The new revenue model of online games

Rovio, the makers of the Angry Birds series recently presented me with an offer I couldn’t refuse. Their new game ‘Stella Pop’ is a mixture between Angry Birds and Puzzle Bobble. I was addicted to the later in my days as a dope smoking punk. Every day in the coffeeshop playing Puzzle Bubble with a spliff between my teeth was a good day.

I was a little suspicious that I could download it for free, because free doesn’t exist for a listed company like Rovio. For Angry Birds and the likes, I always had to pay about 0,99 eurocents, and than I could play it unlimited. So free didn’t feel quite right.

Stella Pop

I started playing and it was a great addictive experience. After three levels off shooting bubbles however, I was informed that I was out of bubbles and had to buy gold to get more. The pricelist looked as follows:
– 10 gold pieces €0,99
– 50 gold pieces €2,99
– 105 gold pieces €6,99
– 250 gold pieces €13,99
– 650 gold pieces €34,99 (best value)

Are you for real, Rovio? How long will I last with 35 euro’s worth of gold? And what if I want to continue playing after that, do I have to spend another 35 bucks? Technically I could spend 700 bucks on playing this single game if only I would play it endlessly. That is 10 times more expensive that the most expensive game I can get at Amazon.com.

You see, I don’t like this kind of revenue model. I want to spend money only once and then play the game to death. In my coffeeshop days, I would keep throwing in coins also, but that was also rent for the use of the arcade hardware. In the digital age we now live, that is no longer necessary because everybody can afford the hardware themselves. So all the game producers have to provide is the pixels, and let’s be frank Rovio, the marginal costs for a million additional bubbles are about 0000000,1 cent, so you really can’t justify these kind of prices. I understand you need to make a living, but then charge us more for the initial purchase, let’s say €4,99, and then I am one customer who’s willing to buy.

With the current offer I am not. I then rather play the original version online FOR FREE. No strings attached.

Senna

‘That day, I suddenly realised that I was no longer driving conscious. And I was in a different dimension. The circuit for me was a tunnel, through which I was just going, going, going. And I realise I was well beyond my conscious understanding.’
—- Ayrton Senna

Veel racers ken ik niet maar de Braziliaan Ayrton Senna moet wel de beste ooit zijn. De documentaire ‘Senna’ vertelt zijn verhaal.

Senna 2

De ouders van Senna waren behoorlijk welvarend, dus toen ze begrepen dat hun zoon een carrière nastreefde als Formule 1 racer konden ze hem op weg helpen met zijn Go Kart training. Maar het waren zijn talent en vechtlust die hem verder hebben gebracht. Hij wist al heel jong wat hij wilde en lette extra goed op tijdens school, zodat hij thuis meer tijd zou hebben om te karten.

Een commentator: ‘There is only one word that describes Ayrton’s style, and that is ‘fast’. He would take a car beyond its design capabilities. He would brake later, fly into these corners where the car was just over the edge and somehow he would dance a dance with that car to where it stayed on the track.’

Er was maar één team geschikt voor een talent als Senna en dat was McLaren. Daar zaten Ron Dennis, de beste manager in Formule 1, en fransman Alain Prost ‘The Professor’, de beste coureur van dat moment. Hij was wereldkampioen geworden in de jaren voordat Senna bij het team kwam, 1985 en 1986. Het was een wat vreemde situatie bij McLaren, want ineens zaten de twee beste coureurs bij elkaar in het team; Prost in de gevestigde positie, en Senna als jonge hond die deze positie bedreigde.

Op 14 mei 1988 namen Senna en Prost beide deel aan de Grand Prix in Monte Carlo. Het is de dag waar het citaat in het begin van deze blog naar verwijst. Senna lag enorm voor op Prost en toen crashte hij en lag hij uit de race…..

Senna 3

Het zelfvertrouwen van Senna liep die dag een deuk op, maar hij herstelde snel en later in 1988 pakte hij de wereldtitel. De religieuze Senna zegt de aanwezigheid van god gevoeld te hebben toen hij eenmaal op kop lag en wist dat hij de titel ging pakken.

Het jaar daarop begon de relatie tussen Senna en Prost onder hoogspanning te staan met als dramatische conclusie de Grand Prix van Japan waar Senna vanwege een lullige overtreding uitgesloten werd van de resultaten na een bijna onmogelijke overwinning. Prost ging er met de wereldbeker vandoor en de relatie tussen de twee racers kwam ten einde.

Senna kreeg voor de gemaakte overtreding ook een boete van 100.000 dollar en een schorsing van een half jaar door de FIA. Dit was een enorme klap voor hem en hij gaf bijna zijn carrière op als Formule 1 coureur.

De rest van de documentaire volgt de racesport en de verdere loopbaan van Senna gedurende de jaren 90’, een tijd dat reclameborden van Marlboro en Camel het circuit nog domineerden. Het is een verhaal met vele hoogte- en dieptepunten. Senna wint nog vele kampioenschappen, waaronder een hele mooie overwinning in thuisland Brazilië. Maar er is ook een duistere keerzijde aan de sport; het overduidelijke gevaar van Formule 1, maar ook de soms vuile politiek die er achter schuilgaat.

