Mijn 15 favoriete boeken aller tijden

Posted on 2 mei 2026 by Jeppe Kleijngeld

15. Swag (1976)
door Elmore Leonard

Elmore Leonard, bekend om zijn scherpe westerns en misdaadromans, zag veel van zijn werk verfilmd, zoals ‘Get Shorty’ en ‘Rum Punch’ (als Jackie Brown). ‘Swag’ is echter het beste boek dat ik van hem heb gelezen. Het volgt twee kleine criminelen, Frank en Ernest, die besluiten dat gewapende overvallen op drankwinkels en cafés de ideale route zijn naar crimineel succes: hoge opbrengsten met een minimale pakkans. Hun carrière bloeit even op, en ze genieten volop van de vruchten die dit afwerpt, maar al snel worden Frank’s ogen groter dan zijn maag en vergeten ze de 10 gouden regels die ze in het begin van hun korte carrière hadden opgesteld. Fantastisch plot en dito personages. Leest als een trein!

14. Ubik (1969)
door Philip K. Dick

Philip K. Dick heeft veel memorabele boeken op zijn naam staan, maar ‘Ubik’ is wel zijn meesterwerk. In het toen nog toekomstige 1992 zijn psychische krachten gemeengoed. Ook worden sommige overledenen beheerd in ‘half-leven’, een toestand van gelimiteerd bewustzijn. Hoofdpersoon Joe Chip wordt op een maanmissie gestuurd met tien collega’s. Ze overleven een explosie en beginnen daarna vreemde veranderingen in hun realiteit te ervaren: objecten vergaan veel sneller en ze lijken zich terug in de tijd te bewegen in plaats van vooruit. Het enige dat tijdelijk helpt, is het goedje Ubik, dat in spuitbusvorm voorhanden is. Dit alles leidt tot een briljante conclusie. Een fantastische plot over Dick’s favoriete thema: wat is echt? Het boek diende als inspiratie voor de briljante Marvel-serie WandaVision.

13. Het gouden ei (1984)
door Tim Krabbé

Deze dunne thrillerroman – typisch iets wat je op de middelbare school op je examen leeslijst zet – is een fascinerend en huiveringwekkend meesterwerkje. Voor wie het niet kent, en de conclusie niet weet, ga het lezen. Je zult nog lang blijven doormalen over de uiterst verontrustende ontknoping. Uitstekend verfilmd als Spoorloos / The Vanishing in 1988, een eveneens afschuwelijke ervaring, maar boeken weten nu eenmaal net iets dieper onder je huid te kruipen en de psychologische impact van ‘Het gouden ei’ is ongekend.

12. American Psycho (1991)
door Bret Easton Ellis

Dit is een buitengewoon verontrustend boek: een scherp commentaar op het kapitalisme, verpakt in een horrorvertelling. Patrick Bateman, een beurshandelaar met een leeg bestaan en een even lege persoonlijkheid, neemt ons mee in zijn leven vol vlakke, oppervlakkige observaties. Totdat zijn ware aard langzaam maar zeker aan het licht komt. Hij blijkt een gruwelijke seriemoordenaar, die zijn slachtoffers op buitengewoon sadistische manieren om het leven brengt. De grafische horror in dit boek tart elke verbeelding en is moeilijk, zo niet onmogelijk, om ooit nog uit je hoofd te krijgen. Een gestoord meesterwerk dat de zieke geest van een psychopaat blootlegt – en misschien wel dichter bij onze huidige samenleving staat dan we durven toe te geven.

11. Out (1997)
door Natsuo Kirino

‘Out’ – de Nederlandse vertaling heet ‘De Nachtploeg’ – van de Japanse auteur Natsuo Kirino is een meedogenloos spannende thriller die de levens volgt van vier vrouwen die ’s nachts werken in een fabriek voor voorverpakte maaltijden in Tokio. Wanneer een van hen in een vlaag van zelfverdediging haar gewelddadige man vermoordt, besluiten de vrouwen – onder leiding van de sterke Masako – samen het lichaam te verbergen. Maar als een zak met lichaamsdelen wordt ontdekt, komen ze niet alleen in het vizier van de politie, maar ook van een gevaarlijke seriemoordenaar die de stad onveilig maakt. Kirino weeft een claustrofobisch en beklemmend verhaal, waarin de desperatie, loyaliteit en wreedheid van de vrouwen centraal staan. De lugubere sfeer, scherpe dialogen en onvoorspelbare plotwendingen maken ‘Out’ tot een ijzersterke, ongemakkelijke thriller die je nog lang bijblijft. Absoluut lezen!

