5 kenmerken van zieke financiële systeem

In het VPRO programma tegenlicht gisteravond was Joris Luyendijk te gast. Hij heeft jarenlang de financiële sector in London bestudeerd voor de Britse krant The Guardian en is tot de conclusie gekomen dat het gevaar van een volgende bankencrisis nog verre van geweken is.

Luyendijk wijdt de problemen niet aan de risiconemende bankiers zelf, maar aan het corrumperende systeem waar zij deel van uitmaken. Waar zit het fout met dat systeem?

1. Kortetermijn denken
Bankiers in de Londonse City kunnen volgens Luyendijk ieder moment ontslagen worden. Zwangere vrouwen en medewerkers met een burn-out gaan eerst. Deze manier van met mensen omgaan leidt er toe dat de mensen geen enkele loyaliteit voelen naar hun werkgever. Daardoor zijn ze eerder geneigd enorme risico’s te nemen, bijvoorbeeld door complexe producten (derivaten) te verkopen die slecht zijn voor hun klanten.

2. Gebrek aan schuldgevoelens
Het schuldgevoel binnen de financiële sector is niet ontwikkeld, vindt Luyendijk. ‘Insiders zeggen nooit iets over hun rol in de crisis. Alcoholverslaafden die gaan stoppen beginnen hun afkickprogramma met erkennen dat ze verslaafd zijn. Daarmee trekken ze de verantwoordelijkheid naar zich toe. In de financiële sector gebeurt dat niet.’

3. Ondoorzichtigheid
Bijna niemand begrijpt wat zakenbankiers precies doen en hoe hun financiële producten in elkaar steken. Klanten begrijpen derivaten niet, dus zijn zij afhankelijk van de bankiers om het hen uit te leggen en zelfs dan begrijpen ze maar een fractie van de materie. Hierdoor zijn ze ook niet in staat de financiële producten van aanbieders te vergelijken. Als iets heel ondoorzichtig is, is het winstgevend. Complexiteit wordt beloond.

5 kenmerken van zieke financiele systeem

4. Politieke lobby
Tony Blair krijgt 2,5 miljoen dollar per jaar van JP Morgan voor advies. Deze beweging van voormalige politici die worden aangetrokken door de financiële sector zie je in het hele Westen. Kijk maar naar Gerrit Zalm, Onno Ruding, Trude Maas – de Brouwer en zelfs Wim Kok die een commissariaat aanvaarde bij ING na zijn politieke carrière. Luyendijk: ‘Het is fundamenteel fout dat een dergelijk figuur zo’n gigantisch bedrag kan verdienen door zich aan te sluiten bij een financiële instelling.’

Voor de banken is het echter een koopje om een politiek figuur aan te trekken in ruil voor de lobbykracht die ze daarmee in huis halen. De financiële sector is inmiddels veel machtiger dan de politiek ter gevolge van globalisering. Politici zijn niet in staat de banken te beteugelen, dat is inmiddels meer dan duidelijk.

5. Wel beloning, geen risico
Ten gevolge van de bankencrisis is geen enkele bankier veroordeeld. Gezien de schade die is veroorzaakt, is dat een helder signaal dat de regels in de sector niet adequaat werken. Maar hierin is sinds 2008 heel weinig veranderd, vindt Luyendijk.

Achter een faillissement van een bank staan nog altijd de belastingbetalers en daarachter de geldpers. Mensen die risico’s nemen zijn niet de dragers van het risico. Als het goed uitpakt maken ze enorme winsten en als het mis gaat verliezen ze niks.

Oplossing
Niemand weet waar we moeten beginnen aangezien we te maken hebben met een wereldwijd systeem, dus een aanpak per land werkt niet. Het enige wat feitelijk kan werken is dat CEO’s van grote banken zelf het initiatief nemen om te veranderen. Maar gebrek aan schuldgevoelens (zie punt 2) zit hierbij in de weg.

Bekijk de uitzending hier.

Leven zonder toekomst (‘over mijn lijk’)

Als je geen toekomst hebt, wat heb je dan? Elke dag leven.

