Tagarchief: The Office

F1rst Season Review: The Studio

Posted on by Jeppe Kleijngeld

The Studio is an inventive Apple TV+ comedy co-created by Seth Rogen, who also stars as Matt Remick, the head of Hollywood’s Continental Studios.

Remick should be the ruthless studio executive calling the shots, but he acts like a major pussy instead. He craves more than anything to be liked by the movie talents he so admires. Think Michael Scott in the movie business. His need to be liked and respected makes it nearly impossible for him to run the studio effectively.

It was high time for a show that satirizes the current state of the film industry, and The Studio delivers brilliantly. The series offers a slightly exaggerated (but not by much) behind-the-scenes look at mainstream filmmaking – how creatives and executives talk, how egos collide, and how projects rise and fall.

Each episode revolves around a cinematic theme – the long shot, the director’s cut, the cash grab, the missing real – presenting Matt and his team with a new challenge to tackle. The show is packed with cameos from actors and directors playing obnoxious, often hilarious versions of themselves.

Take Ron Howard in Episode 3, “The Director’s Cut”: He’s made a new movie, Alphabet City, which Matt and his team adore, except for one terrible, overlong sequence that everyone hates and no one understands. It’s Matt’s job to tell Howard to cut it, but he lacks the guts. This results in pure comedy gold.

The joke density is relentlessly high, and at times, it’s even more cringe-inducing than The Office at its worst. In one painfully awkward scene, Matt tries to insert himself into Zoë Kravitz’s Golden Globes speech via teleprompter, desperate for a shoutout to feed his fragile ego – only to be bleeped out, while Netflix’s Ted Sarandos gets thanked constantly.

The supporting cast is outstanding, with Bryan Cranston totally killing it as Continental’s CEO, Griffin Mill. I’m eagerly awaiting the next season and the clever movies within the movie they’ll dream up next. Dumb Guys 3 anyone?

Rating:

TV Dungeon: The Office (UK)

Posted on by Jeppe Kleijngeld

(2001 – 2003, UK)

Creator: Ricky Gervais, Stephen Merchant
Cast: Ricky Gervais, Martin Freeman, Mackenzie Crook, Lucy Davis, Ewan MacIntosh, Ben Bradshaw, Emma Louise Manton

2 Seasons + Christmas Specials (14 Episodes)

Have you ever been in a truly embarrassing situation? Like saying something very wrong to exactly the wrong person? What if you would have been ignorant of the embarrassment, would that make you feel better or worse? Obviously better. Ignorance is bliss. But if you wouldn’t feel the embarrassment, you would probably say wrong things a whole lot more often and other people would feel embarrassment for you. Such is the case with David Brent (Ricky Gervais).

David Brent is the regional manager of paper wholesaler Wernham-Hogg in Slough. He is one of television’s greatest characters. His main motivation in life is to be popular among his office underlings. He is at his happiest when somebody laughs at his painfully unfunny jokes. That aside, he wants them to be impressed by his laid-back management style. All he ever does however, is keeping people from working. Neither does he perform any work himself. He is too busy cracking jokes or inventing ludicrous office activities.

What makes it worse is Brent’s misplaced confidence. Everybody obviously finds him super annoying, yet he genuinely believes he is popular and people find him hilarious. This leads to some profoundly embarrassing moments. Sometimes it is almost too painful to watch, like his motivational speech about management at another company. No manager would ever want to get the David Brent label, but he is still recognizable in everyday people. At the same time he is unique.

Brent is not alone in his ridiculousness. His skeleton-faced supporter Gareth who is second-in-command at the company is an almost equally laughable character, be it less painful than Brent. Then there is Brent’s so-called buddy Chris ‘Finchy’ Finch, who is one of the most obnoxious persons to ever appear on TV. Poor Tim and Dawn, an account manager and receptionist who have to deal with these people in a sometimes scary universe. Their series-spanning romantic plot is one the greatest ever created for the small screen.

The Office is a magnificent black comedy. There are many, often subtle, jokes and moments of great hilarity. It is also more than a comedy, sometimes almost like a message about existentialism. Many of us, have to spend a huge amount of out lives at a horrible depressing place (Slough) between people we can barely stand. Luckily there is humour in this, or suicide rates would go up dramatically.

When watching this, don’t expect an ordinary sitcom though. The Office requires some resilience against horrible humiliations. The reward are the final Christmas Specials that end the show on a very positive note. This move by the creators has been criticized because of the spectacular fall David Brent makes in season 2. The execution however of the two-episode finale is so fantastic that it can be instantly forgiven. The Office is comedy genius. Make sure to watch it several times catch some of the brilliant subtext the makers provide.

