Release: M&A Trendonderzoek 2024

Op de dag dat The Beatles uitkomen met hun laatste nummer ooit, breng ik ook iets naar buiten: het laatste M&A Trendonderzoek. En over The Beatles gesproken, dit is wel de ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’ van de Nederlandse M&A Trendonderzoeken, al zeg ik het zelf.

De afgelopen maanden deden we een online onderzoek onder 247 M&A-professionals en interviewden ik en een aantal collega’s 28 dealmakers live. Het resultaat is een zo compleet mogelijk beeld van de M&A-markt met alle kansen en uitdagingen die de rainmakers op dit moment zien en ervaren. In het digitale magazine – een heel tof format, check it out – komen al hun inzichten bij elkaar.

De markt voor fusies en overnames is sterk verbonden aan de algehele economie. Wanneer het vertrouwen laag is, zijn er minder overnames. Wel gaan private equity-investeerders altijd door met kopen en verkopen omdat ze de pot geld die ze beheren na een bepaalde periode weer moeten terugbetalen aan hun investeerders (plus rendement), dus geduldig wachten zit niet in hun dna. Wel zijn ook deze investeerders een stuk voorzichtiger geworden.

Het vertrouwen is hoger dan vorig jaar toen Rusland de Oekraïne binnenviel. Inmiddels zijn de hoge energieprijzen en de inflatie minder onzekere factoren geworden, maar er zijn nog genoeg ‘wild cards’ voor overnamejaar 2024. Er kan een economische recessie uitbreken die veel dieper gaat dan voorzien. Maar nog ernstiger zijn escalerende geopolitieke conflicten. Een van de zwartste voorbeelden is de herverkiezing van Donald Trump in 2024 die vervolgens uit de NAVO besluit te stappen. Een feest voor Poetin en een ramp voor Oekraïne en Europa.

Kortom, het wordt ongetwijfeld een veelbewogen jaar, maar hopelijk zonder die hele grote incidenten zoals hierboven geschetst. Met Israël-Palestina, Rusland-Oekraïne, de klimaatcrisis, en de impact van nieuwe technologieën zoals AI hebben we meer dan genoeg om handen.

Klik op het onderstaande icoon om het M&A Trendmagazine 2024 te bekijken.

5 redenen waarom Twitter ZUIGT (en waarom ik er toch nog op zit)

Al lang voor de overname door Elon Musk was Twitter al een digitale poel van menselijke excrementen geworden. En de komst van de multimiljardair gaat het er niet beter op maken. Donald Trump weer toelaten zou genoeg moeten zeggen… Wat maakt Twitter tot zo’n depressief zooitje?

1. Trends die je woedend maken
Twitter Trends zijn de onderwerpen die het platform je voortdurend toont. Klik op een trend en je kunt alle fijne dingen lezen die de mensheid vindt en denkt. Het algoritme is erop ingesteld om je boos te maken. Stel dat bijvoorbeeld klimaatontkenning je woedend maakt, dan krijg je de hashtag ‘klimaathysterie’ regelmatig te zien. Het algoritme wil je zo lang mogelijk vasthouden en woede is de beste manier om dat te doen. Dus probeert Twitter je voortdurend te verleiden dingen te lezen die je hartslag en bloeddruk opvoeren en testosteronproductie flink doen stijgen.

2. Spreekbuis van extreem rechts
Of het nou Forum voor Democratie, Wilders of Trump is, allemaal maken ze volop gebruik van Twitter om misinformatie te verspreiden, te liegen, tegenstanders te beledigen en hun vele volgers op te hitsen tegen iedereen die het niet met ze eens is.

3. Anonieme trolls
Twitter barst van de trolls; mensen die allemaal lelijke dingen schrijven en complottheorieën steunen onder een alias. Deze anonimiteit stelt hen in staat over het randje te gaan als het aankomt op racistische opmerkingen of zelfs bedreigingen. Ik had gelezen dat Elon Musk overwoog anonieme profielen te verbieden. Dat is wat mij betreft de enige manier waarop het platform misschien nog wel te redden is. Maar sinds de daadwerkelijke overname heeft hij hier niks meer over gezegd.

