TV Dungeon: Six Feet Under

(2001 – 2005, USA)

Creator: Alan Ball
Cast: Peter Krause, Michael C. Hall, Frances Conroy, Lauren Ambrose, Mathew St. Patrick, Freddy Rodriquez, Rachel Griffiths

5 Seasons (63 Episodes)


‘Every Day Above Ground is A Good One’

Alan Ball, the screenplay writer of American Beauty, once again displays his darkly comic view on suburban life (and death) in a series of marvelous splendor. This time around we follow the Fishers, a family that runs a funeral parlor in Los Angeles. After father Nathaniel Sr. (Richard Jenkins) dies in the pilot episode (comically getting crushed by a bus while lighting a smoke in his new hearse), his funeral business is left to his two sons Nate and David.

Nate (Peter Krause), the oldest son, is a good-looking, somewhat egocentric guy who never had much interest in the family business. David (Michael C. Hall) on the other hand has almost made it a sacred task to become a skilled mortician. He is frustrated that his father was always more fond of his brother Nate that he has now left half of his business. But mostly he resents himself for his homosexuality. This is communicated to the audience through conversations between David and his deceased father. Talking to the dead is a normal phenomenon in Six Feet Under. It is also used as a device to let the characters self reflect and express their feelings to the audience.

The youngest sibling is spontaneous daughter Claire (Lauren Ambrose) who is introduced while she is taking crystal meth with her new boyfriend Gabe when hearing the news of her fathers death. Mother Ruth, portrayed with great intensity by Frances Conroy, deals with her husband’s loss by throwing herself in a series of relationships. She frequently expresses her strong need to share more with her family, but never really opens up herself. She is a character that can easily switch from sympathetic to sometimes downright abominable. A trait all the major characters in the series share at some point during the five season stretch.

All the characters and their relationships evolve greatly throughout the series. From Nate’s difficult relationship with the initially self-centered Brenda (Rachel Griffiths), a young woman who was exposed to psychiatry at a young age and is now living the self fulfilling prophecy that everything will go wrong, to David’s relationship with the handsome black policeman Keith (Mathew St. Patrick) who also went through a difficult childhood. Then, there is also the ambitious mortician Federico (Freddy Rodriquez), the very conventional and often bourgeois apprentice of Nathaniel Sr. who wants a partnership in the Fisher’s business. Both Ruth and Claire go through several relationships throughout the series that basically all fail at a certain point.

All the cast-members perform exceptionally well. Nate is portrayed with great confidence by Krause, who can switch from selfish to empathetic in no time. Nate’s AVM seizures are nailed with frightening accuracy by Krause. Hall, who hardly had any acting experience at that point in his career, is unforgettable as David, the character that arguably goes through the biggest development during the course of the series. The excellent Conroy and Ambrose as Ruth and Claire complete the dysfunctional Fisher family with their tantrums and occasional outbursts. The regular cast is often accompanied by guest-actors such as Lili Taylor, James Cromwell and Kathy Bates.

The theme death is off course elaborately explored throughout the series. Every episode starts with the death of a one time appearing character. These deaths are always perfectly in line with the feel of the series as they range between sad, dramatic, disturbing and funny. The mourning process is also fantastically observed and much attention has been given to the prosthetic effects used to create the often mutilated corpses that the Fisher’s have to embalm. The themes are all beautifully interwoven and composed with subtle visual symbolism, clever humor and poignant situations. The beautiful cinematography is evident from the brilliant opening credits on to the dreamy sequences later in the series.

There is a political agenda as well. David and Keith struggle with the unfair treatment of homosexuals and Claire’s left-liberal ideas clash with George Bush’s America. Six Feet Under is one of these shows where everything fits in perfectly. The greatest triumph is perhaps the shimmering final act (more specifically the final four episodes of season 5). It is beyond much doubt that Alan Ball and his team of writers, actors and directors have created the most memorable ending to a TV series to date. Not to say that the preceding stuff is not worthwhile. It is a powerhouse series on both comical and dramatic grounds and I urge you strongly to watch it. It might change your outlook on life, and it will certainly affect your view on death.

De filosofie van Breaking Bad

Let op: bevat spoilers over het einde

Zoals ik gedacht en gehoopt had, was het einde van Breaking Bad spectaculair. De ongelofelijke saga van Walter White eindigt bevredigender dan ik me zelfs maar voor mogelijk had gehouden. De makers hebben hun publiek precies de adrenaline shot gegeven, die nodig was om deze trip af te sluiten.

In deze blog wil ik terugkijken op de serie met als focus de filosofische grondslagen van Breaking Bad, een serie die laat zien hoe een goede, of in ieder geval fatsoenlijke man, verandert in een ware slechterik. Walter begon als nerdy scheikundeleraar in het eerste seizoen. En vijf seizoenen verder is hij veranderd in de meedogenloze drugsbaron Heisenberg. Breaking Bad toont ons hoe één enkele beslissing – genomen door een man die aan de rand van de afgrond staat – iemand kan transformeren tot gruwelijk slecht mens in staat tot de meest verwerpelijke daden.