Prototypes op de werkvloer: De IT’er

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Ik mis The Office US, misschien wel de grappigste serie ooit gemaakt. Gelukkig kan ik ook lachen om de werkelijkheid. De serie werkte zo goed omdat het de absurditeit van de werkelijkheid wist uit te vergroten. De personages zijn echt. En ik hoef maar de kantoortuin van mijn werk in te staren en ik zie ze zitten. Deze ‘personages’ zijn ook heel echt en regelmatig ook hilarisch. Je kent ze wel: de veel te extraverte en luidruchtige sales collega’s. Altijd aan het opscheppen over wat ze allemaal gepresteerd hebben. Of de journalisten: hun vingers en tanden geel van het shag roken en altijd ruzie met collega’s omdat ze zo stronteigenwijs zijn. De manager die professionals stoort omdat hij geweldige ideeën heeft hoe het allemaal beter kan, alleen komt er nooit wat van terecht. En dan is er natuurlijk de IT’er. Voor dit prototype hoef je niet verder te kijken dan deze mail van mijn zeer gewaardeerde collega Niels:

Collega’s,

Vanaf vrijdag verwelkomen we een nieuwe collega bij IT: Arnold de Xxxxxxxxx.

Arnold heeft 3+ jaar ervaring als Software Developer en hij gaat ons ondersteunen in de dagelijkse werkzaamheden.

Voor de (star-)trekkies in kantoor, hij spreekt ook Klingon. “majQa’ Arnold” = Klingon voor “Welkom Arnold” 😀


Inmiddels 5 developers in ons team

Het zijn dit soort geweldige collega’s die zorgen voor de dagelijkse reminder: er is genoeg hilariteit te vinden in de alledaagse realiteit.

De eindigheid van TV-series

Posted on by Jeppe Kleijngeld

Sommige doen het briljant. Anderen doen het een stuk minder goed. En weer anderen doen het helemaal niet omdat het netwerk voortijdig de stekker eruit trekt (zoals Deadwood). Eindigen is moeilijk. Idealiter eindigt een serie op briljante wijze nog voordat de piek helemaal voorbij is. De serie die dit het beste voor elkaar wist te krijgen is Six Feet Under. Na 5 seizoenen meeslepende drama en zwarte komedie wist maker Alan Ball het voor elkaar te krijgen het meest aangrijpende TV-einde aller tijden neer te zetten. Toepasselijk voor een serie met de tagline: Everything. Everyone. Everywhere. Ends.

Op het romantische vlak wist Sex and the City het ook heel aardig te doen. Jammer alleen, dat er nog twee van die berenslechte films op volgde. Mijn favoriete serie aller tijden, The Sopranos, eindigde heel controversieel. Het was zeker niet het meest bevredigende einde aller tijden, maar wel passend bij de serie. Bovendien praatte de fans er nog steeds over, dus maker David Chase heeft van zijn serie wel een monument gemaakt dat de eeuwigheid kan trotseren.

Nog niet afgelopen, maar een einde waar ik (zeer) hoge verwachtingen van heb is Breaking Bad. In een interview met de makers heb ik gelezen dat ze het einde al een hele lange tijd aan het plannen zijn. Dat klinkt goed. Bovendien is Breaking Bad nog altijd fantastisch. Het eerste deel van het laatste seizoen (5) was niet minder dan sensationeel. Eindigen op het hoogtepunt, dus. Zo hoort het. Nog wat voorbeelden van series die wel aardig geëindigd zijn: Oz, Buffy the Vampire Slayer en In Treatment.

Six Feet Under - Het perfecte einde

Six Feet Under – Het perfecte einde

Wie deden het minder goed? Ik vond het einde van The Wire niet heel sterk. Ik vond het laatste seizoen van The Wire sowieso een stuk minder krachtig dan de seizoenen die daarvoor kwamen. Maar ik heb het pas één keer gezien. Misschien dat ik er na een herkijk heel anders tegen aankijk.

De Amerikaanse versie van The Office vond ik ook niet zo sterk eindigen. Oké, Michael Scott en Holly kwamen weer samen, maar de manier waarop het allemaal ging was veel minder sprankelend dan hoe het in de Britse voorganger ging. Bovendien eindigde The Office niet eens, maar plakte ze er nog een seizoen met James Spader in de hoofdrol aan vast. Fout.

Dexter komt binnenkort ook aan zijn einde (misschien wel letterlijk), maar die serie hebben ze met 8 seizoenen veel te lang gerekt. De geloofwaardigheid is nu compleet overboord. Ze hadden moeten eindigen bij seizoen 6, dan hadden ze al hun ideeën in 5 en 6 moeten verwerken en waren die veel beter geweest dan nu. Anders dan bij Breaking Bad zijn mijn verwachtingen bij Dexter niet heel groot. Ik heb wel hoop als liefhebber van het eerste uur.

Is er een conclusie te trekken uit deze voorbeelden? Niet echt. Er is wel een algemene tip voor scriptschrijvers die ik kan meegeven. Het is een tip die Stephen Covey had voor ieder project waar je aan begint, namelijk: Begin altijd met het einde voor ogen.