Jack, he is a banker.
And Jane, she is a clerk.
And both of them save their monies.
when they come home from work.
Ooh, they be sittin’ down by the fire.
Oh, the radio does play.
The classical music, said Jim, the ‘march of the wooden soldiers’.
All you protest kids, you can hear Jack say, get ready.
Sweet Jane, come on, baby.
Sweet Jane, sweet Jane.
Sweet Jane
The Velvet Underground (1970), Loaded
Onlangs heb ik mezelf iets wijs gemaakt. Ik had me voorgenomen om GTA V niet (NIET) te gaan spelen. Hiervoor had ik een aantal motivaties die heel redelijk leken:
– Ik ben te oud om te gamen.
– Ik ben nu vader, dus GTA spelen past niet echt bij mijn huidige leven.
– Ik heb allerlei serieuze projecten lopen die mijn tijd en aandacht vragen.
– Et cetera.
Lijkt redelijk, toch?
Volledig kansloos.
Gisteren op maandag 13 april – één dag voordat het spel eindelijk na ruim anderhalf jaar op de PC is verschenen – kon ik mijn impulsen totaal niet beheersen en was het spel met een paar drukken op de knop besteld bij Bol.com.
Dit zegt natuurlijk wat over de genialiteit van het product dat het zo’n onweerstaanbare aantrekkingskracht heeft op een sucker voor media en entertainment als ik. Ik schreef al eerder over de uiterst succesvolle marketing van Rockstar North, en het bewijs wordt met de release van GTA V nog sterker: Dit is een exemplarisch voorbeeld van product leadership.
Het zegt ook wat over de werking van het menselijk brein en het vreemde functioneren daarvan. Hoe kan het dat je jezelf echt kunt laten geloven dat je iets links zult laten liggen waar je bewezen verslaafd aan bent? 34 jaar ervaring zou me toch iets anders moeten hebben verteld. Ergens was er ook wel een stemmetje dat zei; ‘nou Jeppe, ik moet het nog zien’, maar dat stemmetje heeft niet door kunnen dringen. Misschien is het dat je jezelf graag wilt geloven wanneer er goede voornemens in het spel zijn, zoals ‘ik ga meer vrije tijd besteden aan mijn zakelijke doelen, bla bla bla.’
De waarheid is dat het reptielenbrein van de mens het nog voor een groot deel voor het zeggen heeft. En dat brein heeft behoefte aan vet, zout en zoet vreetwerk, en het nodige digitale bloedvergieten.
En nu maar even uitzoeken waar ik allemaal tijd van af kan snoepen om dit spel straks te kunnen spelen.
De ABN AMRO-top heeft het voor elkaar met hun poging een ton aan hun salaris toe te voegen. Vanaf nu zal iedere bonus – met name bij bedrijven waar de overheid een aandeel in heeft – uitgebreid besproken worden in de media en tot de grond worden afgebroken. Iedere bestuurder is nu een amorele graaier en de politici zijn slinkse linkse rakkers die ze helpen bij hun gegraai.
De krant van wakker Nederland speelt hier natuurlijk direct op in met een artikel getiteld ‘Megabonus voor Schiphol-topman’. De krant meldt dat het kabinet akkoord is gegaan met een bonus voor Schiphol topman Jos Nijhuis. ‘De topman van de luchthaven die voor 69 procent in handen van de Staat is, kreeg in 2014 een bonus van €369.716, op een basissalaris van €389.039’, aldus de Telegraaf.
‘Veel protest is er niet geweest van de zijde van Dijsselbloem en de gemeenten Amsterdam en Rotterdam, de andere aandeelhouders’, vervolgt de stemmingsmakerij. Natuurlijk zegt de krant de belangen te dienen van de democratie en de gewone man op de straat. Maar goed informeren doet de krant niet. Zet die ‘megabonus’ eens af tegen andere bonussen van topbedrijven en dan zal blijken dat het woord ‘mega’ er wel af mag.