10. Ready Player One (2011)
door Ernest Cline

‘Ready Player One’, het debuut van Ernest Cline, is als de ‘Sjakie en de Chocoladefabriek’ voor de digitale generatie. In een dystopische toekomst, waar de echte wereld is verpest door klimaatverandering en sociale onrust, vlucht bijna iedereen in de OASIS – een uitgestrekte, met popcultuur doordrenkte metaverse. Hoofdpersoon Wade Watts, een verarmde tiener, probeert zijn troosteloze bestaan te ontvluchten door als eerste de drie verborgen sleutels te vinden die leiden naar het miljardenfortuin van James Halliday, de excentrieke schepper van de OASIS. Cline’s meeslepende verhaal is niet alleen razend spannend, maar ook een feest der herkenning voor liefhebbers van ’80s- en ’90s-popcultuur, videogames, muziek en films. Wade’s epische zoektocht – vol puzzels, gevechten en onverwachte bondgenoten – is onweerstaanbaar. Het is lang geleden dat ik zoveel plezier had in het lezen van een boek.

9. Charlie and the Chocolate Factory (1964)
door Roald Dahl

De meeste boeken van Roald Dahl verdienen een plekje in deze lijst, maar als ik er één moet kiezen, ga ik voor dit onbetwiste meesterwerk van de kinderliteratuur. Het verhaal volgt Sjakie Stevens, een arme maar dappere jongen die meedoet aan de ultieme wedstrijd: het vinden van een van de vijf gouden wikkels in chocoladerepen, die hem toegang geeft tot de mysterieuze fabriek van Willy Wonka. Zoveel het magische begin over de ultieme competitie als de doldwaze avonturen in de fabriek, stimuleren maximaal de verbeelding. Een onvergetelijk avontuur dat generaties blijft betoveren.

8. Harry Potter and the Deathly Hallows (2007)
door J. K. Rowling

Het heeft even geduurd voor ik me aan deze serie heb gewaagd, maar toen ik begon was ik al snel verslaafd. De hele reeks is uitzonderlijk goed geschreven: spannend, fantasierijk en betoverend, waarbij elk deel nog beter en meeslepender wordt dan het vorige. Maar dit laatste boek is mijn absolute favoriet. Alles wat in de eerdere delen is opgebouwd, komt hier samen tot een meesterlijke conclusie. Het verhaal is bloedspannend, vol tragische en hartverwarmende momenten, en bewijst dat elke hint, elk detail een doel had. Een tijdloos, magisch slotakkoord dat de hele serie perfect afrondt.

7. Trainspotting (1993)
door Irvine Welsh

‘Trainspotting’ is in het begin moeilijk te lezen door het Schotse dialect en de straattaal, maar als je er eenmaal in zit, blijkt het een meesterwerk. Het boek volgt een groep heroïneverslaafden in Edinburgh en hun chaotische sociale leventjes. Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven – zowel mannelijk als vrouwelijk – en zit vol onvergetelijke, hilarische scènes in een rauw, maar briljant taalgebruik. Mark Renton is de hoofdpersoon waarvan we het meest te horen krijgen. Zijn verhaal vormde later de basis voor de iconische filmbewerking uit 1996. Dit boek is onmisbaar voor wie van grimmige humor, sociaal realisme en onvergetelijke personages houdt.

6. The Warlord Chronicles (1995-1997)
door Bernard Cornwell

De Warlord Chronicles, ook wel bekend als de Warlord Trilogy, is een reeks van drie romans (‘The Winter King’ (1995) | ‘Enemy of God’ (1996) | ‘Excalibur’ (1997)) over het Arthuriaanse Groot-Brittannië, geschreven door genre-specialist Bernard Cornwell. Het verhaal is een mix van historische fictie en Arthuriaanse legendes. Ik pikte het derde boek op tijdens een vakantie in Thailand en verdween meteen drie dagen van de kaart. Dit is hoe je een middeleeuwse vertelling met fantasie-elementen tot leven brengt. Eenmaal thuisgekomen heb ik de trilogie opgepikt en sindsdien is dit een van favoriete series aller tijden.

5. The Godfather (1969)
door Mario Puzo

‘The Godfather’ van Mario Puzo is niet alleen de basis voor een van de grootste films aller tijden, maar ook een meesterlijk boek op zich. Hoewel Puzo af en toe bijverhalen toevoegt die misschien niet helemaal passen, is de familiegeschiedenis van de Corleones een van de mooiste en meest epische verhalen ooit verteld. Familie, eer en verraad komen samen in dit dramatische en bloedige maffia-epos, dat Shakespeare waardig is. Puzo’s verhaal is briljant en onvergetelijk – een tijdloos meesterwerk dat blijft fascineren.