Over mijn lijk

De afgelopen maanden volg ik de serie ‘over mijn lijk‘. Hierin worden vijf jonge mensen met kanker gevolgd die niet lang meer te leven hebben. Dat klinkt loodzwaar en dat is het vaak ook. Maar het is ook ontroerend, prachtig mooi en inspirerend. Ik leer van deze mensen hoe ik nog meer uit mijn leven kan halen en daarvoor bedank ik ze uit de grond van mijn hart. Om deel te nemen aan zo’n programma heb je heel veel moed nodig.

Alle vijf de deelnemers zijn overleden nog voor de uitzendingen begonnen zijn: Max, Sylvia, Annemiek, Sanne en Mark. Dus als je kijkt weet je: ik zit nu naar mensen te kijken die er niet meer zijn. Het programma geeft inzicht in hoe het is om de diagnose te krijgen dat je doodgaat. De wanhoop, de ontkenning, de oerwil om te overleven die uitschreeuwt ‘dit wil ik niet!!!!!!!!!!!’ Maar het GAAT gebeuren. Dat weet iedereen.

Ze brengen hun laatste weken/dagen door met hun geliefden en families. Geen van allen hebben ze nog de tijd, of zijn ze te ziek, om nog hele spectaculaire dingen te doen. Sylvia wil gaan trouwen met vriend Luc en Mark probeert een kind te krijgen met zijn vriendin Anneleen. Maar de tijd dringt… De eerste drie weken is er niemand overleden, maar de afgelopen vier uitzendingen zijn allemaal geëindigd met de dood van een van hen. En in de aankondiging van komende week zien we presentator Patrick afscheid nemen van de laatst overgebleven deelnemer. De tranen springen me steeds in mijn ogen als ik hun familieleden zie die achterblijven met een enorm leeg gat en zoveel onvervulde dromen.

Van de deelnemers vind ik het verreweg het moeilijkste om te kijken naar Annemiek, een jonge vrouw van 35 met een zoontje van twee jaar oud: Olivier. Ik heb zelf een kindje van die leeftijd en alleen al de gedachte dat ik – of Loesje – haar achter zou moeten laten is afschuwelijk. Elke keer als ik dat jochie zie, moet ik huilen. Je ziet aan zijn blik dat hij weet dat er iets heel erg mis is. Ik heb veel respect voor Annemiek dat ze heeft deelgenomen, zodat als hij opgroeit, hij zijn moeder toch beter kan leren kennen via dit programma.

Annemiek is de enige die een paar keer opkrabbelt gedurende het jaar dat de opnames van ‘over mijn lijk’ plaats hebben gevonden. Voor de vier anderen komt de dood veel sneller dan gehoopt. Max is net verhuisd, drinkt champagne op zijn balkon en anderhalve week later is hij er niet meer. ‘Geniet van het moment’ wordt zo wel heel letterlijk. De volgende die in het programma overlijdt is Mark, terwijl hij slechts een paar dingen van zijn bucketlist heeft af kunnen werken. Bagger. Vervolgens overlijdt de pas 18-jarige Sanne aan een hersentumor, kort nadat het even leek alsof haar behandeling aansloeg. En daarna sterft Sylvia kort na haar trouwdag. Het is deze mensen echt niet gegund. Het goede van het programma is dat je als kijker echt onderdeel wordt van hun laatste periode. Daarom komt hun dood ook als een mokerslag aan.

En wat komt er daarna? Dat is de grote vraag.

De markante televisie carrière van Steven Van Zandt

Door Jeppe Kleyngeld

Hij viel me direct op in ‘The Sopranos’: Steven Van Zandt, die de memorabele rol vertolkte van Silvio Dante, Tony’s consiglieri en eigenaar van de Bada Bing stripclub. Hij had geen enkele acteerervaring toen hij werd gecast. Van Zandt was decennialang de vaste gitarist in Bruce Springsteen’s E Street Band en droeg bij aan vele andere muzikale projecten voordat zijn carrière als acteur begon. Ook had hij een tijdje zijn eigen band: ‘Little Steven and the Disciples of Soul’.

Van Zandt groeide op in New Jersey, waar hij al op jonge leeftijd in bandjes ging spelen. Van 1969 tot 1971 maakte hij als gitarist deel uit van Steel Mill, een vroege band van Bruce Springsteen. In 1972 was hij betrokken bij de oprichting van de E Street Band, Springsteen’s vaste achtergrondband die gedurende het al 40 jaar durende bestaan ook voor vele andere befaamde artiesten optrad waaronder; Bob Dylan, The Rolling Stones, David Bowie, Sting, The Grateful Dead, Santana, Tracy Chapman, Lady Gaga, and Aretha Franklin.

