Scanners

Director: David Cronenberg
Written by: David Cronenberg
Cast: Stephen Lack, Jennifer O’Neill, Patrick McGoohan, Michael Ironside

Year / Country: 1981, Canada
Running Time: 103 mins.

Master of body horror David Cronenberg, moves into the mental domain with this masterful movie. Scanners are telepathic humans who pick up every thought in their surroundings and can ‘scan’ other people.

The drifter Cameron Vale (Stephen Lack) is a scanner who isn’t aware of his condition. He is a victim of it. But under the guidance of scientist Dr. Paul Ruth (Patrick McGoohan) – head of the scanner programme of security company ConSec – he learns to use his gift.

ConSec, like the United States army has done, uses these ‘telepathic curiosities’ to gather information on potential enemies. It goes wrong however, when the psychopathic super-scanner Darryl Revok (a superb Michael Ironside) starts an underground movement of scanners. And they murder anybody who won’t join them on their mission to conquer the world…

Ruth enlists the yet unaffiliated Vale to help him stop the telepathic maniac Revok. Together with Kim Obrist (Jennifer O’Neill), ‘good’ scanner Vale meets on his journey, he goes after Revok and a clash of powerful minds ensues.

Scanners shows once again why Cronenberg is one of the most skillful directors working in this genre. The way he is able to convey a sense of unease and danger with little means is remarkable. And Scanners – which allegedly had a troublesome production history – belongs to his finest works. With brilliant sound design and an extremely memorable ending.

Rating:

Biography: David Cronenberg (1943, Toronto), also known as the King of Venereal Horror or the Baron of Blood, grew up in Toronto. His father was a journalist and his mother a piano player. Cronenberg graduated from the University of Toronto with a degree in literature after switching from the science department. He then turned to filmmaking and reached a cult status with a few early horror features including Shivers and Rabid. He rapidly became a very popular genre filmmaker and eventually a true auteur, making profound statements on modern humanity and ever-changing society.

Filmography (a selection): Transfer (1966, short) / Stereo (1969) / Shivers (1975) / Rabid (1977) / Fast Company (1979) / The Brood (1979) / Scanners (1981) / The Dead Zone (1983) / The Fly (1986) / Dead Ringers (1988) / Naked Lunch (1991) / Crash (1996) / eXistenZ (1999) / Spider (2002) / A History of Violence (2005) / Eastern Promises (2007) / A Dangerous Method (2011) / Cosmopolis (2012), Crimes of the Future (2022)

Wat betekent de klimaatzaak tegen Shell voor financiële stakeholders?

Op 26 mei 2021 won Milieudefensie de klimaatzaak tegen Shell. De olie- en gasgigant moet zijn CO2-uitstoot eind 2030 terugbrengen tot netto 45% ten opzichte van het niveau van 2019. Het werd breaking news over de hele wereld.

“Minstens zo belangrijk als de uitspraak zelf is wat de rechter zei”, begon Donald Pols, Executive Director Milieudefensie, in een door Milieudefensie georganiseerde webinar. “Namelijk dat klimaatverandering ernstige risico’s meebrengt voor mensenrechten, zoals het recht op leven, en dat Shell deze mensenrechten moet respecteren.”

Pols is de juichende man op de foto die viral ging na de uitspraak. De impact van dit moment kan niet onderschat worden. “We zijn een power factor geworden”, stelde hij. “De impact van 45% minder uitstoot door Shell is vijf keer zoveel als de hele Nederlandse economie bij elkaar. Dat zijn resultaten om aan je kleinkinderen te vertellen.”

Aan de tafel zaten ook Roger Cox, de advocaat van Milieudefensie die eerder ook de Urgenda-zaak tegen de Nederlandse overheid won en in 2021 op Time’s ‘100 Most Influential People’-lijst werd gezet, Mark van Baal, de directeur van Follow This – een groep verenigde aandeelhouders die oliebedrijven willen dwingen tot verandering, en Andres van der Linden, Responsible Investment Advisor bij PGGM Investments.

Allen zijn op hun eigen manier bezig met (olie)bedrijven hun strategie te laten veranderen om de klimaatdoelstellingen van Parijs te halen. “Oliebedrijven gaan zelf geen doelen stellen in lijn met het Parijs-akkoord”, zei Van Baal. “Daarom maken wij als activistische aandeelhouders zichtbaar dat meer en meer investeerders verandering willen. De klimaatcrisis is een zeer urgent probleem en we hebben maximale inspanning nodig van alle stakeholders. Vooral aandeelhouders zijn belangrijk omdat zij bedrijven zover kunnen krijgen dat ze gaan veranderen. En gelukkig spreken steeds meer aandeelhouders zich uit tegen het bestuur. Daar is moed voor nodig, want stemmen is openbaar, en die aandeelhouders krijgen vaak dezelfde avond nog een telefoontje waarin ze duidelijk wordt gemaakt dat dit niet goed is voor de relatie.”

Een nieuw precedent
“Na de overwinning op Shell, bleef het oliebedrijf lange tijd stil, waarom was dat?”, vroeg gastvrouw Sandra Rottenberg zich af. Volgens advocaat Roger Cox is dit normaal. “Je gaat na zo’n zaak als bestuur evalueren en besluiten of je wel of niet in hoger beroep gaat en op welke gronden. Ook denk ik dat Shell verrast was door de uitspraak. Ze zijn gewend om altijd te winnen in de rechtszaal.”