4. The Secret History (1992)
door Donna Tartt

‘De verborgen geschiedenis’ is het debuut van de Amerikaanse schrijfster Donna Tartt. Deze campusroman volgt een hecht groepje van zes studenten Klassieke Talen aan Hampden College, een kleine, elitaire universiteit in Vermont. Het verhaal neemt je mee in een gruwelijke misdaad gepleegd door de studenten zelf, de omstandigheden eromheen en de verwoestende, blijvende gevolgen voor hun academische en sociale isolatie. Tartt vertelt dit verhaal met meesterlijk vakmanschap – sfeervol, intelligent en onweerstaanbaar mooi. Het boek laat een onuitwisbare indruk achter en bewijst waarom het al decennialang als een moderne klassieker wordt beschouwd.

3. IT (1986)
door Stephen King

‘Het’ van Stephen King heeft me al sinds de eerste blik op die onheilspellende cover – met die monsterlijke hand in een straatput – gefascineerd. Toen ik eenmaal begon met lezen, groeide die fascinatie alleen maar. Hoe angstaanjagend en wreed het verhaal ook is, ik herken er tegelijkertijd iets hoopvols en magisch in – iets wat alleen een kindergeest zo puur kan bevatten. The Losers’ Club, die groep kinderen die de strijd aangaan met ‘Het’, belichaamt alles wat jeugd is: vriendschap, angsten, te vroeg opgedrongen volwassen thema’s en de trauma’s die daaruit voortkomen. Maar ook het overwinnen van die angsten – en de erkenning dat de sporen uit je jeugd altijd blijven, en om compassie vragen. King heeft vele meesterwerken geschreven, maar dit is zijn magnum opus – een tijdloos, ontroerend en doodeng epos dat je nooit meer loslaat.

2. The Lord of the Rings (1954)
door J.R.R. Tolkien

The Lord of the Rings films van Peter Jackson zijn meesterlijk, maar de boeken van J.R.R. Tolkien zijn zo mogelijk nog magischer. Geen enkel ander verhaal voelt zo ‘buitenaards’ – de weidse landschappen, de talloze vreemde wezens, de onvergetelijke personages en het epische verhaal zelf zijn adembenemend mooi en overweldigend. Ik heb het twee keer gelezen, en beide keren wist het me helemaal in zijn ban te slaan. Er bestaat simpelweg geen grotere klassieker – een tijdloos meesterwerk dat je altijd bijblijft.

1. Fear and Loathing in Las Vegas: A Savage Journey to the Heart of the American Dream (1971)
door Hunter S. Thompson

Sinds ik het voor het eerst las in Thailand, 2001, is dit mijn absolute favoriete boek. Oorspronkelijk gepubliceerd als een tweedelig verhaal in Rolling Stone, groeide het uit tot het ultieme boek over de vroege jaren ’70 en de countercultuur – een hallucinante zoektocht naar de Amerikaanse droom die geen enkel ander werk zo memorabel heeft vastgelegd. De centrale emoties – angst en walging – spatten van elke pagina, terwijl de psychedelische humor onovertroffen blijft. Thompson’s unieke Gonzo-stem maakt dit tot een van de best geschreven teksten aller tijden – chaotisch, briljant en onverbiddelijk eerlijk, zelfs als de feiten niet altijd letterlijk waar zijn. Nog steeds een grote inspiratie voor verhalen die niet de waarheid hoeven te zijn, maar wel de essentie raken.

Fans of American Popular Culture Really Can’t Refuse This Show

Posted on 4 februari 2024 by Jeppe Kleijngeld

How did I almost miss this show? It is fantastic. The Offer is about the making of The Godfather, which is still considered to be one of the greatest movies ever made. I had some knowledge about its troubled production history, but the movie still offers new insights. Especially about the involvement of the real Mafia in the production.

The limited series is based on the experiences of Albert S. Ruddy, the producer of the film. Ruddy (Miles Teller from Top Gun: Maverick) started his career as a television writer-producer and he wanted to make the transition to the more alluring (especially in those days!) big screen. He pleads for a job with Bob Evans, the brilliant head of Paramount Studios, who sees something in the passionate young man and decides to give him his shot at the title.