4. Heersende reptielen en insectenburgers
De belangrijkste complottheorie op Twitter, verspreid door miljoenen trolls, is ‘The Great Reset’. In deze blog leg ik uit wat het inhoudt, maar in het kort komt het erop neer dat het World Economic Forum (WEF) bezig is een communistische wereld-overheid te installeren. Oftewel, het WEF zijn Baudet’s heersende elite reptielen. Enkele middelen die het WEF hiervoor inzet zijn: een deel van de mensheid uitroeien met coronavaccins, de klimaathoax verspreiden, de boeren uitkopen en de woke-ideologie verspreiden. Het eindspel is de wereldbevolking tot slaaf maken middels digitale ID’s en een dieet van insectenburgers. Aanhangers van dit complot hangen ieder nieuwsbericht hieraan op (zonder enig bewijs uiteraard) en dragen zo bij aan:

5. Toxische onenigheid
Een discussie voeren online kan best leuk zijn als het op basis gaat van wetenschap en goed beredeneerde argumenten. Op Twitter is hier geen enkele sprake van. Het platform is verdeeld in twee kampen die voortdurend oorlog voeren. Bij de anonieme trolls, #Greatreset aanhangers en Forum voor Democratie-stemmers, heeft het helemaal geen zin om met argumenten te komen. Ze zijn er alleen op uit om uitdrukking te geven aan hun anti-alles gedachtengoed. Dit alles draagt weer bij aan het woede opwekkende algoritme en zo is de cirkel weer rond.

Wat doe ik hier dan nog?
En zo komen we bij de vraag; als het zo ellendig is, wat doe je er dan nog? Hier zijn verschillende (egoïstische) redenen voor. Ik heb een eigen blog en hoewel ik het niet voor volgers en traffic doe is het voor een mini-uitgever toch wel fijn als er af en toe wat bezoekers komen. Ik zit niet op andere social media-kanalen, dus Twitter is – naast direct verkeer via Google en mails – met mijn 3338 volgers (waaronder ook bots en Oost-Europese prostituees) het enige platform dat ik heb om bezoekers te trekken.

Maar als ik depressief wordt van het lezen van Tweets, is dat het wel waard? Nee. Daarom probeer ik zo weinig mogelijk te lezen, deprimerende trends uit te zetten en trolls te blokkeren. Dat lukt inmiddels aardig. Dan is er nog wel de principiële vraag; wil je bijdragen aan iets dat haat verspreidt en de samenleving verder polariseert? Dat lijkt me een duidelijke ‘nee’. Maar hier kan ik de zelfrechtvaardiging gebruiken dat ik een journalist ben en via Twitter in verbinding sta met wat er in de samenleving speelt. Uitvergroot en vertekend weliswaar, maar dit is wel wat veel mensen echt denken, hoe lelijk dat ook is.

Update maart 2023
Ik heb eind februari toch besloten mijn Twitter-account permanent te verwijderen. Ik ben van mening dat Twitter een te schadelijk medium is om voort te mogen bestaan. Er worden geen politieke ideeën meer uitgewisseld: het is een propogandakanaal geworden dat masaal wordt misbruikt door kwaadwillende individuen en groepen, en de eigenaren van het platform doen daar helemaal niks aan. Hier wil ik op geen enkele manier aan bijdragen. Het voelt als een #bevrijding om er vanaf te zijn.

Gefilterde realiteit als het ultieme businessmodel

De invloed van Instagram op de wereld is gigantisch, of je de dienst nou gebruikt of niet. Het bedrijf werd opgericht in 2010 door Kevin Systrom en Michel Krieger en nu, tien jaar later, heeft de dienst een miljard actieve gebruikers wereldwijd. Meer dan 200 miljoen Instagram gebruikers hebben 50.000 volgers. Daarmee zouden ze een ‘living wage’ kunnen verdienen door voor merken te posten volgens het influencer analyse-bedrijf Dovetail. Miljoenen mensen, bedrijven en merken hebben meer volgers dan The New York Times abonnees heeft en runnen dus in feite een persoonlijk mediabedrijf. De meest populaire accounts kunnen 100.000 dollar verdienen met het posten van één enkele foto. Shockerend, maar waar.