Rottenberg: “Heeft Shell niet een scenario-afdeling hiervoor?”

Cox: “Zeker, een hele goede. In de jaren 90’ hebben ze al een scenario ontwikkeld waarin dit soort rechtszaken wijdverspreid zou worden nadat er vaker klimaatgerelateerde natuurrampen zouden voorkomen.”

Maar toch werd Shell verrast. Volgens Pols omdat Shell een zeer invloedrijke politieke speler is. “Veel hoge ambtenaren komen bij Shell vandaan of gaan naar Shell na hun politieke carrière. Shell is geen onderwerp van beleid, maar een beleidsmaker. Ze vielen lange tijd buiten alle regulering. Deze uitspraak heeft het level playing field veranderd.”

Cox: “Een nieuw precedent is met deze zaak geschapen, namelijk dat systemische spelers – overheden, bedrijven – de juridische verplichting hebben om het systeem te veranderen. Lange tijd hebben ze de verantwoordelijkheid bij de burgers gelegd – ‘als zij andere keuzes maken veranderen wij mee’ – maar die valkuil trappen we niet meer in.”

>>> Lees verder op MenA.nl <<<

Is onze ramkoers met vernietiging onvermijdelijk?

People are crazy and times are strange.
I’m locked in tight, I’m out of range.
I used to care, but things have changed.
>>> Bob Dylan, Things Have Changed

In de klimaatdiscussie hink ik op twee benen. Enerzijds ben ik een optimist die gelooft dat de mensheid er uiteindelijk in gaat slagen de enorme transitie naar CO2-neutraal te maken. Weliswaar gaan we tot die tijd (circa 2050) nog enorm veel uitstoten – en zullen we van de klimaatverandering die er al is – en nog erger gaat worden – heel veel last hebben, maar we gaan niet ten onder. Anderzijds heb ik af en toe wanhopige momenten waarin ik geloof dat de huidige mensheid te dom is om te overleven.

Zoals ik op deze blog heb aangegeven: ik geloof in de evolutie van bewustzijn. En dat de mensheid uiteindelijk leert om in vrede samen te werken aan continue vooruitgang. Noem het optimistisch Star Trek denken. Maar evolutie is een heel traag proces…

De Veda’s hebben het al voorspeld: dit is een tijdperk van een laag niveau van bewustzijn. En dat is duidelijk te zien in de politiek, het publieke debat, en waar mensen zich over het algemeen mee bezig houden. Kijk op social media en je ziet wat ik bedoel.

Uit het laatste klimaatrapport van de VN, en het recente extreme weer in Nederland, België, Griekenland, Canada, blijkt dat we afstevenen op rampspoed als we niet heel snel stoppen met het uitstoten van CO2 en het over-exploiteren van de aarde. Het bewijs is er, we kunnen het met onze eigen ogen aanschouwen. En dan nóg zijn de meeste mensen niet aan boord. Niet echt.

Wat we nodig hebben zijn talentvolle leiders met visie die ons naar een veilige toekomst gaan leiden. Maar we hebben Rutte met zijn visie dat we vooral ‘moeten blijven kunnen barbecueën’. Precies het soort lage bewustzijn waar de Veda’s het over hadden. Rutte heeft zich laten gijzelen door de populisten. Types als Baudet en Wilders die ontkennen dat er iets moet gebeuren aan het klimaat en de natuur.

Ik hoop dat mijn positieve versie gelijk krijgt, maar het zou me niet verbazen als de natuur even grote schoonmaak gaat houden. Corona was een heel mild begin. De overstromingen en hittegolven zijn de volgende fase. Misschien dat omdat we ons niet sneller aanpassen, de natuur ons dan maar een handje gaat helpen door een paar miljard mensen uit te roeien. Evolutie vraagt soms om massale vernietiging om weer verder te komen. Kijk maar naar de dinosaurussen.

Maar hier ga ik me niet zonder meer bij neerleggen. We zijn het aan de volgende generatie verplicht om onze maximale efforts erin te steken. De grootste impact moeten bedrijven en overheden maken. Maar zij gaan het uit zichzelf niet doen, niet snel genoeg in elk geval. We zullen ze ertoe moeten dwingen.

Dungeon Classics #16: Blade II

FilmDungeon’s Chief Editor JK sorts through the Dungeon’s DVD-collection to look for old cult favorites….

Blade II (2002, Germany | USA)

Director: Guillermo del Toro
Cast: Wesley Snipes, Kris Kristofferson, Ron Perlman
Running Time: 117 mins.

The first Blade was extremely cool, Guillermo del Toro’s sequel is even better! It’s dark, gory, hyper tense and spectacular. The story revolves around a new breed of vampires – the reapers – who are way more dangerous and bloodthirsty than regular vampires (they even prey on them!). Also, they cannot be killed by silver, only by sunlight. Blade is gonna have a tough time facing these creatures, but he doesn’t stand alone. Whistler (Kristofferson), who somehow survived the first movie, is on his side. So is a group of elite warrior vampires known as the Bloodpack. But can Blade really trust his sworn enemies? Obviously not. The combined group of badasses travel to Eastern Europe to hunt down and exterminate the reapers. Expect hyper cool action and dark horror. Of the three Blade films, Wesley Snipes likes this one best. And right he is.