The mini-series then follows the typical film’s development process, which starts with the hiring of a screenplay writer (Ruddy hires the author of the book Mario Puzo and immediately breaks a golden rule in Hollywood) and a director (Coppola, who was supposed to be able to bring in the film low budget). At the same time, he gets Joe Colombo to deal with. Apart from being the boss of one of the five New York mob families, Colombo was leader of the Italian-American Civil Rights League and he thought The Godfather was a complete insult.

Then starts the casting process which is even more troubling. Coppola is in love with Al Pacino (“the shortest unknown actor in the world”), whom Bob Evens absolutely hates. And both Ruddy, Coppola and Puzo are dead set on Marlon Brando for the role of the Don, but he is known to be a major troublemaker by the studio’s.

Another storyline of The Offer revolves around Evans’ marriage with actress Ali McGraw. Due to the pressures of his work, he can’t go with her to Texas where she is to shoot The Getaway with womanizer Steve McQueen. When he loses her, the studio boss cannot bring himself to return to work, but The Godfather cannot succeed without him, as number cruncher Barry Lapidus (Colin Hanks) threatens to destroy all creativity in his absence.

It is a lot of fun watching Ruddy & Co deal with all these insurmountable challenges, and seeing the masterpiece that is to be The Godfather slowly emerging. The main cast members are all great. What was always gonna be impossible is to find suitable actors to play The Godfather’s cast members: Brando, Pacino, Caan, Duvall… Talking about insurmountable challenges, but they managed to at least not screw it up.

The Offer can best be compared with Mad Men: another show about the creative process mixed with business. But since this is the story about a fantastic period in American cinema, it is even more enjoyable for movie lovers such as myself. Also, seeing the dozen ways The Godfather could have gone off the rails, will make you appreciate this movie even more as the miracle that it is.

Recensie: The Sicilian (Mario Puzo, 1984)

Posted on 14 januari 2023 by Jeppe Kleijngeld

De schrijver van de bestseller ‘The Godfather’ uit 1969 heeft nog een aantal populaire boeken over de maffia geschreven. Met ‘The Sicilian’ heb ik ze allemaal gelezen (hij schreef ook ‘The Last Don’ en ‘Omerta’).

‘The Sicilian’ gaat over het prachtige, maar door problemen geteisterde eiland Sicilië dat in de jaren na de oorlog – na het desintegreren van de fascistische overheid van Mussolini – formeel wordt geregeerd door de Christendemocraten en informeel door ‘de vrienden van de vrienden’ – de maffia – met aan het hoofd de almachtige Don Croce.

De mensen zijn straatarm en worden volledig uitgeknepen door de machthebbers. In dit tijdsgewricht vol onrecht staat er een volksheld op die het volk wil bevrijden: Salvatore ‘Turi’ Giuliano. Samen met zijn beste vriend Gaspare ‘Aspanu’ Pisciotta begint hij een guerrillabeweging. Vanuit de bergen plegen zij overvallen en kidnappen ze belangrijke figuren voor losgeld. De buit distribueren ze vervolgens onder de boeren en het gewone volk. Giuliano wordt de Robin Hood van Sicilië.

Na zeven jaar bandieterij, escaleren de zaken volledig en de geliefde Giuliano is gedwongen naar Amerika te vluchten. En de man die hem daar als geen ander bij kan helpen is Michael Corleone die aan het einde is gekomen van zijn periode onderduiken op het door Italië geregeerde eiland. Maar zal Giuliano in staat zijn te ontkomen aan de sluwe Don Croce?

Mario Puzo

Het talent van Mario Puzo is dat zich feilloos kan verplaatsen in mannen met macht (ja, het zijn altijd mannen); hoe ze praten, hoe ze denken en hoe ze hun acties bepalen. Hoe erg je als lezer ook op je hoede bent voor de volgende maffia-valstrik of het volgende verraad, hij blijft je altijd een stap voor. The schrijvers van Game of Thrones en House of the Dragon zijn Puzo wel wat verschuldigd, vind ik.

‘The Sicilian’ kan beschouwd worden als een soort spin-off verhaal in de saga van ‘The Godfather’. Een verhaal dat een deep dive neemt in de ziel van de Siciliaan, de geschiedenis van het land en de oorsprong van de mythische maffia. De bandiet Giuliano bestond echt en het verhaal is deels gebaseerd op zijn leven.

