creëren
Een uitgekiende marketing campagne, zorgt er steeds voor dat gamers al lang van te voren lekker worden gemaakt. In korte trailers worden hints gegeven voor karakters en verhaallijnen, terwijl de fans zien wat voor prachtige en realistische omgevingen de makers nu weer hebben samengesteld. De trailers gaan uiteraard direct viral. Hoe dichter bij de release datum, hoe meer er wordt weggegeven. Gevolg: liefhebbers kunnen niet meer wachten het spel te kunnen spelen en de nieuwe mogelijkheden te verkennen.

En dat kan nu! Maar alleen op de Playstation 3 en X-Box 360. PC-gamers (zoals ik, snik) moeten nog een tijdje wachten.

Icon 4 - V

Bullet to the Head – Stripreview

Er wordt een hoop bloed vergoten in Bullet to the Head, een misdaadstrip van de Nieuw-Zeelandse artiest Colin Wilson en Franse schrijver Matz (The Killer). Het grafische driedelige boek is oorspronkelijk uitgebracht in Frankrijk in 2004-2006 onder de titel Du Plomb Dans La Tete en is nu voor het eerst in het Engels verschenen. Het eerste pluspunt is dat de dialogen prettig gestoord zijn en doen denken aan Tarantino films. Twee huurmoordenaars discussiëren over schoenen, terwijl ze op weg zijn naar een klus; het omleggen van een senator. Na de moord waarbij ook twee honden en een minderjarige prostituee om het leven komen, raken verschillende andere personages betrokken bij het politieke spel en vallen de lijken al snel bij bosjes. Het stijlvolle geweld en verassende verhaal, trok actieregisseur Walter Hill aan, die de strip in 2012 verfilmde met Sylvester Stallone in de hoofdrol. De 5,8 op IMDb doet vermoeden dat dit geen meesterwerk is geworden, maar de strip is zeker de moeite waard… Check it out…

- 3 star

Bullet to the Head

Existentialisme

Existentialisme. Een prachtig woord vind ik dat; existentialisme. Natuurlijk is er een woordenboek/wikipedia uitleg van, maar ik wil het hebben over mijn subjectieve benadering van de term. Allereerst moet ik vaak denken aan de film Vanishing Point, een bekende roadmovie uit de jaren 70’ waarin de hoofdpersoon rondrijdt in een Dodge Challenger. Hij heeft geen doel; hij rijdt gewoon om het rijden.

Als ik het betrek op mijn eigen leven, denk ik vooral aan Griekenland, 2007. Ik was hier met Loesje dierenwelzijnwerk aan het doen bij wijze van onze huwelijksreis. Dit kwam veelal neer op het schoonmaken van honden en kattenhokken, maar we hebben ook een hoop reddingsmissies uitgevoerd. We zijn bijna heel Kreta doorgereden in onze reis van drie maanden. Tijdens deze tochtjes had ik vaak dat existentialistische gevoel; rondrijden, niet altijd met een heel duidelijk doel, slechts een richtlijn. De ene sigaret na de andere rokend. Een heerlijk gevoel waarin ik echt stilstond bij het moment in tijd. Hier leef ik in het nu.

Existentialisme

In het ‘normale’ leven van afwisselend werken en weekend is er minder vaak sprake van zulke momenten. Tijdens reizen waarbij je ‘niet echt iets hoeft’ komt dat gevoel toch het sterkste naar voren. Maar toch klopt dit niet helemaal. In Schermerhorn voelt het altijd wel een beetje als vakantie. Vooral in de zomer wanneer ik het Konijneneiland onderhoud, krijg ik vaak sterk dat ‘plaats en tijd’ gevoel. Afgelopen zomer had ik een houten mini-piertje gebouwd om gemakkelijker bij het water te kunnen. Dit was duidelijk zo’n moment waarin ik dacht; dit is het hier en nu. Misschien zijn er nog restanten van dit piertje te vinden over 100 jaar, maar nu beleef ik dit moment in dit specifieke ruimte-tijdsvacuüm. Een heel prettig gevoel.

Wat betekent zo’n moment in het hele universum? Het leven van een mens is misschien een potloodstreepje op The Empire State Building, maar toch voelt het relevant op zo’n moment, terwijl je gewoon iets simpels aan het doen bent waarvan de impact op de wereld minimaal is. Existentialisme, een prachtig begrip waar je met een beetje bewustwording volop van kunt genieten.