In het begin van de serie vertelt Walter zijn leerlingen dat scheikunde de studie van materie is, maar eigenlijk nog meer de studie van verandering. Dit is een prachtige metafoor voor Walter’s eigen verandering – molecuul voor molecuul – tot monster van duivelse proporties. Nadat hij te horen heeft gekregen dat hij longkanker heeft, besluit Walter – vanuit de veronderstelling dat hij niet lang meer te leven heeft, en hij zijn familie wat geld wil nalaten (zijn vrouw Skyler is net zwanger van hun tweede kind), zijn opmerkelijke scheikundige kennis in te zetten om crystal meth te gaan produceren. De rest van Breaking Bad laat de gevolgen zien van deze ene beslissing. En die gevolgen zijn verschrikkelijker dan iedereen, zeker inclusief Walter, voor mogelijk kon houden.

Wat dat betreft blijft Breaking Bad trouw aan zijn scheikundige basis; elke actie heeft een gevolg, soms klein en soms – onverwachts – gigantisch groot. In de befaamde introscènes ontmoeten we vaak karakters die we niet kennen, die een gruwelijk lot moeten ondergaan vanwege een beslissing die Walter ergens heeft genomen. Uiteindelijk is Walter direct of indirect verantwoordelijk voor de dood van wel honderden mensen. Doordat hij Jane laat sterven in seizoen 2, raakt haar vader, een luchtverkeersleider, zo in de war dat hij per ongeluk twee vliegtuigen op elkaar laat botsen boven de stad Albuquerque. De ravage die dit veroorzaakt is een mooie visuele metafoor voor de puinhoop die Walter aanricht in de levens om zich heen.

Bryan Cranston/Walter White - a.k.a. Dr. Jekyll & Mr. Hyde Illustratie gevonden op http://redeyerogue.com/walter-white-the-supervillain

Bryan Cranston/Walter White – a.k.a. Dr. Jekyll & Mr. Hyde
Illustratie gevonden op http://redeyerogue.com/walter-white-the-supervillain

Zo zijn er de onzichtbare gebruikers van meth die hun levens verwoest zien. Maar deze junkies zijn gemakkelijk te rationaliseren voor Walter – ze zouden het toch wel gebruiken, ook zonder Heisenberg’s productie. En Walter’s eerste moorden zijn ook op deze manier te beredeneren. De methwereld is een gewelddadige, dus voor wie zich daarin begeeft is het doden of gedood worden. De dood van Jane is een keerpunt wat dat betreft. Dat Walter toestaat dat zij in haar eigen braaksel stikt heeft niets te maken met zelfverdediging, maar puur met Walter die zijn egoïstische koers wil voortzetten. Hij heeft Jesse nodig als partner en Jane leidt hem af van zijn werk.

Walter’s initiële beslissing is gedreven door de nobele (en volledig begrijpelijke) wens om zijn familie te helpen. Maar volgens filosoof Kierkegaard zijn het vaak juist goede bedoelingen die situaties verergeren, zoals irrigatie mensen water verschaft voor landbouw, maar ook vreselijke ziektes kan veroorzaken. Al snel wordt Walter niet langer gedreven door goede bedoelingen, maar door trots – de gevaarlijkste zonde die er bestaat. Zijn voormalige studievrienden, die een succesvol farmaceutisch bedrijf hebben opgericht, bieden aan voor zijn behandeling te betalen – maar Walter weigert. Hij krijgt vervolgens nog verschillende kansen om de meth business achter zich te laten (zijn kanker gaat zelfs in remissie), maar hij zet zijn slechte daden voort met alle vreselijke gevolgen van dien. Het is zijn egogedreven trots die de katalysator vormt naar al zijn andere zonden.

Zoals de kanker langzaam zijn lichaam verwoest, vreet de morele erosie langzaam Walter’s ziel weg. Tegen het einde van seizoen 4 is hij in staat een klein jongetje te vergiftigen, om hem te helpen zijn doelen te verwezenlijken. Dit zou in het begin ondenkbaar zijn geweest, maar het proces van slecht worden gaat geleidelijk. Walt’s onverschilligheid naar zijn meth slachtoffers, en zijn eerste moorden gepleegd uit zelfbehoud, maken zijn latere grote slechte daden mogelijk. In termen van zijn uiteindelijke bestemming, zijn al zijn eerdere, schijnbaar kleine, beslissingen net zo schadelijk gebleken als zijn grote. Het toegeven aan corruptie, in welke mate dan ook, veroorzaakt uiteindelijk groot lijden. Dat is de echte boodschap van Breaking Bad. Tegen het einde van het eerste deel van seizoen 5 is Heisenberg veranderd in een echte meth koning. De simultaan gepleegde moordaanslagen op acht gevangenen, laat dan ook een parallel zien met het einde van The Godfather, waarin Michael Corleone de hoofden van de vijf families laat vermoorden, en de macht overneemt.