In 1987, verfilmde Michael ‘The Deer Hunter’ Cimino het boek met Christopher Lambert als Giuliano en John Turturro als Pisciotta. Het werd geen succes helaas. Lambert weet totaal niet te overtuigen en eigenlijk is geen enkele keuze van de filmmakers goed uitgepakt. Het is niet spannend, niet meeslepend en niet romantisch. Het is niet vreselijk om naar te kijken, maar ik heb er eigenlijk niets positiefs over te melden. Het boek daarentegen is zeer de moeite waard.

Lees ook: 15 Differences Between The Godfather Novel and Movie

15 Differences Between The Godfather Novel and Movie

Posted on 28 september 2022 by Jeppe Kleijngeld

Today it was 50 years ago that The Godfather, one of the greatest films ever made, was released in the Netherlands. It was based on the excellent novel by Mario Puzo. As often happens with a screen adaptation, a lot of stuff was either left out or changed. Below are the fifteen most important differences between Puzo’s bestselling novel and the classic movie by Francis Ford Coppola.

1. Sonny’s Cockyness
The following passage from the novel explains more about why Sonny was always the cock of the walk: Sonny Corleone was tall for a first-generation American of Italian parentage, almost six feet, and his crop of bushy, curly hair made him look even taller. He was built as powerfully as a bull, and it was common knowledge that he was so generously endowed by nature that his martyred wife feared the marriage bed as unbelievers once feared the rack. It was whispered that when as a youth he had visited houses of ill fame, even the most hardened and fearless putain, after an awed inspection of his massive organ, demended double price.

2. Another Request For the Don
All the wedding guests that ask requests of Don Corleone at his daughter’s wedding are in both the novel and the movie except one. Understandably, it was cut out because it is the least interesting. A guy needs 500 dollars to open a pizzeria. What is interesting though is his name: Anthony Coppola. The novel was released in 1969 and author Mario Puzo did not yet know that it would be adapted into a movie by a guy named Coppola. Funny he chose that name.

3. Woltz is a Real Pervert
Placing the severed racehorse head in movie producer Jack Woltz’s bed was brutal. In the film the guy is portrayed as an asshole, but not as a big enough fucker to deserve this kind of punishment. In the novel however, Hagen finds out he ‘did a number’ on a twelve year old girl during his visit to Woltz’s ranch. Later, it is explained that the 60-year old movie mogul can indeed only get it up with very young girls. So apart from the notion that hurting animals is always wrong, Woltz definitely had something bad like this coming.

4. Bonasera Gets His Vengeance
After a long conversation with the undertaker Bonasera, we see the Don give out the order to punish the two men who have hurt his daughter, but we don’t witness the actual event in the film. In the novel we learn that Paulie Gatto was in charge of this operation (the guy who gets killed after which the famous line “leave the gun, take the cannoli” – which btw is not in the novel – is uttered). He uses two professional fighters who kick the two abusers to a pulp when they leave a bar. Like ordered by Don Corleone, they survive. But their faces are unrecognizable. Bonasera is very happy indeed, until his phone rings some time later.

5. Fontane Makes a Career Switch
The singer Johnny Fontane plays a larger role in the book than in the film. We learn that the Don’s service to Fontane has paid off. He played in Woltz’s picture which earned him an Academy Award. And that is not all. Tom Hagen visits him after the picture is wrapped up and tells him that Don Corleone will bankroll him in becoming a movie producer. Soon after the Don is shot, but Fontane still gets the money to produce one movie at the time. He ends up as successful as Woltz.

6. More On Luca Brasi
In the movie, it is obvious that Luca Brasi is a dangerous killer who works exclusively for the Corleone Family. But there is nothing about his background really. In the novel, he plays a larger role. Partly because there is more story about the Don’s rise to power, which wasn’t used in The Godfather: Part II (see also 7). About Luca we learn that he is absolutely terrifying and has done some horrible deeds. Some he did in service of the Don, like butchering two hitmen Al Capone had sent to New York as a favor to Don Maranzano who was at war with the Corleone Family. But some he did for himself, like incinerating his own baby in an oven and murder his girlfriend with whom he had the child. No wonder everybody in the movie seems to be afraid of this brute.

7. The First Mob War and Sonny’s Involvement
When the Corleone Family goes to the mattresses in The Godfather, we get the faint impression that this was not the first war they were in. It is not. In the novel, Don Vito fights a bloody war in the early 1930’s with another New York boss: Don Maranzano. It was in this war that Sonny Corleone made his reputation as a brutal general. As a boy, Sonny had witnessed his father kill Don Fanucci and he confronted his father with this (that’s right, this is not in The Godfather: Part II). After that, he became involved in the family business and it turned out that he had a talent for violence and cruelty. He may have missed the strategic subtleness the Don searched for in his successor, but he surely was effective. The war against Maranzano was resolved by killing the Don while he was eating in a restaurant (similar to the real-life assassination of Don Masseria of New York).