De korte, maar enerverende geschiedenis van Instagram wordt verteld in No Filter: The Inside Story of Instagram door Sarah Frier, één van de beste business boeken van 2020 volgens Inc.com.

De strategie van Instagram is het laten meebeleven van de levens van anderen via de camera op hun telefoon. Het visuele aspect is wat het social media bedrijf onderscheidt van andere social media, inclusief moederbedrijf Facebook dat Instagram in 2012 kocht voor 1 miljard dollar. Destijds een ongekend bedrag voor een startup met 9 medewerkers en geen verdienmodel. Vandaag wordt het beschouwd als een van de meest rendabele overnames allertijden. Instagram haalde in 2019 een omzet van 20 miljard dollar. De geeks hebben definitief de wereld veroverd.

De culturele impact van Instagram kan goed worden uitgedrukt in het Japans. Instabaye is een Japans woord voor hoe goed een product visueel via Instagram kan worden verspreid. Dat vergroot de kans dat het een sociaal en commercieel succes wordt. Een voorbeeld: Een post van de hond Tuna, een hond met een scheve bek, werd op de Insta-blog geplaatst en het keffertje werd in één nacht een beroemdheid. De eigenaresse – Courtney Dasher – koos ervoor haar baan op te zeggen en fulltime de account van haar hond te gaan managen.

Stanford-studenten Systrom en Krieger begonnen het bedrijf om te profiteren van de nieuwe fase van het internet: de mobiele fase. In die tijd waren mobiele foto’s nog van zeer lage kwaliteit. De oprichters ontwikkelde filters waarmee gebruikers van de dienst simpele foto’s konden omzetten in bijzondere kunst. Met dit simpele idee trokken ze artiesten aan die snel vele volgers wisten te krijgen. De eerste influencers.

Net als bij Facebook is Instagram een afspiegeling van de oprichter. Systrom is een man die constant bezig is zichzelf te verbeteren. Hij wilde op Instagram alleen esthetische posts zien en leidde zijn gebruikers op om betere, creatievere, posts te maken. De oprichter van Facebook daarentegen, Mark Zuckerberg, is hoofdzakelijk gefocust op winnen. De strategie van Facebook is dan ook sterk gericht op groei, zelfs wanneer dat ten koste gaat van de privacy en het comfort van gebruikers. Dit heeft onder andere geleid tot algoritmes die fake news promoten. Vier jaar Donald Trump hebben we in feite (pun intended) te danken aan Facebook dat nep-nieuwsberichten onder de aandacht bracht van miljoenen stemmers. Berichten die later geproduceerd bleken te zijn door Russische troll farms.

Waar de schandalen op Facebook vooral met privacy te maken hebben, is de veel belichte keerzijde van Instagram vooral de negatieve impact die de app heeft op het geestelijk welzijn van jongeren en mensen in het algemeen. Door continu blootgesteld te worden aan een gefilterd beeld van de levens van mensen die ze volgen, verbleken hun eigen levens hierbij en dat leidt tot compare and despair gevoelens. De hashtag #nofilter betekent dan ook dat een foto niet bewerkt is. En dat is op Instagram eerder uitzondering dan regel. Kortom, de app laat jongeren vooral zien wat ze allemaal missen: een leven vol feesten, een perfect uiterlijk en tienduizenden volgers. Ook de instagrammers die geld verdienen met de foto-app ervaren een enorm hoge druk. Zo zijn er veel travel influencers die voortdurend gratis op reis zijn dankzij hun vele volgers. Hotels en reisorganisaties bieden ze graag allerlei tripjes gratis aan en betalen hen zelfs voor exposure. Maar deze posters zijn continu op zoek naar perfecte foto’s die hun volgers kunnen waarderen. En dat is een stressvol bestaan…

Facebook heeft destijds een revolutie ontketend in marketing. Adverteerders werd door alle data die werd opgeslagen de mogelijkheid geboden hele specifieke doelgroepen te bereiken. Mensen die houden van biologisch eten of actiefilms bijvoorbeeld. Instagram is met name voor de mode-industrie een game changer geweest. Deze bedrijven waren gewend om maanden te werken aan campagnes en media-inkoop voordat ze eindelijk hun nieuwe collecties konden tonen. Op Instagram konden ze direct hun foto’s kwijt en ook nog in gesprek met mensen die er interesse in hadden.

