Categorie archief: Business & Management

Disruptie overleven? Slechts één investering kan je bedrijf redden

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Voor wie zich er nog niet van bewust is: de globale economie wordt momenteel in rap tempo herschreven. McKinsey schat dat vergeleken met de industriële revolutie, de veranderingen tien keer sneller gaan op een schaal die 300 keer groter is. Dat maakt de impact van de disruptieve verandering die nu plaats vinden 3.000 keer groter dan de industriële revolutie!!!

Volgens het artikel, dat gebaseerd is op het nieuwe boek ‘No Ordinary Disruption’, noemen de auteurs vier disruptieve trends die los van elkaar alleen al ongekende invloed gaan hebben op de wereld, laat staan allemaal samen. Dit zijn:

1. Verstedelijking
2. Versnelde technologische verandering
3. Veroudering
4. Snel toenemende wereldwijde connectiviteit

Ieder bedrijf in iedere bedrijfstak gaat geraakt worden. Maar de gevolgen worden nog altijd onderschat, stelde Han Mesters (ABN AMRO) onlangs tijdens een bijeenkomst. Wanneer hij ondernemers spreekt en hen vraagt in hoeverre ze de impact van internet gehad hebben schatten de meesten zo’n 60 procent. Mesters stelt dat we pas aan het begin staan.

Disruptie

Mesters geeft ook een overlevingstip voor bedrijven: de enige aanpak die er volgens hem nog toe doet in dit tijdperk: maak innovatie onderdeel van je bedrijfscultuur. Wanneer je er niet in slaagt een innovatieve cultuur neer te zetten, zullen talenten van de nieuwe generatie ook niet bij je willen werken.

En over dat laatste schreven Willem Vermeend en Rick van der Ploeg onlangs ook een aardig betoog. Ze stellen naar aanleiding van het opstappen van hoofdredacteur van de Telegraaf Sjuul Paradijs dat de krant verkeerd bezig is met talent management. Om de aandeelhouders tevreden te houden nemen ze op korte termijn de beslissing om journalisten te ontslaan. Ze zouden juist maximaal moeten investeren in mensen, stellen Vermeend en Van der Ploeg terecht. Mensen zijn het belangrijkste bedrijfskapitaal en feitelijk het enige wat de krant van een langzame ondergang kan redden.

Het principe van kostenbesparingen en mensen ontslaan zie je in alle bedrijven die te maken hebben met de verwoestende kracht van de nieuwe economie op omzetten en winsten. Neem V&D, die hanteren dezelfde kortetermijnstrategie. Hier zullen deze spelers mee moeten stoppen om het tij te kunnen keren, want als je niet nu investeert in mensen kun je op termijn zeker inpakken. De innovatieve cultuur waar Mesters het over had kun je alleen scheppen als je de juiste mensen aanstelt.

Jonge talenten die nu van de universiteit komen en moeten kiezen voor een bedrijf, zullen niet snel bij een dinosauriër willen werken, oftewel een bedrijf dat niet mee weet te komen met dit nieuwe tijdperk van verandering. Tenzij ze heel veel vrijheid krijgen om te innoveren. Als ze dit niet krijgen zullen ze liever gaan werken voor een innovatieve start-up of een sexy internet bedrijf. Of ze beginnen zelf een onderneming.

Daarbij is goed om even stil te staan bij wat een investering eigenlijk is:
‘Een investering is het vastleggen van vermogen in activa en/of activiteiten in de verwachting dat hierdoor in de toekomst duurzame inkomsten of minder uitgaven ontstaan.’

En bij welke investering heb je in een tijdperk van disruptie de meeste kans op toekomstige duurzame inkomsten? Dat kan alleen talent zijn, want talent is flexibel en creatief, en kan bij veranderingen nieuwe oplossingen bedenken en in de praktijk brengen. Het enige nadeel: talent kost geld. Maar anders zou het geen investering heten, toch?

Voor een bedrijf als V&D is het daarom wellicht te laat. Ze hadden eerder moeten investeren. Nu hebben ze geen cash meer. Maar bedrijven waar het nog goed gaat zouden NU moeten kijken naar hun talentbeleid. Wordt werkelijk alles op alles gezet om de juiste mensen binnen te halen die een cultuur van innovatie kunnen neerzetten en versterken? Zo niet, is nu de tijd om daarmee te beginnen.

Onthoud daarbij deze uitspraak van Steve Jobs: ‘‘It doesn’t make sense to hire smart people and then tell them what to do; we hire smart people so they can tell us what to do.’ En zo is het.

Icon 28 - Bird

De belangrijkste regel voor effectieve communicatie

Posted on by Jeppe Kleijngeld

‘Hoe kan dit nou mis zijn gegaan, ik heb het toch tig keer uitgelegd?!?’

Bovenstaande quote zal je vast bekend in de oren klinken. In samenwerkingen – of die nu op het werk of elders plaatsvinden – gaan dingen verkeerd. Instructies worden niet opgevolgd of op de verkeerde wijze. Meestal krijgt de uitvoerder in zo’n geval de schuld. ‘Je hebt niet opgelet’, ‘ik kan ook niks aan anderen overlaten’, ‘heb je mijn mail niet gelezen?’, et cetera, et cetera.

Maar eigenlijk heeft de zender van de boodschap zelf gefaald. De boodschap is immers niet aangekomen.