Van Zandt is van Italiaanse afkomst. Hij werd geboren als Steven Lento, maar zijn moeder hertrouwde toen hij jong was, en hij nam de achternaam van zijn stiefvader aan die een Nederlandse achtergrond heeft. Als lid van de E Street Band was de zeer muzikaal begaafde Van Zandt niet zomaar een achtergrondgitarist en zanger, maar een artiest die daadwerkelijk bij het creatieve werk betrokken was. Springsteen heeft hem zelfs credit gegeven als medebedenker van de beroemde gitaarlijn in ‘Born to Run’.

In 1997 zou de carrière van Steven een flinke wending krijgen. Sopranos-bedenker David Chase (ook een Italiaan, zijn oorspronkelijke achternaam is DeCesare) zag Van Zandt op televisie toen hij The Rascals in de Rock and Roll Hall of Fame mocht inlijven. Chase vond Van Zandt erg grappig en charismatisch. Toen zei hij tegen zijn vrouw: hem moeten we hebben voor onze show!

Steven Van Zandt 1

De twee gezichten van Stevie Van Zandt

Chase was destijds bezig ‘The Sopranos’ van de grond te krijgen en hij nodigde Van Zandt uit voor een gesprek. Deze had toevallig zelf een script geschreven waarin hij de rol zou vertolken van een nachtclubeigenaar in Atlantic City genaamd Silvio Dante. In het script was het de rol van deze Dante om bandjes te boeken voor de club. ‘Zoiets hebben we niet in onze show’, antwoorde Chase toen. ‘Maar er moet toch een manier zijn dit in de show te verwerken.’ Zo gezegd, zo gedaan en de ongewone casting van de acteur zonder acteerervaring was een feit.

Het karakter Silvio Dante is wat mij betreft de beste toevoeging aan ‘The Sopranos’ op de hoofdpersoon Tony Soprano na. En in het geval van ‘The Sopranos’ zegt dat wel wat. Van Zandt is zeker niet de beste acteur uit de show, en wat dat betreft is het goed dat de rol van Tony Soprano – waarvoor Van Zandt ook auditie deed – niet naar hem is gegaan, maar naar de briljante acteur James Gandolfini. Net zoals Silvio de tweede man is voor Tony werd Stevie dat voor James. Silvio’s uitspraak ‘Some people are better at being number two’s’ klopt dan ook als een bus.

Wat maakt Van Zandt nou zo’n goede toevoeging aan de serie? Hij heeft gewoon wat, noem het de X-factor. Zijn manier van praten, zijn ingetrokken nek, zijn humor, zijn toupet dat elk seizoen hoger lijkt te worden…. Hij is op internet wel eens omschreven als maffia karakter dat zo uit Mad Magazine is weggelopen, en dat is zeker een terechte observatie. Maar hoewel hij in de eerste seizoenen vooral als komisch bijfiguur dient, wordt zijn rol in latere seizoenen wat zwaarder en serieuzer. Vooral wanneer hij zich als brute, misogyne moordenaar ontpopt in de voorlaatste aflevering van het vijfde seizoen. Sopranos liefhebbers weten direct over welke scene ik het hier heb…

Zijn acteer carrière had gemakkelijk kunnen eindigen met het einde van ‘The Sopranos’ in 2007, maar in 2012 was daar ineens de Noorse (!) serie Lilyhammer met in de hoofdrol … jawel Good Old Stevie Van Zandt. De serie gaat over maffiabaas Frank ‘The Fixer’ Tagliano die in het getuigenbeschermingsprogramma gaat na een aanslag op zijn leven, en wordt geheralloceerd in het Noorse Lillehammer, een plaatsje dat hij kent van de Olympische Winterspelen van 1994. ‘Lilyhammer’ is de eerste exclusieve content aangeboden door Netflix.