Maar het is maar zeer de vraag of Walter echt slecht is geworden gedurende de serie, of dat de situatie slechts iets ontwaakt heeft dat er al zat. Maker van de serie Vince Gilligan bevestigt dit in een interview in Rolling Stone. ‘Walter’s kanker zorgt dat hij wakker wordt. Hij heeft geslaapwandeld door de eerste vijf decennia van zijn leven, en zijn plotselinge gebrek aan beperkingen en belemmeringen, staan hem toe de persoon te worden die hij eigenlijk is. En die persoon is verre van alleen maar goed.’

Natuurlijk is Breaking Bad ook een morele aanval op het publiek. Hoe walgelijk Walter ook is, toch blijf je aan zijn kant staan wanneer hij het bijvoorbeeld opneemt tegen Gus Fring. Het bekende christelijke gezegde ‘haat de zonde, maar houd van de zondaar’, is hier van toepassing. We hopen dat hij een lesje krijgt, maar willen niet dat hij krijgt wat hij eigenlijk verdient. Uiteindelijk geeft Gilligan het publiek precies dat. Nadat Walter zijn voormalige partner heeft uitgeleverd aan Jack’s bende, één van zijn walgelijkste daden, besluit hij aan het einde Jesse te bevrijden en de slechteriken om zeep te helpen. Ook geeft hij aan zijn vrouw toe dat hij het eigenlijk niet allemaal voor zijn familie heeft gedaan, maar voor zichzelf. In isolatie in New Hampshire, heeft Walter toch een moment van inzicht gekregen.

Met zijn laatste daden, krijgt Walter voor zijn onvermijdelijke dood toch wat verlossing. En wij – het publiek ook – voor het aan Walter’s kant staan. Bedankt daarvoor Vince Gilligan, alsook voor het meesterwerk dat je ons gegeven hebt. Je serie is niet alleen Breaking Bad, maar ook Breaking Best geworden. Het zou wel eens lang kunnen duren, voordat er weer een serie van dit kaliber verschijnt.

Icon 10 - Chemistry

Meth dealende huisvader

Mijn uitdaging momenteel: continu zoeken naar nieuwe TV-series die de moeite waard zijn. Loesje en ik verslinden series en het wordt steeds lastiger iets van enige kwaliteit te vinden. Kort geleden ontdekte ik de Amerikaanse serie Breaking Bad en na het zien van seizoen 1 en 2 kan ik constateren dat dit de beste ontdekking sinds tijden is geweest. Het lijkt nog het meeste op Dexter qua concept, namelijk een ogenschijnlijke gewone man kampt met een geheim tweede leven wat hij verborgen moet zien te houden voor de buitenwereld anders draait hij levenslang de bak in of wordt hij vermoord.

De brave huisvader en scheikundeleraar Walter White krijgt te horen dat hij dodelijke longkanker heeft. Om zijn vrouw en gehandicapte zoon toch wat geld na te laten – wat natuurlijk niet gaat lukken met zijn schamele lerarensalaris – besluit hij Methamphetamine (ofwel Crystal Meth) te gaan produceren. Verrassing: Hij is er meesterlijk goed in. Natuurlijk heeft Walter niet de juiste kanalen om het spul gedistribueerd te krijgen. Dus schakelt hij oud-leerling Jesse in. Samen vormen ze een onwaarschijnlijk duo die de straten van Albuquerque, New Mexico voorzien van de beste meth ooit. Hun product wordt razend populair, ze krijgen te maken met levensgevaarlijke criminelen en Walt kampt tegelijkertijd met de uitdaging om alles geheim te houden van zijn familie. Niet in de laatste plaats omdat zijn zwager bij de Drugs Enforcement Agency (DEA) werkt.

Al vanaf de slimme en vermakelijke Pilot weet Breaking Bad te boeien. Nooit voorspelbaar en goed uitgewerkte karakters en verhaallijnen zorgen ervoor dat de serie erin gaat als zoete koek. Walter’s personage wordt wel steeds onsympathieker, maar dat is de bedoeling ook, ‘breaking bad’ betekent immers het slechte pad opgaan. Het zal boeiend worden om de verdere transformatie te aanschouwen.

Seizoen 1 is slechts zeven afleveringen lang vanwege de schrijversstaking in Hollywood, maar Seizoen 2 is een volwaardig seizoen met dertien knallers. Ik kijk uit naar het verschijnen van seizoen 3 op DVD. Tot die tijd ga ik Damages proberen waar ik wisselende verhalen over lees. Mocht iemand tips hebben voor meer onbekende, maar toffe series houd ik me aanbevolen (graag reactie hieronder plaatsen). Breaking Bad is in ieder geval een aanrader; een beetje weird allicht, maar bijna zo verslavend als meth.