Effectief Communiceren

De effectiviteit van communicatie is maar op één manier te meten, en dat is door te kijken naar de effecten van die communicatie. Wanneer iemand de instructie –kennelijk– niet heeft begrepen, want fouten heeft gemaakt, was de communicatie schijnbaar onvoldoende of onvoldoende duidelijk.

De belangrijkste regel voor effectieve communicatie is dan ook dat je als zender 100 procent verantwoordelijk bent voor het overbrengen van de boodschap. De ontvanger is voor 0 procent verantwoordelijk.

Veel mensen hebben de neiging in een gesprek de verantwoordelijkheid 50/50 te verdelen tussen zender en ontvanger, maar dit is niet effectief en helpt je niet om een betere communicator te worden.

Wat moet je wel doen? Kijk naar de effecten van je boodschappen, en wanneer die onvoldoende zijn (je doelen worden niet bereikt, taken worden door wel competente teamleden niet adequaat uitgevoerd) dan moet je je communicatie bijstellen en het nog eens proberen.

Wees niet bang om te falen en de verantwoordelijkheid voor een mislukking op je te nemen. Dat helpt je alleen maar om het de volgende keer beter te doen.

GTA V: Weerstand bieden tegen verslaving heeft geen zin

Posted on by Jeppe Kleijngeld

GTA V 1

Onlangs heb ik mezelf iets wijs gemaakt. Ik had me voorgenomen om GTA V niet (NIET) te gaan spelen. Hiervoor had ik een aantal motivaties die heel redelijk leken:
– Ik ben te oud om te gamen.
– Ik ben nu vader, dus GTA spelen past niet echt bij mijn huidige leven.
– Ik heb allerlei serieuze projecten lopen die mijn tijd en aandacht vragen.
– Et cetera.
Lijkt redelijk, toch?

Volledig kansloos.

Gisteren op maandag 13 april – één dag voordat het spel eindelijk na ruim anderhalf jaar op de PC is verschenen – kon ik mijn impulsen totaal niet beheersen en was het spel met een paar drukken op de knop besteld bij Bol.com.

Dit zegt natuurlijk wat over de genialiteit van het product dat het zo’n onweerstaanbare aantrekkingskracht heeft op een sucker voor media en entertainment als ik. Ik schreef al eerder over de uiterst succesvolle marketing van Rockstar North, en het bewijs wordt met de release van GTA V nog sterker: Dit is een exemplarisch voorbeeld van product leadership.

Het zegt ook wat over de werking van het menselijk brein en het vreemde functioneren daarvan. Hoe kan het dat je jezelf echt kunt laten geloven dat je iets links zult laten liggen waar je bewezen verslaafd aan bent? 34 jaar ervaring zou me toch iets anders moeten hebben verteld. Ergens was er ook wel een stemmetje dat zei; ‘nou Jeppe, ik moet het nog zien’, maar dat stemmetje heeft niet door kunnen dringen. Misschien is het dat je jezelf graag wilt geloven wanneer er goede voornemens in het spel zijn, zoals ‘ik ga meer vrije tijd besteden aan mijn zakelijke doelen, bla bla bla.’

De waarheid is dat het reptielenbrein van de mens het nog voor een groot deel voor het zeggen heeft. En dat brein heeft behoefte aan vet, zout en zoet vreetwerk, en het nodige digitale bloedvergieten.

En nu maar even uitzoeken waar ik allemaal tijd van af kan snoepen om dit spel straks te kunnen spelen.

Symbol Scorpion

The new revenue model of online games

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Rovio, the makers of the Angry Birds series recently presented me with an offer I couldn’t refuse. Their new game ‘Stella Pop’ is a mixture between Angry Birds and Puzzle Bobble. I was addicted to the later in my days as a dope smoking punk. Every day in the coffeeshop playing Puzzle Bubble with a spliff between my teeth was a good day.

I was a little suspicious that I could download it for free, because free doesn’t exist for a listed company like Rovio. For Angry Birds and the likes, I always had to pay about 0,99 eurocents, and than I could play it unlimited. So free didn’t feel quite right.

Stella Pop

I started playing and it was a great addictive experience. After three levels off shooting bubbles however, I was informed that I was out of bubbles and had to buy gold to get more. The pricelist looked as follows:
– 10 gold pieces €0,99
– 50 gold pieces €2,99
– 105 gold pieces €6,99
– 250 gold pieces €13,99
– 650 gold pieces €34,99 (best value)

Are you for real, Rovio? How long will I last with 35 euro’s worth of gold? And what if I want to continue playing after that, do I have to spend another 35 bucks? Technically I could spend 700 bucks on playing this single game if only I would play it endlessly. That is 10 times more expensive that the most expensive game I can get at Amazon.com.

You see, I don’t like this kind of revenue model. I want to spend money only once and then play the game to death. In my coffeeshop days, I would keep throwing in coins also, but that was also rent for the use of the arcade hardware. In the digital age we now live, that is no longer necessary because everybody can afford the hardware themselves. So all the game producers have to provide is the pixels, and let’s be frank Rovio, the marginal costs for a million additional bubbles are about 0000000,1 cent, so you really can’t justify these kind of prices. I understand you need to make a living, but then charge us more for the initial purchase, let’s say €4,99, and then I am one customer who’s willing to buy.

With the current offer I am not. I then rather play the original version online FOR FREE. No strings attached.