Ik zou dat gevoel wel vaker willen hebben. In het dagelijks leven ben ik altijd bezig met doelen; zorgen voor het gezin, targets halen op het werk, klusjes doen, toch voldoende vrije tijd genieten, uitstapjes maken, die laatste film van Tarantino (Django Unchained) zien, me verder verdiepen in mijn vakgebied, lezen, et cetera. Kun je die existentialistische gevoelens niet plannen? Nee, spontaniteit is een noodzakelijk component. Je kunt het wel helpen door bijvoorbeeld te mediteren en je hoofd leeg te maken. Ook reizen maken helpt mee, maar omdat dat er financieel niet in zit zal ik vaker in mijn bootje moeten stappen. Varen zonder doel, gewoon om het varen. Het bestaan is een vreemd iets, we doen het iedere dag, maar weten niet altijd zo goed hoe. ‘Gewoon’ maar leven, ook al is het verre van gewoon, lijkt het beste te werken.

Mijn Top 20 favoriete filmmakers

1. Martin Scorsese
Verantwoordelijk voor mijn favoriete film aller tijden: GoodFellas. Maar maakte talloze andere meesterwerken; Raging Bull, Taxi Driver, Casino, en vele anderen. Scorsese is een echte maestro die nooit teleur stelt.
Beste film: GoodFellas

2. Sergio Leone
Leefde te kort om een enorm portfolio na te laten, maar alles wat hij gedaan heeft is te gek. The Dollars Trilogy met Eastwood zijn de coolste films ooit en Once Upon a Time in America is een geniaal gangster epos.
Beste film: Once Upon a Time in the West

3. Quentin Tarantino
Maakt originele & uber coole films die hij baseert op onbekende pareltjes. Zijn meesterwerk is nog altijd Pulp Fiction, maar Reservoir Dogs en Kill Bill zijn bijna net zo briljant. Maakt nooit iets ondermaats.
Beste film: Pulp Fiction

4. Peter Jackson
Wist de onmogelijke missie om The Lord of the Rings te verfilmen tot een onvoorstelbaar succes te maken. Was daarvoor al een geweldig regisseur die Nieuw-Zeelandse splatter horror films maakte zoals Bad Taste en Braindead.
Beste film: The Lord of the Rings: The Two Towers

5.
The Coen Brothers
Hun oog voor bizarre personages is hyper ontwikkeld, hun humor onovertroffen en hun pen vlijmscherp. Ze maken om de twee jaar een te gekke film al zo’n 25 jaar lang, met hun hoogtepunt in de jaren 90 toen ze achtereenvolgens Fargo, The Big Lebowski en O Brother, Where Art Thou? maakte.
Beste film: Miller’s Crossing

6. Stanley Kubrick
De perfectionist. Leverde meesterwerken af die voor altijd verankerd zijn in de filmgeschiedenis. Wist uit te blinken in verschillende genres waaronder sci-fi (2001: A Space Odyssey), oorlog (Full Metal Jacket) en misdaad (The Killing)
Beste film: A Clockwork Orange

7. Steven Spielberg
Objectief de beste regisseur ter wereld. Weet de magie van film te pakken als geen ander. Heeft talloze klassiekers op zijn staan waaronder E.T.: The Extra-Terrestrial, Close Encounters of the Third Kind, Schindler’s List en Jurassic Park.
Beste film: Raiders of the Lost Ark

8.
Alfred Hitchcock
Hitchcock weet van een kartonnen doos nog tot een super spannend voorwerp te maken. Ze noemen hem niet voor niets de Master of Suspense. Is waarschijnlijk de meest invloedrijke regisseur ooit. Talloze scènes uit zijn oeuvre staan voor altijd op mijn netvlies gebrand.
Beste film: Rear Window

9. Sam Raimi
Maakte de hoogst vermakelijke Spider Man films, maar waar hij zichzelf wat mij betreft mee onsterfelijk heeft gemaakt is de Evil Dead trilogie. Heerlijke films. Maakte met The Quick and the Dead ook een fantastische western.
Beste film: Evil Dead II

10. Francis Ford Coppola
Hey, hij regisseerde The Godfather trilogie, hoe ga ik hem niet in mijn Top 10 zetten? Was ook verantwoordelijk voor de beste oorlogsfilm aller tijden met Apocalyse Now. Fenomenaal.
Beste film: The Godfather

Daarna volgen:
11. George Lucas (Beste Film: Star Wars: Episode IV – A New Hope)
12. James Cameron (Beste Film: Terminator 2: Judgment Day)
13. Danny Boyle (Beste Film: Trainspotting)
14. Brian De Palma (Beste Film: The Untouchables)
15. Akira Kurosawa (Beste Film: Throne of Blood)
16. Paul Verhoeven (Beste Film: RoboCop)
17. Robert Zemeckis (Beste Film: Back to the Future Part II)
18. Richard Linklater (Beste Film: Dazed and Confused)
19. Robert Rodriguez (Beste Film: Sin City)
20. Jim Jarmusch (Beste Film: Ghost Dog: The Way of the Samurai)