De reacties zijn zoals te verwachten niet van de lucht:
De enkele stem die het verhaal probeert te nuanceren wordt afgestraft met een aantal ‘dislikes’:
Deze discussie is nu losgebarsten en zal niet meer ophouden. Social media heeft het klootjesvolk een stem gegeven en die gaan ze gebruiken ook. Bestuurders hebben geen keuze dan de maatschappelijke stemming mee te nemen in hun beslissingen. Volledig los van de maatschappij opereren is er niet meer bij. ABN AMRO heeft dat definitief aangetoond. En daar mag het klootjesvolk blij mee zijn, want zij kunnen nu direct invloed uitoefenen op de salarissen van toplui. Tot slot hoop ik dat de media in deze discussie verantwoordelijkheid neemt om zaken in context te plaatsen en de mensen zo goed mogelijk te informeren.
Zoals ik de vele duizenden fans van Filmdungeon.com regelmatig moet uitleggen, ligt de site momenteel plat. Nee, niet waar. Platliggen betekent niet toegankelijk, en de site is nog wel toegankelijk. Een betere omschrijving is dat de site stilstaat. Niet dat Filmdungeon.com overleden is, maar er gebeurt niks meer op het platform.
De reden is een technische: ik kan er niks meer aan veranderen. Niet dat ik er nog veel tijd voor had, maar ik zou op zijn minst de content op de homepage af en toe verversen als het kon. Maar dat kan niet meer sinds mijn computer gecrasht is en dat kan niet meer hersteld worden. De laatste content heb ik er een jaar geleden opgezet. Zoals hij nu is zal hij blijven totdat ik de site volledig opnieuw heb gebouwd.
Ik heb Filmdungeon.com eind 2007 gemaakt met een amateuristisch softwarepakketje. HTML heb ik geen kaas van gegeten, dus ik moest iets hebben waarmee in simpelweg blokjes kon slepen en stukken teksten en beelden in kon plakken. Het resultaat was basic, maar acceptabel voor een 1.0 versie.
Mijn kracht ligt in het conceptuele – op inhoud – en het tempo waarmee ik content toevoegde. Op Filmdungeon.com werkte ik drie genres uit: cult, genre en exploitation films. Als ‘one man act’ kun je niet alles doen, dan moet je keuzes maken. Mijn keuze was mainstream cinema links te laten liggen en puur te gaan voor cult films en genres waar veel cult tussen zit, zoals gangster films, horror, carploitation, spaghetti westerns, et cetera.
Mijn ambitie was om recensies te schrijven van alle gangster films ooit gemaakt. De gangster film is namelijk mijn favoriete genre en ik ben nogal een completist. Ik ben al een heel eind op weg in de gangster film sectie van de dungeon. Van de andere vertegenwoordigde genres hoefde het niet zo uitgebreid.
Verder wilde ik gewoon toffe features publiceren, zoals:
– Schwarzenegger’s 100 Greatest Kills
– The Sopranos Revisitied – 200 Memorable Moments
De exploitation film kwam vooral aan bod in de sectie Cult Radar.
Daarnaast heb ik nog een uitgebreide James Bond Special klaar liggen voor de release van ‘Spectre’ later dit jaar, maar die zal ik dan wel op deze weblog publiceren.
Maar goed, er komt dus een nieuwe versie van Filmdungeon.com, maar dat kan wel een paar jaartjes duren. Het is tegenwoordig niet meer moeilijk een site te maken. Met een dienst als Weebly.com is het zo gebeurt, maar als ik het doe, doe ik het goed. De vormgeving heeft nooit helemaal aangesloten op het centrale thema van de site, dus daar is dit een mooie kans voor.
Het ‘probleem’ van niks doen aan je website is dat je Google ranking wegzakt, maar ja, die was toch al niet zo sterk van Filmdungeon.com. Misschien moet ik hem gewoon maar zo laten. Een database site / film archief uit lang vervlogen tijden. Een reliek. Zo retro als maar kan. Ja, misschien wordt dat het wel. Wordt vervolgd (of juist niet).