Instagram heeft ook de cosmetische industrie flink doen groeien. Ook bij jongeren. Er heeft de afgelopen jaren een explosieve toename plaatsgevonden van huid-, botox- en fillerbehandelingen. En ook de butt-lift, waarbij vet uit de buik wordt gezogen en wordt geïnjecteerd in de billen, is in trek. Jawel, geïnspireerd door top influencer Kim Kardashian. Deze behandeling wordt als zeer gevaarlijk beschouwd door medici en kan zelfs een dodelijke afloop hebben.

In 2018 vertrokken de oorspronkelijke oprichters bij Instagram. Ze hadden genoeg van de ‘groeien ten koste van alles’ cultuur bij Facebook. Hun legacy, in termen van culturele en economische impact, is enorm. Al kun je bij bovenstaande natuurlijk afvragen hoe wenselijk de gebrachte veranderingen zijn. Je kunt het daarentegen ook zien als de evolutie waar het internet en de sociale media doorheen moeten. Nu worden de zwakheden van de algoritmes geëxploiteerd door kwaadwillenden en zijn we in een tijdperk van grote polarisatie belandt. Ook zijn er tech-monopolies ontstaan: de overname van Instagram door Facebook hadden de autoriteiten nooit moeten goedkeuren. Maar zoals bij alles wat nieuw is worden er lessen geleerd. Al dan niet door de huidige CEO’s van de sociale media giganten. Gaan we nog veel rotzooi krijgen? Absoluut. Maar uiteindelijk moet het mogelijk zijn netwerktechnologie zo in te zetten dat het de mensheid dient in plaats van schaadt. Dat we hier nog lang niet zijn moge duidelijk zijn na het lezen van No Filter.

Massapsychose in de VS

Okee, laten we er even vanuit gaan dat Carl Jung gelijk had en er een collectief onbewustzijn bestaat. Dus dat bewustzijn niet iets individueels is, maar iets dat we met zijn allen delen. Dan zou dat een verklaring kunnen geven voor de waanzin die nu in de VS speelt. Welke waanzin? Kijk niet verder dan deze uitzending van The Daily Show (het fragment met Ivanka Trump):

Are you shitting me, right now?

In het collectieve onbewustzijn, of liever collectieve bewustzijn als in: er bestaat een veel grotere geest dan de jouwe, alleen heb je niet toegang tot de volledige inhoud, dan is het daarin mogelijk dat ideeën (ook hele bizarre ideeën) zich over de bevolking verspreiding als een virus. Precies wat er in WWII helemaal verkeerd ging.

In de VS speelt nu soortgelijke collectieve waanzin. Namelijk het idee dat sociale zekerheid iets verwerpelijks is en vooral iets heel onamerikaans. Iedereen moet zijn eigen broek ophouden. Het idee dat iemand belastinggeld ontvangt zonder een tegenprestatie te leveren is bijna gelijk aan diefstal. Maakt niet uit wat de omstandigheden zijn van de ontvanger en of de belangbetaler een multi-miljardair is.

Deze angstgolf voor socialisme heeft Amerika al sinds de jaren 50’ in zijn greep. Er is niks ergers dan socialisme. Dat is ingeprogrammeerd in het Amerikaanse zenuwstelsel. En emoties zijn duizend maal krachtiger dan rationele ideeën. Ze hebben namelijk de functie ons blijvend alert te maken op gebeurtenissen. Is het te herprogrammeren? Zeker, maar dit is een langdurig proces. Slecht nieuws voor de mensen die nu sociale zekerheid nodig hebben. Of zou de nieuwe Green Deal ze gaan redden? Ik betwijfel het. De Amerikaanse psyche is nog niet klaar voor een Grote Ommekeer: Dat laat The Don nog bijna dagelijks zien. Er is weerstand tegen zijn waanzin, maar hij wordt nog door grote delen van de bevolking geaccepteerd of zelfs aanbeden. En zo gaat de Grote Menselijke Komedie vrolijk verder en verder…