Steven Van Zandt 2

Het is natuurlijk geen Sopranos, maar dat is geen enkele serie. Maar het is wel een komische en zeer vermakelijke show met een fantastische hoofdrol voor Van Zandt! Feitelijk speelt hij gewoon opnieuw Silvio, en daar is absoluut niks verkeerds aan. De humor zit vooral in de pogingen van de Noorse maatschappij om Tagliano te integreren in de samenleving, maar als maffiosi schrijft hij zijn eigen regels, dus verloopt het integratieproces vaker andersom. Hij opent een populaire nachtclub en weet de zaakjes prima naar zijn hand te zetten. En hij boekt ook nog de bandjes en artiesten voor de club. Dit keer wel.

Het eerste en tweede seizoen van de serie was een groot succes en onlangs werd ‘Lilyhammer’ al weer vernieuwd voor een derde ronde. Een mooie kans om nog wat langer te genieten van het komische talent van Van Zandt.

10 favoriete slechteriken uit jaren 80’ tekenfilms

Nu ik vader ben, komen er weer veel herinneringen los uit mijn jeugd, zowel fijne als minder fijne. In de positieve categorie valt het consumeren van eindeloos veel tekenfilms. Er is niks mooiers… Maar wat maakt mijn favoriete tekenfilms nou zo te gek om naar te kijken? Dat zijn de personages en dan vooral de slechteriken. Hieronder mijn favoriete tien.

10. Cobra Commander (G.I. Joe)
Cobra Commander

De leider van de terroristische Cobra organisatie en aardsvijand van de Joes. Wat hem behalve zijn coole uiterlijk indrukwekkend maakt is zijn grenzeloze ambitie om de hele wereld te domineren.

9. Evil-Lynn (He-Man)
Evil-lynn

Alleen die naam al maakt haar onvergetelijk. ‘He-Man’ is één van de meest memorabele series uit de jaren 80’ en dat is voor een belangrijk deel te danken aan fantastische personages zoals deze.

8. Venger (Dungeons & Dragons)
Venger

Een slechte tovenaar met een angstaanjagend uiterlijk. Ook al wordt hij beschreven als een slechte macht, vergelijkbaar met de duivel, wordt er in de serie ook op gehint dat hij ooit goed was.

7. Balthasar (De Smurfen)
Lord Balthazar

De peetvader van Gargamel is een stuk enger dan Gargamel zelf. En hij heeft ook veel betere plannen om de smurfen te grazen te nemen. Ook al verscheen hij niet vaak in de serie, hij heeft toch een onuitwisbare indruk nagelaten.

6. Dr. Claw (Inspector Gadget)
Dr Claw

De slechterik waarvan je alleen zijn klauw te zien krijgt. Of is ooit zijn ware gezicht onthult? Tot een minuut geleden wist ik het niet. Nu wel. Het antwoord is gelukkig ‘nee’. Tenminste niet in de originele animatieserie.

5. Krang (Teenage Mutant Ninja Turtles)
Krang

In de video ‘four disturbing questions about Krang’ geeft Daniel O’Brien van Cracked.com een hilarische omschrijving van Krang, een alien die alleen uit hersenen met ogen bestaat. De belangrijkste vraag is waarom hij voor bovenstaand lichaam heeft gekozen als hij elk mogelijk design had kunnen kiezen. Freaky.

4. Krulos (Dinoriders)
Krulos

Kikker-achtige leider van de Rulons, de slechteriken in de animatieserie ‘Dinoriders’, die het opnemen tegen de brave Valorians. Onder zijn leiderschap vallen slangachtige wezens met als generaal Rasp, mierachtigen met als leider Antor, haaiachtigen met als generaal Hammerhead, en krokodilachtigen met als leider Krok.

3. Shredder (Teenage Mutant Ninja Turtles)
Shredder

Deze blikken Japanse krijger verdient een plek in de galerij der coolen vanwege zijn übercoole uiterlijk. Hij is een kwaadaardige ninjutsu-meester en de hoofdvijand van de Turtles.

2. Megatron (Transformers)
Megatron

Die stem, die stem… Megatron heeft meer persoonlijkheid dan alle Autobots bij elkaar. Ik vond het altijd zielig voor hem als zijn kwade plannen weer eens in het water vielen. Respect voor deze held.

1. Skeletor (He-Man)
Skeletor

Noem een coolere slechterik dan Skeletor! Dat kun je niet, omdat hij de rest in alle opzichten verslaat. Naam, uiterlijk, de panter waarop hij rondrijdt… Alleen op het gebied van stemgeluid is Megatron hem de baas, maar verder ruled Skeletor de wereld. Nu nog Eternia…