8. Kay and Mama Corleone
After Michael had left her after killing Sollozzo and McCluskey, Kay Adams visits the Corleone estate but gets very little information from Tom Hagen. The jerk almost didn’t invite her in! Mama Corleone is not happy with this treatment and she asks inside Kay for lunch. Despite Tom’s objections, she tells Kay gently that “Mikey not gonna write you. He hide two-three years. Maybe more. You go home to your family and find a nice young fellow and get married.” After Kay leaves, she is trying to get used to the fact that the young man she had loved was a cold-blooded murderer. And that she had been told by the most unimpeachable source: his mother.

9. Michael’s Scapegoat
In the movie, it is never explained how exactly Don Corleone managed to get Michael home from Sicily. The police are after him after all, which we know in the novel because they come to Kay’s house to question her. The don did it by finding a scapegoat for the Sollozzo-McCluskey murders. This guy was part of a small Sicilian mob family, who acted as intermediaries when the bosses needed to plan safe negotiations. The man had committed a brutal murder and had been sentenced to death. Don Vito made him falsely confess to killing McCluskey and Sollozzo and he had the waiter from the restaurant provide false witness testimony. Problem solved.

10. Lucy Gets an Operation
On Connie’s wedding in The Godfather I, Sonny cheats on his wife with Lucy Mancini. In part III, she apparently had a son from Sonny called Vincent. There is nothing about her getting pregnant in the book, but there is quite a lot of stuff about their love affair, and there is a chapter on her after Sonny’s death. It is in this chapter that we learn that she has quite a big box. Apparently which is why she matched so well with Sonny (see point 1). Not sure if this is Puzo’s finest writing, but I’m just giving you the facts here. After Sonny’s death, the Corleone Family gives Lucy a job in Vegas and a nice monthly income. She meets a doctor, who she has an affair with. He fixes her ‘down there’ and later also fixes Johnny Fontane’s voice box. Great guy.

11. More On Al Neri
Michael Corleone’s enforcer Al Neri was apparently a cop before he came into Michael’s service. A brutal cop who would put the fear of God into many delinquents. One day, he kills a vile pimp who had cut up a young girl and her mother. He gets a heavy sentence, and this is when the Corleones step in. They use their political influence to set him free, and immediately offer him a job. Now Michael got his own Luca Brasi, a powerful weapon in the battles he is about to get engaged in.

12. Fabrizio Gets What’s Coming To Him
Michael’s big revenge differs quite a bit in the movie. In the novel, it doesn’t take place during the baptism. Coppola combined the happenings to make it more dramatic and Michael more diabolical. Great move. Also, Moe Greene gets killed earlier in the story. More importantly, in the novel Michael only whacks two of the four dons of the opposing families: Barzini and Tattaglia. Also, Fabrizio, the bodyguard who killed Michael’s wife in Sicily, is shot to death in a bar. “Michael Corleone sends his regards”. A scene was filmed for The Godfather: Part II, in which Fabrizio is killed by a car bomb, but it was cut from the movie.

13. Tessio Off the Hook?
After Tessio is to be killed for his betrayal, he asks Tom Hagen if he can get him off the hook. “Can’t do it, Sally”, Hagen answers. In the book, Tom had actually checked with Michael if Tessio could be saved. “Any way to get Tessio off the hook?” Michael’s answer: “No way”. At least he tried, which makes Tom a bit less cold than in the movie, although in the world of the mob, it’s not really possible to give traitors passes. The don’s position would be threatened very soon.

14. Hagen Reconciling With Kay
The Godfather famously ends with Michael’s door being closed on Kay; the moment she realizes of course that it was all true: Michael had killed Carlo and the heads of the five families. The perfect ending. In the novel, there is a scene after that realization in which Tom Hagen visits Kay and actually explains to her why Michael killed Carlo. And he makes it sound very reasonable. After that, Kay decides to give it another shot with Michael. How does she deal with Michael’s sins?

15. Kay Burning a Candle
The novel ends with Kay going to church to burn a candle for Michael Corleone’s soul. Like she had seen Mama Corleone do for her husband. So history repeats itself and Kay, despite being a real Americana, becomes a Sicilian wife for Michael. So, he made the right choice hooking up with her again after his exile on Sicily.