Behalve een verhaal over talent, doorzettingsvermogen, vechtlust en competenties, gaat ‘Senna’ ook nadrukkelijk over deze politiek van de racesport, omdat die zo’n grote invloed heeft gehad op de carrière van Senna. Wie het einde niet kent, maar wel geïntrigeerd is door dit verhaal en Formule 1, ga ‘Senna’ kijken zonder er verder nog iets over te lezen. Het is een van de beste sportverhalen die er is.

Succesvolle mensen: 2 prototypen

Mijn dagelijks werk bestaat uit onderzoeken wat mensen succesvol maakt en die kennis beschikbaar stellen voor anderen. In het specifiek doe ik dat voor financiële professionals, maar mijn belangstelling gaat veel breder dan dat. Ik wil niet alleen onderzoeken hoe mensen in het bedrijfsleven succesvol kunnen zijn, maar in hun hele leven.

In deze blog beschrijf ik twee succesvolle mensen met een hele andere persoonlijkheid, en wat we van hen kunnen leren.

Persona 1 – Het mensenmens
Ik heb laatst een actrice ontmoet, en was vrijwel direct zeer gecharmeerd van haar. Haar professionele succes zou ik beoordelen met een 8 op een schaal van 10. In het wereldje van theater, film, televisie en musicals is dat heel indrukwekkend. Hierin slaagt maar een heel klein percentage.

Zonder dat ik haar aan het werk heb gezien, begrijp ik meteen waarom zij succesvol is. Los van haar ongetwijfeld grote talent voor acteren, wist zij me met haar persoonlijkheid direct in te pakken. Ze was enorm vriendelijk en open. Gewoon een heel prettig mens om in je buurt te hebben.

Wat me vooral opviel was haar grote interesse in anderen. Ze stelde veel vragen en liet niet los. Ze nodigde uit om te vertellen en haar interesse voelde 100 procent authentiek. In een wereld waar de concurrentie voor het bemachtigen van rollen gigantisch kan ik me goed voorstellen waarom zij gekozen wordt. Nogmaals, ongetwijfeld is ze erg goed en professioneel in haar werk, maar ze heeft daarnaast de gunfactor. Zo’n prettige persoonlijkheid gun je de hele wereld. Je wil haar bovendien graag om je heen hebben.

Succesvolle mensen

Persona 2 – De doelgerichte leider
Ik ken een manager die excellentie nastreeft in alles wat hij doet. Hij is niet snel tevreden, vraagt veel van zijn mensen en is nogal ongeduldig. In de financiële wereld is hij zeer succesvol. Hij heeft een scherp instinct voor zakelijke kansen en speelt hier slim op in. Ook is het een doorzetter; hij blijft zijn klanten vragen hoe het beter kan en gaat net zolang door totdat hij zijn doel bereikt heeft.

In de crisis heeft hij zich vijf jaar lang koest gehouden, een teken dat hij weet wanneer hij even niks moet doen. Maar nu er weer groei te bespeuren is, is hij weer tevoorschijn gekomen en aan het knallen als nooit tevoren.

Hij is dan wel zeer succesvol in het ondernemen, sociaal ontbreekt er wel een stukje bij deze topmanager. Hij stoot vaak mensen voor de borst, omdat zijn empatisch vermogen niet werkt zoals bij andere mensen. Zonder dat hij het zo bedoelt, kan hij enorm lomp uit de hoek komen, en met zijn veeleisendheid heeft al de nodige werknemer weg gekregen. Hij is een typische rode persoonlijkheid met alle voor- en nadelen die daar bijhoren.

Lessen
Van beide persoonlijkheden kun je enorm veel leren. Met de authenticiteit en warmte van het mensenmens kun je elke deur open krijgen die je maar wilt. En met de enorm hoge standaard en het doorzettingsvermogen van persona 2 kun je je concurrentie ver achter je laten. Maar persona 2 loopt het risico zichzelf over de kop te werken, en heeft meer moeite bevrediging te halen uit zijn succes.

Daarom zou ik wanneer je maar aan één persoon een voorbeeld kunt nemen voor het mensenmens gaan. De reden hiervoor is simpel; het draait in het leven om meer dan zakelijk succes; het draait om geluk. En wanneer je met mensen kunt omgaan, en geluk voor hen weet te creëren, komt dat geluk ook weer bij jezelf terug.

Maar is zoiets te trainen? Absoluut. Begin met het lezen van Dale Carnegie’s ‘ How to make Friends and Influence People’ (of lees zijn belangrijkste lessen voor leiders in dit artikel dat ik vorig jaar schreef). Het verreist het doorzettingsvermogen en hard werk, maar is voor iedereen haalbaar. Zelfs persona 2 met zijn gebrek aan empatisch vermogen zou hier zijn voordeel mee kunnen doen.

Intermezzo #88

Do the Wall Street shuffle.
Hear the money rustle.
Watch the greenbacks tumble.
Feel the Sterling crumble.

You need a yen to make a mark.
If you wanna make money.
You need the luck to make a buck.
If you wanna be Getty, Rothschild.
You’ve gotta be cool on Wall Street.

The Wall Street Shuffle
10cc (1974), Sheet Music